Ademruimte met Compassie

Ademruimte met compassie.

Een innerlijke pas op de plaats bij emotionele pijn of stress.

Sluit je ogen als dat passend voor je is en merk op wat er op dit moment gaande is.

De uitnodiging is om alle gewaarwordingen helemaal waar te laten zijn en te erkennen.

Ook die gewaarwordingen die moeilijk zijn of pijnlijk.

Erken en benoem wat zich voordoet.

Om te beginnen in het lichaam.

Wat merk je op in je lichaam?

Misschien ervaar je spanning,

Hartkloppingen of pijn.

Misschien onrust of trillen.

Koude of warmte of nog iets anders.

Je zou in jezelf met woorden kunnen benoemen wat je opmerkt.

Bijvoorbeeld er is pijn.

Of ik bemerk onrust.

Of er zijn hartkloppingen.

Onderzoek nu wat er gaande is in het emotionele lichaam.

Niets hoeft anders.

Niets hoeft weg.

Ook hier kun je vriendelijk opmerken wat er gaande is.

En met woorden benoemen wat je opmerkt.

Bijvoorbeeld er is verdriet.

Of er is angst.

Of er is woede.

Welke woorden ook passen.

Sluit de emoties in je armen zoals een ouder een kind teder vasthoudt wanneer het overstuur is.

Je hoeft het niet op te lossen.

Er alleen maar met vriendelijkheid bij te zijn.

Onderzoek nu wat er gaande is in je mentale lichaam.

Misschien zelfkritiek.

Misschien negatieve gedachtes.

Misschien rampscenario's.

Onze hersenen kunnen van alles produceren.

Ook dit kun je erkennen en welkom heten,

Zonder de inhoud van de gedachtes al te serieus te nemen.

Maak het niet te persoonlijk.

Ook gedachtes kunnen opgemerkt worden als fenomenen die vanzelf opkomen en weer verdwijnen.

Breng nu de aandacht terug naar de adembeweging,

Precies zoals die gaat.

Met aandacht de in- en de uitademing volgen.

Gewaar zijn van de adempauses.

Je zou in gedachten kalmte kunnen zeggen tijdens de inademing en loslaten op de uitademing.

Inademen,

Kalmte,

Uitademen,

Loslaten.

Zonder te sturen,

Zonder te werken.

Je hoeft niets te bereiken.

Inademen,

Kalmte,

Uitademen,

Loslaten.

Stel je een glimlach voor in je ogen.

Een glimlach die zich uitbreidt naar je voorhoofd.

Van je voorhoofd zich uitbreidt naar heel je gezicht.

Je mond.

Een glimlach over heel je gezicht.

Laat de glimlach naar je schouders uitbreiden als zonlicht dat ijs doet smelten.

Van ijs naar water.

En water overlaat gaan in waterdamp.

Zacht en licht.

Licht dat ruimte geeft aan je hart.

Licht dat zich uitbreidt van je hart naar je buik,

Naar heel je lichaam.

Laat nu je lichaam rusten in een houding van volledige compassie.

Liefdevol het pijnlijke erkennen en afstemmen op wat het nodig heeft.

Wat heb jij in deze situatie nodig?

Wat is helpend?

Wat zou jij jezelf gunnen?

In het midden van alles dat er speelt in je leven.

Bijvoorbeeld,

Mogen ik me veilig voelen?

Of mogen ik vrij zijn van pijn en ongemak?

Of mogen ik vrede ervaren?

Mogen ik in harmonie leven?

In het midden van alle hectiek vriendschap sluiten met wat het met jou doet?

Je kunt de wensen op het ritme van de adem meelaten stromen.

Inademen mogen ik.

Uitademen me veilig voelen.

Inademen mogen ik.

Uitademen vrij zijn van pijn en ongemak.

Inademen mogen ik.

Uitademen vrede ervaren.

Inademen mogen ik.

Uitademen in harmonie leven.

Je hoeft niets af te dwingen en het is ook geen gebed.

Het is een oriëntatie naar het heilzame,

Zodat lijden kan worden gedragen en verzacht in de armen van liefde en compassie.

Mogen ik me veilig voelen?

Mogen ik vrij zijn van pijn en ongemak?

Mogen ik vrede ervaren?

Mogen ik in harmonie leven?

En zo blijven we nog een paar minuten in stilte zitten waarbij je een of meerdere zinnen voor jezelf kunt herhalen,

Als oriëntatie naar het heilzame.

Je kunt altijd terugkeren naar de verankering van de aandacht in de adembeweging.

Je de glimlach herinneren die zich vanuit je ogen helemaal uitbreidt naar de rest van je lichaam.

Je zou ook je hand op je hart kunnen leggen om de oriëntatie naar liefde en compassie kracht bij te zetten.

Mogen ik me veilig voelen?

Mogen ik vrij zijn van pijn en ongemak?

Mogen ik vrede ervaren?

Mogen ik in harmonie leven?