Het observerende zelf: hemelmetafoor - oefenversie

En we gaan eerst gewoon bewust worden van wat er zich in dit hier en nu allemaal afspeelt.

Misschien in de ruimte rondom ons of buiten.

Wat we in ons eigen lichaam voelen.

Misschien emoties of een bepaalde gemoedstoestand.

Of gedachten.

En we gaan daar helemaal niks mee doen,

Enkel observeren wat er nu is.

En dan gaan we dit nu allemaal achter ons laten en ons bewustzijn richten op onze ademhaling.

Zie hoe de lucht bij je binnen stroomt,

Je borstkas en je buikstreek doet oprijzen.

En hoe de lucht dan terug naar buiten stroomt.

En terwijl je je ademhaling volgt,

Ook beseffen dat je je ademhaling aan het volgen bent.

Kan je voeling krijgen met dat stukje in jezelf,

Dat jouw ademhaling kan observeren?

En dan gaan we nu ons gewaarzijn richten op geluiden.

Alsof jouw gewaarzijn een wijdse hemel is en de geluiden die zich daarin afspelen,

Gebeurtenissen zijn die plaatsgrijpen in deze wijdse hemel van je gewaarzijn.

En zie hoe de geluiden voortdurend veranderen van moment op moment.

Maar de jij die de geluiden waarneemt,

Blijft dezelfde.

En dan gaan we ons gewaarzijn verplaatsen naar gedachten.

En net zoals bij geluiden,

Kan je misschien ook hier merken of gedachten zich ergens afspelen in de ruimte van je gewaarzijn.

En zie hoe gedachten voortdurend komen en gaan,

Alsof het wolken zijn die voorbij drijven in de hemel.

Waar zitten die gedachten precies?

Of is het eventjes stil tussen de gedachten door?

Een momentje van louter,

Wakker gewaarzijn.

Vooraleer er ook maar iets opkomt om waar te nemen.

En terwijl je naar die gedachten kijkt,

Ook beseffen dat je je gedachten aan het observeren bent.

Aan de ene kant merk je je gedachten op.

En aan de andere kant merk je op dat je je gedachten opmerkt.

Net zoals het weer dat zich afspeelt in de wijtse hemel.

Spelen gedachten zich af in de wijtse hemel van je gewaarzijn?

Wie observeert nu die gedachten?

Die gedachten observeren zichzelf niet.

Er is een stuk in jou,

Je observerende zelf,

Dat die gedachten kan observeren.

Je kan je gedachten ook gewoon opmerken voor wat ze zijn.

Gedachtenspinsels.

Het is niet omdat je een gedachte hebt dat ze daarom waar is.

En hoewel gedachten doorheen je leven kunnen veranderen,

Is je gewaarzijn of het observerende zelf op zich niet veranderd.

Het is nog steeds datzelfde gewaarzijn dat deze andere gedachten waarneemt.

Zoals de wolken,

De ruimte van de hemel,

Waarin ze zich voorbewegen,

Niet veranderen.

Je observerende zelf is eigenlijk gewoon puur bewustzijn,

Naakt gewaarzijn.

Tijdens deze oefening zal je verstand misschien allerlei dingen gaan produceren en blijven discussiëren.

En laat die gedachten en die discussies maar wegdrijven als wolken aan de hemel.

En breng je gewaarzijn dan nu naar gevoelens.

Misschien heb je nu geen speciaal gevoel en voel je je eerder neutraal.

En hoe voelde jullie het deze morgen?

Zie hoe gevoelens voortdurend in beweging zijn.

We kunnen ze niet vastpinnen of vasthouden.

Gevoelens of emoties of gemoedstoestanden kunnen doorheen de dag fluctueren.

Van zwaarmoedig tot opgewekt en blij.

Een verdrietje,

Een niet te stuiten kolère.

Of soms kan het maandenmistig zijn.

Gevoelens zijn veranderlijk.

Maar de jij die de gevoelens waarneemt,

Blijft hetzelfde.

Terwijl je een gevoel opmerkt,

Kan je dus ook beseffen dat er een jij is die die emotie aan het opmerken is.

Wie observeert die emotie?

Er is een stuk in jou dat losstaat van die emotie,

Dat er niet mee samenvalt.

Soms is er geen wolkje aan de lucht en ben je goed gezind.

En een paar weken later ben je doodongelukkig.

Maar de jij die al die emoties kan observeren,

Verandert niet.

Die blijft hetzelfde.

Net zoals het onweer van gisteravond niet belet dat vandaag de zonweer in voller naad gaat schijnen.

Zo onbezoedeld is de hemel.

Ondanks het onweer dat zich erin afspeelt.

En kan je ook opmerken dat bij gevoelens en emoties ook lichaamssensaties horen.

En dan gaan we nu onze aandacht richten naar onze lichamelijke gewaarwordingen.

Wat voel je nu in je lichaam aan sensaties?

En terwijl je je lichaam observeert,

Besef je dat je je lichaam aan het observeren bent.

Waarop bevindt zich dat observerende zelf dat je lichaam observeert?

Kan je een glimp opvangen van dat gevaar zijn?

Je valt niet samen met je lichaam.

Je bent je lichaam niet.

Je kan naar je lichaam kijken.

En we kunnen ons zo ook gewaarwoorden van de rollen die we spelen.

Welke rol neem je op dit moment in?

En welk typisch gedrag of gedachten en gevoelens horen daarbij?

Zie hoe je rollen doorheen de dag en je leven voortdurend veranderen.

En welke gevoelens,

Gedachten en lichaamsensaties horen bij deze afzonderlijke rollen?

Die rollen veranderen voortdurend,

Maar de jij die de rollen kan observeren,

Verandert niet.

De jij,

Je observerende zelf,

Is als de hemel.

En de dingen die je kan observeren,

De rollen,

De gedachten,

De gevoelens,

De sensaties,

De ademhaling,

De geluiden,

Zijn als het weer.

En het weer verandert voortdurend.

Maar hoe goed of hoe slecht het weer ook is,

Dat verandert niets aan de hemel.

De hemel is onaanraakbaar,

Onverwoestbaar.

In sommige periodes is het zo'n slecht weer en is het zo lang bewolkt dat we niet meer zien dat er daarboven een hemel is en zon ligt.

En ook op zulke momenten kan je leren om boven die wolken uit te stijgen en terug in contact te komen met die hemel,

Die wijze ruimte van jouw open gewaarzijn.

En we gaan nog even daarvoor blijven,

Bij dat punt in jou van waaruit je alles kan observeren.

En rondom je heen kijken,

Zowel naar je binnenkant als naar je buitenkant.

Opmerkzaam zijnde.

Rustend in jouw gewaarzijn.

En dan schouw alle ervaringen die zich in de wijze hemel van je gewaarzijn afspelen.

Wat het ook is,

Laat het maar opkomen en gaan.

Je hoeft er helemaal niks meer te doen,

Enkel bewust van te zijn.

En laat je gewaarzijn helemaal openbloeien.

En dan schouw de ervaringen die zich daarin afspelen.

Zonder ze te willen veranderen of beïnvloeden.

Zonder ze te willen wegduwen of vasthouden.

Ze gewoon laten komen en gaan.

Zonder iets anders te willen.

Gewoon wakker zijn.

Van moment tot moment wakker worden.

En dan schouwen.

En wees je bewust van het gewaarzijn zelf.

Het observerende zelf.

Dat bewust is van al deze zaken die zich afspelen.

En misschien neemt je verstand het wel over en probeert het de dingen te vatten.

Het ego wil heel graag dit gewaarzijn kunnen vastpakken.

En inpakken in een begrijpelijk concept.

Merk dit gewoon op en laat het los.

En we gaan enkel rusten in gewaarzijn.

Zonder vastbinnen.