
Bergmeditatie
Leren in de meditatie zich te verbinden met de kwaliteiten van de berg: kracht en stabiliteit. Weersomstandigheden, wisselende seizoenen doen zich voor aan de oppervlakte van de berg maar de berg blijft onbewogen zichzelf. Wij kunnen ons, in moeilijke momenten, verbinden met de kracht en de stabiliteit van de berg.
Transcript
Voor deze meditatie kan je,
Als het mogelijk is voor jou,
Zitten op de vloer.
Is het niet gepast,
Neem dan bij voorkeur een stoel.
Laat de rug recht zijn en niet stijf.
De schouders zijn ontspannen.
De handen liggen in de schoot,
Zachtjes,
Comfortabel.
En als je er klaar voor bent,
Kan je de ogen sluiten en de aandacht brengen naar de ademhaling.
De stroom van je adem volgen.
Elke inademing voelen.
Elke uitademing voelen.
Zonder de adem te veranderen.
Het lichaam laten verstillen.
Zit met waardigheid,
Volledig in dit moment.
Jouw zitten weerspiegelt waardigheid en kracht.
En terwijl je hier zit,
Ga ik je vragen om je zo goed als mogelijk een berg in te beelden.
Het kan een berg zijn die je kent,
Die je ooit hebt gezien,
Of het kan een berg zijn die je gewoon in je fantasie maakt.
Het is de mooiste berg die je je kan inbeelden.
En laat dan het beeld,
De uitstraling en het gevoel van deze berg inwerken op jou.
Observeer de algemene vorm,
De top hoog in de wolken,
De basis diep geworteld in de aardkorst,
De flanken van de berg.
Je kan misschien opmerken hoe massief de berg wel is,
Hoe onwankelbaar,
Solide,
Mooi.
En of je nu van ver of dichtbij naar de berg kijkt,
Die berg is en blijft krachtig,
Wat de vorm of verschijning ook mag zijn.
Zitten,
Ademen met het beeld van de berg.
En terwijl je hier zo zit,
Wil ik je uitnodigen om te zitten als die berg.
Je wordt als het ware de berg,
Stevig verankerd in jouw zithouding.
Jouw hoofd wordt de top van de berg,
Ondersteund door de rest.
De schouders,
Armen,
Zijn de zijkanten van de berg.
Zitvlak en je benen zijn de basis van de berg.
Een berg is stevig ingeplant in het landschap.
Een berg neemt ongedwongen zijn eigen plek in,
In het landschap.
En een berg is helemaal aanwezig.
Aanwezig in de ruimte,
Aanwezig in het landschap,
En ook de stilte van de berg ervaren.
Een worden met de kracht en de stilte van de berg.
En je adem ervaren diep in je buik.
En met elke inademing steeds meer een ademende berg worden.
Ik wil je uitnodigen om je steeds meer te verbinden met de eigenschappen van de berg.
Krachtig,
Stabiel,
Gevestigd in stilte.
En het steeds veranderende spel van licht en duister is aan schouwen op de berg.
De zon die licht werpt op de berg.
Donkere wolken die schaduwen werpen.
Nu eens daglicht,
Soms zonnig,
Soms grijs.
Dan weer de duisternis van de nacht.
Soms met sterren en maanlicht,
Soms piekendonker.
En de dag en de nacht die elkaar afwisselen.
En de berg kan het allemaal hebben.
De berg laat het gebeuren en blijft onbewogen zichzelf.
En het kan hevig stormen op de berg.
De berg kan getijsterd worden door rukwinden,
Hagel,
Felle regen.
In de zomer kan het warm en zonnig zijn op de berg.
Soms ook broeierig heet.
En in de winter is het koud op de berg.
Is er niks dat bloeit en is de weg misschien bedekt met sneeuw en ijs.
En dan komt weer de lente.
En komt weer alles tot leven op de berg.
Gaat alles weer groeien en bloeien.
De bergriviertjes stromen uitbundig.
En de berg kan het allemaal wel hebben.
Die wisselende seizoenen.
Die veranderende weersomstandigheden.
Want die doen zich alleen maar voor aan de oppervlakte van de berg.
Maar doorheen die veranderingen blijft de berg zitten.
Alles is continu in verandering.
De berg blijft zichzelf.
Onwankelbaar.
Stil.
Ook ons leven kent wisselende momenten.
Soms momenten van onrust,
Irritatie.
Een moment van onzekerheid,
Angst.
Maar ook momenten van plezier en lachen.
Momenten van liefde.
Maar soms ook felle stormen met hevige emoties.
Spanningen,
Negatieve gedachten.
Ik wil je uitnodigen om te midden van al die veranderingen de berg in jezelf te leren ervaren.
Te zitten in stevig contact met de grond.
En aanwezig in de ruimte.
Open voor de momenten van licht.
En ook voor de momenten van duisternis.
Helemaal open voor wat zich aandient.
Niks wegduwen.
Niks tegenhouden.
Niks voeden.
Niks veranderen.
Zitten als een ademende berg.
In contact met je hele lichaam.
In contact met je adem.
Helemaal open voor wat zich aandient.
Hier en nu.
Zitten met wat er is.
En erbij blijven.
En zien dat donkere wolken komen en gaan.
Zien dat stormen niet blijven duren.
Door in de meditatie de berg te worden,
Kunnen we ons verbinden met de kwaliteiten van de berg.
Kracht en stabiliteit.
We kunnen deze krachten overnemen.
Zo kunnen we de bergenergie gebruiken om ons te laten ondersteunen.
Om zo elk moment met mindfulness en gelijkmoedigheid tegemoet te treden.
Het kan ons helpen om te zien dat onze gedachten,
Onze gevoelens,
Onze zorgen,
Onze emotionele zorgen en crisissen,
Als ook alle dingen die ons overkomen,
Ze komen en gaan.
Net zoals het weer op de berg.
Het weer van ons eigen leven is er niet om het te ontkennen.
Het weer in ons eigen leven is er om gevoeld,
Geëerd en erkend te worden voor wat het is.
Ermee zijn in opmerkzaamheid.
En het op die manier leren kennen zorgt voor een diepe stilte en een wijsheid die zich ontvouwt.
Dit is wat de bergen ons leren,
Als we maar komen tot diep luisteren.
Als je voelt dat de kracht en de stabiliteit van de berg in jou aanwezig is,
Dan kan je het beeld van de berg gebruiken.
Om je te herinneren wat het betekent om mindful te zitten.
Opmerkzaam te zijn,
In ware stilte.
Zo kan je nu verder gaan met deze meditatie op jezelf,
In stilte.
Tot de gong het einde van de meditatie aankondigt.
Maak kennis met je leraar
4.5 (124)
Recente Beoordelingen
Gerelateerde Meditaties
Trusted by 34 million people. It's free.

Get the app
