SLOW 5: Emoties

SLOW minzaam en openhartig emoties observeren.

Transcript

Voor deze oefening zit je mooi rechtop op een stoel,

De beide voeten vlak op de grond,

De rug rechtop,

De armen losjes in de schoot en de rug lichtjes verwijderd van de leuning.

En dan nodig ik je nu uit om je ogen te sluiten of je blik te richten naar een plek schuin voor je op de grond.

Laat de wereld nu maar draaien,

Dit is even tijd voor jezelf.

En we beginnen met te stoppen en te landen door contact te maken met onze aandacht,

Met de voeten die gedragen worden door de vloer en het zitvlak dat gedragen wordt door de stoel.

En die steunpunten benoemen als stabiliteit,

Stabiliteit.

En je rug vanaf je staartbeentje,

Wervel na wervel,

Mooi rechtop tot aan je nek en je hoofd en dat gevoel te benoemen als vastberadenheid,

Vastberadenheid.

En je schouders lichtjes achteruit brengen waardoor je borstkast open komt en dat gevoel te benoemen als openhartigheid,

Openhartigheid.

En op je aangezicht een lichte glimlach waardoor je mondhoeken een beetje naar omhoog gaan zonder forceren of overdrijven en dat benoemen als mildheid,

Mildheid.

En dan je aandacht te brengen naar het ritme van je ademhaling waar je dat ook het beste voelt.

Bij het reizen of talen van de buik,

Reizen of talen van de borstkast of de luchtstroom over je lippen of de subtiele beweging van je neusgaten.

Welke plek jij verkiest maakt niet uit,

Maar je brengt je aandacht naar die plek,

Naar die beweging,

Naar dat gevoel.

En vanuit die stabiele vastberaden,

Openhartig en milde houding.

Kijk je welke emoties er aanwezig zijn in jou.

Soms zijn emoties als een kabelende beek,

Soms zijn ze heftig en overweldigend als een najaarstorne.

Verken die emotie met je stabiele,

Vastberaden,

Openhartige en milde aandacht.

Waar voel je die emotie het sterkste in je lichaam?

In je hartstreek,

Je buik,

Je hoofd of je spieren.

Hoe voelt die emotie aan?

Als spanning,

Tinteling,

Bedrukt,

Beklemd of blijheid.

En welke kleur heeft die emotie?

Rood,

Geel,

Wit of is ze gewoon kleurloos?

En zou die emotie ook een geur of een smaak kunnen hebben?

Laat je kinderlijke fantasie ongeremd te vrije loop om met die emotie te spelen.

Die emotie die nu aanwezig is in jouw lichaam.

En benoem wat je waarneemt in je gedachten als vreugde of rust of verlangen of spanning of wat je op dit moment ook ervaart.

Blijf geduldig aanwezig bij die emotie zolang je je aandacht vraagt.

Laat ze toe.

Je kan die emotie begroeten zoals je een bezoekje begroet en zeggen,

Aha,

Emotie.

Of nog concreter,

Verdriet,

Boosheid,

Verlangen of angst.

Ik herken je en ik omarm je met een liefdevol troostend gebaar.

Je kan in je verbeelding die emotie in je armen nemen en ermee dansen om haar intens tegen je lichaam aan te drukken.

En dan,

Tijdens het dansen,

Laat de emotie zachtjes los.

Je klapt er niet aan vast,

Je aanvaardt dat ze er is,

Maar je laat ruimte toe,

Afstand toe.

En dan kunnen misschien drie dingen gebeuren.

Ofwel wordt de emotie heftiger,

Ofwel neemt ze af,

Ofwel blijft ze gewoon gelijk.

Als ze heftiger wordt,

Dan kan je misschien in je verbeelding denken dat er een knopje is waar je kan aan draaien om die emotie zachter te maken.

En dan fluister je zachter,

Zachter.

Als die emotie hevig blijft of onveranderd,

Laat ze dan ruimte en breng je aandacht naar het ritme van je ademhaling,

Wetend dat die emotie er is,

Aanvaardt dat ze er is.

En voor de rest van de tijd van deze oefening nodig ik je uit om de emotie te blijven omarmen en zachtjes weer los te laten,

Te laten wegglijden.

Keer op keer,

Opnieuw en opnieuw.

En om af en toe contact te maken met je lichaam door weer te landen in de steunpunten van je voeten en je zitvlak,

Die je benoemt als stabiliteit.

In je rechterrug,

Die je benoemt als vastberadenheid.

In je open borstkast,

Waar de openhartigheid zit en de milde glimlach op je aangezicht.

Telkens opnieuw landen in je lichaam en landen in je ademhaling.

In de eb en de vloed,

Het reizen en dalen van je adem tot de emotie zich weer manifesteert en je er weer in je armen neemt en zachtjes loslaat en ruimte geeft.

Keer na keer,

Opnieuw en opnieuw.

En nu komt deze oefening tot een einde,

Maar weet dat je op elk moment tijdens de dag kan stoppen en landen in je lichaam en je ademhaling en vanuit die positie je emotie observeren en ruimte geven.