
Zelfcompassie pauze
Deze korte meditatie, de zelfcompassie pauze, hoort bij de zelfcompassie training (MSC) ontwikkeld door Kristin Neff en Chris Germer. De oefening kan je gebruiken op moeilijke momenten om zo vriendelijkheid te ontwikkelen voor jezelf zodat je er voor jezelf kan zijn als het leven moeilijk is en zo steeds meer compassie, veerkracht en stabiliteit ontwikkelen.
Transcript
De zelfcompassie-pauze.
Mijn naam is Suzanne van der Goes en ik begeleid je bij deze korte zelfcompassie-oefening,
De zelfcompassie-pauze.
Het is een oefening uit de zelfcompassie-training,
Ontwikkeld door onder andere Kristin Neff.
Voor deze oefening nodig ik je uit om een zo comfortabel mogelijke houding aan te nemen.
Je hoeft niks speciaals te doen,
Elke houding is oké.
Als je het prettig vindt,
Kan je je ook bewust zijn van de adem,
Misschien een paar keer wat dieper in- en uitademen en dan de adem weer haar eigen ritme laten gaan.
En voor deze oefening wil ik je vragen om aan iets te denken wat je lastig vindt.
Misschien ervaar je op dit moment wel iets van stress of een emotioneel ongemak.
Anders kan je eens kijken of je een situatie kan ophalen uit je herinnering van iets lastigs,
Iets moeilijks,
Iets wat je onlangs ervaren hebt.
Het kan een gedachte zijn,
Een emotie,
Iets wat er gebeurd is.
Kijk maar wat er nu in je opkomt.
En om te oefenen mag het ook iets kleins zijn.
Weet je het idee alsof je je tenen in het water doet?
Om de temperatuur te voelen.
Je hoeft niet in één keer in het diepe te springen.
En als je wat bedacht hebt,
Kan je dat ongemak dan ook in je lichaam terugvinden.
Waar voel je het het sterkst?
Maak maar contact met de sensaties die je nu in je lichaam voelt.
Misschien wil je een hand op die plek leggen.
Of een hand op je hart.
Om jezelf te steunen in dit lastige moment.
En zeg dan rustig tegen jezelf.
Oh,
Dit is een moment van lijden.
Dat is mindfulness.
Je kan ook zeggen,
Ach,
Dit doet pijn.
Of,
Dit is moeilijk.
Stressvol.
Of gewoon auw.
En realiseer je dan dat lijden,
Dat pijn,
Een onderdeel van het leven is.
Dat is gedeelde menselijkheid.
Je zou ook kunnen zeggen,
Ook andere mensen zouden zich nu zo voelen.
Of,
Ik ben niet alleen.
Of,
We worstelen allemaal wel eens in ons leven.
Voel dan nu je hand op je hart of op een andere plek waar het geruststellend aanvoelt.
En voel de warmte,
De zachte druk van je hand.
En zeg dan tegen jezelf,
Mag ik vriendelijk zijn voor mezelf?
Of andere woorden,
Kijk maar of je woorden kan vinden voor wat je nu nodig hebt.
Misschien mag ik mezelf accepteren zoals ik ben.
Mag ik mezelf de compassie geven die ik nodig heb?
Mag ik mezelf vergeven?
Mag ik sterk zijn?
Mag ik leren om mezelf te accepteren zoals ik ben?
Als je moeite hebt om de juiste woorden te vinden,
Kan het helpen om je voor te stellen wat je tegen een goede vriend of vriendin zou zeggen,
Die met hetzelfde probleem worstelt als jij.
En misschien kan je dan iets soortgelijks tegen jezelf zeggen.
Kan je de woorden zachtjes in jezelf laten resoneren,
Mag ik vriendelijk zijn voor mezelf?
En breng dan nu de aandacht weer terug naar je lichaam,
De adem,
De omgeving waarin je zit.
Doe maar rustig je ogen weer open en maak op hoe je je nu voelt.
Deze zelfcompassie pauze die je net gedaan hebt,
Bestaat uit drie stappen.
Als eerste stap,
De mindfulness-stap,
Het opmerken dat er wat aan de hand is,
Dat er iets moeilijks is.
De tweede stap,
De gedeelde menselijkheid,
Bewust zijn dat je niet alleen bent hierin.
En de derde stap,
Is de vriendelijke stap,
Iets vriendelijks,
Iets ondersteunends tegen jezelf zeggen.
En je kan deze oefening op elk lastig moment toepassen.
Je kan alle drie de stappen gebruiken,
Of misschien is één stap al voldoende.
Dank je wel voor je aandacht.
Maak kennis met je leraar
4.5 (486)
Recente Beoordelingen
More from Suzan van der Goes
Gerelateerde Meditaties
Verwante Leraren
Trusted by 35 million people. It's free.

Get the app
