Meedeinen op de Golven van Rouw

Rouw is als de oceaan, het komt in golven van eb en vloed. Soms voelt het stil en kalm, soms overweldigend.
In deze zachte geleide meditatie nodig ik je uit om mee te deinen op de golven van jouw rouw, zonder oordeel, met compassie.
We verkennen hoe loslaten ook een vorm van liefdevol vasthouden kan zijn — in herinneringen, in het hart.
Geef jezelf de ruimte om te voelen, te ademen en stap voor stap te helen.

Transcript

Welkom bij deze geleide meditatie.

Een moment waarin je niets hoeft,

Waarin er geen verwachtingen zijn,

Behalve dat je hier bent.

Mijn naam is Charlotte Ruitenberg en ik neem je mee in dit moment voor jezelf,

Waarin je mag stilstaan,

Ademen en voelen.

Waar je ook bent in je proces van rouw,

Dichtbij je verdriet of juist even ver weg,

Weet dat je welkom bent,

Precies zoals je nu bent.

Deze tijd is voor jou,

Voor jouw hart,

Voor jouw herinneringen,

Voor alles wat je voelt,

Maar ook voor alles wat je misschien even niet kunt voelen.

Rauw is als de oceaan.

Ze komt in golven,

Soms kabbelend,

Zacht en beheersbaar,

Soms groot,

Onstuimig en overweldigend.

Golven zo hoog dat je niet weet hoe je erboven kunt blijven.

En soms is er die stilte,

Alsof het water zich even terugtrekt en je alleen de leegte hoort.

Je hoeft niet te vechten tegen de golven.

Je hoeft ze niet kleiner te maken.

Het enige wat je kunt doen,

Is leren mee te bewegen.

Hoe mee te deinen.

Hoe je jezelf weer zachtjes naar de oppervlakte brengt,

Als je even kopje onder gaat.

Vandaag nodig ik je uit om te voelen,

Te herinneren,

Los te laten en vast te houden.

Want loslaten is nooit vergeten.

Loslaten is een andere manier van vasthouden.

We dragen degene die we missen altijd met ons mee.

In ons hart,

In ons leven,

In ons zijn.

Adem maar eens rustig in door je neus en rustig uit door je mond.

Ik wil je vragen een houding te vinden waarin je je veilig en ondersteund voelt.

Het kan zittend zijn,

Liggend of misschien ergens met een zachte deken om je heen.

Sluit dan zacht je ogen als dat prettig voelt.

Voel hoe je lichaam gedragen wordt door de stoel,

De mat,

De aarde onder je.

De grond onder je is stevig,

Stabiel.

Je hoeft niets vast te houden,

Je mag rusten.

Breng je aandacht nog maar eens naar je ademhaling.

Voel hoe de lucht je lichaam binnenstroomt en hoe je langzaam weer uitademt.

Adem in en vul jezelf met zachtheid.

Adem uit en laat spanning los.

Adem rustig in.

Adem in,

Zacht en rustig.

Adem uit en laat maar los.

Adem in en vul je longen met lucht.

Adem uit,

Laat spanning wegvloeien.

Elke inademing brengt rust in je lichaam,

Een kleine opening voor licht en zachtheid.

Elke uitademing laat los wat je nu niet hoeft te dragen.

Stel je adem voor als kleine golfjes.

Golfjes die komen en weer gaan op het ritme van jouw innerlijke zee.

Stel je voor dat je nu aan een strand staat.

De lucht is stil en zachtgrijs.

Je hoort het rollen van de golven en je voelt de geur van zout in de lucht.

Voor je ligt de oceaan,

Oneindig en breed.

Ze beweegt,

Soms rustig,

Soms krachtig.

Elke golf vertelt een verhaal.

Dit is de oceaan van jouw rouw.

Soms voel je het verdriet als kabbelend water dat je zachtjes aanraakt.

Een golf die je zachtjes aanraakt en je herinnert aan wat niet meer is.

Soms is het water woest,

Een hoge golf van gemis die je overspoelt.

En soms is er stilte,

Leegte.

Alles mag er zijn.

Je hoeft niets weg te duwen,

Niets te veranderen,

Alleen aanwezig te zijn.

Voel hoe je voeten stevig in het zand staan.

De aarde onder je draagt je.

Sta hier maar en kijk naar de golven.

Adem in en voel je eigen kracht.

Adem uit en laat los wat zachter mag worden.

De golven komen,

De golven gaan.

Misschien komen er herinneringen,

Een glimlach,

Een geur,

Een geluid.

Misschien voel je tranen,

Misschien juist rust.

Sta jezelf maar toe dat alles er mag zijn.

Herinner jezelf,

Afscheid nemen is niet vergeten.

Het is een andere manier van vasthouden.

In liefde,

In herinnering.

In wie jij gehoorden bent.

Voel de aanwezigheid van degene die je mist.

Misschien in een warme gedachte.

Misschien in wie jij bent,

In hoe je leeft en in hoe je lief hebt.

We dragen hen voort,

Niet in strijd,

Maar in zachtheid.

En als de golven je raken,

Drijf je mee.

Zonder verzet,

Zonder haast,

Zoals je ademt.

Zoals de zee dag en nacht ademt.

Soms komt er een grote golf,

Soms ga je even kopje onder.

Maar diep vanbinnen weet je,

Elke golf hebt weer weg.

Je komt altijd weer boven.

Je ademt weer.

Adem in,

Voel jezelf gedragen.

Adem uit,

Beweeg maar mee met de golf.

We leren zwemmen,

Niet door te vechten.

Maar door vertrouwen,

Door zachtheid,

Door meedijnen.

Herinner jezelf,

Ik mag bewegen op de golven van mijn rouw.

Ik hoef niet stil te staan.

Het is oké om te voelen.

Het is oké om kwetsbaar te zijn.

Alles mag er zijn.

Langzaam keer je weer terug naar het strand.

Je staat weer stevig op de aarde.

De oceaan kabbelt,

De golven rollen.

En jij staat stevig op de aarde.

Je ademt.

Je leeft.

Adem rustig in.

En adem uit.

Voel je lichaam,

Je voeten,

Je handen.

Leg je hand maar eens op je hart.

En voel de warmte,

De zachtheid.

Denk aan degenen die je mist en voel ze zijn bij je,

Op een andere manier.

Niet verdwenen,

Maar verweven in jouw bestaan.

Zeg zachtjes tegen jezelf,

Ik laat los op mijn eigen manier.

Ik houd vast in liefde,

In herinnering,

In wie ik ben.

Ik beweeg mee met de golven van het leven.

Neem nog maar eens een diepe ademhaling.

Vul jezelf met zachtheid.

En wanneer jij er straks klaar voor bent,

Open dan rustig je ogen.

En ik wens jou dat je dit gevoel van rust en verbondenheid met je mee mag nemen.

Dank je wel dat je hier was,

Voor je moed en voor je vertrouwen.

Dank je wel dat je dit moment voor jezelf hebt genomen.

Weet,

Je hoeft dit pad niet alleen te bewandelen.

De zee is groot,

Maar jij leert steeds beter mee bewegen.

Reviews

Ik vond dit een erg fijne meditatie. Ik kon makkelijker mijn verdriet toelaten en rouwen om het verlies van belangrijke personen in mijn leven. Dank je wel