De Zon In Jezelf

Als een rivier die de dag in stroomt, nodigt deze meditatie je uit om los te laten wat zwaar voelt, je innerlijk licht te wekken, en met stille kracht te bewegen. Laat kleur, warmte en een eenvoudige intentie in je opkomen en draag jouw eigen zonsopkomst met je mee.

Music by Dana Music from Pixabay.

Transcript

Sluit zacht je ogen en voel hoe je lichaam gedragen wordt door de plek waar je nu bent.

De ondergrond tilt je,

Houdt je en laat je rusten.

Je hoeft niets vast te houden,

Je hoeft niets te doen,

Je mag gewoon hier zijn.

Voel hoe je je adem vanzelf beweegt,

Cool bij de inademing,

Zachter bij de uitademing.

Alsof je lichaam zelf al het ritme van de ochtend kent.

En dan stel je nu voor dat je op een plek staat,

Vlak bij de dageraad.

De wereld om je heen is nog een diepe stilte.

De lucht is donkerblauw,

Net voor het eerste licht.

De grond voelt koel onder je voeten,

Misschien vochtig van douw.

En die zachte wind strijkt langs je huid,

Fris en nieuw.

Je ademt de lucht in,

Ze ruikt helder,

Bijna zoet,

Alsof bloemen hun eerste geur vrijgeven.

Misschien hoor je ergens een vogel die voorzichtig zijn lied begint.

De dag is nog maar een belofte.

Voor je in de verte begint de horizon te gloeien,

In dunne lijnen van licht,

Zo klein en toch zo krachtig.

Alsof de wereld zelf haar ogen opent.

Adem diep in en stel je voor dat dit eerste licht ook in jou binnenkomt,

In zacht,

Gloeiende warmte die je borst raakt en je hart opent.

Met elke inademing voel je het licht sterker worden.

Het vult je longen,

Verspreidt zich door je schouders,

Je armen,

Dat in je vingertoppen.

En met elke uitademing laat je los wat niet meer van jou is.

Zorgen,

Dromen,

Oude restjes van gisteren,

Ze mogen smelten,

Oplossen,

Verdwijnen in de lucht.

De zon klimt langzaam hoger en naar gouden stralen raken je gezicht,

Strelen je ogen en je wangen.

Voel hoe je kaken verzachten en hoe je voorhoofd gladder wordt,

Alsof ook jij ontwaakt met dit nieuwe licht.

En stel je nu voor dat dit licht een rivier wordt,

Een zachte,

Stromende energie die door je heen loopt,

Vanaf je krui naar je keel,

Naar je borst,

Naar je buik.

Ze stroomt langs je bekken,

Je benen,

Tot diep in je voeten.

Elke cel van je lichaam baat in dit licht.

Voel hoe het kracht geeft,

Maar zonder druk,

Zonder haas.

Het is alleen maar aanwezig,

Warm en dragend.

Neem even de tijd om bewust contact te maken met je hart,

In- en uitademend naar je hart toe.

Voel de zachtheid daarbinnen,

Maar ook de kracht die altijd aanwezig is.

En stel je voor dat je hart nu in zon wordt,

Niet buiten je,

Maar in jou,

In heldere,

Warme ster die haar licht naar alle kanten verspreidt.

Adem dit beeld in en laat je hart stralen,

Groter,

Wijder en verder,

Tot je hele lichaam gevuld is met deze warmte.

Breng nu een intentie in je gedachten,

Niet als een lijstje,

Niet als een verplichting,

Maar als één enkel woord,

Één gevoel.

Misschien vreugde,

Misschien rust,

Misschien focus,

Of misschien gewoon liefde.

En dat woord laat je neerleggen in je hart,

In die zon die daar brandt.

Voel hoe het gedragen wordt door het licht.

Hoe het vanzelf mee zal bewegen vandaag,

Zonder dat jij er iets voor hoeft te doen.

Stel je voor dat je nu zelf die zon bent geworden.

Je straalt licht naar buiten,

Zacht en warm,

Niet vuil of overweldigend,

Maar helder en vriendelijk.

Iedere stap die je zet vandaag wordt verlicht door dit innerlijke vuur.

Voel nog één keer de adem,

Hoe de lucht je lichaam binnenkomt,

Fris en nieuw,

Hoe ze weer vertrekt rustig en zacht.

Je lichaam is wakker,

Je geest is harder en je hart gevuld.

Blijf nog een paar ademhalingen in deze gloed.

Laat de stilte zich in jou nestelen,

Net zo ruim en vredig als de lucht van de ochtend.

En wanneer je zover bent,

Beweeg je zacht je vingers en je tenen,

Rol je je schouders rustig en open je langzaam je ogen.

De dag is begonnen en jij draagt haar licht,

Niet alleen buiten je,

Maar ook in jezelf.