Gelijkmoedigheid - Bergmeditatie

[Live Opgenomen] In deze meditatie beoefenen we mindfulness en is er een korte visualisatie, gericht op het creeëren van evenwicht en balans.
Tijdens moeilijke, maar ook vreugdige tijden, hebben we de neiging tot wegduwen of tot vasthouden. We zijn geidentificeerd met onze emoties, gedachten en ervaring.
In deze oefening leren we om, net als een berg, stil en stevig te blijven zitten. Kijken naar wat er zich aandient, zonder oordeel, maar in contact met ons liefdevolle, pure hart.

Transcript

Oké,

Neem even de tijd om hier aan te komen en kijk of je comfortabel zit in een houding die alertheid uitstraalt,

Die echt top is,

Maar tegelijkertijd ook waarin je kunt ontspannen.

Voel even hoe het is om hier nu te zitten,

In deze ruimte vanochtend.

Misschien is het de eerste keer dat je hier bent,

Of ben je al vaker geweest,

Dan merk ook hoe je lichaam daarop reageert.

Je kunt in ieder geval jezelf bedanken voor het opkomen dagen hier,

Kwart over negen op zaterdagochtend.

Dan word je uitnodigd om een paar keer diep en langzaam adem te halen,

Waarbij je bij elke uitademing net wat meer kunt ontspannen,

Wat meer kunt laten gaan.

Voel daarbij de spieren in je gezicht,

Rondom je ogen,

Wat meer kunt verzachten,

Wat spanning in je schouders.

Gaan even kort door het lichaam,

Opmerken wat er zich afspeelt.

Daarbij kun je beginnen bij je ogen,

Merken of die heel dicht vastgeknepen zitten,

Of dat ze los is op je oogkasten.

Probeer daarbij wat te verzachten.

Ga dan langzaam naar onder,

Waar je bij je neuschaten de warme lucht voelt,

Die je lichaam binnenkomt en weer vertrekt uit het lichaam.

Voel je mond,

Je kaken,

Merk op waar je tong zich bevindt,

Of die rust onderin de mond of hoog tegen het gehemel te aangedrukt zit.

Ga dan langzaam naar onder,

Waar je keel en nek,

En voel bij elke inademing de schouders die optrekken en weer zakken bij elke uithademing.

Ga dan met je aandacht naar beneden,

Je borst,

Je ribberkast die zich uitbreidt bij elke inademing en weer samentrekt bij elke uithademing,

Je buik,

Het reizen en dalen,

Je middel,

Je heupen,

Je liezen,

Je bovenbenen,

Misschien kun je daar je handen en armen op voelen,

Je vingers,

Misschien kun je ook de ruimte tussen je vingers waarnemen.

Besteed dan aandacht aan je knieën,

De ruimte daarachter,

De knieholtes,

Je onderbenen,

Kuiten,

Schenen,

Contact met de grond of met kussen,

Je enkels,

En dan weer naar boven,

Weer je benen naar je billen op het kussen bevinden,

En dan weer je onderrug naar boven,

Tot je schouderbladen en je bovenarmen.

En merk het gehele lichaam op dat hier nu zit,

Welke sensatie je kan opmerken zonder daar een veroordeling over te hebben.

Je hebt nodig om zachtjes te glimlachen,

Een houding van openheid en vriendelijkheid,

Te kijken naar je huidige ervaring.

Misschien zijn er allerlei gedachten die voorbij komen,

Misschien ook weer teksten die we net hebben gelezen,

Herinneringen,

Beelden,

Plannen,

Want terwijl je hier zit en inademt,

Probeer dan aandacht te hebben voor de stijging in je buik,

En terwijl je dan weer uitademt,

Merk je dat je buik zich weer ontspant en zijn neutrale positie.

Blijf het opmerken hiervan een tijdje herhalen,

Blijf daarbij loslaten en arriveren in het huidige moment.

De kans is groot dat je wordt afgeleid,

Dat er gedachten opkomen die zich weer ombouwen in verhalen.

Dit is gewoon wat de geest doet,

Het is geen fout of slecht of een kwestie van niet goed in deze meditatie zitten.

Simpelweg opmerken,

Weten,

Oh,

Daar is de geest weer.

Ik adem in en ik weet dat ik hier ben,

Ik adem uit en ik bied ruimte aan wat er is.

En terwijl we hier zo zitten in stilte en aandacht hebben voor wat er ook nog speelt,

Wil ik jullie vragen om je een berg voor te stellen,

Een korte visualisatie doen.

En simpelweg opmerken wat er opkomt als het gaat om het woord berg dat je dan voor je ziet.

Misschien zijn het bepaalde bergen die je een keer hebt gezien,

Misschien uit je herinnering of in een film of een foto.

Misschien wordt dat beeld heel erg verstoord,

Gedachten die er tussendoor komen,

Dat is allemaal oké.

En terwijl je een berg voor je ziet,

Misschien meerdere bergen,

Realiseer je dan als je zit dat je wel iets weg hebt van een berg.

Stevig,

Stil,

Op de grond en toch omhoog reizend.

En je zou je kunnen voorstellen dat je voeten en je billen de basis van de berg vormen.

Je armen en schouders de berghellingen en je hoofd de top.

En terwijl je zit als een berg maak je contact met de eigenschappen van de berg.

Stevig,

Gegrond,

Één met de aarde,

Verbonden met de aarde,

Met de lucht,

Verbonden met de natuur,

Met de planten en bomen en de begroeiing op de berg.

Hoewel er misschien veel leven en beweging op de berg is,

Is de berg zelf onwankelbaar en stil.

Maar op de berg is er voortdurend verandering.

De dag gaat voorbij,

De schemering gaat over in de nacht en na het donker wordt het weer licht.

Er is beweging van dieren en van mensen die de berg bewonen of beklimmen,

Mensen die hier picknicken.

De seizoenen verstrijken,

Het weer verandert,

Soms is er zon en hitte,

Dan weer motregen en mist,

Of felle stormen,

Sneeuw en ijs.

Temiddag van al die verandering en beweging verandert de essentie van de berg niet.

De berg wordt niet gehinderd door al die verandering,

Het blijft onwankelbaar en stil.

En als mens ben je in zekere zin net als deze berg.

Wat je meemaakt,

De omstandigheden van binnen en van buiten,

Die veranderen voortdurend.

Dan zie je alles voorbij komen,

Alle ervaringen die je hebt gehad,

Misschien deze week of in het verleden,

Maak contact met jou als berg,

Met de ruimte waarin het allemaal mag gebeuren.

Soms dan stormt het en leiden we,

Dat we ons identificeren met deze storm,

Maar stormen en gemoedstoestanden zijn onpersoonlijk,

Geontstaan door oorzaken en omstandigheden,

En we hoeven ze niet persoonlijk op te vatten,

Hoeven ons niet met hen te identificeren,

Hoeven er niet aan vast te houden,

En hoeven ze ook niet direct kwijt te raken.

Simpelweg weten,

Zijn ze aanwezig of afwezig.

Je kunt dan de berg weer uit je voorstelling laten verdwijnen,

En simpelweg opmerken hoe het is om hier nu te zitten.

Ik adem in en ik weet wat ik inhoud,

Ik adem uit en ik weet,

Een kleine passage uit het Recovery Dharma boek,

Ondanks het trauma,

De verslaving,

De angst en de schaamte,

Is er een kalm en gecentreerd deel van ons dat heel is gebleven,

Er is een deel van ons dat niet getraumatiseerd is,

Dat niet verslaafd is,

Dat niet geregeerd wordt door schaamte.

Dit is waar wijsheid vandaan komt,

En het is het fundament van ons herstel.