Gedachten en emoties
by Luc Rombaut
Tijdens deze mindfulness oefening leer je gedachten en emoties te observeren. De uitnodiging is om dit te doen vanuit een nieuwsgierige en ontspannen houding.
Transcript
Meditatie rond gedachten en emoties.
We beginnen met contact te maken met het hier en nu.
En dat doen we door het contact van de voeten met de grond te voelen.
En het contact van het zetvlak met de stoel waarop je zit.
Of het kussen.
Bewust van het zitten.
Je kan er ook een mentaal stickertje op kleven.
En het in gedachten benoemen als zitten.
Dit is zitten.
En dan ook contact maken met de adem.
Alsof het een oude vriend was die je weer ontmoet.
De adem is er altijd.
Dan kan je altijd naar terugkeren,
Op elk moment.
En ook die adem kan je benoemen.
In.
En uit.
En uit.
En de manier waarop je ademt hoef je niet te beïnvloeden.
Nog goed tempo,
Nog goede diepte.
Laat dat maar over aan je lichaam.
Het weet perfect hoe het moet ademen.
Enkel observeren.
Op een vriendelijke manier.
Zonder te oordelen.
Tijdens het mediteren zal je merken dat er af en toe gedachten langskomen.
Dat is onvermijdelijk.
Je kan die gedachten dan zien als stoorzenders.
Maar eigenlijk horen ze er helemaal bij.
En als je opmerkt dat er gedachten komen.
Dan is het ook oké om die focus op de adem of het lichaam los te laten.
En al de aandacht te richten op die gedachten.
Die gedachten worden dan je nieuwe meditatieobject.
En gedachten kunnen komen in allerlei vormen.
Herinneringen.
Of plannen.
Fantasieën.
Beelden.
Oordelen.
Je kan die gedachten ook alsdus danig benoemen.
Dit is denken.
Dit is plannen.
Dit is herinneren.
Dit is zien.
Zolang die gedachten op de voorgrond zijn.
En eigenlijk hoef je verder niks mee te doen.
Op te merken wanneer die gedachten er zijn.
En ze voorzien van een mentaal stikkertje.
Zolang ze er zijn.
En gedachten die komen en die gaan.
Potseling duiken ze op uit het niets.
Als je er niks mee doet dan verdwijnen ze ook weer na een tijdje.
Soms zijn gedachten als een zeebel.
Het ogenblik dat je ze opmerkt of benoemd dan spatten ze uiteen en verdwijnen ze.
En sommige gedachten komen vaker terug.
Gedachtenpatroontjes.
En telkens wanneer ze opduiken kan je ze gewoon weer benoemen.
Misschien kan je ook de neiging opmerken om ze soms weg te willen.
Of om andere gedachten te willen blijven houden.
En ook dat kan je opmerken.
En misschien kan je je inbeelden dat je langs een kabelend riviertje zit.
En af en toe drijven er blaadjes voorbij.
En je zou je kunnen inbeelden dat elk van die blaadjes een gedachten is die voorbij drijft.
En je zit aan de rand van dat beekje en ziet de bladeren komen.
Je benoemt ze en je laat ze gewoon verder drijven.
Of je zou ook kunnen inbeelden dat gedachten zijn als woorden die geprojecteerd worden op een groot scherm.
En je zit in de zaal en je kijkt er naar.
Naar die gedachten die komen en die gaan.
Soms zijn er veel gedachten.
Soms zijn er weinig gedachten.
En jij zit en kijkt.
En als je merkt dat je wordt meegesleept door zo'n gedachtenstroom,
Dan kan je ook altijd even terugkeren naar de adem.
Om weer contact te maken met het hier en nu.
Je weer te verankeren.
Om je dan vervolgens weer open te stellen voor gedachten die langskomen.
En als er geen specifieke gedachten zijn,
Dan is er altijd de adem.
En het kan ook gebeuren dat bepaalde gedachten ook emoties met zich meebrengen.
En hoe voel je je nu op dit ogenblik?
En hoe is het gesteld met je emotionele barometer?
Staat hij op zonnig weer?
Veranderlijk?
Of eerder stormachtig?
Misschien is er een specifiek gevoel op de voorgrond.
Misschien is er rust.
Vrede.
Maar het is ook best mogelijk dat er onrust aanwezig is.
Of onzekerheid.
Angst.
Een schuldgevoel.
Frustratie.
Boosheid.
Verdriet.
En de uitnodiging is hier om die niet onmiddellijk weg te duwen,
Daar niet mee in het gevecht te gaan.
Maar er even bij te blijven.
Er heel even contact mee te maken.
Ook al voelt het soms onaangenaam aan.
En soms kan het ook helpen om de emotie te benoemen.
Maar zo,
Dit is angst.
Of dit is frustratie.
Of dit is verdriet.
En dat te blijven benoemen,
Zolang dat gevoel op de voorgrond zit.
En emoties die zijn soms een beetje als het weer.
Soms kan er wel eens een bui blijven hangen.
Of is het een beetje mistig.
Of schijnt de zon.
De uitnodiging is om nieuwsgierig te zijn.
Om zonder te oordelen,
Te kijken naar wat er nu is.
Naar wat je nu kan ervaren.
En dat vraagt soms een beetje moed.
En als je het gevoel hebt dat je helemaal wordt meegesleept door de emotie.
Of als je helemaal aan ergens anders bent met je gedachten.
Dan kan je steeds weer terugkeren naar de adem.
Het vaste ankerpunt met het hier en nu.
En ook die adem kan je steeds benoemen.
In en uit.
Of verrijzen en dalen.
Tot zover deze meditatieoefening rond gedachten en emoties.
Maak kennis met je leraar
4.4 (149)
Recente Beoordelingen
Melissa
March 22, 2022
Hele mooie meditatie. Goeie oefening om emoties en gedachtes te leren toelaten in plaats van wegduwen. Deze ga ik vaker opleggen, want ik vind het heel moeilijk om alles toe te laten en te laten zijn. Ik wil alles altijd veranderen naar rustig en gelukkig. Oefening baart kunst zeker… 🙏🏻
Kobe
May 14, 2020
Enorm leuke manier van mediteren. Deze heeft me enorm deugd gedaan en zal ze op regelmatige basis herhalen. Bedankt Luc voor je begeleiding 🙏
Gerdy
February 3, 2020
Helder en verrassend !
Ine
April 8, 2019
Dank je wel, Luc 🙏
Roxanne
February 24, 2019
Heel fijn!
Henriëtte
May 8, 2018
Fijne stem
Gerelateerde Meditaties
Trusted by 34 million people. It's free.
Get the app