Magische Bedtijd Verhalen 'Over de uil die zijn kroon opzet'

Ik neem jullie graag mee in de magische wereld van Pegasus,

Ariane en Geke.

Laat me de hoofdpersonen van dit verhaal voorstellen.

Pegasus is een prachtige mooie witte eenhoorn met grote vleugels waarmee hij gemakkelijk binnen een paar luttelen seconden van de ene plek op aarde naar de andere kan vliegen.

En iedereen kan op zijn rug,

Daar doet hij niet moeilijk over.

Hij heeft ook een hele bijzondere staart,

Deze is roze en krullend,

Hij is nogal eigenwijs,

Zingt zo vals als een kraai,

Maar gelooft zelf dat hij Elvis Presley is en hij is een grote kindervriend.

Dan hebben we Ariane,

Ariane heeft prinsessenbloed,

Al gedraagt ze zich alles behalve als een prinses.

Ze is best wel stoer,

Gaat graag mee op avontuur,

Ze is zorgzaam en ze maakt de lekkerste dingen in de keuken.

Dan hebben we Geke,

Geke is een bruin wit gevlekte hond die ervoor zorgt dat ze er altijd perfect uitziet.

Ze doet zichzelf elke avond wel een uur in bad en ze zorgt ervoor dat haar vacht weer helemaal glimt.

Ze is eigenlijk nogal deftig,

Terwijl ze ook kan jagen als de beste en dan vindt ze het ineens niet zo erg dat ze supervies wordt.

Voor kinderen is ze superlief.

Pegasus,

Ariane en Geke wonen in een romantisch kasteel naast het magische bos.

In het magische bos wonen dieren die kunnen praten.

Deuh,

Dat kunnen ze altijd als je met je hart luistert.

En ook allerlei magische wezens wonen daar,

Zoals elven,

Kabouters,

Trollen.

Ze beleven met elkaar allemaal spannende en bijzondere avonturen en vandaag ben jij die luistert,

Ook een onderdeel van dit verhaal.

Doe je ogen maar dicht als je wilt en zucht misschien een keertje diep uit,

Laat je lichaam maar zachter worden,

Alle spieren mogen ontspannen.

Laten we beginnen.

Het is een mooie dag en de zon schijnt en hier en daar trekken wat wolken voorbij in de hemel.

Pegasus zit in de tuin samen met Geke naar de wolken te kijken.

Wat zie jij,

Geek,

In de wolken?

Ik zie vooral kippenboutjes,

Denkt Geke,

Haar lievelingsmaaltje.

Dansende kippenboutjes.

Pegasus mijmert nog even door over wat hij ziet liggend op zijn rug.

Zijn roze krulstaart steekt onder zijn billen omhoog de lucht in.

Dan opeens horen ze oehoe,

Oehoe,

Boven hen vliegt een el.

Maar het is niet zomaar een el,

Het is de wijze bosel uit het magische bos.

Zij is degene waar de dieren naartoe gaan als ze wijze raad nodig hebben.

Pegasus en Geke komen beide omhoog.

Ze weten dat de bosel niet zomaar de grote eikenboom in het midden van het bos verlaat.

Dan is er iets aan de hand.

De bosuil strijkt neer op een tak van een boom naast Pegasus en Geke en ze kijkt ze aan met haar grote donkere ogen.

Pegasus en Geke kijken haar terug aan en Geke wordt zo ontspannen dat ze bijna zittend in slaap valt.

Haar blik werkt hypnotiserend,

Denkt Geke.

Pegasus tikt Geke lachend aan.

Hé,

Even opletten me dan.

Nu zien ze het beide.

De uil heeft een klein envelopje in haar snavel en laat het nu voor Geke en Pegasus op de grond vangen.

Het witte envelopje is dichtgeplakt met een gouden hart.

Voorzichtig maakt Geke het met haar tandjes open.

Uit het envelopje ligt nu een briefje,

Wat voor hun beide ogen blijft zweven.

Met gouden letters staat er op het briefje geschreven,

Hulp is nodig.

Mijn neefje,

Een jonge uil,

Wil zijn boom niet meer uit.

Kun je die helpen?

Neem alsjeblieft iedereen mee die kan helpen.

Dus dat betekent ook jij die naar dit verhaal luistert.

Pegasus staat meteen klaar,

Zijn vleugels gespreid,

Klaar om te gaan vliegen.

Geke zit al op haar rug.

Ze heeft haar pilotenbril op,

Want ze weet hoe snel Pegasus door de lucht kan vliegen.

De bril is roze met glitters en ze heeft ook een cape aan.

Die cape heeft dezelfde kleuren als de bril.

Ariane komt aangelopen.

Ze had zo'n gevoel dat ze nodig is en ze heeft een picknickmand onder haar arm.

Ze gaat gezellig achter Geke op de rug van Pegasus zitten.

Spring maar achterop,

Roept Pegasus naar iedereen die luistert.

Er is genoeg plek op mijn rug.

Als vanzelf verschijnt er een trappetje waardoor je makkelijk op de rug van Pegasus kunt klimmen.

Zijn jullie er klaar voor?

Roept Pegasus.

Hij spreidt zijn vleugels en vliegt omhoog.

De wind wappert door Pegasus zijn manen en onder Geke haar cape door.

Het is zo mooi boven in de lucht.

Heel rustig,

Bijna stil.

De vacht van Pegasus voelt zo zacht en warm.

Als je naar beneden kijkt dan zie je dat de aarde steeds kleiner wordt.

Je voelt je steeds vrijer en je voelt ook dat alles kan.

Maar heel lang heb je niet om daarover na te denken,

Want Pegasus zet alweer de landing in.

Hij vliegt richting hoge mooie boomtoppen en het lijkt wel alsof er allemaal lichtjes omheen dansen.

Dichterbij gekomen blijkt het helemaal niet zo te zijn dat dat lichtjes zijn,

Maar elfjes die licht geven.

Ze hebben de grootste lol met elkaar,

Al dansend in de lucht en ze zingen heel mooi zachtjes.

Welkom in het magische bos,

Zegt Ariane.

Wat zijn ze mooi,

Hè?

Ze zijn hier overal,

De elfen.

Eigenlijk zijn ze er altijd overal,

Maar hey,

Mensen vergeten dat ze veel meer kunnen zien met hun hart dan met hun ogen alleen.

Pegasus beweegt behendig tussen de bomen door en landt zachtjes op de grond.

Geke springt meteen van de rug af en begint te snuffelen.

Ze lijkt al iets op het spoor.

Een hoge blaf en ze rent haar neus achterna.

Kom,

Zegt Pegasus,

We mogen haar achterna,

Ze heeft het uiltje al geroken.

Geke is bijna niet bij te houden,

Zo hard rent ze.

En terwijl iedereen achter Geke aanrent,

Zien jullie allemaal de mooiste kleuren.

Alle bomen lijken niet gewoon groen,

Maar ze hebben een glow,

Een glow met hele mooie felle kleuren.

En die kleuren lijken ook nog eens te dansen rondom de bomen,

Maar niet alleen rondom de bomen,

Ook rondom de planten,

Rondom het gras,

Het mos.

En alles lijkt ook naar elkaar toe te bewegen.

Het is ineens heel duidelijk dat alles in de natuur met elkaar praat,

Zonder woorden.

Dan stopt Geke voor een mooie grote dennenboom.

Ze blaft naar boven en daar in het midden van de bomen is een ronde opening te zien.

Boven de opening hangt een briefje,

Met erop geschreven,

Ik ben niet thuis,

Ga weg.

Oeh,

Dit uiltje wil volgens mij dat niemand hem ziet,

Zegt Ariaan.

Pegasus,

Zou je ons even naar boven kunnen vliegen,

Zodat we met het uiltje kunnen praten?

Natuurlijk,

Zegt Pegasus.

En heel voorzichtig gaat hij een paar meter omhoog,

Net ver genoeg,

Zodat iedereen door de opening in de boom kan kijken.

Daar zit een heel erg schattig klein uiltje.

Hij heeft heel veel zachte donsveren en zit wat in elkaar gedoken.

Onder één vleugel houdt hij een kroon vast.

Pegasus schaapt zijn keel en het uiltje kijkt op en schrikt even.

Het is niet dagelijks dat er een witte eenhoorn met een hond op de rug,

Een dame en kinderen zo bij hem naar binnen kijkt.

Wat komen jullie doen,

Zegt het uiltje.

Ariaan legt ondertussen even uit dat het heel normaal is dat je in het Marische Bosch gewoon met de dieren kunt praten,

Omdat je hier heel duidelijk je hart hoort.

We komen je helpen,

Zegt Ariaan rustig.

Ik hoef geen hulp,

Zegt het uiltje boos en hij draait zich om.

Wat heb je daar in je hand,

Zegt Ariaan.

Het ziet eruit als een hele mooie kroon.

Het uiltje kijkt nu zelf naar de kroon,

Alsof hij de kroon voor het eerst ziet.

Die kroon die past niet bij mij,

Zegt hij.

Ik ben stom en niemand wil horen wat ik te zeggen heb.

Ik blijf liever binnen,

Zodat niemand me ziet.

Dat moet heel vervelend voelen,

Zegt Pegasus,

Rustig met zijn vleugel slaand in de lucht.

Volgens mij is het juist heel belangrijk wat jij te zeggen hebt.

Ik heb ook wel eens het gevoel dat ik niet zoveel waard ben,

Zegt Ariaan,

Of dat niemand zit te wachten op wat ik te brengen heb.

Maar dat wordt altijd weer zachter als ik luister naar de stem van mijn ziel.

Die vertelt mij dan namelijk juist hoe belangrijk ik ben.

En als ik deze gevoelens heb,

Ze er zijn om ze te voelen,

Niet om ze te geloven.

En als ik dat dan voel,

Dan helpt het me juist weer dieper te voelen hoe belangrijk ik ben.

Want het is niet echt.

Iedereen is superbelangrijk op deze wereld.

Misschien mag jij het ook een beetje loslaten,

Zegt ze tegen het uiltje.

Ja,

Zegt Geke nu,

Die zich ermee bemoeit.

Zet die kroon ineens op je hoofd.

Ben eens trots op wie je bent.

Ze gaat nog wat rechter opzitten en Pegasus steekt zijn rug nog wat verder recht in de lucht,

Zodat ze Geke nog wat duidelijker kunnen zien allemaal.

Kijk,

Zo doe je dat,

Zegt Geke.

Het uiltje moet lachen om Geke.

Hij kan wel voelen wat Ariana net heeft gezegd.

Voorzichtig zet hij de kroon op zijn hoofd.

En terwijl hij dat doet,

Begint de kroon te glimmen.

Hij wordt steeds gouder en lichter.

En nu verschijnt er een glimlach op de uil zijn gezicht.

Hij voelt dat de kroon bij hem hoort.

Ik mag er wel zijn,

Zegt hij zachtjes.

En ik heb wel wat te vertellen aan alle dieren in het bos.

En ze willen het ook nog eens horen.

There you go,

Zegt Ariana lachend.

Altijd leuk bij de dieren,

Zegt ze.

Die hebben veel minder last van hun hoofd.

Dus daar werkt het nog sneller bij als je vertelt wat je hart zegt.

Het uiltje vliegt naar buiten zo snel dat de kroon bijna van zijn hoofd glijdt.

Terwijl hij heel hard roept.

Komt dat horen,

Komt dat horen.

Ik heb iedereen zoveel te vertellen.

Pegasus lacht hard op.

Zo,

Die heeft het licht gezien.

Pegasus vliegt weer rustig naar de grond en iedereen stapt af.

En net op dat moment dat iedereen weer op de grond staat,

Komt het uiltje weer aangevlogen.

Maar dit keer is hij niet alleen.

Achter hem een hele bonte stoet van elven,

Kabouters,

Andere dieren.

Ariana klapt in haar handen.

Volgens mij is het tijd voor een feestje.

Want iemand voelt hoe belangrijk die is.

Gelukkig heb ik wat lekkers gebakken en meegenomen.

Ze pakt uit de picknickmand een heerlijk ruikende taart met wel elf verdiepingen.

Ze branden met z'n allen een groot vuur wat iedereen warm houdt.

En er wordt muziek gemaakt,

Er wordt gedanst en gezongen.

En er wordt heerlijk van de taart van Ariana gegeten.

En het goede nieuws over de taart,

Hij kan niet op.

Elke keer als iemand een stukje eet,

Vult het zich vanzelf weer aan.

Dat hebben de elfjes gedaan.

Die vliegen de hele tijd rond met hun toverstafjes en brengen magie waar dat nodig is.

De magie van de elfjes zorgt er ook voor dat iedereen zich heel belangrijk voelt.

En ook hoe de wereld altijd zit te wachten op dat wat jij te brengen hebt.

Dan is het echt heel laat geworden.

En Pegasus zegt,

Hey,

We moeten maar eens naar huis.

Alle dieren en alle magische wezens in het bos gaan ook zo slapen.

Spring maar op mijn rug.

En ik breng jullie lekker naar jullie warme bed,

Waar jullie heerlijk kunnen gaan slapen en verder mogen dromen over hoe belangrijk jij bent voor de wereld.