Ademruimte

De nu volgende oefening kan je helpen in het verschuiven van de aandacht,

Namelijk naar het puur aanwezig kunnen zijn in dit moment.

Het ondersteunt je in het transformeren van vooral doen naar vooral zijn.

Van denken over wat er is,

Naar de intentie van het aanvaarden van dat wat er werkelijk is.

Je wordt uitgenodigd te verstillen.

Hiertoe mag je de aandacht van naar buiten gericht,

Naar binnen gericht brengen.

Het kan helpen hierbij de ogen te sluiten terwijl je een verstilde houding aanneemt.

Je vertraagt hiertoe bijvoorbeeld letterlijk je tempo door je stap te vertragen,

Goed te gaan zitten,

Ontspannen te mogen liggen,

Gewaar van dat waar de aandacht nu door wordt gegrepen.

Opmerken wat er gaande is,

Wat je nu het doende houdt.

Misschien is er vooral een denken over iets,

Of is er pijn of irritatie.

Mogelijk ervaar je drukte in het hoofd,

Of een knellende band om je hoofd,

Of gewoon een kledingstuk dat knelt,

Een lichaamsdeel dat aangespannen is.

Zak toenemend met de aandacht in een bewust zijn van wat gaande is,

Je toevertrouwend aan de rust die er nu mag zijn.

Het lichaam dat vanuit deze basis zich opricht,

Helder en wakker,

Ontspannen aanwezig.

Jezelf de intentie geven dat er even niets meer bij hoeft,

Dat alles wat er nu is mag rusten in een bodem van vriendelijkheid en mildheid.

Breng de aandacht dan geleidelijk naar het puur mogen volgen van de ademstroom.

Je focust zo op één ding tegelijk,

Namelijk nu de adem.

Het mag.

Enkel en alleen gewaar van een inademing,

Een uitademing.

De uitademing toestaan volledig te zijn.

De inademing toevertrouwend aan zichzelf.

Vanzelf laten ontstaan vanuit de adempose.

Natuurlijk ontstaand vanuit de uitademing.

Je wordt geademd.

Het lichaam dat wordt geademd.

Merk hoe dit het ademritme kan vertragen,

Verzachten,

Verlengen.

Gewaar van de zachte bewegingen in het lichaam.

De luchtstroom bij de mond,

De neus.

Huid die zachtjes meevert en weer indaalt.

Gelaatstrekken die verzachten.

Geleid zo de ademstroom naar mogelijke plekken van pijn,

Spanning,

Moeite,

Vermoeidheid,

Strakheid,

Verstarring.

Ademen ruimtop in,

Aanvaarding op uit.

Jezelf verzadigen met compassie,

Begrip voor dat wat zich niet makkelijk laat vloeien.

En nu mag de aandacht voor de adembeweging worden verbreed naar het gehele lichaam.

Je bent één geheel,

Van hoofd tot voeten,

Van voedselen tot kruin.

Zijn met wat zich ook maar voordoet.

Zijn met hoe het nu is.

En in deze aanwezigheid cultiveer je zo een houding van gelijkmoedigheid,

Een aanvaarding naar iedere ervaring.

Breid nu geleidelijk het bewustzijn uit,

Gewaarwordend van jouw verbinding met de wereld in het klein en groot.

Je bent nu geschwitst van de automatische piloot naar het bewustzijn in dit moment.

Niet langer reactief,

Maar erkennend,

Volgend en beantwoordend.

Aanwezig,

Vergezeld van het besef van innerlijke vrijheid.