#5 Op Zoek naar Veerkracht | Visualiseer je toekomst

Je luistert naar de podcast Op zoek naar veerkracht.

Ik ben Marion Rijering en ik hou mij al 30 jaar bezig met het onderwerp veerkracht.

Iedere aflevering ga ik samen met een gast op zoek naar zijn of haar veerkracht in het leven.

Wat is veerkracht?

Waar komt het vandaan?

En hoe zou je het kunnen ontwikkelen?

In deze podcastreeks hoop ik samen met jou de antwoorden daarop te vinden.

Want veerkracht is echt iets bijzonders.

Wie veerkrachtig is,

Heeft een bepaalde souplesse om met het leven om te gaan.

Je zou kunnen zeggen,

Veerkracht is een vorm van levenskunst.

Vandaag spreek ik met Ramon Roelofs.

Ook wel bekend onder de naam Charlie Lownoise.

DJ,

Producer,

Zen-leraar,

Auteur.

Wat ben jij eigenlijk allemaal nog meer,

Ramon?

Vooral levensgenieter.

Levensgenieter.

Ik hou van reizen.

Ik hou van mensen.

Ik hou van alles waar leven in zit.

Dan ben je op de goede plek in de podcast op zoek naar veerkracht.

Want volgens mij,

Veerkracht en het zijn van een levensgenieter heeft alles met elkaar te maken.

Hoe zie jij dat?

Ja,

Dat zie ik ook wel zo,

Denk ik.

Ik denk dat het belangrijk is om een bepaalde.

.

.

Nou ja,

Een veer zie ik ook wel die kan uitdaaien en in kan drukken.

En dat er ook een soort van sprongkracht in zit.

Dus zo'n veer is gewoon een hele mooie metafoor om je volgende sprong te maken.

En je hebt aardig wat sprongen gemaakt in je leven,

Volgens mij.

Zeker,

Ja.

Kijk,

Ik stond net nog even te praten hier met iemand in de studio.

En die zei ook van,

Het ligt toch best wel ver uit elkaar.

DJ aan de ene kant,

Producer,

De hele wereld over reizen.

De hardcore en dat soort dingen.

En dan aan de andere kant ook dat hele meditatieve en ontspannen.

Ik zeg,

Ja,

Klopt.

Het ziet eruit als een contrast,

Maar dat is volgens mij ook het hele leven.

Dus ja,

Ik zie het als een verrijking,

Zeg maar.

Maar zowel beide.

Ik hou van de hele dynamische en ik hou ook van de rust.

Ik heb het uiterste geleefd,

Dus het uiterste in de dynamiek.

Veel gereisd,

Veel gedraaid over de hele wereld heen.

Veel mijn lichaam aan allerlei dingen onderworpen.

Dus door tijdzones heen gaan,

Maar ook echt gewoon echt laat naar bed gaan.

En ik heb niet zoveel drugs gedaan,

Maar toch echt wel een heel heftig leven geleid.

En dus dat heb ik gedaan.

Nou,

Daar ben ik niet helemaal happy van.

Toen kwam meditatie op mijn pad.

Toen heb ik jarenlang eigenlijk het leven van de dj geleid met meditatie als anker.

Dat ging prima.

Totdat ik op een gegeven moment een ervaring had dat ik dacht van ja,

Wat nu?

Ik zat op een soort van sprong ook weer van wat moet ik nu gaan doen met mijn leven?

Toen ben ik zenleraar geworden.

Toen heb ik extreem in de andere kant gezeten.

Dus veel rust en echt extreem veel retretes gedaan.

Soms wel eens tien dagen lang in stilte.

Daar werd ik ook niet happy van.

En toen dacht ik,

Nou weet je wat,

Laat ik gewoon de middenweg gaan bewandelen.

En af en toe als een soort danser op een koord met een soort stok in mijn handen.

Soms even naar links,

Maar altijd weer naar het midden toe.

Even naar rechts en weer naar het midden.

Zo zie ik het leven.

Ja en zo combineer jij dus ook die verschillende uitersten.

Ja.

En wat is dan veerkracht precies voor jou?

Want je had het al over die veer die terug springt en die sprongen maakt.

Kan je daar nog iets meer over vertellen?

Hoe voor jou veerkracht dan precies werkt?

Nou ja,

Het is in principe denk ik heel belangrijk dat je jezelf kent.

En in iedere fase van je leven weer.

Ik denk dat leven niet zo moeilijk is.

We maken het alleen heel erg moeilijk.

En op het moment dat je ervoor gaat zitten.

Dat je echt gaat zitten voor de vraag wie ben ik op dit moment.

Dan kom je heel snel terecht bij allerlei dingen die je zelf hebt opgeplakt.

In een bepaalde fase van je leven.

Want laten we eerlijk zijn.

Ik ben niet de Ramon die ik was toen ik een jaar of zes was.

Ook niet de Ramon die ik was toen ik nul was.

Ook niet de Ramon van tien jaar geleden.

Het leven verandert continu.

En het is heel belangrijk om jezelf die vraag continu te stellen.

Dus de veerkracht ligt erin om jezelf continu de vraag te stellen.

Wie ben ik op dit moment?

Ja en wat ik je dan hoor zeggen.

Want je zegt ook van ik ben niet de Ramon die ik was toen ik zes was.

En op al die andere momenten.

Is dat je ook loslaat.

Alle beelden die je daar opgeplakt hebt over jezelf.

Wie je toen was of wat je hebt meegemaakt.

Dat je dat niet bent.

Klopt dat of niet?

Kijk beelden.

Ik ben heel beeldend.

Heel visueel.

Ik ben ook van reuk.

Ik denk dat ik alle zintuigen.

Volledig benut in mijn leven.

En dat dat ook zeg maar.

Mezelf naar bepaalde dingen toe leidt.

Dus ja met andere woorden.

Als ik verhalen vertel.

Kan ik heel beeldend vertellen.

In een soort van storytelling ook wel.

Iedereen heeft een story.

Alles wat achter je ligt.

Dat is de story.

Maar wat is nou datgene wat er.

Wat next step is.

En daarin gebruik ik ook beelden.

Ik visualiseer.

Ik af en meer.

En op die manier plan ik mijn toekomst.

We hebben het er net over gehad.

Jij hebt mij 20 jaar geleden bijna geïnterviewd.

Op een feest.

En toen stelde je mij twee vragen.

Misschien kan je ze zelf noemen.

Ik ben het alweer vergeten.

Het grappige was.

Een van de vragen die ik je stelde.

En dat is dus echt 18 jaar geleden.

En we zitten nu 20 jaar later.

Ik stelde de vraag.

Ik stelde jou de vraag.

Waar zie jij jezelf over 20 jaar?

En nu is het precies 18 jaar later.

Bijna op de maand af.

En twee antwoorden gaf jij toen.

Je zag jezelf nog steeds als dj.

En je had het over building your spiritual life.

Dat interview was in het Engels.

Daar kan ik twee hele belangrijke dingen over zeggen.

Het eerste.

Muziek.

Ik ben nog steeds dj.

Ik draai nog steeds.

Zij het minder dan toen ter tijd.

Toen ter tijd draaide ik gewoon 250 optredens per jaar.

Ik was 13.

Toen had ik een beeld.

Ik kwam in een sociëteit onder een kerk binnen.

En daar stonden dj's te draaien.

Ik was 13 jaar.

Ik zag die dj's in die draaitafels.

En ik wist.

Dit is wat ik wil.

Ik wil daar gewoon alles voor doen.

Om dit te gaan doen.

En dat heb ik zo goed en zo kwaad als het ging.

Heb ik dat beeld gevolgd.

Daar was veerkracht bij nodig.

Want mijn ouders zeiden.

Het is best lastig.

Best lastig om dj te worden.

Mijn vader zei dat vooral.

Alleen voor een happy view.

Moet je niet gewoon een vak leren.

Dat heb ik ook gedaan.

Ik heb ook braaf een vak geleerd.

Maar in mijn vrije tijd deed ik altijd wat ik zo wilde.

Mijn moeder zei.

Je moet vooral je hart volgen.

Daar ben ik haar heel erg dankbaar voor.

Juist daardoor heb ik ook de veerkracht gevonden.

Om het droom te volgen.

Om de beelden te volgen.

Die ik al heel snel had in mijn jeugd.

Ik weet nu dat er veel mensen zijn.

Die geen beelden hebben.

In hun jeugd.

Die op latere leeftijd beelden krijgen.

Of misschien helemaal niet.

Het is iets heel bijzonders.

Als je beelden krijgt van je toekomst.

Want als je een beeld hebt.

Dan weet je waar je naartoe wil.

Ik heb ook meegemaakt.

Dat mijn passie.

Mijn dj'en.

Mijn alles.

Me boven het hoofd groeide.

In 1996.

Toen ik oud ging op de bühne.

Toen had ik zoiets van.

Jeetje wat gebeurt er nu.

Eigenlijk was ik ook blij.

Dat dat gebeurde.

Want ik was alleen maar aan het gaan.

Ik deed 350 gigs per jaar.

Ik produceerde.

Ik had miljoenen deals met platenmaatschappijen.

Dus ik moest gewoon gaan.

Van mezelf.

Toen ik oud ging op de bühne.

Toen dacht ik.

Er moet iets gebeuren.

Toen ging ik sporten.

Boksen.

Dat heeft me enorm geholpen.

Om de veerkracht in mezelf weer terug te vinden.

Om weer.

Om eigenlijk.

Een frequentie te zoeken.

Waarin ik niet hoefde te presteren.

Waarin ik alleen maar kon zweten.

En iets deed.

Wat een prestatie was.

Niet voor geld.

Maar wat een goede energie opleverde.

En heel fysiek.

Ik hou heel erg van het whole person paradigm.

Zoals Kofie dat zegt.

Fysiek,

Emotioneel,

Mentaal en spiritueel.

Dan ben jij heel erg aan de slag gegaan.

Met dat fysieke deel.

Om je lijf weer te voelen.

Ja echt mijn lijf te voelen.

Ik voelde dat ook wel op de bühne.

Alleen dat was te eenzijdig.

Met heel veel prestatie.

En met.

Eigenlijk ook wel extreem.

En excessief gewoon gaan.

Eigenlijk een soort tunnelvisie.

En daar moest ik uit.

Daar kwam boksen.

En dat hielp me onwijs om lekker te zweten.

Om allerlei dingen los te laten.

Maar niet veel later.

Bracht het leven me een nieuwe uitdaging.

Mijn stiefvader kwam te overlijden.

Ik had mijn biologische vader al verloren.

Toen ik 19 was.

Toen mijn stiefvader kwam te overlijden.

Bracht dat ook weer de bubbel omhoog.

Van mijn biologische vader.

Dat had ik niet goed verwerkt.

Toen kwam er een boek op mijn pad.

Zen & Management.

Het ging over twee Duitse managers.

Die hadden een retret gevolgd.

In een klooster in Japan.

In een tempel.

En een half jaar.

Daar hadden ze een boek over geschreven.

Ik las dat boek in één adem uit.

Ik las nooit boeken.

Alleen Suske en Wiske in mijn jeugd.

En toen las ik dat boek.

En ik kreeg onwijs energie ervan.

Ik wist niet zo goed waarvan.

Toen dacht ik,

Dat moet ik leren.

Toen ben ik een kurs gaan volgen.

Ik kwam binnen bij die leraar.

Wat nog steeds mijn maat is.

21 jaar geleden.

Ik zag die leraar zitten op dat kussen.

Mediteren in die moeilijke houding.

En die rust.

En dat sereniteit wat dat uitstraalde.

Ik dacht,

Dat wil ik ook.

Ik zag mezelf weer daar zitten.

Dat was het tweede belangrijke beeld.

Wat ik zag voor me in mijn jeugd.

Ik dacht,

Ik wil ook zijn meester worden.

En we zijn nu 21 jaar verder.

Wat geweldig.

Wat je zegt.

Die beelden.

Het gaat over toekomstvisie.

Dat je jezelf ergens visualiseert.

Hier wil ik het voor doen.

En dat het ook in lijn is met je waarde.

Het is een soort missie.

Die je jezelf bijna toekent.

Eigenlijk wel.

Dat gaat met vallen en opstaan.

Daar komt ook weer die veerkracht bij kijken.

Als je jezelf gewoon maar vasthoudt.

Als je jezelf vasthoudt aan het beeld.

Wat je van je toekomst hebt.

En wat je eigenlijk van jezelf hebt.

Jezelf beeld.

Ik wil niet zeggen dat het allemaal van een laaie dakje gaat.

Maar je weet wel waar je heen wilt.

Voor mij is dat heel belangrijk.

Wat heel leuk is.

Ik heb een model ontwikkeld over veerkracht.

Jij kent dat niet.

Maar je noemt allemaal dingen die daarin staan.

Ik zit nu te denken.

Waar zal ik op intunen.

Maar een is dit.

Zelfkennis noemde jij ook al.

Dus ook weten van wie ben ik.

Wat heeft mij gemaakt tot wie ik ben.

Ook zijn in het hier en nu.

En ook niet door die oude beelden noemde ik het.

Maar patronen,

Triggers.

Je leven te veel te laten leiden.

Ja.

Daar wil ik nog iets over zeggen.

Het is belangrijk dat je weet wie je bent.

Maar misschien is het nog wel veel belangrijker.

Dat je weet wat je niet bent.

En we hebben vaak een beeld van onszelf.

Met betrekking tot de wereld.

Maar als we alle maskers afgooien.

Wat blijft er dan over?

Dat is een goede vraag die je zelf kan stellen.

Ja.

En daar gaan we natuurlijk geen antwoord op geven.

Want dat is een vraag die je zelf moet stellen.

En dat is fijn om dat in stilte te doen.

Ja.

Of in een diade.

In een diade.

Vertel eens.

Diade is iets wat ik vijf jaar geleden heb ontdekt.

Wat een heel mooi proces is.

Een diade.

Een diade is ongeveer een dialoog.

Alleen komen er dan spelregeltjes bij kijken.

En dat doe je dan in veertig minuten.

Veertig minuten is echt de tijd van een diade.

Daarom noemen ze het zo een diade.

De spelregels zijn dat je elkaar telkens vier en een halve minuut de vraag stelt.

Vertel me wie je bent.

Daarmee hou je oogcontact.

Met elkaar.

En dat is een heel mooi proces.

Dat is een heel mooi proces.

Dat is een heel mooi proces.

Dat is een heel mooi proces.

Dat is een heel mooi proces.

Je houdt oogcontact met elkaar.

De ene keer antwoord ik.

De andere keer antwoord jij.

Het enige wat je doet.

Of de levende spiegels zijn.

Of de vertellers zijn.

In dat proces.

Wat je drie keer 24 uur doet.

Alleen maar met die vraag.

Drie keer 24 uur.

Van 6 uur morgens tot 11 uur avonds.

Met allerlei dingen.

Je wandelt.

Je hebt meditaties.

In dat proces.

Dat is zo krachtig.

Om alle schillen af te werpen.

En tot de kern te komen.

Eigenlijk geen kern.

Van datgene wat je bent.

Die ken ik niet.

To the bone.

Wat heeft dat jou gebracht?

Niks.

Datgene waar het over gaat.

Fantastisch.

Wat ik me nog afvroeg.

Wat ik me nog afvroeg.

In de eerste aflevering.

In de proloog heb ik iets verteld.

Wat veerkracht voor mij is.

Heb ik eigenlijk ook verteld.

Dat het voor mij niet alleen gaat.

Over omgaan met tegenslag.

Wat je in bijna alle definities.

Over het algemeen ziet.

Maar dat het ook gaat over een souplesse.

Waarmee je met het leven om kan gaan.

Wat je ook kan inzetten.

Als het gaat over omgaan met succes.

Jij vertelde net al.

Het leven waar je op een gegeven moment in zit.

Ik ben wel benieuwd.

Hoe zie jij dat?

Heb je ook veerkracht nodig.

Om om te gaan met succes?

Ja.

Dat denk ik wel.

Waar zal ik beginnen?

Succesvolle mensen.

Wat is succes?

Succes kan ook zijn.

Dat je een goede vader of moeder bent.

We hebben het er net over gehad.

Dat is privé.

Daar weet jij denk ik alles van.

Zeker op alle vlakken van het leven.

Kan je succesvol zijn.

Of het dan gaat over.

Een goede partner zijn.

Of een goede DJ zijn.

Een goede meditatieleeraar zijn.

Of dat je een lekkere koffietent hebt.

Of dat je een bedrijf waar we nu zitten op te nemen.

Een podcastruimte verhuurt.

Of wat dan ook.

Je kan altijd.

Op ieder vlak kan je succesvol zijn.

Daar heb je souplesse in nodig.

Het allerbelangrijkste is.

Dat je weet dat niks absoluut is.

Alles verandert.

Sommige dingen.

In deze tijd leven we.

In een hele aparte tijd.

In die tijd.

Heb ik ook geleerd.

Dat sommige dingen op je pad komen.

En dat dat geweldig is.

Ik heb zoveel geleerd.

In de tijd dat ik thuis zat.

Met corona.

Corona gehad.

Maar ook in de tijd dat we niet naar buiten mochten.

Dat je die avondklok had.

En dan dacht ik.

Dit heb ik mezelf altijd opgelegd.

Ik ging naar kloosters.

Om dit soort dingen te doen.

Ik vond het heerlijk.

Om de stilte op straat te ervaren.

Net alsof ik in Den Haag.

In een keer weer in een dorp woonde.

Waarin de winkels dicht waren.

Waarin het stil was op straat.

Als ik morgens met de auto een duikje ging doen.

Op Scheveningen.

En ik reed om 7 uur over straat.

Waar normaal gesproken op de sportlaan.

Een mega lange file stond.

Nu weer trouwens.

Maar toen ter tijd was het rustig.

Ik voelde die rust op de straten.

Ik dacht bij mezelf.

Wat is dit heerlijk.

Wat is dit heerlijk.

Dit is wat ik altijd zocht.

In boerderijen.

In het oosten van het land.

Waar ik retrettes deed.

In tempels in Azië.

Waar je met 100 mensen die rust ervaarde.

Dit is nu een stad.

Waar 600.

000 mensen wonen.

En waar het rustig is.

Wat doen we met z'n allen.

Morgens om 7 uur in een file.

Op de sportlaan.

Ik dacht wat een rust.

We worden gedwongen.

Om supplesse te zoeken.

En veerkracht te zoeken in onszelf.

In 2019 had ik een megadruk jaar.

We hadden twee keer de siggo uitverkocht.

In februari van dat jaar.

We gingen een tour doen in Duitsland,

België en Nederland.

We stonden op het grootste podium van Nederland.

Een paar singles geproduceerd.

Ik had een boek geschreven.

Ik had het megadruk.

En 2020 zou nog veel drukker worden.

En in één keer was daar corona.

Ik dacht bij mezelf.

Halleluja.

Als er een god is.

Dankjewel.

Want dit komt als geroepen.

Ik had het eigenlijk zelf moeten bedenken.

Maar in mijn hezzel was ik het ineens vergeten.

Maar dat is wel interessant.

Want je kan het natuurlijk ook zelf bedenken.

En toch blijven we.

Ik bedoel,

Ik heb daar net zo goed aan mee.

Blijven we doorgaan in die stroom.

En allemaal leuke dingen.

En enthousiast overal inspringen.

En dan toch door corona stilgezet worden.

En denken van.

Het brengt ook zoveel.

Zeker.

En dan toch nog even terug naar dat succes.

Want ik snap helemaal wat je zegt.

Dat je succesvol kan zijn als moeder.

Als partner.

In je koffietent.

Maar jij had wel een ander soort succes.

Je was beroemd.

Je was bekend.

Allemaal mensen die misschien iets van je willen.

Die je leuk vinden.

Omdat je beroemd bent.

Ik weet niet precies hoe dat werkt.

Maar ik kan me voorstellen.

Dat het voor jou ook nog wel wat extras vroeg.

Als het gaat over veerkracht.

En ik wil ook nog even met je daar naartoe.

Wat ik heb moeten tonen.

Wat ik heb moeten leren.

Dat was vooral.

Op het gebied van.

Alle excessen achter me laten.

Ik heb excessief in seks gezeten.

Toen ik op een gegeven moment.

Op pad was.

Als dj.

Ging ik gewoon.

De stress van me af.

Wippen.

Als ik op een locatie aankwam.

Kwam ik in een club.

Of op een party kwam ik binnen.

En ik was gelijk aan het scannen.

Wie kan ik het bed in krijgen.

Het was niet eens een bed.

Het was gewoon achter de bühne.

Dat heb ik moeten leren.

En dat heb ik geleerd.

Op een gegeven moment.

Toen ik mijn sabbatical nam.

Sabbatical 2005.

Toen had ik een ervaring.

Na een heftige periode.

Van alleen maar gaan.

Van 2000 tot en met 2004.

Aan het schrijven.

Aan het draaien.

Ook weer 200 plus gigs per jaar.

Over de hele wereld.

Het was allemaal super vet.

Ik heb onwijs genoten.

Maar er was een moment.

Waarop ik.

Ik deed.

Ik had een opname van een video.

In Daytona Beach.

Daar kwam ik van terug.

Ik sliep op schiphol.

Achter de douane.

Ik had iets van vijf uur geslapen.

Ik werd wakker.

Ik ging in een sushi bar zitten.

Een ontbijtje doen.

Ik zou doorvliegen naar Linz in Oostenrijk.

En ineens begon een heel schiphol om me heen te draaien.

Ik werd onwijs duizelig.

En ik dacht.

Jezus.

Ik krijg weer dezelfde ervaringen als in 1996.

Negen jaar daarvoor.

Ik ging op de grond liggen.

En op een gegeven moment.

Na een tijdje stopte het weer.

Ik kon niet concentreren op wat ik moest doen.

Draaien.

Een maat van mij zei.

Stop een wodkaatje erin.

Maar het smaakte me niet.

Ik voelde dat het niet goed zat.

Ik had die week erop een afspraak met mijn coach.

En die zei tegen mij.

Ik vertelde hem de ervaring.

Wordt het niet tijd om een tijdje pauze te nemen?

Misschien.

Ik zei ja.

Eigenlijk best een goed idee.

Dat ik daar zelf niet aan gedacht heb.

Daar zijn mensen voor.

Die goede vragen stellen.

Dus.

Ik had een pauze ingelast.

Ik ging een sabbatical nemen.

Eerst zei hij.

Laat maar een jaar doen.

Dat is voor mij beter.

Toen ik die beslissing had genomen.

Ik had tegen mijn boeker gezegd.

Alles cancelen.

Ik ga dit doen.

Hij zei.

Goed idee.

Toen ik die beslissing met heel mijn lijf had genomen.

Gingen alle deuren open.

Een vriend van mij belde.

Hij zei van Ramon.

Hij heeft een huis op Ibiza.

Dat kan hij huren.

Hij heeft aan mij gevraagd.

50% van de huur.

Dat is iets te veel voor mij.

Zullen wij 50-50,

25-25% doen?

Ja is goed.

Je hoeft me geen foto's te sturen.

Ik vind het prima.

Laten we het doen.

Ik vond het heerlijk.

Mountainbike mee.

Daar genoten.

Veerkracht hangt af.

Om beslissingen in je leven te nemen.

Om te zeggen.

Nu ga ik dit doen.

Als je half in iets blijft hangen.

Dan zit je met 1 been.

Met 1 voet.

Met 1 teen.

Een jaar lang wilde ik onderzoeken.

Wie ben ik zelf?

Wat is er nog meer?

Ik wilde kijken voor Charlie Lownoise.

Wat er nog meer in de wereld is.

Dat ging ik doen.

Ik had afstand genomen van het dj leven.

Ik had dingen opgeschreven voor mezelf.

Dat werd zo mooi.

Misschien is het leuk om een boek te schrijven.

Ze gingen onderzoeken.

Wat is nodig om zo'n boek uit te brengen.

Ik had een paar hoofdstukken klaar.

1 hoofdstuk naar een uitgeverij gestuurd.

Of naar 3 uitgeverijen.

Van 2 hoorde ik niks.

Die schreef een brief.

Of een e-mail destijds.

Dit is niet wat te zoeken.

Helaas.

Ik zei tegen mijn leraar.

Wat moet ik nu doen?

Waarom doe je het niet zelf?

Ja.

Ik had weer een nieuw doel.

Ik zag het al voor me.

Ik ben gaan uitzoeken.

Uiteindelijk heb ik het boek zelf uitgebracht.

Autobiografie van een dj.

Dat kwam uit in 2007.

Omdat ik het zelf uit had gebracht.

Wist ik hoe dat allemaal ging.

Hoe dat allemaal in zijn werk ging.

Wat ervoor nodig was.

Er kwamen mooie dingen op mijn pad.

Niet veel later belde een gozer mij.

Die zei.

Ik heb je boek gelezen.

We zouden graag een documentaire willen maken.

Over jouw leven.

Ik doe mee.

We hebben een gesprek gehad.

Zo is er in 2009 een documentaire uitgebracht.

Die is bij de politieke omroep uitgestonden.

Ik realiseer me.

Volgens mij was ik nog op jouw boeklancering.

In de Kluis.

In het centrum.

Klopt.

Leuk.

Ik vond het heel spannend.

Ik weet het nog.

Het is echt wel lang geleden.

Wat ik nou zo leuk vind.

Je vertelt over corona.

Wat je stop heeft gezet.

Ik zie je zo liggen op Schiphol.

Dat is ook zo'n moment geweest.

Het komt ook elke keer wel ver.

Het lijkt alsof er iets nodig is.

Om het dan weer stop te zetten.

Herken ik ook een beetje in mijn eigen leven.

Ik ben door corona ook goed stopgezet.

Ik ben mijn vaste opdracht verloren.

Waar ik vier dagen in de week directeur was.

Ik werd echt stopgezet.

Ik heb een half jaar lang.

Daarvan moeten bijkomen.

Op verschillende vlakken.

Nu denk ik.

Hoe heb ik het gedaan?

Dat hoor ik ook een beetje uit jouw verhaal.

Klopt dat?

Ja.

Ik denk dat het belangrijk is.

Om soms ervaringen te hebben.

Waardoor je weet.

Everything which doesn't kill you.

Makes you stronger.

Dat is nou eenmaal het leven.

Je hebt goede ervaringen.

Minder goede ervaringen.

Die minder goede ervaringen.

Zijn eigenlijk ook heel goed.

Ik denk dat het belangrijk is.

Goede ervaringen zijn eigenlijk ook heel goed.

Dus als je uitzoomt.

Dan zie je het grote geheel.

Het is makkelijk.

Om bijvoorbeeld happy ervaringen mee te maken.

Maar waar leiden die toe?

Meestal is de bodem.

Is echt waar je leert.

Dat is mijn ervaring.

Mijn bodems zijn de grootste.

Grootste leermeesters.

Want juist daarin is er ruimte.

Ik zeg altijd.

Op de bodem is onwijs veel ruimte.

Want ik kan me nog herinneren.

Dat ik voor de eerste keer.

Een zen weekend deed.

Daar heb ik echt wel de bodem aan getikt.

Maar daar heb ik ook onwijs veel geleerd.

Toen ik de eerste keer een Vipassana deed.

Dat was een tiendaagse.

Toen heb ik verschillende keren.

De bodem aangetikt.

Maar ik heb onwijs veel geleerd.

Toen ik een Ayahuasca sessie deed.

Heb ik ook de bodem aangetikt.

Maar ik heb wel onwijs veel geleerd.

Toen ik een light and intensive deed.

Toen heb ik daar echt wel een paar keer flink zitten huilen.

Maar ik heb daar ook onwijs veel van geleerd.

Ik denk dat het als mens heel belangrijk is.

Dat je af en toe even flink afziet.

Eigenlijk zegt het woord het al.

Dat je afziet.

Van alles wat zo routinematig is.

En wat zo vertrouwd is.

En wat je altijd maar.

Dat bakje koffie smorgens.

Wat je weer even die kick geeft.

Dat je weer even die verslaving stilt.

Maar daarvan af te zien.

Even van de pindakaas af te zien.

Van je vertrouwde broodje.

Van allerlei dingen.

En juist daarin te zien.

Wat daaronder ligt.

En daarin ook tot die ervaring te komen.

Wie ben ik nou eigenlijk?

Wat mooi is.

Wat jij zegt.

De bodem raken.

Jij noemt allemaal dingen die ik ook herken.

Van mijn ervaringen.

De bodem raken in dat soort.

Bijna georganiseerde momenten.

Maar het gaat natuurlijk ook over de bodem raken.

In het echte leven.

Je vertelde ook over het overlijden van je stiefvader.

Ik kan me voorstellen dat dat ook allemaal momenten zijn geweest.

Waarop je niet georganiseerd ook de bodem geraakt hebt.

Zeker.

Soms heb je momenten.

Het leven helpt je gewoon.

Je weet ook niet wat het leven met je aan wil.

We hebben wel beelden.

Ik heb beelden.

Ik weet ongeveer waar ik naartoe wil.

Maar daar moet ik ook heel soepel voor zijn.

Om ook.

Het leven dingen te geven.

Kansen te geven.

Die er voor mij liggen.

Om ook verder te komen.

Dus het beeld wat ik had als dj.

Al vroeger in mijn jeugd.

Op dertienjarige leeftijd.

Dat werd ook bijgesteld.

Op een gegeven moment zag ik mezelf ook als producer.

Ja.

Maar ook.

Contracten sluiten.

Manager zijn van jezelf.

Ik denk dat dat ook de veerkracht is.

De souplesse.

Om het grote geheel ook te zien.

En ook voelen van.

Wat past wel bij me?

Wat past niet bij me?

Zo heb ik mensen ontmoet.

Waarbij ik een goed gevoel had.

Maar ik heb ook mensen ontmoet.

Waarbij ik dacht.

Jouw energie voelt helemaal niet goed.

Het is een beetje een zee.

En dan is het eigenlijk zo.

Als je het dan hebt over veerkracht.

Dan gaat veerkracht dus ook over de bodem durven raken.

Zeker.

En vertrouwen op je intuïtie.

Absoluut.

Voelen van waar zit ik op dit moment.

Intuïtie is denk ik ook wel iets.

Wat ook verandert.

Intuïtie.

Eigenlijk is voor mij niets helemaal vast.

Alles wat vast is.

Daar twijfel ik aan.

Iets wat niet bestaat.

Daar kan ik heel diep over filosoferen.

Misschien dat we daar dadelijk op nog komen.

En als het niet zo is het ook goed.

Maar alles wat vast is.

Is voor mij.

Ja.

Betwijfelend.

Dus ik denk dat dat belangrijk is om te zien.

Dat is dan heel leuk.

Dat je dan weer ongemerkt een pilaar uit mijn model aantikt.

Namelijk flexibiliteit.

Ja.

Misschien is dat wel inderdaad.

Flexibiliteit.

Dat is wel iets wat ik in je hele verhaal terug hoor.

Enorme flexibiliteit om om te gaan met omstandigheden.

Ja zeker.

Ten diepste.

Om het even heel concreet te trekken.

Wij praten met elkaar.

Wij zijn twee energieën.

Maar wat zijn we echt?

Wij bestaan uit water.

Uit vuur,

Aarde,

Lucht en bewustzijn.

Die vijf dingen zijn altijd aanwezig.

Overal.

Dat zijn de leading purposes.

Of wat hier zo gebeurt.

Datgene waaruit wij zijn gemaakt.

Is datgene wat maakt.

Wat creëert.

Wat schept.

Maar het grappige is ook.

Dat waren wij ook.

Voordat wij deze vorm aannamen.

En dat zijn wij ook als de vorm voorbij is.

Dus eigenlijk is de vraag.

Zijn we ooit geboren?

Gaan we ooit dood?

Dat is de grote vraag.

Voor mij is het antwoord.

Nee.

Er is altijd iets wat doorgaat.

Wat altijd is.

Dat is niet vast.

Maar het is er wel.

En dat is niet in.

.

.

Eigenlijk zouden we moeten luisteren.

Naar het wit tussen de woorden.

Ja.

Dat is waar meditatie over gaat.

En waar de diepte van de bodem over gaat.

En dat is een ervaring.

Die is niet in woorden uit te drukken.

Ja.

En dan even een persoonlijk verhaal.

Ik zat zelf vorige week in een retrete.

En daar had ik een ervaring.

Die was zo diep.

Dat ik totaal voelde.

Dat ik in mijn lichaam was.

En dat ik niet mijn lichaam was.

Ja.

Daar heb ik lunchpauzes,

Dinerpauzes.

Gewoon nog mee in de zaal zitten mediteren.

Terwijl iedereen weg was.

Want ik kwam eigenlijk niet uit die meditatieve toestand.

Omdat ik die ervaring.

Die zou je eigenlijk bijna iedereen gunnen.

Omdat het het hele leven eigenlijk in een bepaald perspectief zet.

Ja.

En wat heeft het je gebracht?

Het perspectief.

Dus dat betekent ook echt.

Dat problemen of dingen die op mijn pad komen.

Dat merkte ik de afgelopen week.

Ik had echt een intense week.

Een enorm vertrouwen in.

Dat het goed is zoals het is.

Wat de uitkomst ook is.

En dat het een bepaald perspectief heeft.

Dat ik het niet allemaal ben.

Dat je het misschien ook niet allemaal weet.

En ook in het licht van.

Al die jaren evolutie.

Dit is zo'n klein dingetje.

In de stip van al die levens.

En al die.

Gebeurtenissen.

Het is klein.

En tegelijkertijd heel groot.

Exact.

Het stipje is.

Was,

Is en wordt.

Ja.

Prachtig.

Wat ik me nog afvraag.

Heb jij nog iets.

Op dit moment nu met de mensen die luisteren.

Of iets wat jij vaak doet met.

Mensen die bij jou een retraite volgen.

Een korte meditatie.

Kan je de mensen die nu luisteren.

Ook nog echt iets van hun ervaring geven.

Zeker.

Het allerbelangrijkste is.

Dat je voor jezelf beseft.

Dat je op dit moment even helemaal niets moet.

Je hoeft helemaal niets.

Het enige wat je op dit moment mag.

Is verticaal zijn.

Verticaal is een van de.

Sterkste methodes.

Om hier te zijn.

Nu op dit moment.

Als je dat heel moeilijk vindt.

Besef dan dat horizontaal.

Verleden en toekomst is.

Verticaal is het moment.

Waarop je je adem kan visualiseren.

Als een pingpongballetje.

In en uit.

De diepte van je buik in.

En zo weer naar buiten.

En weer naar binnen.

En weer naar buiten.

In en uit.

En datgene wat in en uit is.

Dat is wat je bent.

Mooi.

Dank je wel.

Dit was volgens mij ook heel mooi.

Om het ook echt wat meer te kunnen ervaren.

En ook een beetje kennis te maken.

Met jouw energie.

En jouw manier ook van.

Meditatie leraar zijn.

Want we kennen je natuurlijk als die springende.

DJ.

Die achter die draaitafel staat.

Dat is één van die veelzijdige kanten van jou.

Ja,

Klopt.

Zou je er nog iets over willen zeggen?

Misschien voordat we naar de afronding gaan.

Misschien een tip of iets wat je uit je eigen leven.

Hebt gemerkt.

Van wat.

Wat het bij elkaar brengt.

Wat zou je mensen willen meegeven.

Die nu luisteren.

Die zeggen van zo als Ramon in het leven staat.

Dat vind ik interessant.

Maar hoe doet hij dat nou?

Heb je daar nog een tip voor?

Volg je beelden.

Dus op het moment dat je.

Een voorbeeld hebt.

Voorbeeld.

Dan is het heel goed zeg maar.

Om te voelen van.

Past dit bij me?

Wil ik daar naartoe?

Word ik daar blij van?

Voel ik het vuurtje branden?

Bijvoorbeeld als je erover praat.

Komt dan het licht uit je oren.

Uit je ogen.

Uit je fontanelletje.

Volg dat.

Volg dat beeld.

Er zijn natuurlijk mensen die zijn van zichzelf.

Wat beeldender ingesteld dan anderen.

Ik geef vijf dagen in de week een ochtend meditatie.

Dat doen we ook minimaal een keer per week.

Een visualisatie.

Dus het is ook iets wat je.

Als je het niet van nature hebt.

Wat je echt kan leren.

En voor mensen die zeggen van visualisaties.

Heb ik ook niks mee.

Begin ook maar eens met het beschrijven van een ruimte.

Dat je leert om.

Wat meer in beelden te denken.

Want beelden blijven heel mooi plakken.

Als iemand het niet kan.

Dan heb ik nog een goede tip.

Begin dan met affermeren.

Met jezelf in ieder geval bevestigen.

In bepaalde teksten.

Dus je kan bijvoorbeeld zeggen van.

Ik ben goed zoals ik ben.

Ik heb alles wat mijn hart begeert.

Ik ben die goede dj.

Als je dat alleen al zegt.

Dan ga je je onder bewustte.

Ga je trainen.

Om zo te denken.

Want aan woorden hangen altijd beelden.

Altijd.

Dus op het moment dat je jezelf daarin bevestigt.

Dan gaan de beelden automatisch komen.

En als je dat beeld gaat zien.

Dat is je plan.

Dat is je bedrijfsplan.

Dat volgen.

Dat is belangrijk.

In de allereerste aflevering.

We hebben een affermatie over een boom.

Omdat ik bij Veerkracht soms het beeld heb.

Van stevig staan als een boom.

Hebben we daar ook een affermatie over gedaan.

Dus mensen die nu denken.

Affermatie,

Ik wil daar wel een beetje mee oefenen.

Einde van de eerste aflevering.

Daar zit ook een affermatie in.

Als mensen nog meer willen weten.

Kunnen ze ook mijn boek lezen.

Zijn Les in de Wereld van Ollerhaai.

Twee boeken inmiddels.

Zijn Les in de Wereld van Ollerhaai.

Vorig jaar uitgekomen in mei.

Dankjewel Ramon.

Fijn dat je er was vandaag.

Graag gedaan.

Leuk dat je luisterde.

Naar deze aflevering.

Van Op zoek naar Veerkracht.

Veerkracht is een vorm van levenskunst.

Mens zijn met hart en ziel.

Ongeacht omstandigheden.

Want die omstandigheden zijn steeds minder relevant.

Voor iemand die veerkrachtig is.

Je kunt dan met een bepaalde supplesse omgaan met het leven.

Je kunt dan met een bepaalde supplesse omgaan met het leven.

Je kunt dan met een bepaalde supplesse omgaan met het leven.

Ik hoop dat de verhalen van mij en mijn gasten je helpen bij het ontdekken van je eigen veerkracht.

Ik hoop dat de verhalen van mij en mijn gasten je helpen bij het ontdekken van je eigen veerkracht.

Ik hoop dat de verhalen van mij en mijn gasten je helpen bij het ontdekken van je eigen veerkracht.

Ik hoop dat de verhalen van mij en mijn gasten je helpen bij het ontdekken van je eigen veerkracht.

Ik hoop dat de verhalen van mij en mijn gasten je helpen bij het ontdekken van je eigen veerkracht.

Ik hoop dat de verhalen van mij en mijn gasten je helpen bij het ontdekken van je eigen veerkracht.

Ik hoop dat de verhalen van mij en mijn gasten je helpen bij het ontdekken van je eigen veerkracht.