Ademmeditatie Mindfulness

De ademmeditatie.

De komende tijd benut je om aandacht te besteden.

En de adem.

Maar eerst maar eens installeren.

Altijd beginnen met een comfortabele houding aan te nemen.

Precies zoals jou uitkomt op dit moment.

Als het goed is,

Heb je er al voor gezorgd.

Dat je wat rust om je heen hebt.

En zo niet,

Neem daar dan nog even de tijd voor.

Als je dan een houding uitkiest voor deze meditatie.

Pas die dan aan,

Aan hoe je lichaam vandaag is.

Zitten op een kussen.

Of misschien liever op een stoel.

En dan de houding.

Een houding waarbij je alert kan zijn.

Maar ook een houding waarbij je het fijn,

Prettig mag hebben.

En misschien vind je het belangrijk dat je houding iets van respect.

.

.

Waardigheid uitstraalt naar de ervaringen die je gaat krijgen.

En hoe ziet dat er voor jou uit?

En zo aan te komen in deze houding.

Misschien dat je een combinatie kan vinden tussen een Zacht,

Zwaar lichaam.

Met een rug die toch recht is.

Een houding die toch alert en aandachtig is.

En als ze dan zo zit.

.

.

En het zuchten vanzelf komt.

Kan je zo mooi de beweging van de adem ervaren.

Niks doen en toch bewegen.

De beweging voelbaar.

In de bouw.

Wel ligt heel duidelijk met het reizen en dalen van de buik.

Maar misschien ook de beweging van de worstkas.

Zelfs het middenreef voelbaar.

Of de beweging van de lucht die in en uit gaat bij de neus of bij de mond.

De adembeweging,

Zo'n prachtig honk,

Prachtig hou vast voor de aandacht om te volgen.

Idealiter kiezen we de beweging bij de buikwand.

Het meest ver van het hoofd.

Waar de gedachten ontstaan en huizen.

En waar we het meest door afdwalen.

In de buik zitten geen gedachten.

Dus als het je past,

De aandacht bij de buikwand neerleggen.

En de beweging volgen met de in.

In de uitademing.

Observeren hoe jouw in- en uitademing nu verloopt.

Misschien constateer je een diepe ademhaling.

Of juist wat meer oppervlakkig,

Alles ertussenin.

Het is allemaal prima zoals het is.

Het gaat erom dat je het opmerkt.

Misschien heb je een snellere ademhaling,

Adembeweging of juist een wat dragere.

Merk het ook.

Is de ademhaling regelmatig.

Onregelmatig,

Merk het op.

Ik vraag je om gewoon contact te maken.

Met de adembeweging op dit moment.

Niets anders te hoeven doen dan hier te zitten,

Te zijn.

Met de aandacht die neergelegd is bij de buikwand,

Die beweegt op geleide van de adem.

Iedereen zal merken dat als je een tijdje de aandacht zo bij de adembeweging houdt,

Dat dat helemaal niet lukt De aandacht is geregeld afgedwaald.

En dat is inderdaad heel normaal.

We staan er niet bij stil,

Maar onze aandacht kan twee dingen focussen en afdwalen.

Dat is wat ze doet.

Daar hoeven we niks aan te veranderen.

Wat we met deze oefening kunnen.

Is leren om het op te merken wanneer ze afgedwaald is.

En als je het opgemerkt hebt,

Dan kan je haar weer terugbrengen naar de plek waar je haar wil hebben.

En zo train je je aandacht.

Opdat je haar in het dagelijks leven ook vaker terug kan roepen naar de plek waar je haar graag zou willen hebben.

Je houdt de aandacht bij de adembeweging.

Je dwaalt af.

Je merkt het op.

En je brengt haar vriendelijk,

Maar wel beslist,

Zoals ze dat altijd zeggen.

Terug.

Naar de adembeweging.

Iedere keer opnieuw succes!

En waar is de aandacht nu?

Merk het even op.

Je hoeft er verder niks mee.

Of je nou aan het denken was.

Of met een emotie bezig.

Of een andere lichamelijke sensatie.

Je merkt het op.

En dan keer je weer terug naar de adembeweging.

Kijk eens of je de aandacht kan brengen naar een mogelijke pauze tussen in- en uitademing.

Of uit en inademing.

En als je een pauze hebt gevonden met je aandacht.

Of je ook op kan merken waar de impuls tot ademen begint.

We geven aandacht aan dat waar we eigenlijk zelden aandacht voor hebben.

We trainen onze aandacht.

Tot in de details.

Of juist door de details.

Iedere keer de aandacht weer terugbrengen naar de adembeweging.

Elk moment opnieuw.

En ja,

Ik ben voorstander van jezelf,

Feliciteren als je het opgemerkt hebt.

Dat is het moment dat je je aandachtigheid traint.

Een moment van opmerkzaamheid.

Gefeliciteerd!

Dan ga je weer verder.

Met de aandacht de adem volgen.

Ervaar de lichamelijkheid van het ademen.

Zo stilzittend,

Zo met je aandacht bij dit fenomeen.

Kan je zo mooi ervaren hoe.

.

.

Totaal je lichaam ermee gemoeid is,

Met dat ademen.

Hoe de lucht van boven naar binnen stroomt,

Helemaal door je keel en door je luchtpijp naar je longen.

Waardoor de middenrib en de ribben uit zitten.

En daardoor die organen in de buik wat opzij geduwd worden en de buikwant omhoog komt.

Je adem is er altijd.

Of je nu in de supermarkt bent of je wandelt in een bos.

Of je je nou fijn voelt of onprettig.

De adem is altijd voor handen en juist daarom zo mooi hou vast.

Om een aandachtsoefening mee te doen.

Waar je ook bent,

Hoe je je ook voelt.

Gestrest of niet gestrest.

De aandacht zit van binnen.

Dus het brengt de aandacht ook automatisch meer naar binnen.

Naar hoe het met je is.

En wie kan je dat beter laten zien dan je lichaam,

Dan de adem?

Zij verandert immers mee.

Met hoe je gesteldheid is.

En tevens blijkt zij een mooi fijn doekje.

Hulpmiddel te zijn.

Op momenten dat het wat moeilijker wordt.

Middels de adem kunnen we leren naar moeilijke dingen toe te gaan.

Aanwezig te zijn.

En of het nou letterlijk fysieke pijn is.

Of mentale pijn.

Zittend.

Kun je met de adem of liggend?

En naartoe bewegen.

Simpelweg door in te ademen.

Denk beeldig naar die plek of die gedachte of dat gevoel toe.

En er doorheen te spoelen als het ware met die plek te spelen met behulp van de adem.

En zo te zijn bij datgene waar we vaak van weg willen.

De adem als grote steun.

In aanwezig zijn bij datgene wat we moeilijk of onprettig ervaren.

Dus ook op dit moment,

Als er iets ongemakkelijks komt.

Nodig ik je uit?

Om het op te merken en de adem daarheen te brengen.

Inademen,

Uitademen.

Rondom die plek.

Succes!

Er is niet een bepaalde manier waarop je moet ademen.

Er is ook niet een goed of een fout.

Het enige wat je doet is aanwezig zijn bij de ademhaling op dit moment.

En haar eventueel begeleiden naar die plekken waar je wel wat steun kan gebruiken van de ademhaling.

We volgen de ademhaling.

We sturen haar niet,

Want ons lichaam weet zelf wel hoe ze moet ademen.

Zijn met de adembeweging.

In en uit ademen.

Altijd voor handen.

Een oefening als deze hoeft niet altijd prettig te zijn.

Je kan onrust tegenkomen,

Weerstand.

In de vorm van dat je denkt dat je het niet kan of dat het niet lukt.

Misschien erg je aan mijn stem?

Van de oefening zelf.

Dat zijn hele vruchtbare momenten om dat op te merken.

Om dat te onderzoeken.

Zonder er in mee te gaan.

Een uitgelezen kans om te werken met lastige dingen.

Waar we normaal gesproken meegaan in weerstand,

Onprettige dingen moeten weg.

Gaan we er hier anders mee om?

En grijpen ze aan om er bij aanwezig te blijven.

Niet mee te gaan in de reactie erop.

De weg van de minste weerstand.

We zien de irritatie.

We zien de gedachte van ik kan het niet.

En we hoeven ons er niet mee te identificeren.

Rustig doorademend.

Aanwezig zijn.

Bij ook deze dingen.

En dan komt er weer een volgend moment.

Als je de aandacht weer bij de adem brengt of houdt.

Want al deze ervaringen gaan voorbij.

En zo heb je een nieuwe manier.

Om met dit soort dingen om te gaan.

Niet reageren.

Kijk!

Onderzoeken.

Adem.

En dan vragen we ons nog een keer af,

Waar is de aandacht nu?

Is ze nog bij de adembeweging?

Merk het even op.

Bewust nog een paar minuutjes met de aandacht bij de adembeweging blijven.

Aandacht trainen met behulp van de adembeweging.

Een favoriet object.

En meditaties.

En dan hebben we genoeg geoefend voor dit moment.

Ik wil je heel hartelijk danken en je een fijn vervolg van je dag.

Of welk dagdeel dan ook maar wensen.