Bergmeditatie

Een visualisatiemeditatie vanuit de Mindfulnesstraining. We gebruiken tijdens deze begeleide meditatie ons voorstellingsvermogen. Een voorstelling van een berg helpt ons de eigenschappen van de berg te vergelijken met ons zelf. Zo kunnen bergen ons helpen stevigheid te ervaren en

Transcript

De bergmeditatie.

Voor deze visualisatie oefening is het het prettigst om een zittende houding aan te nemen.

Neem daarvoor even de tijd.

In een zittende houding is het makkelijker om de eigenschappen van de berg als het ware over te nemen en je in de berg te verplaatsen.

Maar als jij de oefening liggend wil doen,

Ben je uiteraard vrij om dat te doen.

En in welke houding je ook begint of waar je voor gekozen hebt,

Loop hem langs.

Besteed tijd aan hoe jij contact maakt met de vloer.

Gedragen wordt door je stoel,

Bankje of kussen.

Bemerk ook hoe je ruggen gaat recht uit je heupen en pas dat nog even aan als je dat prettig vindt.

Omhoog gaat.

Je schouders.

Ook in een rechte lijn.

Je kruin als hoogste punt en dat kun je even versterken door je kin ietsje in te trekken.

En zo nog even de balans op te zoeken van de rechte lijn.

Aandachtig.

En zeker niet gespannen.

En als je die spanning van het aannemen van de houding toch merkt,

Laat die nu dan nog even gaan.

Je zult merken dat je tijdens de oefening altijd wat verder inzakt.

Stel je dan een berg voor.

Je kunt een berg kiezen die je kent of waar je ooit geweest bent.

Je kunt er ook eentje bedenken.

Tijdens het proces van de berg visualiseren probeer je hem zo goed mogelijk te beschrijven.

Is het een berg met sneeuw op de top?

Heeft hij meerdere toppen of is het er maar één?

Wordt de berg omringd door andere bergen?

Misschien lopen er wegen en andere bebouwingen op jouw berg,

Een dorp.

Of misschien is het alleen maar de natuur.

Bomen.

Zo vorm je een beeld in je gedachte van jouw berg.

Stel je dan voor dat de berg door weer en wind,

Storm,

Hagel,

Kou,

Altijd zou blijven staan,

Stabiel en vast.

Zoals een berg in de herfst als de bladeren op de bomen de mooiste herfstkleuren krijgen.

En dan weer als het weer slechter wordt.

De berg misschien verdwijnt tussen de wolken.

En de mensen die bij de berg zijn deze niet kunnen zien.

Dat maakt voor de berg allemaal niets uit.

Die staat en is berg.

Je kunt iets van die houding van jou aannemen die ook bij de berg past.

Waardig.

Misschien wel iets van trots.

Ik bekijk voor jou hoe het voelt om zo over een berg na te denken.

Van de herfst naar de winter.

Bomen zijn nu kaal.

Sneeuw blijft liggen op de vlakte en de hellingen.

Het leven op de berg verandert.

En de mensen en de natuur passen zich daarna aan.

Maar de berg blijft gewoon de berg.

De nachten worden langer.

De dagen korter.

En zo doorstaat de berg de winter.

En als die voorbij is,

De temperatuur weer langzaam omhoog gaat.

Komt nog de lente zich aan.

De sneeuw begint te smelten.

Kleine stroompjes worden door het smeltwater.

Grotere stromen die van de berg afstromen.

En de natuur komt langzaam weer tot leef.

Velden worden weer groen.

Bloemen komen tot bloei.

En de knoppen aan de bomen van de blaneren breken weer open.

En ook de bomen worden weer groen.

En zo kun je jezelf voorstellen hoe de natuur weer verandert.

En ondertussen blijft de berg gewoon de berg.

Onbewegelijk.

Stevig aanwezig.

Wat er ook gebeurt.

En terwijl de dagen en de nachten elkaar afwisselen,

De temperatuur langzaam hoger en hoger stijgt.

Dan merk je dat het zomer hoort op de berg.

Misschien komen bij jouw berg meer mensen de berg bezoeken.

Om de natuur te bekijken.

De rust te vinden.

En ondertussen blijft de berg gewoon berg.

Het kan zijn dat het weer nog eens omslaat.

Dan is er weer regen.

Dan is er weer regen.

Dan is er weer regen.

Dan is er weer regen.

En misschien zijn er in de zomer ook hele warme dagen.

Het kan zijn dat er heel veel verschil is bij jouw berg.

Tussen de verschillende weerstypen.

En het effect wat de berg op zijn omgeving daarin heeft.

Maar er maakt de berg niks uit.

Die blijft in alle jaartijden gewoon berg zijn.

En blijf je nog even voorstellen hoe dat gaat met jouw berg.

Want terwijl je dat doet,

En misschien bemerkt je dat al bij de oefening,

Neem je steeds meer van de kwaliteiten van de berg over.

Kijk je of als het ware de berg kunt worden.

Rechtop.

Onwrikbaar aanwezig.

Tussen alles wat er gebeurt.

Wat het weer ook doet.

Alle uitersten die een berg meemaken.

Rustig aanwezig zijn.

Als berg.

Deze rustige,

Waardige,

Misschien zelfs wel trotse houding.

Is wat je van bergen kunt leren.

Waar je in deze oefening voor jezelf mee kunt oefenen hoe dat voelt.

Misschien kun je jezelf wat gunnen.

En zo ook nog mildheid ontwikkelen.

Van de kwaliteiten van de berg.

En rond de oefening dan in je eigen tempo af.

Misschien helpt het jou om wat dieper in en uit te ademen.

Je ogen te openen als je die gesloten had.

Je komt weer in beweging en wordt langzaam weer jezelf.

Een keer weer helemaal terug naar het hier en nu.

Reviews

Erg erg erg prettige meditatie!