
Ruimte voor Emoties
Tijdens deze meditatie richt je je op het openhouden van de geest en ruimte te maken voor emoties. Door te leren hoe je elke emoties kunt ervaren, kun je ten alle tijden keuzes leren maken die aansluiten bij jouw behoefte, zodat je authentiek kunt leven. We beginnen met een adem meditatie en vervolgens richten we de aandacht op het ruimte geven aan emoties door middel van het lichaam.
Transcript
Welkom bij de meditatie Ruimte voor emoties.
Ik ben Martijn en ik ben de host voor deze meditatie vandaag.
Ik ga je vandaag begeleiden door een meditatie die je zal helpen om in contact te komen met jouw gevoelswereld.
Als trainer en coach werk ik met authenticiteit.
Ik begeleid mensen naar een leven met authentiek succes vanuit hun waardes en prioriteiten.
En om authentiek te kunnen leven is het cruciaal om emoties de vrijheid en ruimte te geven.
Als we kijken naar emoties vanuit een standpunt van authenticiteit bestaat er geen afwijzing of voorkeur voor emoties.
We kunnen alle emoties laten zijn zoals ze er zijn.
Er bestaat geen onveiligheid.
Maar tijdens ons leven hebben wij toch voor of afkeur ontwikkeld voor bepaalde emoties.
Dat betekent dat we het soms lastig vinden om emoties te ervaren zoals ze zijn.
We oordelen erover.
We verbinden er een waardeoordeel aan wat betrekking heeft tot jouw waarde.
En daardoor vermijden we om bepaalde emoties te voelen.
We vermijden bepaalde situaties of acties.
En dat brengt ons een stap verder vanuit authentiek leven.
Tijdens deze meditatie begeleid ik je richting die emoties.
Eerst maken we contact met jezelf door middel van een ademmeditatie om zoveel mogelijk in het hier en het nu te zijn.
Daarna maak je contact met emoties door middel van je lichaam.
We proberen daar wat ruimte in te creëren en om de emoties te laten zijn zoals ze zijn.
Het is een oefening die je helpt om de geest als het ware te openen.
En niet om de geest klein en gesloten te houden,
Maar open en vrij te houden.
We blijven niet te lang bij de emoties,
Want dat zou geforceerd zijn.
Daarnaast wil ik je ook meegeven dat mijn begeleiding slechts suggesties zijn.
Mocht er tijdens de meditatie een begeleiding zijn die niet bij je past,
Voel je dan vrij om de meditatie te onderbreken door je ogen te openen of bij de ademhaling te blijven.
Begin de meditatie met het zoeken van een plek waar je comfortabel kunt zitten.
Ik raad je aan om te gaan zitten op een meditatiekussen,
Op een meditatiebankje,
Op jouw bank of stoel of op de rand van je bed.
Je mag gaan liggen bij de meditatie.
Check dan van tevoren bij jezelf in hoe je er vandaag bij zit.
Als je heel moe bent,
Kan het zijn dat je in slaap valt.
Bij deze oefening is het prettig om je aandacht bij de begeleiding te kunnen houden.
Kies er dan voor om rechtop te gaan zitten in je bed.
Als je een plek hebt gevonden waar je comfortabel kunt zitten,
Dan beginnen we de meditatie met de ogen open.
Je richt de ogen zo'n anderhalve meter voor je op de grond en je rust de ogen daar.
Je knippert zoals je dat altijd zal doen en je haalt een paar keer dieper adem in via de neus en met een zucht uit via de mond.
Herhaal dit drie keer.
Bij de laatste uitademing of zucht mag je de ogen dicht laten vallen als dat goed voelt voor je.
Kies je ervoor om de ogen open te houden?
Houd de ogen dan zacht.
Breng vervolgens de aandacht dieper het lichaam in,
Helemaal naar de voeten.
Misschien kun je het contact opmerken met je voeten en de grond.
De stof van de sokken om je voeten heen.
Iets wat naar boven.
Misschien kun je de kleding die je huid aanraakt op de benen voelen.
Misschien voel je tintelingen.
Spanning,
Ontspanning in de benen.
De zitbordjes en billen drukken op het kussen op zitvlak.
De rug is natuurlijk recht en de schouders hangen laag.
De armen die rusten naast het lichaam.
Met de handen op je been of in je schoot.
De kruin wijst naar het plafond waardoor de kin iets wat ingetrokken is richting de borst.
Je houding mag iets uitstralen van openheid,
Stevigheid en aanwezigheid.
Zitten als een koning.
En dan wil ik je nu uitnodigen om de aandacht te brengen naar de plek in het lichaam waar jij op dit moment de adembeweging het beste kunt opmerken.
De plek in het lichaam waar voor jou de adembeweging het meest levendig is.
Misschien is dat het dalen en reizen van de buik bij elke in- en uitademing.
Misschien is dat het uitzetten en ontspannen van de borstkast.
Of de stroom van lucht die in en uit de neus stroomt bij elke in- en uitademing.
En waar voor jou de beweging het beste op te merken is,
Houd daar de aandacht even.
Ik nodig je uit om de hele adembeweging te volgen.
De hele inademing,
De hele uitademing.
Opmerken hoe het lichaam zich vult met zuurstof.
Uitzet.
Een kleine pauze ontstaat aan het einde van de inademing,
Waarna het lichaam zich vervolgens ontspant en de lucht weer loslaat.
Weer even pauzeert aan het einde van de uitademing om zich klaar te maken voor een nieuwe cyclus ademhaling.
Volg elke beweging met aandacht.
Misschien kun je opmerken of de adembeweging langzaam of snel is.
Diep of oppervlakkig.
Rustig of onrustig.
En wat het ook is,
Het is goed zoals het is.
Je hoeft de adembeweging niet te veranderen.
Het lichaam weet hoe het moet ademen.
Volg simpelweg de golven van de adem bij elke in- en uitademing.
Het kan zijn dat je tijdens deze oefening afdwaalt in gedachtes.
Gedachtes die gaan over het ademen,
Over de oefening zelf.
Misschien wel gedachtes over de toekomst of het verleden.
Wat je hebt gedaan of nog moet doen.
En dat hoort bij de oefening.
En elke keer als je opmerkt dat je bent afgedwaald,
Nodig jezelf dan met vriendelijkheid weer uit om de aandacht terug te brengen naar dit moment.
Op dit moment naar de adembeweging.
En zo weer in contact met de ademhaling.
De adem als een anker in het hier en nu.
Een plek waar je altijd naar kan terugkeren.
Inademen.
Uitademen.
En dan wil ik je nu vragen om de volgende situatie voor te stellen.
Om mee te gaan in mijn begeleiding.
Ik wil je vragen om een situatie voor je te halen,
Die recentelijk is voorgevallen.
Waarin je merkte dat je een emotie moeilijk kon uiten.
Een situatie waarvan je achteraf dacht,
Daar had ik anders kunnen of willen reageren.
Het kan iets kleins zijn.
Iets op je werk.
Misschien heb je feedback gehad van je baas.
Commentaar in je relatie.
Misschien wel frustratie in het verkeer.
Een situatie waarin je misschien reageerde vanuit een reflex.
Jezelf inhield of juist in een fight modus belandde.
Het kan zijn dat de situatie niet meer relevant is.
Toch wil ik je vragen om jezelf te verplaatsen in zo'n moment.
Je terug te brengen naar die situatie.
En heel kort even na te gaan wat er toen gebeurde.
En nu je zo de situatie weer voor je hebt,
Breng dan tegelijkertijd de aandacht naar het lichaam.
En merk eens op waar in het lichaam jij deze emotie kunt waarnemen.
Misschien voel je een druk in de keel of borst.
Spanning in de kaken of in de nek.
Misschien wel onrust in de buik.
Waar in het lichaam kun jij deze gevoelens opmerken?
Je hoeft hier niks aan te veranderen.
Je kan simpelweg opmerken ik voel spanning in mijn buik.
Of ik ervaar spanning in mijn kaken of wat het ook mag zijn.
Misschien kun je tegelijkertijd ook alvast de onderliggende emotie opnoemen.
Dat mag je doen vanuit de basis emoties.
Boos,
Blij,
Bang en verdrietig.
Of misschien kun je het op een andere manier benoemen.
Maar je hoeft er verder niks mee te doen.
Blijf met de aandacht bij het lichaam waar jij de emotie kan opmerken.
En observeer die plek met nieuwsgierigheid.
Hoe voelt het precies?
Wat voel je in je lichaam?
Beweegt het?
Blijft het op één plek of verplaatst het zich?
Is het groot of klein?
Heeft het een kleur?
Is er een structuur die je kan opmerken?
Blijft het constant hetzelfde of verandert het?
Kijk eens wat je kunt opmerken als je met aandacht bij die plek in het lichaam blijft.
Simpelweg observeren met nieuwsgierigheid.
Alsof je van een afstandje kijkt naar de ervaring.
Zonder te hoeven veranderen.
Zonder het te hoeven wegduwen of naar je toe te trekken.
Het kan ook zijn dat je verzet opmerkt.
Het idee dat je het niet wil of mag voelen.
Verzet tegen het geven van ruimte.
Of oordelen over de ervaring.
Hier ook weer de uitnodiging wanneer je wordt meegenomen in gedachten of oordelen.
Om de aandacht,
Zodra je dat opmerkt,
Weer terug te brengen naar de plek in het lichaam waar jij de emotie kan opmerken.
En daar met lichte aandacht te blijven observeren.
Wordt het meer of minder?
Of misschien is het wel verdwenen?
Laat maar komen en laat maar gaan.
Je kunt ook de adem inzetten om richting deze plek te ademen.
Dit kan je helpen om bij een inademing wat ruimte te geven aan de ervaring van de emotie.
Adem in richting de plek in het lichaam waar jij de emotie kan opmerken en sta ruimte toe.
En bij het uitademen breng ontspanning.
Forceer de emotie niet.
Merk simpelweg op hoe het werkt in je lichaam.
Misschien kun je zo wel opmerken hoe vergankelijk emoties zijn.
Dat wanneer we er met aandacht ruimte aan geven,
Dat ze komen en gaan.
Belangrijker nog is dat ze altijd veilig zijn.
Dat je ze altijd met warmte en vriendelijkheid kunt ervaren.
Zonder oordeel,
Zonder voor- of afkeur.
Laat vervolgens de aandacht van de emotie in het lichaam los en breng een hand naar je hartstreek of naar de buik.
En verbind aan deze handoplegging een herinnering.
Een herinnering die je kunt inzetten op het moment dat je emoties ervaart die je moeilijk ruimte kunt geven.
Een handoplegging waarin je een intentie kunt verbinden.
Een intentie zoals,
Het is goed zo,
Ik mag dit voelen,
Het is veilig.
En deze beweging of handoplegging kun je herhalen in de momenten waarin het even lastig is om jezelf te herinneren aan ruimte voor emoties.
En zo houden we de geest open.
Open om ruimte te geven.
Wanneer we de geest gesloten en klein houden,
Zal de emotie die kleine ruimte innemen en zul je erin vast blijven zitten.
Wanneer we meer ruimte leren geven,
Kunnen we er los uit komen en vrijheid ervaren.
Laat vervolgens alle aandacht los van het lichaam en de emoties en de afformatie en breng de aandacht weer naar de adem.
Houd de aandacht bij de adembeweging en geef de geest de tijd om eventjes in te dalen,
Rustig te worden naar het ervaren van deze begeleiding en deze oefening.
Laat de geest even doen wat het moet doen,
Terwijl jij de aandacht houdt bij de adem.
En breng dan weer de aandacht naar het lichaam.
De voeten.
Merk de benen op.
Merk op hoe je zit op je kussen of stoel,
En hoe de zwaartekracht jou in je kussen of stoel drukt.
De rug recht,
De schouders langs het lichaam,
De armen rusten.
En de kruin wijst nog steeds naar het plafond.
Haal een paar keer dieper adem in door de neus en uit via de mond,
Om zo het lichaam weer wat alerter te maken om zo terug te keren naar dit moment met de ogen open.
Wiebel de tenen,
Draai de voeten en de enkels,
Beweeg je vingers,
De polsen en activeer het lichaam door de schouders wat van voor naar achter te rollen.
Wees voorzichtig bij het bewegen van de nek.
En wanneer je er klaar voor bent,
Kun je de oog openen.
En zo ronden we de meditatie ruimte voor emoties samen af.
Dit is een oefening die je met regelmaat,
Ook korter,
Kunt herhalen.
Om steeds meer ruimte te leren geven aan je gevoelswereld.
Om steeds meer vertrouwen te creëren aan jouw emoties.
En om daardoor steeds weer bewuste keuzes te maken die passen bij jouw behoeftes.
Bij het pad wat jij wilt bewandelen.
Bij de doelen die jij wilt behalen.
Bij jouw authentieke zelf.
Dankjewel voor het luisteren en tot de volgende keer.
Liefs Martijn
Maak kennis met je leraar
4.6 (47)
Recente Beoordelingen
More from Martijn Van Eijk
Gerelateerde Meditaties
Verwante Leraren
Trusted by 35 million people. It's free.

Get the app
