Slaapverhaal & Visualisatie: De Magische Spa

In het magische slaapverhaal van vanavond ga je de kinderen van Emberfall Academy lesgeven. Na een dag voor de klas staan, verdwaal je in het kasteel en kom je uit in een luxe, magische spa. Hier geniet je van de magische sfeer van warm water en een sereen uitzicht op de nachtelijke hemel. Ontspan en laat je door dit verhaal vol magie en klanken meevoeren.

Music & Sound Attributions:
Relaxing Ambient Melodies by ViraMiller
music box by ZHRØ
Ethereal Magical Reverie by ViraMiller
Documentary Background Music by Muyo5438
Ambient, Pad - Ionosphere by Andrewkn
A small brook in a forest #2 by avakas
Morning Birds in my bacjyard... by microdac
Buckie Birds… by techytoo
Key unlocks a squeaky door… by crazymonke9
footsteps on hardwood… by huskpodcast.com
playground with children and adults… Garuda1982
Water Swirl, Small, 4 by InspectorJ

Source: All music and sounds obtained via Freesound
Licensing: Music and sounds licensed under CC BY 4.0, unless otherwise noted.

Transcript

Welkom bij Echoes of Serenity.

Je gaat zo luisteren naar een rustgevend verhaal voor het slapen.

Ik heb het gemaakt om je te helpen ontspannen,

Waardoor je gemakkelijker in slaap kunt vallen.

Zorg ervoor dat je in een veilige en rustige omgeving naar dit verhaal luistert.

Ik wens je ontspannen magische dromen.

Op deze frisse lentemorgen stap je uit bed.

Buiten hoor je een zachte regen vallen.

En wanneer je de gordijnen opendoet,

Zie je het weeldrige groene gras en de kleurrijke bloemen.

De natuur kan dit frisse regenbuitje zeker gebruiken.

Je trekt je kleren aan en loopt naar de keuken.

Je hond Fēnix verwelkomt je enthousiast.

En je neemt even de tijd om met hem te knuffelen.

Je trukt je gezicht in zijn zachte vacht.

Die voelt aan als fluweel.

Je maakt je ontbijt klaar,

Precies de dingen die je lekker vindt.

Misschien toast met jam of een lekker warm gekookt eitje.

Je opent het raam om de frisse lucht binnen te laten.

En je vergeet je harige vriend niet.

Je geeft hem ook wat te eten.

Dan ga je zitten en geniet je van het ontbijt.

Maar al snel is het tijd om naar het kasteel te gaan.

Gelukkig mag Fēnix met je mee.

Je opent de voordeur en stapt naar buiten.

Waar de zachte motregen je een beetje doet rillen.

De wolken hangen laag.

En liggen als een witte,

Zachte deken op de lage heuvels.

Je ademt diep in en snuift de geur op van natte aarde,

Groene bladeren.

.

.

En de zoete geur van de rozen die naast je huisje groeien.

Je haalt nog eens diep adem.

En ademt langzaam uit.

Terwijl je de kieselsteentjes voelt onder je voeten,

Adem je weer in.

De koele,

Frisse lucht voedt je lichaam.

Je loopt rustig door je tuin en groet de zonnebloemen.

De viooltjes en de madeliefjes.

Elke bloem is je vriend en je waardeert al hun kleuren en geuren.

Je opent het groene houten hek en stapt op het grilpad.

.

.

Dat naar Emberfall Academy leidt.

In de verte zie je de hoog oprijzende kasteelmuren.

Het is geen elegant gebouw,

Maar het straalt gezelligheid uit met zijn warm verlichte ramen.

Langzaam en met aandacht loop je over het pad.

Je hond maakt van de gelegenheid gebruik om lekker te rennen en te spelen in het gras.

Het is een korte wandeling,

Langs een beekje en onder prachtige eikenbomen.

Wanneer je de houten brug oversteekt,

Pauzeer je even om het kristalheldere water te bewonderen.

.

.

Dat danst over de rotsen en stenen.

Na een tijdje kom je dichter bij het kasteel.

De vele torens rijken uit naar de hemel.

Je verwondert je altijd over hoe oud dit immense bouwwerk is.

Niemand weet het echt.

De oorsprong ervan is verloren gegaan in mythen en magie.

Maar het is op zijn minst 1500 jaar oud.

Er zijn talloze gangen,

Kamers,

Zalen,

Een gigantische keuken,

Een binnenplaats met eeuwenoude bomen.

En er zijn oude en versleten trappen die omhoog de torens inwentelen.

Veel delen van het kasteel zijn in gebruik,

Maar sommige niet.

En er zijn delen van het kasteel die in de loop van de tijd lijken te veranderen.

Kamers verdwijnen en gangen veranderen van richting.

Sommige mensen geloven dat Amberfall Academy een levend wezend zou kunnen zijn.

Zo voelt het wel vaak.

Je gaat naar binnen via een van de kleinere deuren en stapt eindelijk de regen uit.

Je hond schudt de druppels van zijn vacht.

Je zucht de vrede en trekt je natte mantel uit.

Het is tijd om naar je klaslokaal te gaan,

Waar je je klas met zesjarigen magie zult leren.

Het is de beste baan van de wereld.

Fenix loopt naast je en je hoort zijn nagels tikken op de vloer.

Omdat het nog zo vroeg op de dag is,

Is het nog stil in de gangen.

Je houdt van dit moment.

Het kasteel is verwelkomend en warm.

Maar het voelt alsof het er nu even helemaal alleen voor jou is.

Je slaat rechtsaf en legt je hand op de eeuwenoude muur naast je.

Voel de koelte en de stevigheid ervan.

Elk hoekje en barstje vertelt een verhaal.

Wat heeft deze muur allemaal gezien?

Wat heeft hij gehoord?

Deze steen moet wel doordrenkt zijn van magie.

Hij heeft ooit machtige tovenaars voorbij zien komen.

Een spirit die door de gang zweefde.

Kleine kinderen die hun toverspreuken oefenden.

Vlak voor je is een wenteltrap.

Veel van de treden zien er een beetje ingedeukt uit.

Versleten door alle voeten die erop hebben gestapt.

Je voegt je bij al die mensen die je zijn voorgegaan en klimt de trap op.

Het is een flinke wandeling,

Maar gelukkig ben je er inmiddels al aan gewend.

Wanneer je de derde verdieping bereikt,

Sla je een andere gang in.

Verlicht door zachte gele magische lichtjes die bij het plafond zweven.

Er ligt een donkerblauw tapijt op de vloer.

En er hangen wandtapijten en schilderijen aan de muren.

Je kunt zien dat ze tot leven komen wanneer je er langs loopt.

Terwijl je stopt om een schilderij te bewonderen van een prachtig landschap,

Waar koeien grazen en een konijntje voorbij huppelt,

Hoor je plotseling zachte voetstappen achter je.

Wanneer je je omdraait,

Zie je nog net een glimp van een kleine goblinman die de gang doorsnelt.

Hij is razendsnel.

Maar je merkte op hoe hij een klaslokaal verderop in de gang binnenging.

Het zijn ondeugende,

Kleine plaaggeesten.

Maar meestal heb je niet te veel last van ze.

Je loopt verder naar je klaslokaal aan het einde van de gang.

Je glimlacht wanneer je een regenboog voor je ziet verschijnen.

Het kasteel heeft zijn eigen emotionele weer,

Zoals jij het noemt.

Sommige mensen zeggen dat het gewoon de magische atmosfeer is.

Maar jij denkt dat het een weerspiegeling is van hoe het kasteel zich voelt.

Soms wordt een gang erg koud.

Andere keren moet je door een kleine regenbui lopen.

Of zie je wat magisch vuur.

Het is een van de redenen waarom je denkt dat het Emberval kasteel leeft.

Je opent de deur van het klaslokaal met een grote bronsensleutel.

Je voelt je altijd blij wanneer je deze ruimte binnengaat.

Het is een ronde kamer,

Ruim en met prachtige gebogen ramen die uitkijken over de heuvels.

Je kunt ervoor kiezen om de heldere,

Ronde,

Magische lampen aan te doen,

Die aan de muren en in het midden van het plafond hangen.

Of je kunt de kleinere,

Zachte lampjes activeren die door de kamer zweven.

Je kiest voor het laatste.

De kleine stoeltjes en bureaus staan verspreid door de cirkelvormige ruimte.

Je zorgt ervoor dat ze ver genoeg uit elkaar staan,

Want de kinderen gaan vandaag levitatie oefenen.

Je vindt het heerlijk om les te geven aan de kleintjes.

Ze vinden het nog zo leuk om hun magische vermogens te verkennen.

Ze zijn allemaal met krachten geboren,

Maar ze moeten nog leren hoe ze die kunnen beheersen.

En dat vergt veel tijd en oefening.

Maar jij bent er om hen te helpen.

Je hoort nu meer geluiden uit de gang komen.

De blije stemmen van kinderen,

Voetstappen en ook geuren uit de keuken,

Waar ze beginnen met het bereiden van de maaltijden.

Het kasteel komt tot leven.

Het duurt niet lang meer voordat de eerste kinderen binnenkomen.

Je zorgt ervoor dat alles klaar is voor de les.

Je eigen toverstaf ligt op je bureau.

Hij is kruimkleurig,

Met elegante donkerbruine patronen en symbolen.

Sommige toverstaven zijn lang,

Felgekleurd en uitgerust met magische kernen en handvatten.

Maar de jouwe is eenvoudig.

Hij heeft zijn eigen kracht en past bij je.

De eerste kinderen komen binnen en je begroet hen allemaal op hun eigen niveau.

Alle kinderen zoeken hun stoel en het duurt niet lang voordat ze er allemaal zijn.

Welkom kinderen,

We gaan vandaag levitatie oefenen.

Je legt de basis uit,

Welke bewegingen ze moeten maken en hoe ze hun geest moeten focussen.

Dan vraag je,

Wie denkt dat hij dit al kan?

Eén van de jongens steekt zijn hand meteen op.

Het was de kleine Robin,

Die altijd de eerste wilde zijn en ook erg dapper is.

Je nodigt hem uit om op te staan en legt een veer op zijn bureau.

Oké Robin,

Hier is een veer.

Gebruik je toverstaf en probeer hem te laten zweven.

Onthoud wat ik zei,

Focus op de veer en laat niets anders in je gedachten komen.

Maak de juiste beweging met je toverstaf.

Een cirkel,

Een wijzende beweging en dan omhoog.

En zeg de spreuk voor levitatie hardop.

Wanneer ze al veel ervaring zouden hebben met magie,

Zou het hardop zeggen van een spreuk niet nodig zijn.

Maar zover is het nog niet.

Robin staat naast zijn tafel.

Hij fronst,

Steekt zijn toverstaf uit en zwaait er agressief mee naar de veer,

Terwijl hij de magische woorden uitspreekt.

Er gebeurt niets.

Je kijkt rond en alle kinderen staren gespannen naar Robin.

Ze voelen allemaal zijn teleurstelling.

Je knielt naast de kleine jongen en corrigeert zijn toverstaf.

Knijp er niet zo hard in Robin,

Het is geen zwaard.

De magie moet door je heen kunnen stromen en als je zo hard knijpt,

Kan dat niet.

Hou je arm en hand ontspannen als je dat kunt.

Je staat op en vraagt hem het opnieuw te proberen.

Robin zwaait weer met zijn toverstaf,

Soepeler nu.

Maar hij struikelt over de spreuk en de veer blijft roerloos op het bureau liggen.

Je wist wel dat het tijd zou kosten.

Dat was een hele goede poging Robin.

Laten we allemaal proberen een veer te laten zweven.

Je loopt de klas rond en geeft elk kind een veer.

Sommigen zijn wit,

Anderen bruin,

Rood of blauw.

Je legt ze voorzichtig op de tafels en geeft de kinderen de instructies opnieuw.

Dan draai je je naar je eigen bureau,

Waar een witte veer ligt.

Je toont hen de beweging,

Heel langzaam,

En spreekt de spreuk uit.

Het gaat moeiteloos.

De veer zweeft op van het bureau en je laat hem een eindje boven het oppervlak hangen.

Het is niet iets wat de kinderen nog nooit eerder hebben gezien,

Maar nu moeten ze het zelf doen.

Al snel vult de kamer zich met de stemmen van je leerlingen.

Kleine armpjes zwaaien,

Stoelen schuiven over de vloer.

Soms een blije kreet,

Wanneer het iemand lukt.

Na een tijdje merk je dat bijna iedereen de veer omhoog kan laten zweven.

Al is het maar een heel klein stukje.

Je herinnert je hoe je zelf levitatie oefende.

Het was een van de gemakkelijkste dingen om onder de knie te krijgen.

Toch is het volledig beheersen ervan best moeilijk.

Dat is de reden dat er behoorlijk wat veren zachtjes door de kamer zweven of tegen het plafond hangen.

Het is zo leuk om de kinderen te zien leren en een gevoel te krijgen voor hoe de magie door hen heen stroomt.

Je gaat snel naar degenen die wat meer hulp nodig hebben.

Je tilt Carly's arm iets hoger,

Helpt John de magische woorden beter uit te spreken en legt Siala uit dat ze wat meer geduld nodig heeft in haar bewegingen.

Magie lijkt gemakkelijk,

Maar dat is het echt niet.

De tijd vliegt voorbij en voor je het weet is het tijd voor een andere magieles met oudere kinderen.

Je specialisatie is levitatie en daar zijn veel toepassingen voor.

Van de kunst van het verplaatsen van grote objecten door een kamer tot het transporteren van voorwerpen over langere afstanden en het helpen bouwen van constructies met behulp van deze vorm van magie.

Je vindt het leuk om de kinderen alles uit te leggen wat hiermee te maken heeft.

Dan is het lunchpauze en geniet je van samen eten met je collega's op de binnenplaats.

Na de sombere ochtend is de zon doorgekomen en het is aangenaam om buiten te zitten.

Midden in de open ruimte staat een eeuwenoude boom die automatisch alle aandacht naar zich toetrekt.

Hij is majestueus en veel mensen zien hem als het hart van de Amberfall Academy.

Alle tovenaars en heksen zorgen er goed voor.

Afgelopen herfst toen een herfststorm over het kasteel raasde hebben jullie allemaal om de beurt een beschermende spreuk over de binnenplaats uitgesproken om te helpen de boom te beschermen tegen de krachtige wind.

Nadat je hebt geluncht wandel je over de binnenplaats en neem je de tijd om te genieten van de rust en stilte van de plek.

De zon voelt warm op je gezicht en je glimlacht wanneer je de kleine bloemknoppen aan de rozenstruik en de bloesems in de perenbomen opmerkt.

Je verlangt naar de lange dagen van de zomer,

Gevuld met zonneschijn en wilderige natuur.

Je hebt vandaag nog één les te geven en je gaat terug naar het klaslokaal om je voor te bereiden.

Het is een geschiedenisles.

Alle leraren onderwijzen hun specialisatie in magie.

Maar de basis moet ook onderwezen worden,

Zoals magische geschiedenis,

Sociale studies,

Zoals hoe magie in de samenleving past en psychologie.

Je houdt van geschiedenis,

Dus je hebt je vrijwillig aangeboden om dit vak te geven.

Wanneer alle kinderen zijn aangekomen duik je in de middeleeuwen toen magie floreerde met machtige tovenaars zoals Merlijn,

Jeanne d'Arc en later Leonardo da Vinci.

Je gebruikt je magie om de geschiedenis tot leven te brengen in prachtige driedimensionale beelden die boven je bureau's zweven.

Je bent niet eens zo goed in deze vorm van magie,

Maar de kinderen zijn bedoverd.

Aan het einde van de middag is de les afgelopen.

Je begint je tas in te pakken en je doet alle lichten uit.

Je kijkt nog even uit een van de sierlijke ramen.

Het uitzicht is adembenemend.

Je bent hoog op de vierde verdieping in een van de torens.

Een landschap verlicht door de laagstaande zon,

Met glooiende heuvels,

Bedekt met bossen,

Strekt zich voor je uit.

Je ogen zoeken naar je kleine huisje en vinden het dicht bij de rand van het bos.

Je ziet ook het kleine dorp Amberville,

Iets verderop.

Als een kostbaar kleurrijk juweel ligt het ingebed tussen de heuvels,

Met zijn pastelkleurige huizen,

De lange en kronkelende straat vol magische winkels en de prachtige,

Imposante oude bibliotheek.

Plotseling duwt Fenix zijn natte neus in je hand,

Wat je eraan herinnert dat het tijd is om naar huis te gaan.

Je glimlacht,

Aait hem even en pakt je tas.

Even later loop je door de gangen,

Terugdenkend aan de dag.

Het was een fijne dag,

Maar je bent wel moe.

Je geeft altijd alles in je lessen.

En hoeveel plezier je ook hebt,

Het kost veel energie.

Je verlangt naar een warm bad of languit op de bank liggen met een goed boek.

Wat kaarsen erbij,

Misschien een hete kop thee.

Je lette niet echt op waar je liep,

Maar plotseling realiseer je je dat je nu bij de uitgang had moeten zijn.

Waar ben je?

Je merkt opeens dat je je in een onbekend deel van het kasteel bevindt.

Je had gesworen dat je de trap had genomen en de juiste gang was ingeslagen.

Maar aan de muren hangen enkele zeer oude wandtapijten en die zien er niet bekend uit.

Dat kan gebeuren,

Denk je,

Met een kasteel dat soms zijn indeling verandert?

Probeer je me iets te vertellen,

Fluister je.

De gang is goed verlicht met wat gloeiende lichtjes en je voelt je nog steeds op je gemak.

Je blijft doorlopen.

Op de muren zie je vervaagde wandtapijten met afbeeldingen van magiërs en oude wijzen van lang geleden.

Ze wenken je om verder te gaan,

Om de gang te blijven volgen.

Rechts zie je plotseling een prachtige houten deur met houtsnijwerk,

Waarop je lianen,

Bladeren en kleine konijntjes en herten ziet.

Je voelt dat dit is waar het kasteel wil dat je naartoe gaat.

Je ziet een grote,

Ijzeren ring om de deur te openen.

Je legt je hand erop en voelt het koele,

Zware gewicht.

Langzaam draai je aan de ring en de zware deur zwaait open.

Een koele tocht trekt langs je gezicht.

Achter de deur is de kamer vaag verlicht,

Gehuld in een zachte schemer gloed.

Maar dan komen er duizenden kleine magische lichtjes op het plafond tot leven,

Die een zacht warm licht uitstralen.

De kamer is duidelijk erg oud en er is al eeuwen geen tovenaar of heks meer geweest.

De magie heeft er echt voor gezorgd dat er geen stof,

Spinnenwebben of andere tekenen van verval zijn.

De vloer is bedekt met een prachtig mozaïek van blauwe,

Witte en gouden tegels.

Je ziet bloemen,

Bladeren,

Meren en bossen in ingewikkelde patronen.

In het hart van de kamer bevindt zich een bad in de vloer,

Met een stil en glinsterend oppervlak.

Om het bad heen staat een lage muur,

Met treden die afdalen in het uitnodigende water.

Enkele kaarsen en kandelaars aan de muur komen plotseling flakkerend tot leven.

Zodra de koude tocht verdwenen is,

Voel je de temperatuur in de kamer stijgen totdat het aangenaam warm is.

Je stapt naar binnen.

Had je niet net bedacht hoe graag je in bad zou willen gaan?

Het embervol kasteel heeft je verlangen zeker opgevangen.

Je trekt je mantel uit.

Plotseling verschijnt er naast het bad een groot,

Dik kussen,

Duidelijk bedoeld voor Fēnix.

Daarnaast staan een kom water en een met eten.

Het kasteel heeft aan alles gedacht.

Je nadert langzaam het bad.

Warme stoom stijgt zachtjes op uit het water,

Een gevoel van kalmte met zich meedragend.

De vredige stilte omhult je al snel en je verlangt ernaar om in het water te stappen.

Je trekt je kleren uit en stapt over de lage muur op de eerste treden.

Het water is geparfumeerd.

Jouw favoriete geur,

Warm en uitnodigend,

Stijgt naar je op.

Langzaam daal je een trede af en voelt het warme water over je enkel stromen.

Nog een trede naar beneden.

Het water komt tot aan je dijen.

Dan de laatste trede.

Het water is kristalhelder,

Streelt je huid en geeft je een veilig en comfortabel gevoel.

De treden nodigen uit om te gaan zitten,

Dus dat doe je.

Het water komt precies tot aan je kin.

Terwijl je achterover leunt in de verzachtende warmte,

Dwalen je ogen omhoog.

Je wilde net je ogen sluiten,

Maar ben bedoverd door wat je ziet.

Het plafond is vervangen door een uitzicht op de nachtelijke hemel,

Waar de melkweg zich boven je uitstrekt.

Twinkelende sterren en een fluweelzachte,

Donkere lucht spannen over de ruimte boven je.

Een gouden maan verlicht deze magische kamer laag bij de horizon.

Je ogen blijven genieten van dit spectaculaire uitzicht.

Het is allemaal zo rustgevend.

De sterren,

Het water en de kaarsen die naast je op de muur staan.

Je voelt je veilig en geborgen.

Er is niets anders te doen dan ontspannen.

De warmte van het water verzacht je spieren en zenuwen.

Elk deel van je lichaam voelt zacht en ontspannen aan.

Je leunt achterover en kijkt uit over het water,

Volkomen kalm en op je gemak.

Je ziet damp opstijgen uit het water.

Het dwarrelt rond en stijgt langzaam omhoog.

De rustige bewegingen van de nevel zijn fascinerend.

Je ziet vormen gestald te krijgen in de nevel,

Langzaam en betoverend.

Je kunt niet anders dan glimlachen.

De damp neemt een vertrouwde vorm aan.

Het is Fēnix.

Je ziet de mistige vorm van je hond vrolijk door het bos rennen.

Hij snuffelt aan de bloemen en huppelt tussen de bomen door.

Even later verdwijnt de rennende hond,

Als de afbeelding oplost in de mist.

Iets anders krijgt vorm.

Je ziet je knusse huisje verschijnen.

Kleine bloemen manifesteren zich in de mist.

Net als het hek en de knoestige wilg naast het huis.

Terwijl je deze vredige taferelen in je opneemt,

Daalt een gevoel van diepe rust over je neer.

En je lichaam voelt steeds zwaarder.

Je voelt je zo veilig en vredig in het warme bad.

Het zachte rimpelen van het water omhult je.

En terwijl het beeld van je huisje weer oplost,

Kijk je nog eens omhoog naar de nachtelijke hemel.

Je voelt al je gedachten en zorgen verdwijnen.

Voor nu blijf je in het bad,

Rustend in de kalme omhelzing van het warme water.

Je drijft in stilte,

De wereld buiten vergeten.

Totdat alleen warmte,

Stilte en sterrenlicht overblijven.

Reviews

Nog steeds het einde van het verhaal niet gehoord. Wel heerlijk geslapen.