
De Ervaring Van Dit Moment
We hebben het verleden nodig. De toekomst ook. Maar we leven in het heden. En juist dit heden, dit moment, is de basis van elke mindfulness meditatie. Het is een all inclusive ervaring. Van zowel de prettige als de minder prettige gevoelens, gedachten en lichamelijke ervaringen.
Transcript
Tijdens deze oefening probeer ik zo goed als ik kan,
Rustig en bewust aanwezig te zijn bij alles wat zich voordoet.
En ik begin me weer bewust te worden van de houding van mijn lichaam.
Ik houd mijn rug zo recht mogelijk,
Maar niet strak of stram.
Ik ontspan mijn onderlichaam en laat de schouders wat hangen.
En ik houd mijn hoofd en nek rechtop,
In een waardige houding.
En dan word ik me in alle rust bewust van de beweging van de adem en mijn lichaam.
Van deze inademing en deze uitademing.
Ik neem waar hoe mijn buik en borst door de adembeweging reizen en dalen.
Ik merk hoe de lucht mijn lichaam binnengaat en weer verlaat.
En ik voel hoe de lucht door mijn neus,
Keel en misschien de bovenkant van de bronchien stroomt.
En misschien merk ik het verschil op tussen de koelere lucht die ik inadem en de wat warmere lucht die ik uitadem.
En ik voel in mijn hele lichaam de beweging van de adem,
Zoals die komt.
En zo besef ik dat mijn hele lichaam ademt.
En nu?
Nu richt ik even alle aandacht op de geluiden om me heen.
Die voortdurende zee van geluiden,
Die richting mijn oren stroomt.
Sommige vind ik aangenaam,
Andere minder.
Maar of ik ze nu prettig of onprettig vind,
Ze zijn er.
En ze dringen tot mijn bewustzijn door.
Dus neem ik ze in me op,
Zonder te verstrakken,
Zonder me te verheugen.
Ik neem ze gewoon in me op omdat ze er al zijn.
Hoe ik er ook over oordeel.
Bewust van de ademhaling.
Bewust van het lichaam.
Bewust van geluiden.
Regelmatig besef ik dat ik me niet meer in de oefening bevind,
Maar dat ik me heb meelaten slepen.
Ik besef dat ik me op iets anders richt.
Dat mijn aandacht zich ergens toe beperkt.
Gedachten,
Emoties,
Beelden of misschien pijn die mijn lichaamshouding veroorzaakt.
En telkens wanneer mijn geest zich zo vernauwt,
Dan word ik me ervan bewust.
En probeer ik niet datgene wat mijn aandacht in beslag neemt te verjagen.
Ik probeer me niet opnieuw te concentreren.
Nee,
Ik verruim alleen maar opnieuw mijn bewustzijn.
Ik maak weer contact met de beweging van de adem in mijn lichaam.
Met het lichaam zelf.
Met al die soorten van geluiden.
En met dat alles tegelijk.
Een open,
Ontvankelijk bewustzijn.
Rustig en onvermoeibaar verleg ik de grenzen van mijn geest.
Ik verruim het veld van mijn bewustzijn.
Ik open me en neem alles in me op.
Wat me ook hindert,
Het is er al.
Wat er ook maar fijn is of prettig,
Het is er al.
En ook al het andere neem ik in me op.
Ik streef niets anders na dan aanwezig te zijn.
Bewust aanwezig zijn.
Levend.
Elk moment weer.
Adem na adem.
Ik streef niets anders na dan mijn bewustzijn open te stellen.
Opnieuw.
En weer opnieuw.
Tot ik alleen maar pure aanwezigheid ben.
Een ademhaling.
Een lichaam.
Een plek om de wereld te ondersteunen.
Ik blijf eenvoudig aanwezig.
Zonder een verwachting.
Zonder een oordeel.
Helemaal aanwezig om te voelen.
Te ervaren wat er nu op dit moment is.
Het leven te voelen.
Dit moment.
En nadat ik de oefening heb beëindigd,
Blijf ik aandacht schenken aan het huidige moment.
In de loop van de dag keer ik er rustig en regelmatig naar terug.
Midden tussen alle activiteiten.
En dan richt ik me op de ervaring van het huidige moment.
Het is een schuilplaats.
Een uitkijkpost.
En een plaats om te rusten.
Tot mezelf te komen.
Contact te zijn met de wereld die me omringt.
Maak kennis met je leraar
4.6 (136)
Recente Beoordelingen
Gerelateerde Meditaties
Trusted by 35 million people. It's free.

Get the app
