Wanneer je niet kan slapen

Slapen is niet iets dat je doét. Het is juist niét doen. Wat we vaak juist proberen is op allerlei manieren (ook met meditatie!) toch te doén. Deze meditatie helpt je om de strijd met het wakker liggen te staken en jezelf op een zachte manier te ondersteunen.

Transcript

Deze meditatie is voor wanneer je s'nachts wakker ligt.

Het is een van de dingen waar de meeste mensen zo nu en dan bij tijd en weile mee worstelen,

Althans ik wel.

En ik ga je in deze meditatie uit die worsteling halen.

En voordat we daarmee beginnen,

Mocht het zijn dat je wakker ligt over dingen die je vergeten was,

Die in één keer in je hoofd opkomen,

Die je morgen moet doen,

Waar je echt aan moet denken.

Stap dan even je bed uit,

Schrijf ze op,

Zodat die uit je hoofd zijn.

Zet deze meditatie even op pauze en kom dan weer terug.

En wanneer je er weer bent,

Ga dan lekker liggen,

Of je ligt al in bed waarschijnlijk.

En voel maar eens de ondergrond onder je lichaam.

Kijk maar of je je aandacht even helemaal kan verplaatsen naar de matras die jouw lichaam draagt.

De zwaartekracht die aan je trekt.

Kijk maar of je die een beetje kan toelaten.

En wat kan meegeven,

Wat kan loslaten,

Zodat de zwaartekracht je nog wat meer naar de aarde kan trekken.

Voel je adem,

En wie weet is je hoofd aan het razen.

En neem je dan waar,

En dan ga je weer terug naar wat je aan het doen was.

De matras voelen.

Wat je nu mag doen is je hele lichaam van top tot teen aanspannen.

Alle spieren zo strak mogelijk aanspannen als je kan.

En dat hou je vol totdat je voelt dat je wilt uitademen,

En dan laat je jezelf helemaal slap worden.

Net als een gekookte spaghetti sliert,

Helemaal slap.

Voel het verschil met voordat je je spieren aanspannen.

Laat jezelf in de matras zakken.

En opnieuw mag je nog een keer al je spieren aanspannen.

Van je tenen,

Je balt je handen tot vuisten,

Je hele gezicht,

Je mond,

Je buik,

Je billen,

Je schouders,

Alles span je aan zo hard als je kan.

Totdat je voelt dat je wilt uitademen,

En dan adem je uit en laat je alles gaan.

Dan word je weer helemaal slap.

En voel je jezelf in de matras zakken.

Voel je jezelf zwaar worden.

En nog een laatste keer gaan we alles aanspannen.

Je tenen tot je kruin,

Je gezicht,

Je mond,

Je billen,

Je rug,

Je handen,

Je voeten,

Je tenen krom.

Totdat je voelt dat je wilt uitademen,

Laat je alles gaan.

En laat je jezelf helemaal slap worden.

En voel maar eens hoe je nu ligt,

Hoe je daarvoor lag.

Wie weet heeft dit al wat ruimte gegeven.

Maar waar ik met je naartoe wil is de worsteling,

Met het wakker liggen.

Slapen is bij uitstek iets wat je niet doet.

Het is iets waarbij je juist niet doet.

Hoe harder we willen slapen,

Hoe meer lading erop ligt dat we niet kunnen slapen.

Hoe meer stress we creëren,

Hoe kleiner de kans dat we kunnen slapen.

En soms is dat er ineens,

Dat je niet kan slapen.

Misschien heb je het meerdere nachten achter elkaar nu.

En uiteindelijk gaat het er nu niet om waarom je niet kan slapen.

Het gaat erom dat je nu iets kan doen dat jou gaat helpen om de worsteling te staken.

En dat is in wezen dat je jezelf toestaat dat je wakker ligt.

Of misschien in andere woorden dat je je overgeeft aan het wakker liggen.

Omdat dat nu eenmaal is wat er is.

En dat is niet fijn.

En dat mag je erkennen bij jezelf.

Het is echt niet fijn om wakker te liggen nu.

Dit is niet leuk.

Misschien is het zelfs pijnlijk.

Het is gewoon niet wat je nu wilt.

En in plaats van in het ik wil dit niet te zitten stap je een stapje verder.

En dan stap je terug en herken je bij jezelf en herken je.

Dit is balen dat ik nu niet kan slapen.

En wat je daarbij mag doen is dat je je hand ergens legt op een plek op je lichaam,

Op je borst,

Op je wangen.

Allebei je handen op je wangen,

Op je schouders,

Op een plek waarbij de aanraking troostend voelt.

Als ondersteuning.

Misschien is het zelfs fijn om een beetje over je arm te wrijven.

Zoals een moeder zou doen bij haar kindje.

Als ze troost nodig heeft.

Dus kijk alsof je jezelf een beetje kan troosten.

Dat je nu op een plek bent waar je niet wil zijn.

Namelijk je ligt wakker.

Iedereen lijkt te slapen.

Jij ligt wakker.

En dat is niet fijn.

Dus erken dat maar.

Maar je weet ook dat hoe harder je vecht met het wakker liggen,

Hoe groter de kans is dat je niet in slaap valt.

Dus wat nou als je in plaats van vecht met het wakker liggen jezelf toestaat om wakker te liggen.

Dan is dit maar wat er is nu.

En daarbij kan het helpen om je hoofd een paar zinnetjes te geven waarmee het wat rustiger wordt.

En dat is bijvoorbeeld,

Als ik nu wat minder slaap betekent het niet dat ik morgen niks waard ben.

Ik heb wel vaker een nacht niet goed geslapen.

Er zijn veel meer mensen die hier wel eens mee te maken hebben.

Als ik nu even wakker lig.

En sowieso als ik nu lig rust ik ook uit.

En als ik nu even wakker lig betekent dat niet het einde van de wereld.

Even de lading daar af te halen.

En vervolgens sta je jezelf toe.

Ik ben wakker.

Laat dat dan maar zijn.

En misschien is dat lastig.

Misschien merk je weerstand.

Kijk maar of je die weerstand kan opmerken in je lijf.

En daar even verbinding mee kan maken met die weerstand.

En wat je dan mag doen terwijl je die verbinding maakt is opnieuw erkennen.

Nee,

Dit is niet fijn.

Ik weet het.

Ik weet het.

En ik sta mezelf toe om wakker te liggen.

Ik ben bereid om wakker te liggen.

Omdat ik weet dat hoe harder ik vecht,

Hoe kleiner de kans is dat ik in slaap val.

Iedere keer dat je merkt dat je verstrakt.

Je kunt ook letterlijk de plek opmerken.

Daar met je aandacht blijven.

En bewust daaromheen ruimte creëren.

Het hoeft niet weg,

De weerstand.

Maar ook daaromheen verzacht je.

Iedere keer verzacht je wanneer er weerstand komt.

Het buitense laagje weerstand.

Sta jezelf toe om te zijn waar je nu bent.

En soms gaat het hoofd weer aan de haal met van alles.

Dag hoofd.

Ga je weer terug met je aandacht.

Naar het toestaan.

Je kunt zelfs je hoofd toestaan om zich ermee te bemoeien.

Overgaven aan het moment.

Overgaven aan daar waar je bent.

Aan dat waar je nu even geen controle over hebt.

En de wetenschap dat hoe harder jij ermee vecht,

Hoe meer het aan je blijft hangen.

En dat is waar ik je toe uit nodig om te blijven.

En wie weet wat je dat gaat brengen.