Het Huis van Mos en Licht

Betreed een boshuisje waar vuur zacht knispert en sterren boven je verzamelen. Dit avondverhaal wiegt je zenuwstelsel met geur, warmte en stilte. Een uitnodiging om je veilig te voelen, te verzachten, en rustig in slaap te vallen.

Music by Piotr Witowski from Pixabay

Transcript

Sluit rustig je ogen en voel hoe je lichaam neerzinkt,

Gedragen door de ondergrond.

Je armen worden zwaar,

Je benen zwaar,

Je adem zacht en rustig.

Alsof je hele systeem in diepe zucht straakt.

Het mag avond zijn.

Stel je voor dat je een smal pad volgt door een bos.

Het is schemering.

De lucht is een mengeling van zacht-violet en diep-blauw,

Met een gouden streep van het laatste zonlicht dat zich terugtrekt achter de horizon.

De lucht ruikt naar vochtige aarde,

Naar dennennaden,

Naar hout dat langzaam afkoelt.

Je hoort het zachte roepen van een uil in de verte,

Het gerutsel van bladeren in de wind.

Elke stap die je zet brengt je dieper het bos in.

Je voeten raken de aarde,

Koel en stevig.

De stilte rondom voelt niet leeg,

Maar vol.

Gedragen,

Alsof de natuur je aankijkt en verwelkomt.

Na een tijdje zie je in de verte een zacht licht,

Het flikkert alsof er een vuur brandt.

Je loopt daar naartoe en ontdekt een klein huisje,

Bijna verscholen tussen de bomen.

De muren zijn bedekt met mos dat glanst in het avondlicht.

De ramen stralen in warme gloed uit,

Alsof het huisje roept,

Kom binnen,

Hier ben je veilig.

Je opent de houten deur,

Ze kraakt zacht,

Niet ongemakkelijk,

Maar als een welkom.

Binnen wordt je omringd door warmte.

Er brandt een vurende haard en het hout knispert zacht.

De geur van hars,

Van dennenhout en een vleugje kruiden vult de kamer.

Je kijkt rond,

Er is een grote stoel,

Bedekt met een deken van wol.

Een tafel waarop een vaas staat met wilde bloemen die de geur van de zomer nog dragen.

De vloer is van hout,

Glad en warm onder je voeten.

Alles aan dit huis ademt rust uit,

Het is alsof het speciaal voor jou is gemaakt.

Je gaat zitten in de stoel,

Dicht bij het vuur.

Voel hoe de warmte je huid strilt,

Hoe je spieren langzaam loslaten.

Je luistert naar het knisperen van de vlammen,

Ritmisch en zacht,

Als in slaapliedje.

Buiten hoor je nog steeds de uil roepen,

Maar binnen is er alleen geborenheid.

Voor je ligt een kleinkussen waarop in boek rust,

Je opent het.

De bladzeilen lijken leeg,

Maar zodra je er naar kijkt,

Verschijnen er woorden.

Woorden die voelen alsof ze speciaal voor jou geschreven zijn.

Misschien in herinnering,

Misschien in belofte.

Misschien gewoon in zachte fluistering,

Je bent precies waar je moet zijn.

Laat deze woorden zich in je hart nestelen zonder te forceren,

Alsof het huis zelf jou toespreekt en jou herinnert aan je eigen licht.

Na een tijdje sluit je het boek,

Je legt het terug en ademt diep in.

Het vuur,

De geur van hout,

De warmte van de kamer,

Alles vult je lichaam met rust.

Je voelt hoe je adem lager zakt,

Hoe je gedachten stiller worden,

Hoe je hart lichter voelt.

Dan kijk je door het raam naar buiten,

De nacht is gevallen,

De hemel is bezaaid met sterren,

Duizenden kleine lichten die twinkelen als kristallen.

Je voelt dat je niet alleen bent,

De wereld buiten ademt met je mee.

De bomen,

De sterren,

De nacht,

Allemaal dragen ze je.

Je sluit je ogen en stelt je voor dat daar een zachte deken van mos over je heen wordt gelegd.

Je voelt koel en zacht tegelijk,

Veerkrachtig en stevig.

Deze deken van natuur ontsluit je,

Beschermt je.

Wiegt je in veiligheid?

Je lichaam zinkt dieper in ontspanning,

Je hart klopt rustig,

Je geest wordt stil,

Alsof hij meebeweegt met de sterrenhemel.

Voel nog één keer de warmte van het vuur,

Het knisperen,

Het zachte licht.

Voel het mos koelen en stevig onder je,

Voel de nacht groot en eindeloos boven je.

En weet dat dit huis van mos en licht leeft in jou.

Je kunt er altijd naar terugkeren,

Elke avond,

Elke stilte,

Elke ademhaling kan jou hierheen brengen.

Blijf nog even in deze rust,

Laat de stilte je wiegen,

Laat de nacht je dragen.

Je hoeft niets te doen,

Je hoeft alleen maar te zijn.

Wanneer je zover bent,

Adem je zacht wat dieper in en langzaam uit.

En weet,

Dit huis blijft in jou bestaan,

In stille herinnering dat je altijd terug kunt keren naar rust,

Warmte en licht.

Reviews

Goed