Mijn chocobliss reis- plantmedicijn

Choco Bliss is een nieuw, origineel & uniek geneesmiddel voor de ziel. Een Choco Bliss ceremonie maakt het mogelijk om een diepe innerlijke reis te maken die je enorm kan ondersteunen in je leven. Het helpt je bij inzichten, ontwaken, helen van het verleden of pijn in het heden en om meer zelfliefde te ontwikkelen.
In deze aflevering deel ik mijn ervaring van deze innerlijke reis en wat het mij gebracht heeft.

Transcript

Aan het eind van mijn ChocoBliss reis opende ik mijn boekje en zag ik het woord hangmat staan.

En ik wist nog dat ik deze echt moest onthouden,

Dat gevoel van een hangmat.

Welkom,

Leuk dat je luistert naar de podcast.

Deze podcast gaat over mijn ChocoBliss reis en is een onderdeel van mijn weg,

Van persoonlijke ontwikkeling,

Mezelf beter leren kennen en elke keer een laagje dieper in mezelf gaan.

Via een vriendin kwam ik deze ChocoBliss reis tegen,

Van Maria Johanna,

En ging ik er eigenlijk vrij blanco in.

Ik had niet heel veel uitgezocht over deze reis.

Dat vind ik altijd wel heel fijn,

Omdat ik dan vrij neutraal en zonder verwachtingen erin ga.

Anders kan ik mezelf allerlei scenario's voor gaan stellen,

Hoe deze ceremonie zal gaan en wat het me zal brengen.

En zo stond ik dus echt wel open om te gaan ontvangen wat er kwam.

Afgelopen weekend ging ik naar de ceremonie,

Reed ik naar Schiedam en stond ik met een prachtig groep vol vrouwen voor de deur te wachten,

Tot we naar binnen konden.

We kwamen in een ruimte die ontzettend fijne sfeer had.

Er lagen overal bedjes voor ons klaar.

Godzijdank,

Want ik was bang dat we op een yoga matje moesten liggen,

Bijvoorbeeld,

Heel de ceremonie.

Er lagen heerlijke bedjes,

De kaarsjes stonden aan,

Er was een muziekje,

Prachtige schilderij.

Dat is echt een heerlijke sfeer om binnen te komen.

Je merkte direct dat je van de wereld afgezonderd was,

Dat je echt even in een ruimte was.

Na een voorstel rondje en dat we ons verhaal konden delen en een stukje intentie waarom we hier waren,

Gingen we de ceremonie starten.

Ik kwam er al gelijk achter hoe niet ik me had voorbereid en had ingelezen,

Omdat ik best wel op Instagram wat kakaostermonies voorbij zag komen,

Maar dan dronken ze altijd chocola.

Wat wij kregen waren kleine stukjes chocola.

En die chocola is hard open,

Er zitten allerlei specerijen in,

Super geheim recept,

Dus wij kregen niet te horen wat er allemaal in zit.

Deze chocoblissrijs,

Het eten van deze chocolaatjes en het openstellen van je hart,

Is eigenlijk een manier om een inlijke reis te gaan maken,

Om bepaalde gevoelens te doorleven of als je met vragen zit,

Dat je inzichten gaat krijgen.

Je krijgt eigenlijk op je pad wat je op dat moment nodig hebt.

Het is een geestverruimend middel,

Een plant medicijn,

Die je dus helpt op deze inlijke reis.

Iedereen zijn reis is weer anders,

Iedereen zijn ervaring is weer anders,

Want iedereen heeft wat anders nodig.

En ik ga je niet enorm veel vertellen over de ceremonie,

Het zal elke keer ook wel anders zijn.

Ik denk dat het ook heel goed is om open te staan als je dit wil ervaren.

Wat we vooral hebben gedaan is een intentie zetten van tevoren.

Er wordt dus een ceremonie gedaan en dat is met ademhaling van de Wim Hof,

Om echt te gaan ademen.

Er worden van alles met geuren gedaan,

Er staan kaarsen aan,

Er is muziek.

Dus je wordt echt meegenomen en tot rust gekeerd om uiteindelijk,

Als je die chocolaatjes gaat eten,

Dan op reis te gaan.

En wat ik wel spannend vond aan deze reis,

Dat was in het begin kregen we een therapie en dat wist ik niet.

Ik had er ook nog nooit van gehoord,

Het is ook een plantmedicijn.

Dit is een shamanistisch snuifmiddel en wat er gebeurt is dat de begeleiders dit door een pijpje in je neus gaan blazen.

En je gaat er echt enorm van tranen,

Of tenminste het is best wel een klap als je dat binnen krijgt.

En dat zorgt eigenlijk dat je beter geaard bent voordat je in de trip gaat,

Of in de reis gaat.

Het opent je chakras en het ontkalkt je pijn op op je lier.

En ik zag dat bij iedereen gebeuren en ik was als laatste aan de beurt.

Dus dan zie je hoe iedereen daar individueel op reageert.

Dus dat was wel iets wat ik spannend vond aan deze reis.

Ik zag op zich niet zo heel erg op tegen de chocobliss zelf,

Het eten van de chocolaatjes en wat dat misschien zou brengen.

Ik was eigenlijk gewoon super benieuwd.

Het stond enorm open.

Een intentie die ik had gezet was het openen van mijn hart voor liefdevolle verbinding naar mezelf en naar anderen.

En ik wilde eigenlijk wat meer inzicht krijgen in mijn zielsmissie en wat ik hier kon doen.

Na de prachtige opening en het inspuiten van de rapé,

Was het dan tijd om nog een laatste keer je intentie uit te spreken,

Een gaarsje aan te steken en plaats te nemen op je eigen matrasje.

En je kreeg een maskertje op,

Omdat je deze reis in het donker gaat maken.

De reis duurt zo'n 7 tot 8 uur.

Dus dat is best wel even een tijd waarbij je van alles tegen gaat komen.

En toen ik uiteindelijk de eerste twee chocolaatjes had genomen,

Zat ik best wel te wachten van oké,

Dit zijn mijn intenties.

Ik wil hier wel informatie over.

Ik was best wel aan het wachten en nog met mijn hoofd aan het zoeken naar de antwoorden.

En op het moment dat ik die chocolaatjes op had,

Begon mijn lichaam eigenlijk al open te staan.

En nou voel ik in het algemeen al vaak heel veel in mijn lichaam.

Maar het is alsof je alles kunt voelen.

Ik voelde de tinteling.

Ik voelde alle topjes van mijn vinger,

Mijn tenen.

Alsof je helemaal open gaat staan.

Het is lastig om echt met woorden uit te leggen hoe het voelt.

En voor iedereen zal het wel weer anders voelen.

Maar ik voelde gewoon mijn hele lichaam.

Het was heel bijzonder om te ervaren.

En nadat door het weerstand heen was van oké,

Hier en hier wil ik wel antwoorden op.

En het vooral heel erg zoeken naar een situatie of naar antwoorden.

Toen ik het uiteindelijk los had gelaten en me heel erg ging richten op mijn ademhaling en muziek,

Kwam ik al heel gauw in mijn lichaam.

En bij mij word ik enorm meegenomen in allerlei sensaties in mijn lichaam.

Het lijkt dan net alsof ik in een soort van draaikolk intern beland.

En mijn lichaam wil dan ook wel vaak daar wel in meebewegen.

En ik eindigde dus in een soort van feutushouding.

En er kwamen wel wat beelden boven van waarom dit lang zou komen.

Een stukje uit mijn geboorte waar ik merkte dat dat altijd wel een onderwerp is.

Dus het was net alsof ik weer terug in de paarmoeder zat.

Dat is het enige hoe ik het kan omschrijven.

En ik werd helemaal meegenomen in de muziek.

En uiteindelijk kwam ik ook weer uit de paarmoeder.

Dan werd ik groter.

Het voelde een beetje als een wedergeboorte of zoiets.

Het is lastig te omschrijven.

Misschien klinkt het ook wel heel erg gek.

Maar voor mij was het heel logisch dat ik daar doorheen moest.

En toen ik daar doorheen moest en doorheen ging,

Barstte ik in huilen uit.

En moest ik echt enorm huilen.

En toen ik daar doorheen was,

Toen kwamen er weer fijne gevoelens.

Dus ik heb in die reis allerlei fases doorgelopen.

Allerlei situaties tegengekomen.

En de muziek was een beetje de basis van wat allemaal langskwam.

Er waren nummers dat ik heerlijk op mijn rug lag en dat mijn handen aan het dansen waren.

Dat ik me enorm blij voelde.

En dat ik helemaal aan stond,

Zonder dat mijn hoofd het overnam.

Dus ik was totaal alleen aan het voelen.

En het voelde alsof er een warme kakon om me heen was.

En het was helemaal goed om daar te zijn.

En ik voelde wel dat er andere mensen waren.

Maar in mijn ruimte zijn was ontzettend prettig.

En terwijl ik zo aan het genieten was van mijn eigen reis en mijn eigen ruimte,

Merkte ik dat naast mij iemand aan het struttelen was.

En dat ze moeite had om zich over te geven aan de reis.

En daar wat weerstand op had,

Of in ieder geval zo kwam het over.

En ik merkte dat ik haar eigenlijk graag wilde meenemen.

Meenemen in deze reis.

Haar open wilde laten staan voor alles wat kwam en dat het oké was.

En ik merkte dat dat bij mezelf gebeurde.

En toen dacht ik,

Ja,

Dat is precies wat ik ook in het leven doe.

Ik wil mensen meenemen.

Ik wil het soms voor ze doen in het verleden.

En als ik merk dat een ander er niet helemaal kan zijn of ergens moeite me heeft,

Dan wil ik mezelf klein houden.

Dan wil ik minder lol hebben.

En dat was voor mij de reminder van Sief,

Je moet nu in je eigen space zijn.

Dit is jouw reis.

En ik had zoveel plezier en fijne gevoelens en die wilde ik eigenlijk klein gaan houden.

En dat is totaal niet de bedoeling natuurlijk.

En toen ik dat bemerkte,

Dacht ik,

Ja,

Dit mag je loslaten.

Je mag nu in je eigen space zijn.

En toen ik me dat realiseerde,

Kon ik er doorheen en kon ik het loslaten.

Dan landde ik weer in mijn eigen reis.

En in die reis kwam ik ook andere mensen tegen.

Ik kwam mensen uit mijn omgeving tegen die veel voor me betekenen.

Die soms niet meer in mijn leven zijn en waar ik nog wat tegen wilde zeggen of die ik wilde vergeven.

Of iets in die richting,

Daar was wat nodig om te herstellen.

En daar hoorde ook verdriet bij,

Dat was helemaal oké en daar ging ik doorheen.

En toen ik dat kon doen,

Kon ik dat ook weer loslaten als het ware.

Het was een stukje verwerken van het verlies van mensen om me heen.

En tijdens die reis realiseerde ik me ook dat het soms voelt alsof mensen weg zijn.

Maar dat de energie er nog is en dat ze ergens hoe dan ook nog zijn.

En dan is het misschien niet fysiek in de buurt,

Maar ze zijn er nog.

En toen ik me dat realiseerde schreef ik dus ook op,

Ze zijn niet weg.

Ook een belangrijke les,

Een belangrijk iets wat ik wilde meenemen van deze reis.

Wat ik ook had opgeschreven is,

Dit is mijn reis en je mag instappen.

Voor mij betekende dat,

Dat ik in mijn eigen space mag blijven.

In plaats van dat ik in het leven van een ander wil stappen,

Om zo in verbinding te blijven met iemand.

Maar dit is mijn leven,

Mijn reis en ik vind het super tof om het te verbinden met een ander.

Maar het is zo belangrijk om in mijn eigen ruimte te zijn.

En dat is precies wat ik voelde in deze reis.

Ik voelde hoe prettig dat was om in mijn eigen space te zijn.

En er waren ook nummers die zo ongemakkelijk waren,

Dat er spanning in mijn lichaam ontstond.

Het voelde gewoon oncomfortabel.

Dus ik heb ook oncomfortabele momenten gehad.

Ik dacht,

Oh laat het voorbij zijn.

En dan moest ik daar weer doorheen ademen.

En dan kwam er ook weer een moment dat ik me fijn voelde.

En in het begin vertelde ik over de hangmat.

Dat was echt een grappig moment,

Want er was een nummer.

En ik voelde me helemaal in mezelf zakken.

En ik lag er denk ik ook een beetje bij als een hangmat.

Zo voelde ik me echt alsof ik de hangmat was.

En ik voelde gewoon dat ik in mezelf kon leunen.

En dat ik op mezelf kon vertrouwen.

En dat was zo'n grappig gevoel,

Dat ik toen dat woord heb opgeschreven omdat ik dat niet wilde vergeten.

En toen ik later de playlist terugluisterde van de reis,

Toen kwam ik dus een nummer tegen.

En mijn lichaam ging automatisch weer in dat hangmat gevoel,

In dat ontspannen gevoel.

Ik moest echt zo lachen,

Want het is net alsof je lichaam dat onthoudt.

Van dat wordt daar gekoppeld aan dat ontspannen gevoel.

Ik kon er dan gelijk weer in zakken.

Heel bijzonder was dat.

Ik heb ook veel met mijn handen gedanst.

Ik ging,

Als het ware,

De hele tijd moest ik een bol maken en rondjes draaien met mijn hand.

En dat was eigenlijk altijd rondom mijn buikgebied,

Rondom de zonnevlecht.

Ik heb geen idee precies wat dat betekent,

Maar ik kon het ook niet stoppen.

Het was eigenlijk ook heel fijn,

Het was heel ontspannen.

Zo'n moment dat we zijn gaan dansen met z'n allen,

Dat was ook ontzettend fijn.

Dat dansen maakte ook dat ik soms juist dieper erin kwam.

En er waren momenten dat ik mee ging zingen en mee ging neurien met de muziek.

En dat was ook heel fijn om mijn stem te gebruiken en vervolgens nog dieper erin te zakken.

Er was dus ook een moment dat ik in een soort van wereld kwam met elfjes.

Het voelde alsof ik kon vliegen en de natuur was om me heen en dus al die elfjes.

Het was gewoon heel grappig om dat soort dingen ook allemaal te zien.

Er waren dus deelnemers die vooral veel dingen hebben gezien.

En bij mij was het over het algemeen een bepaald gevoel wat ik had tijdens deze reis.

En het was een heel sterk en fijn gevoel.

En vooral de reminder dat ik dingen zelf aan kan en dat er zoveel kracht en moed in mezelf zit.

Ik denk dat dat de meest belangrijke boodschap is uit deze reis voor mij.

En halverwege kon je nog de keus krijgen om een derde chocolaatje te nemen.

En dat had ik gedaan en toen merkte ik,

Toen kwam er weer iets boven van,

Oh ja,

Dit heb ik wel vaker.

Toen merkte ik,

Oké,

We zitten misschien ergens halverwege.

Dat betekent dat aan deze fijne ervaring,

Aan deze bijzondere reis,

Ook weer een eind gaat komen.

En dat is iets wat ik vaker tegenkom in het leven.

Dat ik het moeilijk vind als een ervaring gaat eindigen.

En als ik meer van,

Oh,

Iemand iets gaat eindigen of iemand gaat weg,

Dan kan ik in één keer niet meer genieten van de situatie.

Maar ben ik alleen maar bezig met het einde.

Dat houdt me tegen om te genieten en er te zijn.

En dit bemerkte ik ook in deze trip.

En ik moest mezelf echt een paar keer zeggen,

Ja,

Maar je bent hier nu.

En deze reis is heel fijn en je leert hier heel veel van.

Het enige wat je kunt doen,

Is hier nu zijn.

Want ja,

Er is een einde,

Maar je hebt altijd de keus om ook iets weer opnieuw te doen.

Er is altijd ook weer een begin.

En toen ik even daar doorheen ging,

Toen uiteindelijk kon ik weer genieten.

En wat ik vooral deed,

Was dan even verbinding te maken met mijn omgeving.

Dus ik deed dan heel even mijn oogklepje af.

Ging even kijken naar de fijne sfeer waar ik in zat.

Dan rook ik de geuren weer en dat gaf mij een bepaalde ruimte om weer terug te gaan naar Winnow.

Ik heb uiteindelijk nog een Fides chocolaatje genomen en die maakte dat ik nog dieper erin ging.

Maar die maakte ook dat ik veel langer in deze reis zat dan sommige anderen.

Dus op het moment dat wij na zo'n 7,

8 uur,

Geen idee hoe laat het was.

Want je hebt geen telefoon bij je,

Geen horloge,

Dus je hebt geen idee,

Geen besef van tijd.

Maar toen we gingen eten,

Toen zat ik er eigenlijk nog best wel in.

Als ik dan mijn ogen sloot,

Dan zag ik allemaal van die figuurtjes en kleuren.

En alles ging heel langzaam,

Ik was echt heel mellow.

Ik had ook heel veel plezier aan alles.

Dus we gingen fruit eten en ik prikte echt super langzaam met mijn vorkje in een besje.

En dat ging echt in slow motion naar mijn mond.

Dus ik was enorm vertraagd,

Maar ik was ook echt zo aan het genieten.

Het was echt een hele fijne sfeer en ook zo fijn om alle mensen om je heen te hebben.

Het was een heerlijke groep en een super fijne begeleiding.

Twee mooie vrouwen die met plezier en heel veel kracht en ruimte er waren.

En een man die er in zijn pure mannelijke energiekool zijn en ons helemaal het proces kon laten doormaken.

Het was echt,

Voor mij was het in ieder geval een fantastische ervaring.

Na het eten gingen we slapen.

En op dat moment had ik nog best wel moeite om te slapen,

Omdat ik nog wel een beetje in mijn reis zat.

Dus het heeft wel even geduurd.

Dus aan het begin van het slapen heb ik nog allerlei dieren gezien.

En vervolgens ben ik uiteindelijk wel in slaap gevallen.

Na de volgende ochtend had ik best wel wat last van hoofdpijn.

Heb ik heel goed gegeten en gedronken.

En uiteindelijk ben ik in mijn auto terug naar huis gegaan en zat ik volledig nog in mijn eigen kakom.

Ik voelde gewoon dat die ruimte die ik voor mezelf had gemaakt,

Dat die bleef bestaan.

Ook toen ik weer naar buiten ging,

De wereld in.

En dat ik uiteindelijk door de stad liep naar mijn huis.

Dat ik voelde gewoon die space die ik heb gecreëerd voor mezelf,

Die gaat gewoon met mij mee.

Die gaat gewoon met mij mee en dat gevoel kan ik behouden.

En nu een aantal dagen nu ik deze podcast opneem,

Zijn er een aantal dagen maar bij.

En wat ik merk is dat ik zoveel meer in mijn lichaam ben.

Ik voel veel meer vertrouwen en hoop voor het leven.

Hoop en verbinding,

Dat dat iets is wat me nu heel erg blijft hangen.

Ik kon ook veel dieper in meditaties gaan,

Toen ik thuis kwam.

En ik heb bepaalde creatieve dingen weer opgepakt.

En merkte dat ik meer ruimte voor mezelf aan het maken ben.

In ieder geval hele positieve stappen voor mij,

Positieve gevoelens.

En ook heel trots op het verdriet waar ik doorheen heb kunnen gaan.

En pijnlijke situaties die nog verankerd waren in mezelf.

Dat ik daar weer doorheen kon en een laagje dieper kon.

En dat ik niet meer in die gevoelens van boosheid en angst zat.

Omdat ik,

Heb ik wel veel gehad,

Dat ik veel boosheid en angst heb ervaren.

Maar dat het juist eigenlijk een ervaring was waarin ik heel veel verbinding en zelfliefde mocht ontvangen.

Kortom,

Het was een fantastische ervaring.

Vooral met heel veel fijne gevoelens.

En de ruimte om een laagje dieper te gaan in mezelf.

Om mezelf echt te voelen.

En ik kan niet wachten om nog een keer zo'n ervaring te doen.

En die zal anders zijn.

En dat is oké.

Dankjewel super fijne groep.

En de lieve begeleiders.

Omdat we met z'n allen door dit proces mochten gaan.

En leuk dat jij geluisterd hebt.

Ik hoop dat het je geïnspireerd heeft om misschien ook eens te onderzoeken of dit iets voor jou is.

Dankjewel voor het luisteren.