Meditatie Voor Meer Ademruimte

Een meditatie waarin je wordt begeleid naar moeiteloos ademen. Laat je dragen door de aarde en voel dat je niet alleen bent. Merk hoe je zonder je best hoeft te doen vanzelf meer ruimte creëert voor de adem.

Transcript

Welkom bij deze meditatie waarin we ademruimte gaan creëren.

Ademruimte in ons lijf,

De vrijheid voelen om te ademen,

Te zijn.

En dat gaan we niet op een geforceerde manier doen.

We hoeven niet ons best te doen om te ademen,

Dat gaat vanzelf.

Je zou eerder kunnen zeggen dat we wat minder hoeven te doen,

Dat we wat minder ons best hoeven te doen,

Minder hard te werken,

Om meer het gevoel te krijgen dat we kunnen ademen,

Dat er genoeg ruimte is.

Dus kom zitten of kom liggen,

Wat je het fijnste vindt.

Maak het jezelf heel gemakkelijk.

Je mag echt zorgen voor comfort,

Voor zachtheid,

Warmte,

Wat je maar helpt.

Begin even met voelen dat je zit of ligt.

Maak contact zo met de ondergrond.

Voel heel bewust die raakvlakken,

Die punten.

En dan heb je uitnodiging om je te laten dragen door de aarde.

Je mag zelfs nog dieper gaan naar binnen,

Je laten dragen door moeder aarde.

Dat is de vrouwelijke aardekracht,

Wil je die visualiseren vanuit de kern van de aarde,

Die naar je toe beweegt,

Zo door de vloer je lichaam instroomt,

Waar je helemaal in mag rusten.

Je wordt echt letterlijk gedragen door moeder aarde.

Laat je maar zakken,

Laat je maar vallen,

Het is oké.

Voel hoe je hele lijf zo omhuld wordt door die energie,

Hoe het door je heen beweegt.

Voel dat je niet alleen bent,

Dat je dus niet alleen nu gedragen wordt,

Maar altijd.

Je hoeft het niet alleen te doen.

Voel dan naar je lijf en merk op welke gebieden of plekken zo in de aandacht komen.

Misschien voel je ergens verkramping,

Spanning,

Druk,

Een soort blokkade,

Stagnatie,

Emoties.

Misschien voel je niet zoveel,

Dat kan ook.

En neem je tijd om daar wat meer contact mee te maken,

Met wat er voelbaar wordt.

Word heel nieuwsgierig,

Zo te onderzoeken,

Waar het precies zit,

Hoe het beweegt of verandert.

Ik wil je uitnodigen om zo bij wat je voelt,

Daar een diepere laag in te gaan voelen.

Dus voel eens,

Wat wil daar eigenlijk echt gevoeld worden.

Misschien ligt er wel een emotie onder,

Verdriet of boosheid,

Angst.

Misschien komen er beelden in je op,

Woorden of zinnen,

Gebeurtenissen.

Zie je iets voor je of hoor je wat.

Wat er ook opkomt,

Laat het helemaal toe.

Geef het alle ruimte wat er nodig is.

Misschien wil het uitbreiden door het lichaam als er iets opkomt in je lijf.

Misschien wil het wel naar alle cellen van je hele lichaam en zelfs naar buiten je bewegen,

Naar de ruimte om je heen,

Naar de grond.

We proberen niks weg te maken,

Maar juist helemaal daarin te zijn,

Daarmee te zijn.

Als je spanning opmerkt of ontkenning,

Weerstand,

Weet dan dat je gedragen wordt door Moeder Aarde.

Laat je nog wat meer dragen,

Nog wat meer zakken.

Geef je over,

Sta er toe.

Voel de kracht die in je zit,

Die dit mogelijk maakt,

Dat je in staat bent om te dragen wat er opkomt.

Voel in elke cel dat je zo groots bent,

Zo krachtig en zo mooi wezen bent,

Dat je hier kan zitten of liggen en de openheid en veiligheid kan voelen in jezelf om helemaal te zijn met wat er in je leeft.

Laat het stromen,

Misschien helpt het je om zo bij de adem te zijn en dus te voelen als je zo bij de adem bent,

Wat wordt er dan aangeraakt of voelbaar.

Misschien is er druk voelbaar,

Spanning,

Benauwdheid,

Krapte.

Laat het helemaal zijn.

Probeer het niet weg te ademen,

Weg te zuchten.

Je staat simpelweg toe om alles zo naar de ruimte te geven wat ruimte wil hebben.

En dan kan je merken als iets de ruimte geeft,

Dat het misschien groter wordt,

Intenser of sterker.

Als we blijven voelen,

Aanwezig blijven,

Dan kan je voelen dat het transformeert,

Dat het zachter wordt,

Zich verspreidt,

Misschien minder wordt,

Stiller.

Als we blijven kijken,

Blijven voelen.

Beweeg je doorheen en het wordt vanzelf makkelijker.

We hoeven dat niet te doen,

Dat gebeurt.

Zijn bij de adem,

Bewust worden van wat de adem aanraakt,

Wat er aan de adem kleeft.

Misschien voel je zo heel voorzichtig dat de adem ietsje meer ruimte krijgt.

Zonder dat je gaat duwen,

Hard gaat werken,

Thuis kunnen onderzoeken,

Is er wat ruimte bij de ribben,

Om de adem te laten bewegen op die plekken.

Is er wat ruimte bij de bovenrug en in de borstkas,

Het hartgebied.

Is er ook wat ruimte bij de maag.

Steeds als er gebieden aan worden geraakt,

Waar spanning zit,

Emoties of gevoelens,

Voel het helemaal.

Het doorvoelen is de weg naar lichtheid,

Naar gemak.

Dus het mag eerst donker worden,

Of zwaar worden,

Of als modder aanvoelen.

Daarna zal je merken dat het fijner wordt,

Zachter,

Lichter.

Misschien is er ook wel ruimte richting de onderrug of het buikgebied,

Om te bewegen met de adem.

Misschien een heel klein beetje.

Nogmaals,

Je hoeft niks te forceren,

Niks te doen.

Het is alleen maar een onderzoek.

Misschien voel je wel in het midden,

Tussen buik en onderrug,

Dat daar ruimte is.

Of richting je stuitje,

Je bekkengebied,

Je bekkenbodem,

Je heupen.

Je zou het meer als zachte uitnodiging kunnen zien,

Door het onderzoeken van die gebieden,

Of daar iets van beweging is,

Als je ademt.

Als zachte uitnodiging van de adem,

Dan kom maar aan deze kant op,

Als je wil.

Het mag,

Het hoeft niet.

Alles wat er zo,

In die weg richting het bekkengebied,

Wat er in de aandacht komt,

Wat zwaar voelt of lastig,

Vervelend,

Dat mag er helemaal zijn.

Dan mag eerst de aandacht daar naartoe.

Het omarmen,

Zoals het is,

Misschien nog wat dieper voelen,

Wat ligt er achter of onder,

Zonder dat je hoeft te denken of te zoeken.

Jezelf nog wat meer openen in dat gebied.

Nog wat meer durven voelen.

En je wordt nog steeds gedragen.

Je bent niet alleen.

We doen dit samen.

Neem nog even de tijd voor jezelf om zo die baan die de adem aflegt,

Vanaf de neus of de mond,

Helemaal naar het bekkengebied,

Om die zo vriendelijk te blijven bekijken,

Te voelen wat er in beweging komt en waar stagnatie zit.

Moeite.

En blijf toestaan.

Blijf voelen.

Als je daar ruimte voor voelt en zo niet,

Dan hou je het heel klein.

Mag je eens een volledige inademing nemen.

Dus laat de lucht naar binnen stromen,

Zo via de neus.

En vul je hele rond.

Als er niks meer bij kan,

Hou het even vast.

En dan door de mond de lucht naar buiten laten stromen,

Totdat je helemaal leeg bent.

Dan even pauze.

Niet.

Doe je volledig in.

Hou even vast.

Door de mond weer uit met een opluchting.

Al het verlichtende zucht.

Even niets.

Nog een laatste keer volledig in.

Hou even vast.

En de grootste zucht tot nu toe.

En rust zo in de pauze.

En wacht totdat het lichaam zelf weer begint met de inademing.

En voel zo opnieuw die beweging.

En voel hoe dat nu is.

Misschien verloopt de beweging nu soepeler,

Makkelijker.

Misschien juist niet.

Zijn er gebieden die nu weer opvallen,

Mag je weer voelen daarnaartoe.

Kan ook zijn dat je lichtheid voelt.

Een soort nieuwe ademruimte,

Nieuwe energie.

Omarm ook dat helemaal.

Voel het helemaal.

Neem zoveel tijd als je wil om hiermee verder te gaan.

Ik wens je een hele mooie rest van de dag of een mooie nacht als je die ingaat.

En tot een volgende keer.