Sage de wijze Sequoia 9min40

Eens,

Diep in het hart van een eeuwenoud bos,

Tussen de kabbelende beekjes,

Stond een prachtige Sequoia,

Een echte woutreus genaamd Sagen.

Hij was een reuzachtige boom met een imposante stam die zich trots omhoog verhief naar de blauwe hemel en volgens sommige,

Honderden,

Misschien wel duizenden jaren oud.

Zijn wortels,

Die als aderen onder de aarde liepen,

Waren als onzichtbare handen,

Die mineralen en grondstoffen uitwisselden en zo zorg droegen voor alles wat er in de bodem leefde.

Sagen leefde harmonieus met alle levende wezens om hem heen.

Zijn bladerdek ving het gouden zonlicht op en gaf schaduw en rust aan de dieren die zich koesterden onder zijn beschermende takken.

Hij gaf zuurstof aan de lucht en schonk zijn vruchten,

Een soort dennenappels met zaden,

Aan de dieren die er hun honger mee konden stillen.

Maar ergens in een klein dorp,

Niet ver van het bos,

Kwamen mensen te wonen die niet begrepen hoe belangrijk het is om te geven in plaats van alleen maar te nemen.

Ze kapten bomen voor hun eigen behoefte zonder erbij stil te staan wat het betekende voor de natuur.

Het evenwicht werd verstoord en de gevolgen werden steeds zichtbaarder.

Op een dag,

Terwijl Sagen zijn bladeren zachtjes liet ritselen in de bries,

Hoorde hij een zacht geklop aan zijn stam.

Het was een nieuwsgierige eekhoorn,

Genaamd Hazel,

Die verbaasd naar de imposante boom omhoog keek.

Hallo wijze Sequoia,

Zei Hazel.

Ik zie dat je veel geeft aan de natuur om je heen.

Hoe vind je de kracht om zoveel te schenken zonder daar iets voor terug te verwachten?

Sagen glimlachte vriendelijk naar Hazel en antwoordde.

Beste Hazel,

Ik geef omdat ik weet dat ik niet kan bestaan zonder de natuur om me heen.

Alles in de natuur is met elkaar verbonden.

En als we geven en nemen in balans houden,

Ontstaat er harmonie.

Iets wat essentieel is voor alle levensvormen hier op aarde.

Hazel knikte begrijpend en vertelde Sagen over het dorp en hoe de mensen de natuur over het hoofd zagen.

Ze vroeg zich af of er iets was dat ze konden doen om de harmonie te herstellen.

Sagen knikte wijs en deelde zijn inzicht.

De relatie tussen mens en natuur is als een dans.

Als je geeft,

Krijg je zoveel meer terug.

Net zoals ik schaduw,

Zuurstof en onderdak bied aan de dieren in het bos,

Geven zij mij voedingsstoffen en bescherming.

Dit hechte samenspel zorgt ervoor dat het hele ecosysteem kan bloeien en gedijen,

Net zoals dansers in harmonie bewegen.

Hazel knikte begrijpend en glimlachte,

Dus als we goed voor de natuur zorgen en geven,

Zal het ons ook goed doen.

Sagen knikte instemmend.

Precies Hazel,

Door voor de natuur te zorgen en te geven,

Zullen we een gezonde en prachtige wereld behouden en creëren.

Vol leven en harmonie.

Jij en je vrienden kunnen mensen laten zien hoe belangrijk het is om met de natuur in balans te leven,

Net zoals jullie dat hier in het bos doen.

Geïnspireerd door de wijze woorden van Sagen,

Verzamelde Hazel en haar vrienden,

De vogels,

De konijnen en de hechten,

Zich in het dorp.

Ze lieten de mensen zien hoe elk wezen een rol speelde in het grote geheel en hoe geven en nemen hand in hand gingen.

Ze deelden het belang van harmonie en hoe het evenwicht essentieel is voor het welzijn van iedereen.

Samen met de wijsheid van Sagen en de vreugde van de natuur als hun gids,

Ontstond er begrip en samenwerking,

Met de hoop dat de hele wereld zou leren om te geven,

Zodat iedereen zoveel meer kon terugkrijgen.

De mensen luisterden aandachtig naar de dieren en beseften dat ze te lang hadden genomen zonder te geven.

Ze besloten hun manier van leven te veranderen en zorgvuldig met de natuur om te gaan.

Met de hulp van de dieren plantten ze nieuwe bomen,

Waaronder mooie,

Jonge sequoia's,

Die een thuis zouden bieden aan vele wezens in de toekomst.

Ze leerden de waarde van geven en nemen en ontdekten de harmonie die ontstaat als de relatie met de natuur in balans is.

En zo,

Dankzij Sagen en de dieren,

Bloeide het bos weer op en heerste er vreugde en harmonie.

De sequoia's werden het symbool van samenwerking en wederkerigheid en het bos werd een veilige plek voor iedereen.

En vanaf die dag begrepen de mensen de waarde van de natuur en de noodzaak om te geven in plaats van alleen maar te nemen.

De wortels van het bos bleven mineralen en grondstoffen uitwisselen.

De stam zorgde voor een op- en neerwaartse beweging van essentiële elementen.

Het bladerdek ving het zonlicht op en gaf het leven aan alles eronder.

En zo leefden Sagen en zijn vrienden,

Mens en dier,

Zij aan zij in harmonie,

Wetende dat ze niet konden bestaan zonder elkaar.

Want in de dans van het leven is geven en nemen de sleutel tot geluk en harmonie.

En de wijsheid van de sequoia werd doorgegeven aan de volgende generaties,

Als een kostbare schat die de waarde van de relatie met de natuur benadrukte.

Ondertitels ingediend door de Amara.

Org gemeenschap