Loslaten

Ga ontspannen zitten op een stoel,

Met je voeten op de grond naast elkaar,

Je rug tegen de leuning,

Je kin iets ingetrokken.

Handen losjes op je schoot,

Naar je toe gekeerd.

Richt je op je ademhaling,

Zonder wat te veranderen of voor een oordeel over te hebben.

Voel de warmte langs je mond of langs je neus,

Van je adem die in en uit gaat.

Ga met aandacht naar je voeten en voel ze ontspannen staan op de vloer.

Maak ze zwaar.

Ontspan je onderbenen en je knieën,

Je bovenbenen en je heupen.

Maak zwaar.

Ontspan je onderbuik en je onderrug.

Ontspan je hele romp en maak zwaar.

Geef je buik de ruimte.

Ontspan je schouders,

Je armen en je handen.

Maak zwaar.

Ontspan je nek en je keel.

Ontspan je gezicht en je hoofdhuid.

Laat gedachtes voor wat ze zijn.

Oordeel er niet over,

Heb er geen mening over.

Het zijn gedachtes en je kan er niets mee.

En je hoeft er niets mee.

Je hoeft niet te stoppen.

Laat voor wat het is.

Voor je zie je een heel groot schilderij met een glooiend landschap.

En een beek die van boven naar beneden stroomt.

Het is er grond.

Er zijn bloemen.

Er zijn vogels.

Hoe meer je naar het grond van het gras kijkt,

Het blauw van het water,

Is het alsof je in het schilderij stapt.

En als je om je heen kijkt,

Zie je dat je in het schilderij bent.

Dat jij op dat groene,

Veerkrachtige,

Mooie gras loopt.

De vogels worden fluiten en de beek wordt stromen.

Je loopt een heuvel op,

Richting de beek.

Je geniet van de zon,

Van de wind,

Van de vogels,

Van de geur,

Van de bloemen.

En hoe dichter je bij de beek komt,

Het vocht van het gras.

Je loopt omhoog,

Richting het water.

Tot je een plek ziet waar je kan gaan zitten naast de beek.

Het kan in het gras.

Misschien is er een kei of een steen.

Waarbij je langs de beek naar beneden de heuvel afkijkt.

En ziet hoe het water naar beneden stroomt.

Langs keien,

Kiezels,

Z'n weg vindt.

Je volgt het water tot je het niet meer ziet.

Een groot,

Mooi,

Drijvend blad stopt naast je in de beek.

En in gedachte nodigt het je uit om je angsten,

Onzekerheden en frustraties één voor één op een blad te liggen.

Je hoeft niet te kiezen.

Het eerste wat je in je opkomt,

Leg je op dit blad.

Zorgvuldig leg je het neer en bedank je deze angst,

Deze frustratie,

Deze onzekerheid.

Dat het je gediend heeft en bij je is gebleven.

Terwijl je in liefde dit zegt tegen deze angst,

Onzekerheid,

Frustratie.

Neemt de beek het blad mee en neemt jouw probleem op de stroom met zich mee.

Langs stenen,

Keien en kiezels.

Je volgt het blad tot je het niet meer kan zien.

Naast je,

In de beek,

Is weer zo'n blad.

En weer leg je er iets in wat je niet meer nodig hebt.

Leg het neer in liefde en bedank dat het gediend heeft.

Het is niet meer nodig,

Dus het mag weg.

Geef het mee aan de rivier en volg het tot je het niet meer ziet.

Als vanzelf is er een nieuw blad.

Leg met liefde er iets in wat je niet meer nodig hebt.

Bedank het en laat de rivier meenemen tot je het niet meer ziet.

Je speelt nog even met het water en bedank de rivier dat zij jouw onzekerheden heeft meegenomen.

Zodat jij zonder ballast weer terug kan lopen over de heuvels in het groene gras.

Het vaalt je op dat de vogels mooi fluiten.

Dat het gras lekker ruikt en dat je veert omdat je ballast kwijt bent.

Wees trots op jezelf dat je het meegegeefde hebt.

Dat je het niet meer nodig hebt.

Dat het gediend heeft en dat jij nu verder kan.

Ineens sta je weer voor het schilderij.

Zie je de heuvels en de beek.

In gedachten ga je weer zitten op je stoel en richt je je aandacht op het hier en nu.

Focus je op je voeten en beweeg ze even.

Op je handen en beweeg ze even.

Beweeg je nek en als je er klaar voor bent en alleen dan open je je ogen.