Oordeel Zacht meditatie | Loopmeditatie

Ik wil je vragen om te gaan staan,

Te gaan staan op beide benen,

Bij de voeten en je ogen eens te sluiten.

Voel maar eens hoe het is om zo te staan,

Zonder iets te doen verder,

Zonder iets te moeten,

Zonder ergens heen te lopen.

Gewoon maar eens te staan.

Dan kan je kort je lichaam langs gaan,

Ik zal je er langs begeleiden.

Dus je voeten die je voelt op de grond,

Voeten die eigenlijk heel stevig staan.

Probeer gelijkmatig over je voeten de druk te zetten,

Dus je gewicht te zetten.

Niet te veel naar links of naar rechts te hellen of naar voren of naar achteren,

Maar probeer gelijkmatig op je voeten te gaan staan.

Voel hoe je je benen zo aanspant,

Om toch stiekem wat evenwicht te bieden.

Ook al denk je dat staan is staan,

Maar toch ben je met je benen bezig om het evenwicht te bewaren.

Kijk eens of je dat kan voelen,

Of je dat kan opmerken.

Zeker als je zo met je ogen dicht staat,

Dan is er zeker wat balans nodig.

En je buik,

Je romp,

Die zo recht op je benen staat en het gewicht op je benen brengt.

Je buik,

Is die aangespannen of juist heel ontspannen?

Wat merk je aan je billen,

Zijn die gespannen?

En je armen,

Zo losjes langs je lichaam.

Misschien raken je handen je benen,

Misschien juist niet,

Maar voel maar eens hoe je armen eigenlijk zo hangen aan je schouders.

Door de zwaartekracht zo naar beneden hangen.

Je nek recht,

Je hoofd recht op je nek,

Op je romp,

Je kruin omhoog.

Misschien je kin een klein beetje daardoor naar de borst.

Dat is eigenlijk recht opstaan,

Voel eens hoe dat is.

Je schouders niet naar voren,

Maar juist een klein beetje naar achter.

Dan komen we ook die waardigheid weer tegen.

Dat respect voor dat jij nu de tijd neemt om te gaan mediteren.

Dat jij deze tijd voor jouzelf neemt.

Waardig,

Maar verder sta je ook heel ontspannen.

Wat we gaan doen,

Is we gaan lopend mediteren.

Dat klinkt misschien een beetje paradoxaal.

Mediteren is toch vaak zitten,

Zou je denken.

Maar wat we oefenen tijdens de meditatie,

Is dat we gaan opmerken wat er allemaal is.

Nu,

Op dit moment,

In je lichaam,

Emoties,

Je gedachten.

En eigenlijk kan je dat natuurlijk ook lopend doen.

Zoals we zittend vaak onze aandacht lichten op onze ademhaling.

Kan je lopend proberen je aandacht te brengen naar hoe je loopt.

Dus echt naar de stappen die je zet.

Hoe het is om te lopen.

We zijn vaak best vluchtig aan het lopen.

We hebben vaak een doel als we lopen op een dag,

Tijdens een dag.

En zijn ons er vaak misschien ook nog niet eens bewust van dat we lopen.

Dus ook hier,

Dit is weer een oefening in opmerkzaamheid.

In het opmerken wat er is.

We gaan dus nu oefenen in hoe het is om te lopen.

En dan zullen we ook weer merken dat er gedachten langs gaan komen.

Misschien over moeiteit of andere emoties.

Of dat je lichamelijk ook iets gaat voelen.

Laat dat er allemaal zijn.

En het mooiste is eigenlijk als je dat op kan merken.

Als je op kan merken wat er allemaal is.

Dan gaan we dus tijdens het lopen dat ook weer opmerken.

Weer even aantikken.

En dan weer terug gaan naar die aandacht voor het lopen.

Dus zoals je hier staat.

Gaan we eens bedenken.

Voordat je de stap zet.

Al de intentie van een stap zetten.

In je gedachten nemen.

Omdat is het nu heel bewust de intentie nemen om die eerste stap te zetten.

En dat kunnen we doen.

Ik ga even zo staan.

Laten we de eerste stap zetten met de rechtervoet.

Dus breng al je gewicht maar eens op je linkervoet.

Op dat moment voel je dat je rechtervoet al misschien wat vrij komt.

Of in ieder geval dat er minder gewicht op is.

En dan ook weer de intentie van je voet omhoog brengen.

Je knie daarvoor buigen.

Je hak gaat van de grond.

En dan langzaam zo ook de bal van je voet en je teen van de grond komen.

En dan zet je een heel klein stapje.

We hoeven nergens naartoe.

Het hoeft niet snel.

En dan gaat het een klein stapje naar voren.

En dan breng je je gewicht weer naar beide voeten.

Voor hoe dat is.

Om zo te staan met één voet.

Met je rechtervoet naar voren.

Linkervoet dan daarachter.

En dan breng je al je gewicht weer op je rechtervoet.

En dan merk je vanzelf dat je linkerhak ook weer omhoog gaat.

De bal van je linkervoet omhoog.

Je tenen.

Je zweeft even door de lucht met je voet.

En zo zet je de volgende stap voor je.

Terwijl je dit doet,

Hoef je je ogen niet gesloten te houden.

Dat maakt het misschien ook wel een beetje lastig qua balans.

Dus breng je blik maar naar een meter of twee meter voor je.

En dan gaan we naar de volgende stap.

Dus breng je het gewicht op je linkervoet.

Je rechterhak gaat weer van de grond.

Je rechterbal van je voet.

Je tenen gaan van de grond.

Je zweeft door de lucht.

En zo zet je je rechtervoet ook weer neer.

Doe je hetzelfde met links.

Ga zo zelf maar eens verder.

Een aantal stappen nog totdat je niet meer kan.

Tot het paadje voor jou gestopt is.

Zodra je bij het einde bent van je paadje.

Zet je je beide voeten naast elkaar.

En sta je even stil.

Dan kan je op dat moment je ogen wel even sluiten als je het prettig vindt.

Om echt te doorvoelen hoe het is om dan daar te staan.

Wat is er nu in je lichaam?

Wat zijn er voor emoties?

Wat zijn er voor gedachten?

En dan ga je de draai maken.

En dat doe je ook met hele kleine stapjes.

Het hoeft niet snel.

Je kan tegen jezelf zeggen draaien,

Draaien,

Draaien.

Kleine stapjes.

Totdat je weer aan het begin van je paadje staat om terug te lopen.

En dan ga je hetzelfde weer doen.

Dus je rechtervoet begin je mee.

Gewicht op je linkervoet.

Rechtervoet gaat langzaam door de lucht.

En zet je neer.

Doe het maar zelf in je eigen tempo.

Als je het te langzaam vindt en als je iets doet met je balans,

Kan je het ook iets sneller doen.

Zolang je maar de aandacht brengt naar de stap die je zet.

En je hoeft niet alle stapjes tussendoor aan te tikken en te leren.

Je kan ook gewoon zeggen links,

Rechts,

Links,

Rechts,

Links,

Rechts.

Totdat je weer bij het einde bent van je paadje en je weer even stil staat.

Even bewust wordt van wat er is.

En dan draai je weer,

Draaien,

Draaien,

Draaien,

Draaien.

En dan begin je weer.

Ik laat het jullie even zelf doen.

Je zal waarschijnlijk merken dat de gedachten weer enorm door je hoofd gaan terwijl je dit doet.

Het is hetzelfde principe als dat je zit,

Zittend mediteert.

Gedachten stoppen niet.

Die zijn er altijd.

En nu dus ook.

Dus nu weer de kunst om dat op te merken en terug te gaan.

Dus nu weer de kunst om dat op te merken en terug te gaan naar waar je mee bezig bent.

Naar het oefenen en aandacht brengen naar hoe je loopt.

Wat lopen eigenlijk betekent.

Ook voor je lichaam,

Wat er gebeurt in je lichaam.

Je kan het ook helemaal doorvoelen als je het echt heel langzaam doet.

Elke stap die je zet wil je het zelfs niet enkel in je voeten maar ook bedenken wat je knie doet.

Wat de spieren in je benen doen.

Wat misschien zelfs wel je romp doet terwijl je loopt.

Zorgen dat het evenwichtig is.

Maar ook die handeling om naar voren te leunen.

Dat leunen doe je ook met je bovenlichaam.

Dus kijk maar eens of je voor jezelf kan voelen wat er nou eigenlijk allemaal gebeurt als je loopt.

Je kan je handen als je het prettig vindt ook achter je rug in elkaar slaan.

Of juist voor je lichaam in elkaar slaan als je het hangen niet prettig vindt.

Of als dat je een beetje gek voelt.

Als je nou aan het einde van je paadje bent gekomen en je zo even stil staat.

Probeer dan eens bewust even je handen in elkaar te slaan.

Probeer dan eens bewust even je ogen te sluiten.

En echt te staan met het voelen wat er dan gebeurt in je lichaam.

Als je zo bewust staat.

En eigenlijk de aandacht brengt naar het feit dat je staat met beide voeten op de grond.

Dat de grond jou draagt.

Het zou kunnen dat er een tinteling door je lichaam gaat.

Eigenlijk door bewustzijn.

Door er bewust van te zijn dat jij zo staat.

En als je het prettig vindt zou je ook even wat langer kunnen blijven staan.

Dat is ook mediteren.

Staan met je ogen dicht.

En die focus brengen op het feit dat je staat.

En de gedachten of emoties of lichamelijke sensaties die je voelt die wel te laten zijn.

Dus we zijn er maar weer aan te tikken en terug te gaan naar aandacht voor het staan.

Dat is ook mediteren.

Dat is ook oefenen.

Oefenen in die opmerkzaamheid.

Oefenen in de bewustzijn.

Dus je merkt dat er een bepaald weerstand ontstaat tegen dit lopen.

En misschien zijn er gedachten van wat ben ik nou eigenlijk aan het doen.

Wat is dit voor meditatie.

Dan is dat juist prachtig dat je dat nu denkt.

Want dat is dus een gedachte.

Het weerstand.

En dan ga je dus heel mooi het ongemak in.

De ongemakken.

Eigenlijk vinden we het als mens heel vervelend om naar onze ongemakken toe te gaan.

Of dat nou ongemakkelijke situaties zijn zoals misschien deze meditatie voor jou.

Of dat dat negatieve emoties zijn.

Of bepaalde relaties of interacties,

Communicatie met mensen die lastig is.

Gaan we het liefst als mens uit de weg.

Want waarom zouden we?

Waarom zouden we naar die ongemakken toe gaan?

Dat zouden we juist misschien wel moeten opzoeken.

Omdat we dan wat meer over onszelf kunnen leren.

Kunnen leren over onze gewoonte.

Kunnen leren over onze verwachtingen en onze overtuigingen.

Van hoe dingen zouden moeten zijn.

En dat het nu anders is.

Dus dat we dat eigenlijk gewoon liever niet willen zien.

Of dat het liefst veroordelen.

Want zo hoort het toch niet.

Maar eigenlijk is dat heel zonde.

Heel veel in een tunnelvisie levend.

Dus ook bij deze oefening.

Ga juist naar het ongemak toe.

Ga juist voelen hoe het is om in zo'n ongemakkelijke of weerstandssituatie te zitten.

Wat komt er dan boven?

Wat voor beelden komen erboven?

Wat voor gedachten komen erboven?

En eigenlijk het leukste is dan nog eens als je het kan zeker niet gaan veroordelen.

Maar er eigenlijk een beetje voor jezelf om kan lachen.

Op een vriendelijke manier.

Oh ja,

Dit is grappig.

Nu krijg ik deze gedachten.

En oh,

Deze gedachten heb ik eigenlijk wel vaker als ik iets merk.

Of als ik iets doe wat ik niet fijn vind.

Het mooie is om juist daar ook kennis over jezelf door te krijgen.

Om ook daarin te zitten.

Waar ben je nu met je gedachten?

Wat gebeurt er in je lichaam als je zo loopt?

Zijn er emoties?

Verveling?

Verwarring?

Gevoel van moete?

Misschien heb je de avond anders voorgesteld.

Heb je deze meditatie anders voorgesteld?

Juist dat zijn de leermomenten.

Dat zijn de momenten waarin je oefent en leert.

Meer over jezelf ook leert.

Ik las laatst een mooi stukje in het boek van Almaas.

Dat is wel een beetje mijn grote held geworden.

Die had zo'n mooie zin.

Dat je kan groeien in je zelfkennis.

Of in welke manier het ook voor jou het woord groei betekent.

Je kan groeien als je kan loslaten wat er moet gebeuren.

Dat is eigenlijk op alles verpasbaar in het leven.

En ook in wat we nu doen.

Dus we kunnen loslaten wat er moet gebeuren.

Loslaten van het feit dat we nu misschien hadden willen zitten.

Of ik moet nu mediteren.

Of ik moet nu ontspannen worden.

Dan groei je niet.

Dan leer je jezelf niet beter kennen.

Dan laat je je eigenlijk meevoelen in de gedachten.

In jouw gedachten,

Dus je overtuigingen en verwachtingen.

Het zorgt ervoor dat je emoties krijgt.

Misschien wel negatieve emoties.

En het zorgt er dan voor dat je gaat oordelen.

Dus probeer nu ook zomaar dit te laten zijn zoals het is.

Je kan blijven staan.

Ogen dicht doen en voelen wat er is.

Of je kan je paasje heen en weer gaan.

Links,

Rechts.

Links,

Rechts.

Als je zo aan het einde van je paasje bent gekomen.

En even stil staat.

Laat je vragen om inderdaad even je handen te sluiten.

Of je ogen te sluiten.

Je handen kan je langs je lichaam laten vallen.

En voel maar weer eens.

Beide voeten op de grond.

Wat er gebeurt in al die kleine bordjes en spiertjes in je lichaam.

Spiertjes in je voet.

Maar ook in je benen om het evenwicht te houden.

Om zo te staan.

En je mag je lichaam wel eens bedanken voor het feit dat het allemaal zo werkt.

Dat je zo kan staan.

Dat je net zo kan lopen.

Dat doet je lichaam allemaal zomaar.

Eigenlijk staan we daar misschien niet zo vaak bij stil.

Als je wil kan je je hand even op je hart houden.

Het hoeft niet.

Maar als je het prettig vindt om toch even nog wat meer te voelen.

Bij je hart van wat er is.

Je kan jezelf bedanken in je eigen woorden.

En ook jezelf bedanken voor wat dan ook.

Wat voor jou nu voelt als.

Dit wil ik nu tegen mezelf zeggen.

Hier wil ik mezelf voor bedanken.

Probeer echt naar je gevoel te gaan.

Probeer je ratio uit te zetten.

Het niet vanuit je hoofd te bedenken.

Maar wat voel jij nu vanuit je lichaam.

Dat is belangrijk om het tegen jezelf te zeggen.

Dan gaan we zo de oefening weer afronden.

Dus je kan je armen weer langs je lichaam laten vallen.

Blijf nog even zo staan.

Met je ogen dicht.

Voel maar wat er is.

Wat er ook is op dit moment.

Als je straks een belletje hoort.

Voel maar wat er dan op dat moment prettig voor je is.

Misschien wil je even rustig gaan zitten.

Misschien blijf je nog even zo staan.

Misschien ga je over tot de orde van de dag.

Kijk maar wat voor jou nu prettig is.

Probeer het vooral te voelen.

Vanuit je gevoel te doen.

Echte groei komt als je kan loslaten wat er moet gebeuren.