
Bergmeditatie
De bergmeditatie is een visualisatiemeditatie. Door je te identificeren met een prachtige, sterke berg, kun je je eigen gevoelens van rust, kracht en weerbaarheid aanspreken. De bergmeditatie is bij uitstel geschikt als je je wat onrustig of gespannen voelt.
Transcript
De berg-meditatie De berg-meditatie is een visualisatie-meditatie.
Je kunt deze meditatie gebruiken om je innerlijke kracht te versterken,
Maar ook bij het accepteren van situaties waar je zelf geen invloed op hebt.
Neem voor deze meditatie een zittende houding aan.
Het liefst op een kussentje op de grond,
Maar als het niet lukt of voor jou niet comfortabel is om op de grond te zitten,
Dan kun je ook een rechte stoel kiezen.
Laat in ieder geval in je zithouding de onderkant van je lichaam een stabiele basis vormen,
Waaruit je bovenlichaam zich kan opheffen met een rechte rug.
Kies voor een rechte houding,
Waarin je ontspannen,
Maar ook alert kunt zijn.
En neem even de tijd om een zithouding te vinden die voor jou prettig aanvoelt.
En als je die houding hebt gevonden,
Dan wil ik je vragen om aandacht te hebben voor het hier zitten.
Misschien kun je in gedachte even je lichaam langslopen en de zwaarte van je lichaam voelen en het contact met de ondergrond.
Je handen mag je ontspannen op je bovenbenen of in je schoot laten rusten.
En voel hoe de basis van jouw lichaam hier plaats inneemt.
En hoe deze sterke basis jouw lichaam draagt.
Je hoofd staat recht op je nek en je schouders.
En je schouders zijn helemaal ontspannen.
Je kunt ze nog even optrekken naar je oren en weer laten vallen.
Laat je houding zo zijn dat je waardigheid en rust uitstraalt.
En als je daaraan toe bent,
Dan mag je je ogen sluiten.
En je aandacht brengen naar de beweging van de ademhaling.
En als je het niet prettig vindt om je ogen te sluiten,
Dan kun je er altijd voor kiezen om je blik te laten rusten op een punt voor je op de grond.
Breng je aandacht naar de beweging van de adem.
Merk op hoe de lucht die je inademt je longen vult.
En hoe je borst en buik reizen en dalen op het ritme van de adem.
Alleen maar het volgen van de beweging van de inademing en de uitademing in jouw lichaam.
En dan wil ik je nu vragen om je in je fantasie een berg voor te stellen.
Denk er niet te lang over na.
Neem gewoon het beeld dat in je opkomt.
Het kan een berg zijn die je kent van een vakantie,
Misschien van een plaatje uit je jeugd,
Of een beeld dat zomaar bij je opkomt.
En zie hoe onbewegelijk en massief de berg is,
En hoe prachtig.
Of je nu van dichtbij kijkt of van veraf.
Dat mooie van deze berg heeft te maken met iets wat bij alle bergen hoort.
Het is iets universeels van het berg zijn.
Neem de kwaliteiten van deze berg in je op.
Precies zoals je hier nu zit.
Stevig en rustig,
Met je sterke basis op een stoel of een kussen,
En met een waardige en rechte houding.
En voel je als het ware veranderen in de prachtige berg die jij net in je fantasie voor je zag.
Kijk of je je een kunt voelen met de berg,
Zodat jij de berg wordt.
Je hoofd is de top van de berg,
Je schouders en armen zijn de flanken,
Je zitvlak en je benen vormen de basis van de berg,
Die stevig rust in jouw kussen op de grond of in je stoel.
En misschien kun je zelfs voelen dat jouw lichaam iets van de kwaliteiten van die berg aanneemt.
Precies zoals je hier nu zit,
Rechtop,
Reizend,
Stil en waardig.
Je zit als een stevige,
Rustige berg.
Er zijn geen woorden meer nodig,
Geen gedachten.
Je bent helemaal aanwezig in dit moment.
De berg is er gewoon.
De berg zit gewoon berg te zijn,
De hele dag door,
Terwijl de zon opkomt,
Een boog maakt en aan de andere kant weer ondergaat,
Terwijl het licht verandert en de nacht naar de dag komt en de dag weer naar de nacht.
Al die tijd zit de berg daar gewoon en is de berg zichzelf.
De berg zit daar stevig en rustig,
Terwijl het winter,
Lente,
Zomer en herfst wordt.
De seizoenen veranderen en het weer is steeds anders,
Elke dag en elke uur.
Soms is er zon en soms is er regen of zelfs sneeuw.
Maar de berg is altijd rustig en stevig en kalm.
In elk seizoen kan de berg ijskoude regen over zich heen krijgen,
In de wolken of in de mist zitten en de mensen die de berg komen bezoeken kunnen het jammer vinden dat de berg niet te zien is.
Maar voor de berg maakt het niet uit of hij nu wel of niet gezien wordt,
In de zon of in de wolken,
In de gloeiende hitte of ijzige kou.
De berg zit er gewoon en is zichzelf,
Onbewogen door het weer en onbewogen door wat er aan de buitenkant van de berg gebeurt.
Zie jezelf als die berg en voel hoe stil,
Hoe stevig en hoe rustig je bent.
Boven op de top van de berg raken de aarde en de kosmos elkaar.
De lucht is eil en je kunt de stilte zelfs voelen.
De aarde aan de voet van de berg is ver weg en de blauwe koepel van de lucht lijkt oneindig.
Maar de berg is met haar bodem verankerd in de aarde en de berg is zelf een en al aarde.
Zie jezelf als die berg en voel je stil en krachtig en stevig.
Als we stil zitten,
Merken we steeds de veranderingen in ons denken,
In ons voelen,
In ons lichaam en daarbuiten.
En ook in ons leven kennen we tijden van licht en donker,
Tijden van vrolijkheid en tijden van dofheid,
Van pijn of verdriet.
We kennen stormen in de buitenwereld en in onze levens,
Maar ook in onze binnenwereld,
In onze gevoelens en in onze gedachten.
Door in onze meditatie de berg te worden,
Rustig en krachtig,
Kunnen we ons verbinden met de stabiliteit van de berg.
Je kunt zelf die stilte en stevigheid zijn,
Zelfs als er veel verandert in je leven.
De berg kan ons helpen om te zien dat onze gedachten en gevoelens,
Ons piekeren,
Onze emotionele stormen en ook alle dingen die ons overkomen,
Veel weg hebben van het weer op de berg,
Van de zon die komt en gaat,
Tot de stormen die voorbij trekken.
Als we op deze manier omgaan met de weersomstandigheden van ons leven,
Dan leren we een diepere stilte en wijsheid kennen,
Zelfs midden in die stormen.
Dit is wat bergen ons kunnen leren,
Als we er naar willen kijken en durven te luisteren.
Dus als er in jouw leven veel onrust is,
Keer dan in gedachten terug naar het beeld van jouw berg.
Voel je verankerd met de aarde en voel hoe krachtig,
Hoe stil en hoe rustig je bent.
En als je zometeen de bel hoort,
Dan zijn we aan het einde gekomen van deze bergmeditatie.
Ik wil je dan vragen om een paar keer wat dieper adem te halen,
Misschien je ogen te openen als je die gesloten had,
En om een paar kleine bewegingen te maken.
Neem alle tijd om weer even terug te komen en probeer ook te voelen wat deze meditatie je gebracht heeft.
Maak kennis met je leraar
4.4 (9)
Recente Beoordelingen
Gerelateerde Meditaties
Trusted by 35 million people. It's free.

Get the app
