Zitten in keuzeloos gewaarzijn - kort

Mindfulness betekent met zachte blik kijken naar wat er aanwezig is,

Hier en nu,

De werkelijkheid zonder oordeel onder ogen zien,

Je ervaring ontvangen zoals ze is,

En dragen met een open en liefdevol hart,

Hiervoor een houding aannemen die goed voelt voor jou,

En toelaten om met milde,

Open aandacht te aarden in het lichaam,

De ogen gesloten of geloken,

Wat jij maar comfortabel vindt op dit moment,

Als het ware zitten als een berg,

Stevig en tegelijk ontspannen rechtop en in contact met de bodem,

De vastberaden intentie hebben om de aandacht te oefenen in het hier en nu aanwezig zijn,

Hier en nu jouw ruimte innemen,

Jouw plek,

Jouw aanwezigheid,

Het jezelf gunnen om met volledige aandacht nu af te stemmen op de adem,

Het inademen en het uitademen,

De adem als anker gebruiken om aan te komen in je ervaringen van hier en nu,

Je aandacht laten wegglijden in de adem,

En zo verstelling toelaten van binnen,

Misschien in alle stilte de ademgolven fluisterend aansteppen,

Bijvoorbeeld als reizen en dalen,

In stilte beschikbaar zijn voor ieder moment,

Iedere adem,

Ieder nu,

Nu het veld van aandacht verruimen en het hele lichaam in je gewaarzijn brengen,

De opmerkzaamheid verankeren in je lijf,

Van aan de voetzolen tot aan de kruin,

Ook de contouren van het lichaam gewaarzijn,

Met zachte aandacht dieper in het lichaam gaan,

En het zittende lichaam ervaren,

Hier,

In dit moment,

Om dan stilaan de aandacht voor het lichaam en de adem te laten vervagen,

En je te verbinden met dat grote,

Dragende veld van jouw gewaarzijn,

En hierbij de uitnodiging om in die ruime korf van opmerkzaamheid keuzeloos gewaar te zijn,

Met andere woorden,

Zijn met wat er werkelijk is,

Moment na moment,

En daarin geen keuze hebben van wat is.

Misschien is het de adembeweging,

Of een andere fysieke gewaarwording.

Misschien zijn het geluiden,

Of een emotie,

Of gedachten.

We kiezen het niet.

Wel kunnen we bewust kiezen hoe we ermee omgaan,

Namelijk de intentie hebben om ons helemaal te openen vanuit een niet-weten.

De keuze maken om niets te zoeken,

Niets te weigeren,

Niets te willen.

De keuze om zonder oordeel onbevangen gewaar te zijn.

Je nu op die manier openen,

Voor wat er voor de rest van de meditatie op de voorgrond komt,

Elk moment opnieuw.

Het komen en gaan van jouw ervaringen erkennend opmerken.

Ze misschien als een zacht fluisteren aanstippen.

Bijvoorbeeld als,

Het is oké,

Er is denken.

Of er is geluid.

Of er is blijheid,

Twijfel,

Ergernis.

Zoveel dingen om compassievol gewaar te zijn.

Zoveel om recht van bestaan te geven en er een warme waarnemer van te zijn.

In alle vrijheid je gewaarzijn verkennen en opmerken wat er binnen die grote ruimte van aandacht passeert.

Je misschien als een vogel voelen die zijn vleugel spreidt.

En contact maken met je vermogen om te vliegen doorheen de golven van je leven.

Je leven van hier en nu.

En terwijl je zo vrij gewaar bent,

Misschien ook je innerlijke patronen leren herkennen.

Misschien verharden bij het horen van een geluid.

Of meegevoerd worden in de inhoud van een gedachte stroom.

Of in weerstand gaan tegen een fysiek ongemak.

Of misschien willen wegrennen van een bepaalde emotie.

Of een sterk verlangen opmerken naar bijvoorbeeld rust.

Alles wat op je pad komt in deze oefening als een waardevol element van de meditatie zien.

Dus ook je automatische reacties zonder oordeel te vriend maken.

En ze misschien innerlijk een naam geven.

Ze sluipen subtiel en veelal ongezien in ons systeem binnen.

Maar eens we ze opmerken,

Kunnen we de keuze maken om ze te omarmen in plaats van ze te blijven voeden.

Je telkens opnieuw in dit nu brengen.

Deze plaats.

Met vernieuwde interesse elk moment zien als een nieuw nu.

Elk moment een nieuwe vraag.

Wat is dit?

En wat is dit?

En wat is dit?

Wachten zonder verwachten.

With no memories.

With no desires.

Meld gij het brengen in onze ervaring als we worden meegezogen.

Met geduld onze aandacht terugleiden dan.

En opnieuw luisteren.

Wat is dit?

Aan het roer van je schip staan.

Soms eens naar de klip van Nigeren dreigen te varen.

Dan eens naar de klip van meegesleept worden.

Jezelf erin oefenen om de middenweg te varen tussen die twee klippen.

Alles mag er zijn.

Zonder strijd.

Zonder ingrijpen.

Alles verwelkomen op de golven van jouw menselijke ervaringen.

Nu dat veld van gewaarzijn opnieuw inzoomen op de adem.

Zonder enige rush dat grote aandachtsveld verkleinen tot je uiteindelijk uitkomt bij de adembewegingen.

Mogen het open gewaarzijn jou de kans bieden om wijze keuzes te maken in het nu-moment.

Niet alleen voor wat je doet,

Maar ook voor hoe je het doet.

Dit zien als een unieke bijdrage tot jouw werkelijke zijn.

Dag na dag.