5. Compassievol Omgaan met Ongemak - Beweging op geleide van de adem

Bijna iedereen weet dat spieren die niet worden gebruikt direct verslappen en tevens verantwoordelijk zijn voor bijkomende gezondheidsproblemen.

Maar het is gewoonweg niet makkelijk om in geval van pijn of een beperking te bepalen wat goed voor je is.

Pijn,

Angst,

Somberte,

Fysieke beperkingen,

Ze vergroten de kans op verminderd bewegen.

En dat is heel begrijpelijk.

Echthejaar verstijving van gewrichten en spieren ligt op de loer en het is dan te meer een uitdaging om ieder moment als een nieuw moment tegemoet te treden.

Niet alleen de bekende informatie over het ongemak of de gebruikelijke term is dan leidend in wat kan of niet kan,

Maar de directe sensatie van een moment doet evengoed mee in de afstemming op wat kan en mag.

Het lichaam zelf krijgt zo weer kans taal te zijn.

Niet in relatie alleen tot je eigen mind,

Maar ook in relatie tot alle informatie,

Voorschriften en adviezen van buitenaf.

Te veel bewegen is niet altijd heilzaam,

Te weinig evenmin.

Te veel toegeven aan je moeheid is niet heilzaam,

Ertegenin gaan evenmin.

Zeker in relatie tot fors lichamelijk ongemak is het belangrijk dat het lichaam zelf een taal is,

Anders neemt de mind het over en krijg je makkelijk een eenzijdige benadering.

Neem zoiets als doorzetten.

Soms is doorzetten een vloek,

Dan weer een zegen.

Als dan enkel de mind het voor het zeggen heeft,

Zitten we,

Voor we het weten,

Gevangen in de alles-of-niet-cirkel,

Verre van heilzaam.

Laten we erop houden dat de wijze het in het midden ligt.

De essentie van mindfulness-beoefening is dat we onze gebondenheid te boven mogen komen.

De gebondenheid aan ja of nee,

Aan of uit.

Vrede of oorlog,

Winst of verlies.

Het helpt ons contact te maken met het middenveld en ons te bewegen tussen de polen.

Nu is dit,

Dan is dat.

Een beetje meer van dit,

Een beetje minder van dat.

In relatie tot bewegen kan dat neerkomen op niet niets doen,

Maar ook niet slechts op je harde grens bewegen.

Soms enkel rust in achternemen,

Dan weer iets meer naar de weerstand toe te bewegen.

Ten alle tijden in een sfeer van mildheid,

Het verzet en het verlangen zo te bovenkomend.

Het belangrijkste is de kwaliteit van aandacht,

Of deze puur en zuiver mocht zijn.

Continu observerend wat er is aan ervaringen in het lichaam en de geest,

Vrij van ambitie.

Mindful bewegen is een levenstraining om het ademend bewegen in het dagelijks leven te belichamen en het mag dan ook een leven lang duren om dit te oefenen.

En het heeft betrekking op het openen van een deur,

De manier waarop je water opzet om te koken,

Je de trap afloopt,

In je bed gaat liggen,

Op je benen gaat staan.

Tijdens een volledige training Mindfulness bij pijn en ongemak word je persoonlijk begeleid in dit proces en wordt er verkend op welke manier je hiermee omgaat.

Er worden afgestemde oefeningen aangereikt,

Wat past bij jou,

Wat mag mogelijk worden ontwikkeld,

Wat vertelt het lichaam jou over een mogelijke uitdaging?

Naast de aangepaste yogo-oefeningen,

Welke oorspronkelijk bij de training horen,

Integreer ik toenemend Qigong.

Het is fenomenaal wat het Qigong in het lichaam teweeg brengt,

Middels subtiele zachte bewegingen,

Vloeiend,

Als vanzelf ontstaan vanuit geaard lichaamsbewustzijn,

In contact met het gehele ademende lichaam.

Je kunt de bloesem ademoefeningen verdiepen door een volgende beweging vanuit het Qigong erbij te maken.

Maak eerst helder contact met het gehele lichaam.

Schouders mogen zacht en laag zijn.

Bewust in contact met de ondergrond waarop je staat,

Ligt of zit.

Landen in de zwaartekracht van het lichaam.

Je gedragen voelen.

Dit mag altijd de basis zijn van waaruit je een beweging begint.

Visualiseer dan nu eerst de bloesem ademhaling.

Breng jezelf in verbinding met het natuurlijke ademritme.

Beweeg nu eens op geleide van de inademing de beide armen licht gestrekt voor je iets omhoog en vervolgens opzij.

De armen zijn nu op schouderhoogte.

Buig zacht iets naar achteren,

Het borstgebied iets openend.

En uitademend beweeg je de armen weer langs het lichaam terug.

Nogmaals.

Inademend,

Op geleide van de inademing de beide armen licht gestrekt voor je iets omhoog,

Opzij.

Buig zacht iets naar achteren,

Open het borstgebied.

En uitademend beweeg je de armen weer langs het lichaam.

Dan nu een oefening ontwikkeld vanuit Breathworks.

Kom daartoe zit op een stevige stoel en zorg dat de voeten stevige ondergrond hebben,

Zo nodig geholpen door een voetenbankje of een paar boeken.

De voeten mogen onder de knieën.

Je mag iets voorop de zitting van de stoel gaan zitten.

De rug mag recht,

Schouders zacht.

Laat beide handen op de schoot rusten met de handpalmen naar boven.

En breng het bewustzijn nu bij de ademhaling.

Volg het ritme en merk op waar je adembeweging in het lichaam waarneemt.

En beweeg dan nu je handen tot een vuist.

Breng het bewustzijn weer bij de adem.

En merk op of de stand van de handen effect heeft op de adem.

Kun je nog vrij doorademen?

Waarneem je adembeweging waar in het lichaam?

Sta je zelf nu eens iets meer vriendelijkheid en zachtheid toe,

Terwijl je bewust de ademhaling volgt.

De handen nog steeds tot een vuist.

Maar heeft dit effect op de stand van je handen?

Is de vuist nog steeds even stevig?

Wordt deze iets losser?

Deze vuisten staan metafoor voor het extra leiden dat we makkelijk toevoegen aan wat er al is aan ongemak in het lichaam en de geest.

Ongemerkt spannen we spieren meer aan wanneer er ongemak of een last is.

En dat heeft op zijn beurt weer effect op de adem.

Deze wordt makkelijk wat vernauwd,

Krijgt minder ruimte.

Een lichaam dat niet vrij door kan ademen geeft meer spierspanning,

Zet de boel vast.

Wat merk jij je van op dit moment?

Laat de vuisten dan nu maar weer los.

Waarneem waar welk effect dit heeft in het lichaam.

Waar voel je wat?

Waar voel je wat?

Ja,

Hé,

Elke sensaties word je zo in het gehele lichaam waar.

Nu een vervolgstapje.

Wederom bewust van de adem.

Bewust van contact met de ondergrond.

Gewaar van het ademende lichaam als één geheel.

Open en sluit nu eerst van één hand dus op geleiden van het ritme van de ademhaling.

De adem- en dienstritme is leidend.

Je opent en sluit die hand dus richting een vuist en weer meer open.

Een open handpalm.

Mogelijk merk je dat het uitzetten en samentrekken van de hand toenemend gelijk opgaat met een adembeweging.

Zo je wilt mag je ook kijken naar die hand.

Verwonderd,

Wat zie je,

Wat neem je waar?

Zoof je die hand voor het eerst waarneemt,

Niet eens weet dat het een hand is.

Handheet.

Fris en open.

Je beweegt ze op geleiden van in- en uitademing afwisselend richting een zachte vuist en dan weer openend.

En de in- en uitademing mag daarbij volledig zijn.

Je past de beweging aan,

Je stemt af.

Nu de andere hand.

Wederom de handbeweging volgt de ademstroom.

Verwonderd.

What happens now?

Nieuwsgierig.

Hoe is het om zo de adem te volgen,

De beweging de adem te laten volgen?

Welk effect heeft dit op de ervaring van dit moment?

Nu met beide handen samen.

Realiseer je je nou eens dat de bewegingen van de hand ook weer voedend zijn voor de adem zelf?

Staat het lichaam toenemend zijn natuurlijke ritme toe?

Welk effect heeft dit op het zijn in dit moment?

Laat de handen dan nu weer rusten in de schoot.

In stilte aanwezig.

Ogen mogen gesloten.

Merk op hoe het met je is.

Wat neem je waar in het lichaam?

Mogelijk aan subtiele aliveness,

Levendigheid,

In cellen,

Misschien wel in de handen,

De armen.

Wat neem je waar in de geest?

Het gemoed,

Lichaam en geest op dezelfde plek.

Mogen zijn wat nu is.