Berg- en Hemel Meditatie

Dit is de berg- en hemelmeditatie.

Ga zitten in een rechte en waardige houding.

Wees je bewust van het contact met de grond.

Voel de stille kracht van de grond.

Laat je handen gemakkelijk in je schoot rusten.

En je schouders zijn ontspannen.

Je hoofd is rechtop.

Je kan eventueel je schouderbladen zachtjes naar elkaar toe brengen om de borst te openen.

Sta je lichaam toe stil te worden.

En breng je aandacht naar de stroom van de adem.

Zonder de ademhaling te willen veranderen.

Je adem gaat helemaal vanzelf.

Misschien kan je de adem voelen opreizen van binnenuit.

Blijf met je volle aandacht bij de ademhaling.

En wees zo vriendelijk mogelijk voor opkomende gedachten.

Geef ook aandacht aan je houding.

En laat je houding een zekere kracht weer spiegelen.

Als je er klaar voor bent,

Laat je in je verbeelding een krachtige berg verschijnen.

Jouw berg.

Aanschouwde berg.

De vorm.

De top.

De hellende zijkanten.

En de massieve basis,

Stevige grond in de aarde.

Merk hoe alles om de berg continu verandert.

In de winter wordt de berg overdekt met een witte pijt.

In de lente smelt de sneeuw en komt alles tot bloei.

En in de zomer is de berg vrij groen.

In de herfst gaat het weer meer regenen en is de berg soms omhuld door wolken of mist.

Maar steeds blijft de berg in stilte aanwezig.

Gewoon zichzelf,

Te midden van alle veranderingen.

De berg blijft de berg,

Terwijl de seizoenen in elkaar overgaan.

En terwijl je ademt,

Word je de berg.

Laat je hoofd één worden met de top van de berg.

Laat je schouders en je armen één worden met de hellingen van de berg.

En laat je zitvlak en je benen een stevige basis vormen in contact met de grond of met de stoel.

En voel ook die oprijzende kracht vanuit je basis bij het inademen.

En word met elke adem steeds meer een ademende berg.

Als een krachtige,

Onverstoorbare aanwezigheid,

Van moment tot moment,

Adem voor adem,

Een ademende berg.

Soms staat de berg te midden van hevige stormen met sneeuw of regen en windstoten.

Soms wordt het heel koud.

Maar steeds blijft de berg krachtig overeind.

De berg blijft onbewogen door het weer,

Onbewogen door wat komt en gaat.

De schoonheid van de berg blijft.

In het zonlicht of tussen de wolken,

Overdag of in de nacht.

De berg blijft gewoon zichzelf.

Ook jij kan waardig blijven zitten en gefocust op je adem,

Terwijl stormen en moeilijkheden in je leven komen.

Je bent mooi zoals je bent,

Te midden van alles wat komt of gaat.

Of je nu slaagt of mislukt,

Of je nou geprezen wordt of vernederd.

Kijk of je alles wat op je afkomt,

Kan verwelkomen met de kracht van de berg,

Krachtig,

Gecenterd in wie jij nu bent.

Terwijl je gevestigd blijft in de stabiliteit van de ademende berg,

Kan je je ook verbinden met de uitgestrekte hemel die zich tegen de berg aftekent.

De wijdse ruimte om je heen,

De openheid en zachtheid.

Je kan je gevoelsmatig verbinden met de kwaliteiten van de hemel,

Licht,

Levendig,

Stil,

Allesdragend en omarmend.

Soms zijn er wolken aan de hemel,

Soms is er wind of storm,

Te midden van al die veranderingen blijft de hemel altijd de hemel.

Of het nou zonnig is of regenachtig,

De hemel blijft in essentie onaangeroerd.

De hemel staat toe gedachten en emoties als veranderende weersomstandigheden te zien,

Als dingen die komen en gaan.

De hemel biedt ons de ruimte om wat gebeurt toe te laten en te laten zijn.

Dingen komen toch en ze gaan weer,

Of je het nou wilt of niet.

Net als wolken die verschijnen aan de hemel,

Ze komen en ze gaan.

De hemel helpt ons ruimte te geven aan die realiteit,

Soms in vreugde,

Soms in verdriet,

Soms plezierig,

Soms pijnlijk.

Kan jij dit alles aandacht geven met de ruimte van de hemel?

Gewoon van moment tot moment,

Adem voor adem,

Zijn met wat er is,

In stilte en acceptatie.

En blijf dan nog even zo zitten,

Met de kracht van de berg,

De stabiliteit van de berg en de ruimte van de hemel.