Compassie met gelijkmoedigheid

Zelfcompassie met gelijkmoedigheid Dit is een oefening in van andere houden zonder jezelf te verliezen.

Je gaat gemakkelijk zitten en haalt een paar keer wat dieper adem om je lichaam goed te kunnen voelen en aanwezig te zijn in het huidige moment.

Je kunt je hand op je hart leggen of ergens anders waar het geruststellend en kalmerend voelt om je eraan te helpen herinneren om jezelf en je ervaring met een vriendelijk bewustzijn tegemoet te treden.

En dan nodig ik je uit om je iemand voor de geest te halen voor wie je soms zorgt en die je soms uitput of frustreert.

Iemand die het moeilijk heeft en waar je om geeft.

Wanneer je deze oefening voor het eerst doet raad ik je aan om iemand uit te kiezen die niet je eigen kind is,

Omdat dat een soms wat ingewikkelder dynamiek is.

En iemand uit te kiezen die je niet al te zeer uitput.

Als je meer getraind bent kun je het ook met moeilijke situaties oefenen.

Zie deze persoon duidelijk voor je en stel je jezelf voor in de aanwezigheid van die persoon.

En terwijl je naar jullie beide kijkt voel je je lichaam en voel je eventueel ook de spanning die er in je lichaam is,

De worsteling.

En terwijl je naar jullie beide kijkt en de worsteling in je lichaam voelt luister je je naar de volgende woorden en laat ze langzaam op je inwerken.

Ik ben niet de oorzaak van het lijden van deze persoon en dat ligt ook niet volledig in mijn macht om het te doen verdwijnen,

Ook al zou ik dat nog zo graag willen.

Momenten als dit zijn moeilijk te dragen,

Toch kan ik proberen te helpen waar ik kan.

En dan terwijl je je bewust bent van de stress in je lichaam,

Adem je volledig en diep in terwijl je de compassie je lichaam intrekt en elke cel in je lichaam vult met compassie.

Laat jezelf getroost worden door diep in te ademen en jezelf de compassie te geven die je nodig hebt.

Terwijl je uitademt stuur je compassie naar degene die te maken heeft met jouw ongemak of naar anderen in het algemeen.

Je gaat door met het in- en uitademen van compassie en laat je lichaam langsomhand een natuurlijk ademeritme vinden.

Je laat je lichaam zelf ademen,

Inademend voor jezelf,

Uitademend voor de ander.

En als je wil kan je daarbij iets tegen jezelf zeggen,

Zoals in voor mij,

Uit voor jou.

Of één voor mij,

Één voor jou.

In voor mij,

Uit voor jou.

En af en toe scan je je innerlijke landschap om op te merken of er iets van ongemak of stress is.

En als dat zo is dan reageer je daarop door compassie in te ademen voor jezelf.

En compassie uit te ademen voor degene die het nodig heeft.

Als je merkt dat jij,

Of juist die ander,

Wat extra compassie kan gebruiken,

Dan richt je je aandacht en de adem wat meer die kant op.

Wat sterker compassie inademend voor jezelf,

Of wat sterker compassie uitademend voor die ander.

Dan wees je bewust van de wiegende beweging van je lichaam als je ademt,

Als de golven van een oceaan die in en uit stromen.

Opmerkend hoe je lichaam,

Als het ware van binnenuit,

Wordt gestrild door de adem.

Je zou je kunnen voorstellen dat je drijft op een oceaan van compassie.

Een eindloze oceaan die alle lijden omarmt.

En luister opnieuw naar de woorden.

Ieder is op zijn of haar eigen levenspad.

Ik ben niet de oorzaak van het lijden van deze persoon.

En ook is het niet volledig in mijn macht om het te doen verdwijnen.

Al zou ik dat nog zo graag willen.

Momenten als dit zijn moeilijk te dragen.

Toch zal ik proberen te helpen waar ik kan.

Je openstellend voor wat je maar voelt op dit moment.

Jezelf ruimtegevend.

Om precies te zijn zoals je nu bent.

En laat dan geleidelijk de persoon,

Het beeld van jullie beiden,

Uit je aandacht verdwijnen.

Jezelf,

Je aandacht terugbrengend naar je adem.

Laat dan de focus voor jezelf en die ander wat los en richt je aandacht weer naar de adem.

En als je straks de bel hoort dan rond je de oefening rustig af.