Gedachten en Emoties

Gedachten en emoties.

Ik nodig je uit om een comfortabele,

Open en waardige zithouding aan te nemen.

Graag met recht de rug en met je hoofd recht op je bovenlichaam.

Je schouders kan je een beetje achteruit bewegen,

Zodat je borst wat open komt.

En je ogen laat je half geopend,

Zachtjes rusten een meter of twee voor jou op de grond,

Ofwel kan je ze sluiten.

Je kan nu opmerken dat je hier zit,

Met je zetvlak op de stoel en met je voeten op de grond.

Terwijl je hier zit,

In deze waardige houding,

Laat je tegelijkertijd al je gewicht zakken tot in je bekken.

Zo kan je de verbinding met de aarde gewaar worden.

Een verbinding die er altijd is,

Maar die we gewoonlijk niet opmerken.

Vanuit deze houding breng je je aandacht naar je adem.

Je volgt met al je aandacht eerst je inademing en daarna ook je uitademing.

Dit doe je adem na adem en moment na moment.

Telkens opnieuw hetzelfde.

Eerst de inademing en daarna de uitademing.

Je kan ook nagaan waar jij nu de beweging van je adem meest van al gewaar wordt.

Is dat in je buik of in je borst?

Of ergens anders?

Ook op die plek kan je zachtjes je aandacht laten rusten.

Zo kan je bijvoorbeeld de op en neergaande beweging van je buik of je borst gewaar worden.

Mogelijk heb je al opgemerkt dat je aandacht wel eens afdwaalt.

Ja,

Zo gaat dat.

Als je dat opmerkt,

Kan je je aandacht terugbrengen naar je adem,

Naar de volgende inademing en de volgende uitademing.

Zelfs al doe je dit duizend keer in één meditatie.

Het moment dat je opmerkt dat je afgedwaald bent,

Is een gouden moment.

Want op dat moment ben je terug wakker.

Op dat moment heb je een keuze en kan je je aandacht terugbrengen naar je adem.

Je adem is je anker.

Mediteren is niet zijn zonder gedachten,

Proberen te zijn zonder gedachten.

Integendeel.

Mediteren is zien dat er gedachten zijn en dan terugkomen naar je adem,

Zonder oordeel of met een mateloze mildheid.

Als je nog eens opmerkt dat je in gedachten verzonken bent,

Dan kan je eens glimlachen.

En met deze glimlach kan je je aandacht terugbrengen naar je adem.

Nu nodig ik je graag uit om met al je aandacht geluiden te observeren.

Niet specifiek één geluid,

Maar alle geluiden.

Je luistert naar de essentiële kwaliteiten van geluid.

Toonhoogte,

Intensiteit en tijdstuur.

En ook naar de richting van waaruit het geluid komt.

Als er even geen geluiden zijn,

Kan je ook luisteren naar de stilte.

De grote stilte die alles draagt en omarmt.

De grote stilte van waaruit geluiden verschijnen en waarin ze weer verdwijnen.

Bijzonder is dat je nooit op voorhand weet welk het volgende geluid is.

Nu nodig ik je graag uit om met al je aandacht je gedachten te observeren.

Juist zoals we dat deden met geluiden.

Ook gedachten verschijnen en verdwijnen in onze geest.

Kijk eens of het mogelijk is om te kijken naar gedachten die langskomen.

Ze komen en gaan zoals wolken.

Eventueel kan je ze zachtjes benoemen als gedachten of je kan ze ook meer specifiek benoemen als zorgen,

Plannen,

Herinneringen of dromen.

Sommige gedachten komen kort even langs en andere gedachten blijven wat langer hangen.

Kan je dat opmerken?

Soms ook laten gedachten zich zien als beelden.

Dan kan je kijken naar die beelden.

En je kan dit eventueel zachtjes benoemen als beelden.

En als er veel gedachten zijn,

Dan kan je kijken naar de drukte in je geest en je kan er eens naar glimlachen.

En eventueel kan je dit zachtjes benoemen als drukte.

Bijzonder is dat je nooit op voorhand weet welke gedachte de volgende is.

Belangrijk hierbij is dat je blijft kijken naar je gedachten en dat je niet meegaat met de inhoud van je gedachten.

Er is een heel groot verschil tussen kijken naar je gedachten en meegaan met de inhoud van je gedachten.

Kijk eens of je het verschil tussen beiden kan opmerken.

Je kan je daarbij voorstellen dat je in de bioscoop zit en dat je met aandacht kijkt naar de film van je gedachten,

Zonder dat je gaat meespelen in die film.

Op die manier observeer je met al je aandacht het proces van denken.

Gedachten die steeds opnieuw terugkomen of gedachten die lang in ons hoofd blijven hangen,

Hebben dikwijls een emotionele component.

Bij deze gedachten kan je jezelf de vraag stellen,

Welke gevoelens brengen deze gedachten met zich mee?

En je kan dit zachtjes benoemen met gevoelens.

Je kan zeker ook afstemmen op de lichamelijke component en deze verder onderzoeken.

Waar in mijn lichaam word ik dit gewaar en wat voel ik daar precies?

En natuurlijk kan je altijd op elk moment je aandacht terugbrengen naar je adem.

Je adem is je anker.

Nu nodig ik je graag uit om je aandacht te brengen naar je gevoelens of je emoties.

Hoe voel jij je nu?

Welk gevoelswoord komt er nu in je op?

Onrust?

Verveling?

Ergernis?

Voel je je eerder blij en tevreden of een ander gevoel?

Als je gevoel op dit moment niet zo duidelijk is,

Kan je zeker ook eens kijken naar je stemming.

Je stemming van vandaag of van deze week.

En als ook deze niet zo duidelijk is,

Kan je ze misschien wel herkennen als aangenaam,

Neutraal of onaangenaam.

Of je kan zeker ook eens kijken naar de gedachten die langskomen en nagaan welk gevoel ze met zich meebrengen.

Ik nodig je nu graag uit om ruimte te maken voor dit gevoel of voor deze stemming.

Om het er te laten zijn.

Om er helemaal ja tegen te zeggen,

Welk gevoel het ook is.

Let wel even op.

Het is niet de bedoeling dat je verdringt in dit gevoel of dat je meegaat met het verhaal van het gevoel.

Er is een heel groot verschil tussen ruimte maken voor een gevoel of meegaan met het verhaal van het gevoel.

Kijk eens of je het verschil tussen beide kan opmerken.

Voel jij je bereid om ruimte te maken voor dit gevoel?

Of voel je misschien dat je dit echt niet wil nu?

Dan kan je zeker dit laatste gevoel respecteren en je aandacht terugbrengen naar je adem.

Je adem is je anker.

Het is goed om weten dat je op elk moment altijd een keuze kan maken.

Namelijk de keuze om de intensiteit van het gevoel te ervaren ofwel om aandacht te geven aan je adem of aan je lichaam.

Op die manier leer je doseren.

Zo krijg je zelf een stuur in handen.

Als een gevoel op een bepaald moment te sterk is en als je bereid bent om dit te onderzoeken,

Kan je altijd nagaan waar en hoe jij dit gevoel nu in je lichaam gewaar wordt.

Zolang je bewuste aandacht opbrengt voor wat er nu is,

Kan een gevoel je nooit overspoelen.

Je kan zeker ook eens onderzoeken hoe een gevoel verandert in de tijd.

Verandert er iets of blijft het gelijk?

Je hoeft er echt niks mee te doen.

Ik nodig je dus uit om ruimte te maken voor het gevoel dat er nu is.

Om het er te laten zijn en vooral om het niet langer tegen te vechten.

En als je zou merken dat je gevoel liever weg wil,

Kijk dan eens of je dat rustig kan opmerken en of je toch bereid bent om het stilletjes aan toe te laten.

Als er gedachten,

Oordelen of verhalen bij dit gevoel naar boven komen,

Kijk dan eens of je dat kan opmerken en of je zachtjes je aandacht terug kan brengen naar je gevoel of naar je lichaam.

En zeker ook of je dat met heel veel mildheid en zachtheid voor jezelf kan doen,

Alsof je werkelijk bereid bent om je gevoelens beter te leren kennen of om goede vriendjes te worden met al je gevoelens.

En als er geen gevoel is,

Kan je dat misschien wel benoemen als rust.

Nu nodig ik je heel graag uit om je aandacht te brengen aan dat wat er nu is.

Misschien is dat een gedachte of een gevoel.

Mogelijk hoor je een geluid of is er een fysieke sensatie die je nu gewaar wordt.

Kijk eens of je dat allemaal rustig kan observeren.

En als er niks speciaals is,

Kan je je aandacht altijd laten rusten op je adem.

Dit is keuzeloos gewaar zijn.

Gewaar zijn wat er is en met al je aandacht volgen wat er is,

Wat het ook is.

Zo blijven we even in stilte.

Tot slot kan je jezelf een complimentje geven dat je deze meditatie gedaan hebt en dat je op deze manier een bijdrage geleverd hebt aan je eigen welzijn en welbevinden en mogelijk ook aan je eigen gezondheid.

Misschien kan je deze vorm van aandacht meenemen naar je dagdagelijks leven en daar ook je gedachte observeren en ruimte maken voor je gevoelens zonder erin te verdrinken.