7 houdingskwaliteiten | Mindfulnessmeditatie

Hoi,

Ik ben Sarah van Metaia.

Dit is een meditatie waarin we met de zeven houdingskwaliteiten gaan oefenen.

Maar begin eerst met een houding te vinden die bij jou past.

Dus kijk of je op je kussen kunt zitten of misschien op een stoel,

Op de bank.

En mocht je liever gaan liegen,

Dat mag ook.

Kijk wat je nodig hebt.

Neem een houding aan die zoveel wakker als ontspannen is.

Als het ware ook niet teveel energie kost om in deze houding te blijven.

En geef jezelf de gelegenheid om volledig gedragen te voelen,

Dat je ondersteund wordt.

Misschien.

Op je stoel,

Op de bank,

Op je mat,

Op je kussen.

Waar je maar contact maakt met de ondergrond.

En als het prettig voelt kun je de ogen sluiten.

Of laat de blik rusten op een punt voor je.

Voordat we beginnen nodig ik je uit om stil te staan bij de intentie van deze oefening.

Wij gaan met de zeven houdingskwaliteiten oefenen.

Kwaliteiten van mindfulness en elke keer verkennen wat er in ons opkomt.

Dus het doel is niet om iets te behalen.

Maar meer om nieuwsgierig en open te kijken.

En observeren wat er in je opkomt.

Deze kwaliteiten kunnen ons steunen,

Ons inspireren.

Maar ook als een spiegel werken,

Iets aan ons laten zien.

Dus de uitnodiging is ook om te kijken of je deze oefening als een experiment kunt zien en ervaren.

De zeven houdingskwaliteiten zijn niet oordelen,

Geduld,

Friese blik,

Vertrouwen,

Niet streven,

Acceptatie en loslaten.

Misschien komt er meteen iets in jou op.

Probeer dat voor nu even.

.

.

Naar de achtergrond laten.

Gaan en.

.

.

Breng langzaam je aandacht naar het lichaam.

.

.

.

Naar je houding en voel de contactpunten.

Laar je handen op rusten.

Het lichaam hoeft niets anders te zijn dan het nu is.

En breng vervolgens je aandacht naar de ademhaling.

Voor de subtiele beweging van je ademhaling.

Het reizen en dalen van je bovenlichaam.

Dus de lucht instroomt en dan uit.

Je hoeft je adem niet te sturen,

Alleen volgen.

Elke in- en uitademing.

En terwijl je zo aanwezig bent.

.

.

Herinner jezelf aan de eerste houding.

Niet-oordelen.

Onze geest beoordeelt voortdurend overdag.

We labelen dingen als leuk,

Niet leuk,

Goed,

Faalt,

Rustig of onrustig.

Dat is eigenlijk heel menselijk.

Misschien merk je nu al een oordeel op,

Over jezelf,

Over de oefening,

Over mijn stem.

Over hoe druk of rustig je bent.

Maar je hoeft die oordelen niet weg te duwen.

Je merkt ze op en herkent,

Oh het is een oordeel.

En dan met zachtheid terugkeren naar de adem.

Misschien ben je inmiddels afgedwaald.

Dat is niet erg.

Het moment waarop je merkt dat je bent afgedwaald.

Het is eigenlijk al een moment dat je terug bent.

Mindfulness betekent ook herinneren.

Herinnering.

Dus je bent op het moment dat je dat opmaakt al terug bij deze oefening.

En we kunnen zo.

.

.

Ons aandacht richten aan de tweede houding.

Geduwd.

Alles ontwikkelt zich in zijn eigen tempel.

En je hoeft nergens sneller te komen.

We hebben vanuit een hele goede intentie vaak de neiging om sneller te willen gaan.

Sneller iets af hebben,

Sneller iets ontvangen.

Break.

En.

.

.

Alles heeft zijn eigen tempo en tijd.

Denk aan een boom.

Die niet harder groeit door eraan te trekken.

Of een vlinder.

Die eerst maar een rups was,

Nu zijn kokoen.

Je kunt dat ook niet versnellen.

Laat het even bezinken wat geduld voor jou op dit moment betekent.

En hoe.

.

.

Misschien je ook een beetje kan ondersteunen in je dagelijks leven.

En ik wil je nu vragen om met je aandacht de gedachte stroom rondom geduld los te laten.

En terugkeren naar je adem,

Je inademing en uitademing steeds opnieuw.

Wat een vel je hier aan het ademen bent.

Wil ik je graag meenemen naar de derde houdingskwaliteit.

Een Friese bleek.

Alsof je deze adem voor het eerst ontmoet.

Alsof je dit lichaam nog niet kent.

Elk moment is anders.

Elk adem is anders.

En je liefhaam.

Is voortdurend aan het veranderen en eigenlijk alles rondom je heen.

Dus kun je nieuwsgierig zijn naar het moment,

Naar het hier en nu.

Het kan ook iets heel kleins zijn,

Kleine veranderingen opmaken zoals de temperatuur.

Beweging.

Een geluid.

Alles verandert voortdurend.

En wanneer de aandacht opnieuw afdwaalt,

Breng haar vriendelijk terug.

Vriendelijk maar beslist.

Alsof je een kind liefdevol uitnodigt terug te komen.

En dan wil ik je meenemen naar de vierde houding.

Vertrouwen.

Vertrouwen dat jouw ervaring waardevol is.

Niet altijd de ervaring van iemand anders.

En ook niet hoe meditatie volgens een boek zou moeten voelen.

Maar precies jouw ervaring van dit moment.

Geen twijfel dat.

.

.

Je ervaring op dit moment klopt.

Het kan prettig zijn of onprettig of neutraal.

Dat maakt eigenlijk niet zoveel uit.

Alles mag er zijn.

Vertrouw erop dat je niet hoeft te weten waar deze oefening naartoe gaat.

Je mag ook hiervoor je adem gebruiken.

En deze adem ontmoeten.

En dan weer deze.

En deze stilte En zo ga je maar door.

Met vertrouwen dat wat er is.

Is er al,

Dus het is oké.

En mocht je merken dat deze oefening eigenlijk teveel van je vraagt.

.

.

Of dat je te hard aan het proberen bent,

Aan het werken bent,

Dan kan je altijd een stapje terug nemen.

Iets zachtiger je ervaringen tegen moet komen.

Weten dat je niets hoeft te bereiken.

Je bent hier aan het observeren wat er gebeurt.

En zo gaan we naar de vijfde houding,

Niet streven.

Misschien wil een deel van je ontspannen.

Rust vinden,

Iets onprettigs ervaren.

Misschien een lege geest krijgen.

En dat is begrijpelijk,

We willen zoveel mogelijk.

Het lijden.

Niet ervaren.

En tegelijkertijd kun je jezelf uitnodigen om even niets te hoeven bereiken.

Hoe dat voelt.

Deze oefening.

.

.

Niet iets is op je lijst dat je af moet vinken,

Maar het is geen prestatie,

Je hoeft nergens uit te komen.

Misschien is dit wel voldoende.

Precies zoals het nu is.

En die adem is ook een mooie giet.

Van het niet streven.

Je ademritme gaat vanzelf.

Je lichaam weet.

.

.

Hoe het moet ademen.

Dus laat jezelf gewoon even zijn.

En dan wil ik je graag uitnodigen.

Om te experimenteren met de zesde houding,

Acceptatie.

En acceptatie betekent niet dat je alles prettig hoeft te vinden.

Het betekent ook niet dat je niets meer verandert in je leven.

Het begint met eerlijk zien wat er nu aanwezig is.

Het begint met eerlijk zien wat er nu aanwezig is.

Dus wat is er bij jou nu aanwezig?

Kijk of iets bij jou nu opkomt.

Misschien een gedachte,

Een emotie of een lichamelijke sensatie.

En kun je erkennen dat dit nu jouw ervaring is?

Zonder er direct iets aan te hoeven doen.

Jouw ervaring is jouw ervaring op dit moment.

Niet meer en niet minder.

En als het helpt adem er zacht naartoe.

En tenslotte de zevende houdingskwaliteit van mindfulness loslaten.

Loslaten betekent niet wegduwen.

Niet vergeten,

Niet onderdrukken.

Die sterkens opnieuw bereid zijn om niet vast te blijven zitten aan hun gedachten.

Een beeld,

Een verwachting,

Een verhaal.

Wanneer je merkt dat je ergens in verstrikt raakt,

Kun je jezelf vriendelijk uitnodigen om los te laten.

En nu en ook in je dagelijks leven terug te keren,

Naar een anker,

Bijvoorbeeld je adem,

Steeds opnieuw naar dit moment wat er nu speelt.

En het kan heel goed zijn dat je denkt nu.

.

.

Ben niet goed in loslaten.

Eigenlijk zijn we van natuur allemaal in staat om los te laten.

Wanneer we slapen.

Laten we dingen echt los.

We zijn heel kwetsbaar.

We hebben de dingen niet onder controle.

Dus het maakt niet uit hoe goed of hoe slecht je slaapt,

Maar besef dat het feit dat je kunt slapen is een teken van loslaten.

Dat je wel in staat bent om los te kunnen laten.

En blijf nog enkele minuten in stilte aanwezig.

Met de adem als anker en met de zeven houdingskwaliteiten als zachte achtergrond.

En kijk nog één keer.

Nu één kwaliteit voor jou meer betekenis heeft,

Wat voor redenen ook.

Alleen maar verkennen wat er gebeurt.

In jou nu afspeelt.

Niet oordelen geduwd Vrees subliek.

Vertrouwen.

Niet streven.

Acceptatie en loslaten.

En voel nog één keer het lichaam dat hier zit.

Misschien is er één houding die je nu bewust mee wilt nemen.

Als kompas,

Als steun voor de rest van jouw dag of de rest van jouw week.

We gaan langzaam deze oefening afronden.

Voordat je het belletje hoort.

Dank jezelf dat je deze tijd aan jezelf hebt gegeven.

Om te oefenen en verkennen wat er in jou speelt.

En als je het belletje hoort mag je deze oefening op je eigen manier afronden.

Kijk wat je nodig hebt.

En ga verder met je dag.

Of je avond.