Zitten met gedachten en emoties - lang

Gedachten en emoties als een stille getuige waarnemen en ze zo alle bestaansrecht geven zonder er slachtoffer van te worden.

Transcript

Welkom bij de zitmeditatie rond gedachten en emoties.

Ik wil je uitnodigen om een comfortabele zithouding aan te nemen.

Uit zorg voor het lichaam kan je deze oefening eventueel ook alliggend doen.

Of tijdens de meditatie bewust van houding veranderen.

Bij het zitten toelaten dat het lichaam een houding aanneemt die waardig en tegelijk zo ontspannen als mogelijk is.

Zitten als een koning of een koningin.

Het onderlichaam als stabiele basis.

Van daaruit het bovenlichaam dat zich opheft met een rechte maar niet stijve rug.

Het hoofd en de nek recht op de schouders.

De schouders zijn zo goed als het kan ontspannen.

Eventueel de schouders eens optillen richting de oren en dan weer loslaten.

De handen liggen losjes op de schoot of op de bovenbenen.

Ook het gelaat zacht laten zijn.

Nu de ogen sluiten of als je dat wenst de ogen geloken houden.

Hier bij jouw blik zagjes rustend een beetje voor je uit.

Zitten zonder je een doel te stellen.

Jezelf de toestemming geven om helemaal hier te zijn.

Zonder iets te moeten doen.

Wat je ook tot dit moment bracht.

Of wat je ook nog te doen staat.

Met welk gemoed je hier nu ook zit.

Alleen maar zijn met de dingen zoals ze nu zijn.

Er geen oordeel over vormen.

Ze niet verdoezelen,

Ze niet ophemelen.

Zitten vanuit een totaal en open zijn.

In de eerste plaats open en nieuwsgierig voor het lichaam zoals het er nu bij zit.

De tijd nemen om aan te komen in deze houding.

En thuis te komen in het lichaam.

Het zittende lichaam met zachte blikgewaar zijn.

Van aan de voeten tot aan het hoofd.

Nu zagjes afstemmen op de golven van de ademhaling.

Met nieuwsgierigheid de adem verkennen.

En voelen hoe de adem in en uit het lichaam stroomt.

De adem observeren zonder die te sturen.

Dit sturen gebeurt soms gewoon vanzelf.

Vanzodra we de focus op de adem brengen.

Ons hartnekkig doen dus achterwege laten.

En op dit moment in alle vertrouwen zijn met de ademgolven.

Zoals die nu in en uit het lichaam vloeien.

Opmerken waar die golfbewegingen zich manifesteren in het lichaam.

Op sommige plekken is de adem misschien lichtjes voelbaar.

Op andere plekken is de ademstroom misschien heel prominent aanwezig.

De sensaties van het ademen voelen.

Van de neus misschien tot in de buik.

Zonder eropuit te zijn iets buitengewoons te ervaren.

Gewoon zijn met de adem.

Adem na adem.

Gewaar zijn van de lengte van een inademing.

De duur van een uitademing.

Met milde,

Open aandacht de gevoelskwaliteit van de adem observeren.

Of de adem nu rustig is of onrustig.

Snel of traag.

Het is allemaal oké.

De adembewegingen zichzelf laten plaatsvinden.

Precies zoals dit nu gebeurt.

Toelaten dat de adem je helpt om eenvoudigweg in dit moment aanwezig te zijn.

Je volledige zorg geven voor elke inademing.

Je volledige aandacht voor elke uitademing.

Zoals ze achter elkaar elkaar opvolgen.

Eventueel de aandacht voor de adem wat aanscherpen.

En de adembewegingen aanstippen als een zacht fluisteren.

Reizen.

En dalen.

Of.

In.

En uit.

Of.

Op.

En neer.

En misschien zal je aandacht af en toe wegdwalen.

Weg van de ademhaling.

Misschien vooruitlopen op wat nog komen moet.

Misschien terugkeren naar wat ooit was.

Misschien een geluid.

Een spanning.

Of wat dan ook.

Deze sprongen van de aandacht als een fenomeen van de geest vriendelijk erkennen.

Ze eventueel zachtjes benoemen.

Om dan de aandacht beslist terug te brengen naar de adem.

Telkens opnieuw die helende beweging maken om jezelf te ankeren in het hier en nu.

Moment na moment.

En terwijl je het gewaarworden van de ademhaling behoudt,

Nu het veld van je gewaarzijn verruimen.

Zodat het ook een gevoel van het lichaam als geheel omvat.

Inzoomen ook op de contouren van het lichaam.

Je ademende lichamelijke ruimte ervaren.

Om je nu vanuit het ruime en ademende gewaarzijn nieuwsgierig te openen voor een nieuw aandachtsveld.

Namelijk dat van de gedachten.

We zitten vaak in de doemodus van het denken.

Bewust en met de regelmaat van de klok ook onbewust.

Het hoort bij ons mens zijn.

In deze fase van de meditatie melden open aandacht geven aan het boeiende proces van denken.

Gedachten op de voorgrond laten zijn,

Zonder ze te zien als afleiding of als verstoring.

Op die manier vormen ze een nieuw meditatieobject voor jou.

Jezelf openen voor het komen en gaan van gedachten.

Ernaar kijken zonder oordeel,

Als een nieuwsgierige,

Stille getuige.

Soms komen gedachten in de vorm van beelden.

Of in woorden.

Misschien in hele scenario's.

Het kunnen kritische gedachten zijn.

Of oordelende gedachten.

Plannende gedachten.

Of herinneringen.

Fantasieën.

Piekeren.

Of herkouwen van gesprekken.

Wat de aard van jouw gedachten ook is,

Toelaten om ernaar te kijken als gebeurtenissen in de geest.

Zonder je te laten meeslepen door de inhoud van de gedachten.

Als het ware achter de waterval van jouw gedachten gaan staan.

Kijken naar de stroom van de gedachten.

Zonder dat je meegesleurd wordt door hun kracht.

Het denken opmerken.

Zonder jezelf te verliezen in het denken.

En als het goed aanvoelt voor jou,

Eventueel het specifieke karakter van jouw gedachtenstroom innerlijk benoemen.

Bijvoorbeeld als.

Er is plannen.

Of.

Er is oordeel.

Of.

Er is drukte in het hoofd.

Drukte.

De gedachten zagjes aanstippen.

Als hulpmiddel.

Om wat afstand te creëren tussen jezelf en de gedachten.

Om als niet-oordelende waarnemer zorgvuldig de gedachten gewaar te zijn.

Soms lijken gedachten in rook op te gaan als we er de volle aandacht op richten.

Soms blijven gedachten hangen.

Of je breidt de ene gedachte aan de andere.

En voor je het weet,

Zit je op een trein van associaties,

Zonder nog te beseffen waarheen de trein rijdt.

Wees hierin dan mild voor jezelf.

Het is immers verleidelijk voor onze geest om op die trein te springen.

Of om te verdwalen in een immens bos van gedachten.

Vanzodra je dit opmerkt,

Het jezelf gunnen om vastberaden een vriendelijke halt toe te roepen aan de geest.

En je opnieuw open te stellen voor het proces van denken.

Of je gedachte nu zwaar beladen is.

Of eerder licht.

Of misschien neutraal.

Ze allemaal met diezelfde milde openheid observeren.

Zoals ze komen en gaan.

Daarnaar kijken als waren het voorbij drijvende wolken aan de hemel.

Wolken herhalen zich nooit in vorm,

In grootte,

In kleur.

Zo ook ontvouwen zich onze gedachten steeds wisselend en veranderlijk.

Van moment tot moment.

Het kan ook zijn dat intense gedachten jou op de proef stellen om ze als neutrale observator gade te slaan.

Misschien is er wel de neiging om bepaalde gedachten te negeren.

Of om er van weg te vluchten.

Of erdoor overspoeld te raken.

Ook dit dan met zachtmoedige mildheid erkennen.

En eventueel met onderzoekende aandacht ervaren hoe bepaalde gedachten zich manifesteren in het lichaam.

Misschien verdwijnen gedachteprocessen op een bepaald moment.

Dan terugkeren naar de waardigheid van het zitten.

Of afstemmen op de adem.

En je zo ankeren in het lichaam dat hier zit en ademt.

Tot er zich misschien nieuwe gedachten ontvouwen.

Waaraan je dan accepterende ruimte kan geven.

Het kan best zijn dat er binnen je veld van aandacht een geluid opduikt.

Of dat bepaalde sensaties in het lichaam om aandacht vragen.

Hier nieuwsgierig bij stilstaan dan.

Om je daarna weer te openen voor het verschijnsel van opeenvolgende gedachten.

Zoals die in de geest opduiken.

En zonder enig onderscheid te maken tussen de gedachten.

Gedachten kunnen ook een emotionele lading of een stemming met zich meedragen.

Ik wil je nu uitnodigen om de gedachten binnen je aandacht te laten vervagen.

En opnieuw aan te knopen bij de twee basisankers van meditatie.

De adem en het lichaam.

En van hieruit je gewaarzijn uitbreiden naar de emotie of stemming.

Precies zoals die hier,

Nu,

Bij jou op de voorgrond zit.

Misschien op dit moment wat verveling opmerken.

Of boosheid.

Wat frustratie.

Of angst.

Misschien onrust.

Of misschien is er vreugde.

Verlangen.

Of een vredig gevoel.

Of is er eerder een neutrale gemoedstoestand.

Met milde,

Open aandacht aanwezig zijn bij de emotie of stemming.

Zonder ze anders te willen dan ze nu is.

Je misschien aangetrokken voelen tot bepaalde emoties.

Misschien andere emoties.

Dan weer liever mijden.

Je hoeft er niets mee te doen.

Jouw emotie of stemming zachtmoedige ruimte geven.

Ze niet verdringen.

Maar niet in verdrinken.

Ze niet beoordelen.

Maar niet op reageren.

Zijn met de emotie of stemming.

En ze toelaten.

Misschien opmerken hoe een emotie zich soms vastkit aan een gedachteinhoud.

Vaak gaan ze als vanzelf hand in hand.

Vriendelijk gewaar worden als een bepaalde emotie jou meeneemt in haar verhaal.

Zo goed als mogelijk inzoomen op de emotie dan.

Je openen ook voor wat je daarbij eventueel voelt in het lichaam.

En er zachtjes naartoe ademen.

Met nieuwsgierige opmerkzaamheid de mogelijks veranderlijke intensiteit van de emotie ervaren.

Oprecht gewaar zijn van je emotie.

En die eventueel met zachtheid aanstippen.

Bijvoorbeeld als er is verdriet.

Of er is twijfel.

Of er is blijheid.

Heel zacht benoemen.

En voornamelijk met je aandacht bij het gewaar zijn blijven.

Eventueel ervoor kiezen om het benoemen achterwege te laten.

Ermee experimenteren.

En zien wat jou dichter bij je ervaring brengt.

Dichter bij het herkennen van de emotie.

En het herkennen van haar bestaan.

Overweldigende emoties kunnen in hun bestaan vrij heftig binnenkomen.

Weten dat je op ieder moment een keuze kunt maken.

Niet doordelend bij de intensiteit van de emotie blijven.

En er met mededogen goed voor zorgen.

Of er eventueel bewust voor kiezen om je voor een bepaalde tijd met open aandacht te richten op de adem of op het lichaam als geheel.

Om dan van daaruit met mateloze mildheid opnieuw ontvankelijk gewaar te zijn van je emotie op dit moment.

En net zoals het weer zich op elk moment anders aandient,

Zijn ook emoties voortdurend in evolutie.

Nu eens bewolkt en dan weer zonnig.

Nu eens mistig en donker en dan weer opklaring.

En het milde besef dat achter elke wolk de zon immer schijnt.

En zo zitten in open gewaarzijn van jouw innerlijke weerbericht.

Je emotie of stemming heilzame aandacht geven en omarmen.

Ze dragen en ontvangen in de ruimte van je gewaarzijn.

Nu opnieuw afstemmen op de ademstroom en op het lichaam in zijn totaliteit.

En je nu langzaam nieuwsgierig openstellen voor alles wat zich hier en nu ook maar aandient binnen jouw aandachtsveld.

Als een bepaald geluid jouw aandacht trekt,

Het geluid observeren.

Als pijn komt,

Bij de pijn zijn.

Als de adem op de voorgrond staat,

Aanwezig zijn met de adem.

Als er gedachten komen,

Aandacht geven aan de gedachten.

Als een emotie opduikt,

De emotie erkennen.

Zitten in stilte en in die stilte niets zoeken.

Daarin niets uitpikken ook.

Enkel aanwezig zijn voor wat er moment na moment is.

Precies zoals het zich moment na moment ontvouwt.

Zitten in stilte met een open hart,

Open voor de ervaring van ons mens zijn.

En nu we het einde van de meditatie naderen,

Jezelf waarderen voor deze momenten van zelfzorg.

De dingen des levens leren gewaar zijn zonder afkeer en zonder gehechtheid.

Schept vrijheid.

Mogen die vrijheid een bron van heling voor je zijn.

Niet alleen tijdens meditatie,

Maar ook in het dagelijkse leven.

Reviews

Sterke en helende meditatie

Krachtige meditatie.

Voor mij nog de juiste afwisseling tussen begeleid worden en zelf proberen. Veel dank!