Hoe ik mijn sociale angst overwon

Ooit durfde ik bijna met niemand te praten. Bij de bakker, op mijn werk, zelfs met vrienden: vrijwel elk gesprek was een enorme uitdaging. Het probleem was dat ik altijd heel veel van mezelf verwachtte, en het mezelf daarmee extreem moelijk maakte. Op een dag besloot ik het helemaal anders te gaan doen...

Transcript

Ooit durfde ik bijna met niemand te praten.

Bij de bakker,

Op m'n werk,

Zelfs met vrienden,

Vrijwel elk gesprek was een enorme uitdaging.

Het probleem was dat ik altijd heel veel van mezelf verwachtte.

Ik was steeds opnieuw bezig met het effect dat ik had op andere mensen,

Dus ook in conversaties.

Elke opening moest briljant zijn,

Elk antwoord fantastisch.

Er moesten hilarische grappen in het gesprek zitten,

Slimme opmerkingen,

En ik moest soms ook heel veel betekenend stil zijn.

Ik was zo gefocust op scoren en interessant overkomen dat mijn conversaties vrijwel altijd heel onnatuurlijk waren.

Logisch,

Want ik was alleen bezig met mezelf.

Het was ongelooflijk eenzijdig.

Als ik dat zo teruglees,

Denk ik,

Man,

Wat overdreven.

Waar ging dat nou helemaal over?

En dat is een goed teken.

Het zegt namelijk dat ik me helemaal niet meer voor kan stellen hoe het was,

Hoe ik deed,

Waarom dat in godsnaam zo noodzakelijk leek.

Wat ik me nog wel kan herinneren is hoe de veranderingen inzetten.

Zo'n anderhalf of twee jaar nadat ik gestopt was met drinken,

Had ik er genoeg van dat ik me altijd zo slecht op m'n gemak voelde in gesprekken.

Dat ik vooraf al hele scenario's verzon en zelfs zinnen en grappen meenam die ik had geoefend.

Ik wilde het heel graag anders,

Makkelijker,

Fijner en dus ook natuurlijker.

Daarom besloot ik vanaf dat moment met iedereen te praten.

Waar ik ook kwam,

Waar ik ook stond,

Waar ik ook wachtte en wat ik ook deed.

Ik begon een praatje.

Hij deed niets.

En zonder spraakmakende intro of geoefende opening,

Maar gewoon over de normaalste dingen.

Dat iemand een vrolijke tas had,

Dat de zon zo lekker schijnt,

Dat ik vond dat iemand mooi of lief lachte.

Het maakte letterlijk niets uit.

Ik moest een tijdje door een dikke weerstand heen om mijn mond open te doen,

Maar op een gegeven moment werd het een mooie uitdaging en praatte ik zelfs,

Juist tegen de meest stuurse hoofden die ik tegenkwam.

Hoe meer iemand leek te zeggen,

Laat me met rust,

Hoe groter de bevrediging om het toch gewoon te proberen.

En al snel bleek dat de meeste mensen,

Ook de Stoïcijns kijkende,

Het gewoon prima en vaak zelfs heel leuk vinden als je ze aanspreekt.

Ook over koetjes en kalfjes.

De truc bleek eigenlijk supersimpel.

Wees geïnteresseerd en toon dat.

Waar ik jarenlang bezig was geweest om zelf zo voordelig of fascinerend of aantrekkelijk mogelijk over te komen,

Richtte ik mijn aandacht nu juist op de ander.

En dat is zo voelbaar.

Misschien is dit voor jou heel gewoon en doe je het altijd al zo.

Maar voor mij was het een openbaring.

Ooit durfde ik bijna met niemand te praten.

En nu doe ik niet anders.

Reviews

Ben je nog meer verhalen vertellen vind ik heel leuk