Thuiskomen Hier en Nu

Vaak zijn we niet helemaal aanwezig en verdwalen we in onze gedachten. We zijn vooral bezig met het verleden en de toekomst. In deze meditatie herinneren we onszelf eraan om terug te komen naar het hier en nu. Door aandacht te geven aan de ademhaling en het lichaam komen we thuis in elk moment.

Transcript

Kijken of je even alle afleiding van buitenaf kan laten,

De komende twintig,

Vijfentwintig minuten.

En of je jezelf deze tijd kan gunnen om even niks te doen en je aandacht te geven aan wat er in je leeft,

Om dicht bij jezelf te zijn en om te beginnen gewaarzijn van het feit dat je zit.

Je kan je lichaam voelen,

De rechte houding,

Je lichaam in stilstand,

Niet meer bewegen.

Je kan je schouders verzachten,

De buik ontspannen laten zijn,

Het contact voelen met de grond,

Het kussen,

De stoel waar je op zit en de benen of de voeten die de grond raken.

Je kan misschien de stabiliteit voelen van de aarde onder je en kan je je op dit moment helemaal geven aan dit zitten.

Je gewaarzijn uitnodigen in je lichaam,

Van je hoofd tot aan je voeten en je lichaam ervaren als geheel.

Je kan de temperatuur voelen van je lichaam,

De houding van je lichaam en misschien even nagaan of er bepaalde zones zijn die je aandacht vragen.

Is er ongemaak in de rug of druk in je hoofd,

Spanning in de buik en zonder daar iets mee te doen,

Het vriendelijk opmerken en ademen met de sensaties.

En als je merkt dat jouw lichaam vrij is van pijn of ongemak,

Kan je daar misschien dankbaar voor zijn,

Voor de afwezigheid van pijn.

En dan wil ik je uitnodigen om je aandacht te brengen naar je adem en simpelweg te voelen dat je ademt.

Dus je hoeft niet langzamer of dieper te ademen.

Je kan de adem spontaan laten gebeuren.

En zo zitten en weten dat je ademt,

Weten dat er een ademhaling aanwezig is en de inademing voelen en de uitademing voelen.

En misschien merk je op dat je geest onrustig is,

Dat er gedachten zijn die je aandacht meenemen.

Kijk of je dat vriendelijk kan registreren.

Keer er zijn gedachten en zonder er verder iets mee te doen,

Terug contact maken met je adem.

Toevlucht nemen tot de adem.

En je kan daarbij gewaar zijn van de bewegingen van de buik.

En je kan merken dat de buik taartjes omhoog komt of uitzet als je inademt en weer daalt of invalt als je uitademt.

En zo telkens opnieuw terugkomen naar de adem.

Ook als je geest ver weg is gegaan in gedachten over de toekomst,

In het verleden.

Op het moment dat je dat beseft,

Kan je terugkomen.

Je verbinden met deze inademing en deze uitademing.

Het is echt ontzettend eenvoudig.

Gewoon zitten.

Gewaar van de adem.

Maar het is niet altijd zo gemakkelijk.

De geest kan terug in de weer zijn met allerlei plannen,

Met zorgen,

Twijfel,

Herinneringen.

De uitnodiging is om telkens opnieuw terug te komen.

En kan je iets van nieuwsgierigheid brengen in jouw aandacht.

De volgende ademhaling ga de slaan met een nieuwsgierige blik.

Hoe voelt dat precies om te ademen?

Is de adem kort of lang?

Regelmatig of onregelmatig?

Diep of ondiep?

En zijn er pauzes tussen de uitademing en de inademing?

En kijken of je gewaar kan zijn van de adem met ontspannen aandacht.

Je hoeft niet heel hard je best te doen.

De adem is er al.

Je kan ontspannen zitten en de adem voelen.

Het vraagt niet zoveel inspanning.

Alleen de intentie om hier te zijn.

En merk het ook op als je oordelende gedachten hebt of evaluerende ideeën over de oefening.

Misschien ervaar je het als gemakkelijk,

Moeilijk.

Misschien zijn er gedachten over het lukt me niet,

Of het is saai,

Of het is te basic.

Of gedachten over hoe het zou moeten zijn.

Er zou meer concentratie moeten zijn,

Minder gedachten.

En kan je al die oordelen en evaluaties ook vriendelijk opmerken als gedachten die opkomen.

En zonder er verder in mee te gaan,

Zonder het verder te voeden,

Terugkomen naar de volgende inademing.

En voelen hoe de buik beweegt als je in- en uitademt.

En terwijl je hier zo zit,

Rechtop en ontspannen in contact met de adem,

Kan je ook even inchecken bij jezelf.

Wat vraagt mijn aandacht nu?

Is er iets op de voorgrond?

Misschien gedachten,

Of een sensatie in het lichaam.

Slapend been,

Knie,

Schouders.

En zo gewoon even jezelf de vraag stellen.

Hoe is het nu?

Wat ervaar ik nu?

En wat er ook aanwezig is.

Daarmee zitten en ademen met de sensaties,

De gedachten,

De emotie die aanwezig is.

Misschien is er ongeduld,

Verdriet,

Verveling,

Frustratie.

En wat het ook is,

Het is gewoon vriendelijk herkennen.

Oké,

Zo is het nu.

Zonder dat er iets anders hoeft,

Zonder dat je er iets mee moet.

En gewoon vriendelijk herkennen wat er is,

In dit moment.

Hoe is het nu?

En kan je daarmee zijn,

Daarmee zitten?

Het pijn in het hoofd,

Spanning in de schouders,

Ongeduld,

Onrust.

Gedachten die komen en gaan.

Oké,

Zo is het nu.

En dan kan je het tenslotte als je wil,

Jezelf bedanken,

Om deze tijd te nemen.

Om even te stoppen,

Stil te vallen,

En gewaar te zijn.

En zo meer in contact te komen met wat er is.

Zorg te dragen voor je lichaam en je geest,

En ook voor de mensen rond je.