Bosmeditatie

Natuurlijke rust vind je in mijn korte, krachtige bosmeditatie van nog geen tien minuten. Sluit je ogen, luister naar het zachte geruis van een spreng, en laat alle zorgen varen. Als een ijsvogel onverwachts langskomt, herinner ik je eraan dat schoonheid en sereniteit altijd om de hoek liggen. Dit is jouw moment om te ontspannen en jezelf lief te hebben.

Transcript

Ga even zitten,

Drie keer,

Even diep adem,

En bij iedere ademteug die je uitstoot,

Laat alle negativiteit wegzakken.

Stel je nou eens voor dat je in het bos zit,

Langs een spreng bij de oever,

Waarbij je de vochtige lucht van het bos ruikt,

En even helemaal niets hoeft te doen,

Behalve loslaten.

En iedere zorg en iedere gedachte die bij je opkomt,

Laat je met het water van de spreng wegvoeren.

Dat wat je op dit moment het meest bezighoudt,

Zet het op het blaadje en laat het mee de stroom aanvoeren de wijde wereld in.

En terwijl je die gedachte op dat blaadje zet en kijkt hoe het blaadje van je afdrijft,

De weg vindt de wijde wereld in,

De weg van jou,

Valt je oog opeens op een ijsvogeltje,

Wat op een tiental meter van jou vandaan zit.

En dan kijk je aan,

Zonder verwachting,

Maar vanuit de liefde van het wezen.

De liefde voor het leven.

Water vlooien,

Dun springen en dansen op het water.

En dan besef je dat het blaadje met je zorg en je gedachte al veel verder is in de wijde wereld.

En misschien kan je al niet eens meer bedenken wat je erop had gezet.

Haal nog een keertje diep adem en inhaleer die voedingsrijke boslucht.

Laat het maar eens diep in je longen binnenkomen,

Het groene,

Lichte gevoel die boslucht,

Die je zoveel sterker kan maken.

Zelfs door eraan te denken.

En in de verte hoor je wandelaars,

Fietsers,

Vliegtuigen.

Alles mag er zijn en alles is goed,

Net als jij.

Alle zorgen die je hebt,

Alle problemen waar je tegenaan loopt,

Je mag ze loslaten.

Want waar dienen ze voor?

Maken ze je sterker of juist zwakker?

Dat wat jou niet dient,

Dat wat jou niet sterker maakt,

Je mag het loslaten.

Uiteindelijk lost alles zichzelf op.

En als je zorgen maakt om iemand anders,

Gun die ander dan zijn of haar lot.

Ben jij degene die er een verandering toe moet brengen?

En misschien heb jij de kennis hoe iets anders zou kunnen zijn.

Of gun je iemand anders het geluk?

Toch is het aan die ander om het af te maken op zijn of haar manier.

Luister naar het beetje van de spreng.

Je hoort het kabbelen.

Het gaat altijd door.

Dag en nacht.

Dag in,

Dag uit.

Week in,

Week uit.

Jaar in,

Jaar uit.

En iedere dag zul je ademhalen.

Wees je bewust van je ademhaling.

Positiviteit naar binnen,

Negativiteit naar buiten.

Alles mag er zijn.

En wanneer dat is,

Is alles compleet.

Vul je longen nog één keer met die fantastische lucht uit het bos.

En voel hoe het via je longen door je aderen tot in je tenen,

Tot in je vingertoppen komt.

Je hersenen,

Je zorgen weer een beetje sprankeling geven.

Neem dat gevoel mee in de rest van je dag.

En wanneer je langs een spiegel loopt,

Knip oog even naar jezelf.

En geef jezelf een lieve glimlach.