Meditatie met gedicht van Rumi 'De Herberg'
Deze meditatie helpt je om alle ervaringen te verwelkomen. Met een voorgelezen tekst van het gedicht 'De Herberg' van Rumi
Transcript
Ga lekker zitten,
Comfortabel zitten of liggen,
In een voor jou prettige houding en zo goed voor jezelf te zorgen.
Als je zit,
Een waardige houding aannemen,
Rechte rug,
Je schouders ontspannen,
Je handen ontspannen op je bovenbenen,
In je schoot of op je buik.
En je lijf zo laten rusten in dit moment,
Even een moment voor jezelf en zo inchecken bij jezelf.
En zo met je aandacht nu hier in dit moment te zijn,
Te voelen dat je zit,
Dat je ligt,
Daar met opmerkzaamheid,
Met aandacht bij zijn en zo schakelen van doen naar zijn,
Schakelen van de doe-modus,
Waarin we onderweg zijn en waar er altijd iets opgelost of veranderd moet worden,
Naar zo zijn met dat wat er is.
En kijk of je zo open kan staan voor alles wat zich zo voordoet in deze meditatie,
In deze oefening.
Jezelf openstellen voor het aangename,
Voor het neutrale en ook voor het onaangename.
Of je daar zo met een open,
Milde,
Vriendelijke en ook nieuwsgierige houding bij kan zijn.
Maar allereerst zo contact maken met je adem.
Het opmerken van de beweging van de adem,
Dat kan je doen door je af te stemmen op dat gedeelte in het lijf waar jij de ademhaling het sterkst aanwezig voelt en daar zo met je aandacht bij te zijn en je adem zo ook gebruiken als anker.
En zo het observeren van de stroom,
De beweging van de adem,
Vanaf het moment dat de adem je lijf binnenkomt,
De weg die die zo aflegt door je lijf,
Bij elke inademing en bij elke uitademing.
Zonder de ademhaling te willen sturen,
Te willen beheersen of te controleren,
Er zo bij zijn.
En terwijl je zo zit met de focus bij de ademhaling,
Zul je ook regelmatig opmerken dat de aandacht ook bij andere dingen is dan bij de ademhaling.
Bijvoorbeeld bij het hebben van gedachtes,
Bij denken,
Het zien van beelden,
Of omdat je aandacht getrokken werd naar een geluid,
Bepaalde sensaties in het lichaam,
Bepaalde gewaarwordingen in het lijf,
Bepaalde emoties waar je aandacht naartoe getrokken werd.
En dat is geen probleem.
Wat je kan doen in deze meditatie is dat opmerken,
Dat accepteren dat dat zo is,
En te aanvaarden van wat aanwezig is.
Dingen laten voor wat ze zijn,
Alles komt en gaat vanzelf,
Hoeven niks te doen om dingen te laten komen of om ze te laten verdwijnen of om ze los te laten,
Hoeven ze alleen maar te laten zijn.
En het is voor ons als mens vaak gemakkelijker om fijne ervaringen er te laten zijn,
En het is moeilijker om minder prettige ervaringen toe te laten en die er ook te laten zijn.
Het is een hele sterke conditionering in de geest,
Die zegt dat er alleen fijne en aangename gevoelens en ervaringen welkom zijn.
En het vraagt dus ook moed om alle kanten van onszelf te onderkennen.
Soms voelen we ons goed en soms dan lijden we,
Hebben we pijn of verdriet,
Zijn we bang of zijn we verward of schamen we ons of zijn we jaloers.
En dat is prima,
Veroordeel jezelf daar niet om.
Dit hoort bij het mens zijn.
Dit kennen we allemaal.
En kijk of je mindful kan reageren.
Zien dat het niet accepteren van je ervaring veel energie kost.
We vechten,
We verzetten tegen wat er aanwezig is.
En dan nu zo te erkennen dat het er is en dat het oké is.
Jezelf openstellen.
En vanuit een vriendelijke,
Compassievolle houding herkennen van wat er is,
Wat het ook is.
En je ervaring wellicht nog wat verder te verdiepen door te zeggen,
Zo in jezelf,
Het is oké.
En misschien dat het volgende gedicht van Rumi,
Dat heet De Herberg,
Hierin ook nog wat kan helpen of kan inspireren.
Mens zijn is een herberg.
Elke dag komen er nieuwe gasten.
Vrolijkheid,
Somberheid,
Laagheid.
Even een helder moment als onverwachte bezoeker.
Verwelkom ze en bied ze een gastvrij onthaal.
Ook al zijn het een hoop zorgen die jouw huis overhoop halen.
Behandel toch elke gast met respect.
Misschien ruimt hij bij je op om zo plaats te maken voor iets anders,
Iets fijns.
De sombere gedachten,
De schaamte,
De boosheid.
Treed ze lachend bij de deur tegemoet en nood hen binnen.
Wees dankbaar voor iedereen die komt,
Want ieder van hen is gestuurd als een gids uit het onbekende.
Kun je jezelf als De Herberg uit het gedicht van Rumi openstellen,
Je deur openzetten,
Elke gast binnenlaten,
Niet wetend wat ze komen brengen,
Ze zelfs lachend bij de deur tegemoet te treden en dankbaar te zijn voor iedereen die komt.
En dat is niet altijd makkelijk,
En dan ook nog dankbaar voor zijn.
Maar je weet niet wat deze emotie of deze ervaring,
Die je misschien nu minder gemakkelijk vindt,
Wat die komt brengen.
Waar die ruimte voor gaat maken of plaats voor gaat maken,
Wellicht voor iets fijns.
Iets dat nu gebeurt om jou als mens te laten groeien.
Maar jezelf in ieder geval toe te staan om te zijn wie je bent en te voelen wat je voelt en te ervaren wat je ervaart.
En daar zo ruimte voor te maken.
En misschien ook ergens,
Misschien heel diep,
Ver weg,
Te voelen,
Het is oké,
Laat het maar gebeuren.
Misschien ergens een gevoel van,
Ik kom hier wel doorheen,
Ik red het wel.
Heb je zelfvertrouwen.
En dan zo nog een aantal keren heel bewust met je aandacht bij een aantal in- en uitademingen zijn.
En als je wil,
Dan kan je er lange,
Rustige,
Diepe inademingen van maken.
En langzame,
Rustige uitademingen.
En misschien wil je bij elke uitademing nog wat verzachten,
Nog wat ontspannen,
Je schouders laten hangen,
Laten rusten,
Je gezicht ontspannen,
Je handen ontspannen,
Je benen en je voeten.
En jezelf tot slot nog iets vriendelijks toewenten,
Een vriendelijke went voor jezelf hebben.
Jezelf nu iets gunnen,
Zo in dit moment.
Dat kan bijvoorbeeld zijn,
Ik wens mezelf,
Of ik gun mezelf heel veel liefde,
Of heel veel rust,
Of zelfacceptatie,
Of warmte,
Ontspanning,
Of iets anders.
En dat kan ook een hele paradoxale went zijn,
Als je nu met verdriet zit,
Of met boosheid.
Nou,
Ik sta mezelf toe dat er ook boosheid mag zijn,
Dat er ook verdriet mag zijn.
En weet dat je jezelf van alles mag toewenten,
Zonder dat het direct hoeft uit te komen.
En die wenst zo voor jezelf een aantal keer te herhalen.
Dat kan je doen op de beweging van de adem.
En dan de wenst ook weer te laten,
Je adem te observeren,
Te voelen,
Te ervaren.
En als je dan zo dadelijk het belletje hoort,
Dan kan je je ogen zo in eigen tempo openen,
Als je die gesloten had.
En die vriendelijke houding zo naar jezelf,
Zo mee te nemen,
Zo gedurende de dag en in je leven,
Vriendelijk voor jezelf te zijn.
Maak kennis met je leraar
4.5 (242)
Recente Beoordelingen
Silvia
January 20, 2026
Dankjewel! Mooi gesproken, mooie woorden!
Marc
August 16, 2023
Dank u wel 🙏
Louiza
September 2, 2022
Ik ervaar en leer. Ik laat toe. Bedankt Juul.
Ren
March 15, 2022
Fijn en mooi gedicht.
Laura
April 13, 2021
Mooi! Dankje
Petra
April 19, 2020
🙏❤️🙏
Jacqueline
February 2, 2020
Heel fijne stem om naar te luisteren♡
David
August 27, 2019
Heerlijk
Kim
July 23, 2019
Fijn zeg! Ik hou van dit soort gedichten en wijsheden, vond het verhaal van de buddah en zijn problemen ook heel erg helpend. Denk er dagelijks aan. Ga deze mediatie vaker doen, dankje!
Nonkel
July 6, 2019
Mooi tempo, mooie stem, mooie inhoud.
More from Juul Godschalk
Gerelateerde Meditaties
Trusted by 35 million people. It's free.
Get the app