Meermeditatie

Meermeditatie - Visualisatie van een uitgestrekt meer, dikwijls rustgevend.

Transcript

Meer meditatie.

Ik nodig je graag uit om een comfortabele lichthouding aan te nemen.

Gewoonlijk beschrijven we deze als liggend op de rug,

Met de benen lang uitgestrekt en met je voeten openvallend zoals een open gevouwen boek.

Maar je kan ook altijd je benen bagen en je voeten plat op de grond zetten,

Je knieën wijzen dan naar het plafond.

Zeker is dat aangenamer voor je lage rug.

Zoek maar even wat nu voor jou een comfortabele lichthouding is.

Om te beginnen ga je even na welke lichaamsdelen nu de grond raken.

Waarschijnlijk is dat je zit vlak,

Je bovenrug,

Je achterhoofd,

Je armen en handen,

Je benen en hielen of wel je beide voeten.

Kijk eens of je je kan laten wegzakken in je matje in ontspannig gewaarzijn.

Kan je je laten dragen door de aarde volgens de wetten van de zwaartekracht?

Kan je moeiteloos rusten in de dragende kracht van de aarde?

Onderzoek maar even.

Nu nodig ik je uit om een beeld te laten opkomen van een uitgestrekt meer.

Misschien een meer dat je ooit eens zag op vakantie of op tv.

Let wel even op,

Het is niet de bedoeling dat je nu meegaat in een verhaal over je vakantie,

Maar gewoon dat je een beeld van een uitgestrekt meer in je laat opkomen.

Neem daar maar even de tijd voor.

En dan kijk je naar dat meer.

Hoe het water in het meer zich laat dragen door de aarde,

Moeiteloos volgens de wetten van de zwaartekracht en hoe het water uit de bergen zich hier verzamelt.

Ga voor jezelf ook eens even na of dit beeld je kan inspireren om je ook te laten dragen door de aarde en om jezelf te verzamelen in jezelf.

Als het handig is voor jou,

Kan je je ook voorstellen dat jij het meer bent.

Opnieuw nodig ik je uit om te kijken naar dit meer,

Nu graag bij een heldere zonnige dag.

Kijk dan eens naar het wateroppervlak,

Het is glad als een spiegel.

Spiegelglad en reflecteert alles,

De zon,

De bomen,

De vogels,

De wolken en s'nachts ook de maan en de sterren.

Het water is helder als kristal,

Kristalhelder.

Ook rust,

Stilte en roerloosheid kan je hier ervaren.

Ik nodig je nu uit om contact te maken met deze kwaliteiten in jezelf.

Rust,

Stilte en roerloosheid.

Kan je op een zachte vriendelijke manier ontvankelijk zijn voor deze kwaliteiten en je ervoor openstellen?

En natuurlijk,

Het is niet altijd even rustig op dat meer.

Soms is er storm en onweer.

Zijn er hevige windvlagen en felle regenbuien.

Het oppervlak is dan niet meer zo glad.

Het reflecteert niet meer.

Het water is niet meer helder.

De rust en de stilte zijn verdwenen.

Ook dit is mogelijk.

Ook dit hoort bij het leven.

Maar je kan verder kijken naar de diepere lagen in het water of naar de bodem van het meer.

Daar is er altijd rust.

Welke onweerswolken er ook langskomen,

Hoeveel gevoel er ook is aan de oppervlakte.

In de diepte op de bodem van het meer is er altijd rust en stilte,

Roerloosheid en bewegingsloosheid.

Zo is het ook bij ons.

Welke stormen we ook meemaken in onze gedachten of gevoelens.

Er is altijd een plekje van diepe rust in onszelf.

Ik nodig je nu uit om daar contact mee te maken.

Met dat plekje van diepe rust in jezelf.

Een plekje waar het windstil is.

Een plekje waar je altijd naartoe kan.

Je weet dat het er is en soms ben je de weg ernaartoe wel kwijtgespeeld of gewoon vergeten.

Welke windvlagen of regenbuien er ook door je heen gaan in gedachten,

Gevoelens,

Waarnemingen of reacties.

Ik nodig je graag uit om altijd opnieuw contact te maken of contact te zoeken met dat plekje van diepe rust in jezelf.

Stormen blijven niet duren.

Niet op een meer en ook niet in het leven.

Er is altijd wel een moment dat de wind terug gaat liggen en dat de storm ophoudt.

Elke storm gaat altijd voorbij.

Maar het is niet omdat de wind gaat liggen dat de storm ook voorbij is.

Zeker als de wind plots gaat liggen,

Kan het zijn dat het meer nog volop in beweging is en dat er nog steeds hoge golven zijn.

De golven hebben tijd nodig om uit te deinen.

Dat proces kan je niet versnellen.

Je kan er niets aan doen.

Als je zou proberen de golven plat te drukken,

Dan zou je alleen maar meer deining veroorzaken.

Het enige wat je kan doen,

Is het proces zijn tijd gunnen en de golven de tijd geven om uit te deinen,

In hoogte af te nemen en uiteindelijk weer te gaan liggen,

Tot het wateroppervlak uiteindelijk weer glad is.

Glad als een spiegel.

Ook aan de oevers van het meer op ondiepe plekken is het water troebel geworden,

Doordat de bodem omgevoeld is en het stof en zand van de bodem het water troebel gemaakt hebben.

Het duurt nog even voor alleer het stof en het zand terug bezinken.

Ook dat kan je niet forceren.

Je kan het stof niet naar de bodem terugduwen.

Dat zou alleen maar meer stof doen opwaaien.

Het enige wat je kan doen,

Is dat proces zijn eigen tijd laten en het stof de kans geven om te bezinken tot het water uiteindelijk terug helder wordt.

Helder als een kristal en glad als een spiegel.

Kristal helder en spiegel glad.

Zo gaat het ook met ons.

Soms zijn de externe omstandigheden al voorbij,

Maar blijft het nog woelig in onszelf.

En er zijn nog steeds heftige en vele gevoelens en emoties.

Als we dat niet willen en we gaan er tegen vechten,

Komen er alleen maar meer gevoelens en emoties.

Ook hier kan je alleen maar het proces zijn tijd gunnen en de gevoelens er laten zijn,

Er ruimte voor maken en ze laten uitdijnen in de grote ruimte.

Het wateroppervlak reflecteert alles,

Gewoon zoals het is,

Zonder vervorming.

Of het nu een witte zwaan is,

Een zwarte kraai of een simpele mes.

Alles,

Zonder iets weg te duwen of zonder iets vast te grijpen.

Zonder er iets aan toe te voegen of zonder er iets af te halen.

Zonder vervormingen.

Kan je contact maken met dat vermogen van je geest.

Aanwezig zijn en met al je aandacht,

Onvervormd zien wat er is.

Helder als kristal en glad als een spiegel.

Kan je alles wat opkomt,

Laten komen en alles wat verdwijnt,

Laten gaan.

Zonder vervormingen.

Dit betekent dat je geen enkele poging doet om het leuke vast te grijpen of om het niet leuke weg te duwen.

Zonder gehechtheid en zonder afkeer.

Of we zeggen ook wel eens,

Neem wat komt en laat wat gaat.

Kijk eens of je hier aanwezig kan zijn vanuit deze innerlijke instelling.

Opnieuw nodig ik je uit om helemaal te zijn bij wat is.

Bij het spel van je gedachten,

Je gevoelens en je lichamelijke gewaarwordingen op dit moment.

Zonder vervorming.

En om dit te doen met heel veel zachtheid en met een mateloze mildheid,

Kan je je volledige ervaring in lichaam en geest toelaten en laten zijn.

Kan je hier aanwezig zijn zoals een uitgestrekt meer en je laten dragen door de aarde.

Misschien kan je dan de rust en stilte,

De roerloosheid en bewegingsloosheid van het meer ervaren.

Terwijl je hier ligt,

Was een uitgestrekt meer.

Als deze meditatie jou een gevoel van rust en vrede gegeven heeft,

Nodig ik je graag uit om deze rust en vrede een plekje te geven in je hart.

Niet zozeer om ze vast te grijpen,

Maar eerder om ze niet per ongeluk kwijt te spelen,

Als we zo duidelijk deze meditatie gaan beëindigen.

Als het beeld van het meer jou inspireert om rust en vrede in je leven te ervaren,

Nodig ik je graag uit om deze meditatie nog regelmatig te herhalen.

Tot slot kan je jezelf een complimentje geven dat je deze meditatie gedaan hebt en dat je op deze manier een bijdrage geleverd hebt aan je eigen welzijn en welbevinden en mogelijk ook aan je eigen gezondheid.