Zachte Kracht - LeiderSap Podcast#3 Anouk & Peter Hoogeveen

Zachte Kracht - Hoe gedreven leiders meer rust en meer resultaat krijgen door business aikido met Peter Hoogeveen. Waarom zacht niet slap maar krachtig is. Waarom we moeten vertragen om te versnellen. Te gast is mijn gewaardeerde collega en krijgskunstenaar Peter Hoogeveen. Hij is spreker, trainer en auteur van 'Business Aikido - Succesvol zijn dankzij krachtige principes uit de Japanse krijgskunst' waarmee hij in de top 5 van Managementboek van het Jaar belandde.

Transcript

Aloha,

Je luistert naar SAP,

De strategische adempauze voor leiders.

Een tropische verrassing vol inspiratie,

Humor en praktische tips over leiderschap,

Communicatie en organisatieontwikkeling met een vleugje biologie en boeddhisme.

Mijn naam is Anouk Brak,

Hier is jouw SAPI.

Ik praat met Peter Hogeveen,

Hij heeft al ruim 25 jaar ervaring in krijgskunsten,

Zoals judo,

Karate en aikido.

Hij heeft zich de laatste 10 jaar gespecialiseerd in het vertalen van aikido-principes naar praktische tips en principes voor organisaties en leiders.

En als kerst op de taart werd hij in 2019 genomineerd met zijn boek Business Aikido voor Managementboek van het jaar.

Toen zat hij bij de laatste vijf.

Hij heeft mooie tips en ik vind hem een inspirerende collega.

We gaan het hebben over waarom je moet vertragen om te versnellen,

Hoe gegooid worden heel fijn kan zijn,

Hoe weerstand in een dans omgezet kan worden,

Waarom je aan je billen moet denken,

Welke aikido-principes krachtig werken voor verbindend leiderschap en waarom zacht niet hetzelfde is als slap.

Laten we gaan luisteren.

Peter,

Van harte welkom,

Wat leuk dat je er bent.

Dankjewel voor de uitnodiging,

Heel leuk.

Je bent een collega van mij,

Eigenlijk zo voelt dat,

Ook al hebben we allebei ons eigen bedrijf.

Omdat je ook op basis van aikido,

De vechtkunst aikido,

Werkt met mensen in organisaties.

Ik doe dan niet rechtstreeks met aikido,

Maar wat ik doe voor Leadership & Embodiment is daar wel weer op geïnspireerd.

Ik vond het heel leuk toen ik je leerde kennen dat je ook in mijn training meedee als deelnemer en daar ook weer wat aan had.

Wederzijds vond ik het super om het uit te wisselen tussen ons,

Hoe we de dingen aanvliegen en wat mensen kan helpen.

Dat het daar vooral om gaat,

Niet of ik blijf met jou werken,

Maar wat werkt er en waar kun je mensen mee helpen.

Dus ik ben heel enthousiast dat je je hebt gezegd om met mij daar verder over te praten.

Wat kunnen we leren van aikido voor leiderschap in organisaties?

Laten we gewoon maar van start gaan.

Je hebt volgens mij een soort raamwerk of principes in kaart gebracht,

Toch?

Ja,

Dat klopt ja.

Wil je daar eens wat over vertellen?

Ja,

Ik doe al heel lang Japanse krijgskunsten,

Dus zeg maar vroeger judo en karate.

Toen was ik met die principes eigenlijk nog niet zo heel bewust bezig.

In aikido komt dat wat meer naar voren,

Omdat aikido is een wat meer verfijnde kunst,

Waarbij,

Ik zeg altijd,

In karate,

Bijvoorbeeld boksen of hoe mensen daar dan ook naar kijken,

Dan zie je dat mensen trainen om je tegenstander uit te schakelen.

En ik zeg altijd,

In aikido gaat het om hoe je niet je tegenstander uitschakelt,

Maar je medestanden inschakelt.

En hoe doe je dat nou?

En dan moet je dus iets,

Omdat in aikido geen competitie is,

Is er maar één partij waar je naar kan kijken,

Dat ben je zelf.

En dat geldt ook voor leiderschap.

Dus ik heb mij de afgelopen tien jaar zo'n beetje verdiept,

Ook bij de Nederlandse grondlegger Aalte Aalte.

En die stamt uit de kii-aikido.

Ze hebben verschillende stromingen in aikido.

En kii-aikido,

Daar is de grondlegger van Koichi Tohei.

Dat is de meest,

Heb ik begrepen,

Gevorderde leerling van de grondlegger van aikido zelf.

En die had vier principes.

Maar die vier principes waren voor mij niet heel erg duidelijk.

Of tenminste,

Als aikido elkaar wel,

Maar ik dacht,

Hoe leg je dat nou uit aan iemand in het bedrijfsleven?

Dus toen ik mijn boek schreef,

Heb ik ze gewoon wat praktischer gemaakt,

Dus wat verder uitgewerkt.

En dan kom je in plaats van vier op acht principes,

Waarbij ik denk dat dat voor mensen die geen aikido kunnen,

Gewoon wat beter te bevatten is.

Dus ook daar zit het hem in van,

Hoe breng je het over zodat een ander er iets aan heeft.

En kan je een paar voorbeelden noemen?

Ja,

Nou ja,

Tohei die had vier principes.

Dat is handhaaf je kern,

Dus je centrum.

Het is je fysieke centrum,

Daar kunnen we zo wat over zeggen.

Ontspan volledig,

Handhaaf je gewicht aan de onderkant en hou je aandacht naar buiten gericht.

Als ik zeg,

Handhaaf je gewicht aan de onderkant,

En je zegt dat tegen de leiding,

Wat ben je met me aan het doen?

Dus ik dacht van,

Ja,

Dus ik denk van,

Als je dat wat combineert met bijvoorbeeld,

We kennen allemaal wel het idee,

Zit er veel in onze hoofd.

Dan zit je gewicht aan de bovenkant,

Zou je kunnen zeggen.

Dus als je teruggaat met je aandacht naar waar je met je zitbordjes zit,

Dus de stoel raakt,

Dan wordt het rustiger in je hoofd.

En dat is in principe,

Dat kan je als leider in een organisatie gewoon toepassen in situaties die voor jou spannend zijn.

Dat vind ik een mooi voorbeeld.

In een spannende situatie denk je aan je kont.

Nou ja,

Als je het zo wilt zeggen,

Vind ik dat goed.

Ja,

Eigenlijk wel.

Dus waar raak je met je billen de stoel?

Als je daar met je aandacht bent,

En je zou nog kunnen zeggen,

Adem daar naartoe.

Dan merk je als je dat gewoon ook echt bewust en aandachtig doet,

Dat je rustig wordt in je hoofd.

En dat is een mooi startpunt voor leiderschap,

Voor samenwerking in organisaties,

Voor een stukje bendbaarheid.

Je spreekt dan eigenlijk je eigen kracht aan.

Misschien een beetje opendeur,

Maar waarom is het een goed idee om rustig te zijn in je hoofd?

Want je wilt toch van alles?

Ja,

Dat is zo.

En waarom is het een goed idee?

Omdat op het moment dat je druk bent in je hoofd,

Je focus vaak ontbreekt.

Dus dan ben je met heel veel dingen tegelijk bezig.

Of als leider,

En ik vertel je,

We kennen elkaar een beetje,

Dus je weet dat ik af en toe ook zo'n rol bekleed in organisaties.

Goed om met je voeten in de modder te staan.

Als je als leider heel druk bent in je hoofd,

Dan draag je ook die drukte over op je mensen.

En daarmee creëer je eigenlijk onbewust stress.

En ik denk dat je dat niet kan voor oorlogers leiden.

Als het vertrekpunt rust is,

Dan kun je van daaruit versnellen.

Maar op het moment dat je vertrekpunt niet rust is,

Dus wat meer stress,

Dan is dat wat je overdraagt.

En dan krijgen mensen dan juist minder voor elkaar?

Ja,

Dat is mijn waarneming wel.

Dus als je stress op stress brengt,

Dan vind je misschien wel heel veel onrust.

Maar dat is geen effectieve beweging.

Dus op het moment dat je steeds teruggaat naar het punt van rust,

En van daaruit vertrekt,

Dan geef je dat ook door.

Dan is het balans.

Als het actie is,

Is het doelgerichte actie.

Je kan ook veel beter voelen waar de ander is en wat die ander nodig heeft om voor elkaar te brengen wat je van ze vraagt.

Oh ja,

Ja.

Ben ik een beetje te volgen?

Ja,

Inderdaad.

Als je je gestresst voelt of druk voelt,

Dan krijg je ook een beetje tunnelvisie.

Wat jij wilde of wat jij wou zeggen,

Maar dan mis je eigenlijk de input die je kan krijgen uit de gesprekken of de non-verbale communicatie.

En daarom ben je soms juist langer bezig om mensen ergens van te overtuigen.

Ja,

En eigenlijk,

Dat is ook een Aikido-principe,

Want daar vroeg je naar.

Dus op het moment dat je kracht zet,

En de ander zit daar niet op te wachten,

Dan heb je de weerstand al te pakken.

Terwijl op het moment dat je vertrekt vanuit.

.

.

Heeft die ander überhaupt even tijd?

Moet ik eventjes kijken of dat past?

Dat is respectvol,

Hè?

Dus dan begin je met anders zien.

Maar dat kan je veel beter vanuit rust dan vanuit stress.

Anders ben je al die kamer binnen gestormd of je hebt je telefoon niet gepakt.

Ja,

Ik zou ze niet eten willen geven.

En laat ik eerlijk zijn,

Ik heb het zelf ook weleens verkeerd gedaan.

Dan denk ik achteraf van,

O jeetje,

Dat was niet slim,

Peter.

En wat merk je dan,

Bijvoorbeeld in dat voorbeeld?

Nou ja,

Ik heb weleens dat ik een bestuurder dacht,

Die had ik nodig.

En ik had gezegd van,

Ik kom even naar kantoor,

Want ik moet echt even iets met je bespreken voordat je op vakantie gaat.

En in mijn drukte kwam hij binnen en ik begon gelijk.

En hij was tikkertakketak,

Een beetje meer tegen elkaar aan het botsen.

En na tien minuten was hij in mijn kamer uit.

En ik had mijn resultaat niet.

En toen dacht ik,

Ach,

Toen besefte ik maar pas wat ik gedaan had.

Of eigenlijk nagelaten.

En toen moest ik het meedoen.

Hij was anderhalf week weg.

Ik heb hem daarna opgezocht.

En toen ben ik anders begonnen.

Dus ik heb eigenlijk alleen maar gevraagd,

Hoe is het met je?

En hoe is je vakantie?

Ik heb hem helemaal laten uitpraten.

Dit lijkt trouwens een omweg,

Hè?

En het is de snelste weg uiteindelijk.

Ja,

Ik heb hem helemaal laten uitpraten.

Als vanzelf kwam hij op een gegeven moment van,

En hoe is het met jou?

En toen heb ik hem in alle openheid verteld,

Dat ik eigenlijk een week daarvoor wel iets van hem nodig had.

Maar dat ik daar niet zo handig mee om ging op dat moment.

We hebben er samen om gelachen.

En eigenlijk waren we toen heel erg bij elkaar.

We hebben een besluit genomen en ik kon vol gas door.

En dan weet je,

Als je nu terugkijkt,

Weet je zeker dat dus wat voelde als tijdverlies,

Want het hebben over de vakantie,

Dat dat dus tijdwinst opleverde.

Ja,

En het is als je het principe namelijk,

Als je jezelf even verplaatst in de rol van leider,

Dan stel je bent druk en je komt binnen en je zegt,

Ik heb niet zo veel tijd,

Anouk,

Dit heb ik voor je nodig.

En ik duur het bewijs te verspreken bij jou,

In jouw ruimte.

Misschien dat jij denkt,

Nou,

Peter is mijn leidinggever.

Er is een hiërarchische relatie,

Ik moet daar toch maar iets mee.

Het zou kunnen,

Hè?

Ik denk dat veel mensen dat voelen.

Dan ga je doen wat ik vraag,

Maar de echte vraag is,

Heb ik je daarmee echt aangezet?

Heb ik je commitment?

Of doe je zeker wat ik van je vraag?

En ik denk dat dat eerder dat laatste is,

Terwijl op het moment dat ik jou zie en je denkt,

Peter heeft ook voor mij,

Anouk,

Heb je even tijd?

Nee,

Dan moet ik het daarmee doen.

En als je het van mij gewend bent,

Anouk,

Heb je nu tijd voor mij?

En je zegt,

Ja,

Peter,

Kom maar.

Maar weet je dat ik mag?

En als ik dan ook nog even oog voor jou heb,

En misschien ook wel,

En dit lijkt helemaal niks,

En je zegt,

We ronden het goed af,

Dat kan zo simpel zijn,

Dus nou,

Dank je wel voor je tijd,

Dat ik even mocht indreken.

Dat is anders,

Hè?

Misschien kun je het nu al voelen.

Maar dan creëer je dus commitment en vertrouwen.

En de kans is groter dat je dan,

Dat ik je dan aan heb gezet,

Of in ieder geval heb gelaten,

Waardoor je ook gewoon meedenkt met me.

Ja.

Het verschil tussen compliance en commitment.

Compliance en commitment,

Nice.

Ja,

Dus gewoon doen omdat het moet,

Of omdat je echt bij betrokken bent geraakt.

En als je dat redacteert aan Aikido,

Is Aikido natuurlijk een kunst waarbij je dus niet het gevecht aangaat,

Maar juist eventjes het gevecht ontkracht,

Zodat je samen vrij kan bewegen.

En dit is dan de organisatie,

Een organisatie vorm daarvan.

Ja,

En als je het zo voordoet,

Hoe je zo'n gesprek dan ingaat en afrondt,

Kom je inderdaad extreem relaxed over.

En dat is dus echt de kracht daarvan.

Dus het zit er meer,

Zit ik even te fantaseren van in de voorbereiding,

Dat je dus ook echt weet,

Wat wil ik nou eigenlijk van die persoon?

Niet soort van,

Maar je weet al helemaal wat je vraag is.

Vaak stormen we ook al op iemand af met een soort van halve vraag,

Of een beginnende mail.

Maar dat is één kant.

Mag ik er eerst op aanvullen wat je zegt?

Ja.

Dat zit aan de ene kant,

En aan de andere kant is het ook gewoon een soort oprichte openheid.

Want stel dat,

Ik weet niet waar jij je de hele dag mee vult.

Stel dat wij een werkrelatie hebben,

En ik vraag Anouk,

Heb je even tijd voor me?

Ze zegt nou Peter,

Nee.

Dan zei ik net,

Dan moet ik het daarmee doen.

Ja.

Want anders is het namelijk geen open vraag.

Dus daar verwacht ik,

Dus dat kan ik niet voorbereiden.

Ik kan alleen maar aanstaan in onze samenwerking met elkaar,

En oprecht,

Zeg maar,

Jou je ruimte gunnen.

Maar het ligt er ook aan,

Want ik kan pas eigenlijk inschatten,

Of ik tijd voor jou wil maken,

Als ik ook iets weet over wat je eigenlijk komt doen.

Ja,

Dat is waar.

Maar goed,

Dan zijn we al bij elkaar,

En dan kunnen we het verkennen.

En dan kun je de afspraak maken.

Maar het zit hem in een onderbreking,

En laat ik het even anders,

Van de andere kant benaderen.

Ik kom veel leidinggevers tegen,

Laat ik het anders zeggen,

In mijn trainingen krijg ik heel veel herkenning,

Als ik een leidinggever dan naspeel,

En die komt binnen,

En ik zeg,

Ik heb niet zoveel tijd,

Dit is wat ik van je nodig heb.

Ik zet eigenlijk de andere,

En dat beeld ik fysiek uit,

Onder druk.

Dan is het gebeurd.

Gelijk hakken in het zand,

Letterlijk.

En dan gebeuren er bijzondere dingen,

En heel veel herkenning geeft dat.

En daarmee wil ik zeggen dat we vaak onbewust,

En dit is niet allemaal intentioneel mensen onder druk zetten,

Maar het is wel wat er in de praktijk vaak onbewust gebeurt.

Omdat we gewoon allemaal druk zijn.

En je doet het vanuit enthousiasme,

Vanuit gedrevenheid,

De intenties zijn op zich niet verkeerd,

Maar het geeft wel een afrechtseffect.

Ja,

En ik denk dus dat,

Zeker als je het over leiderschap hebt,

Dat zelfbewustzijn daarin essentieel is.

Maar jij hebt daar een mooi boek over geschreven.

Klopt dat met jouw theorie?

Ja,

Dat klopt wel mooi,

Want ik leer mensen dan centreren,

Dat is de basisbeoefening eigenlijk,

Waardoor je steeds jezelf weer opnieuw in staat van aandacht en aanwezigheid kan krijgen.

Maar zonder dat je eerst drie kwartier mindfulness hoeft te doen,

Want daar heeft niet iedereen geduld voor.

Dus ik kan het wel even voordoen,

Als we het samen doen,

Dan het begin met de houding,

Ontspannen rechtop.

Als je inademt,

Groei je nog ietsje langer.

Als je uitademt,

Langere uitademing dan normaal,

Ontspan.

Dat is eigenlijk al genoeg,

Maar dan kun je het nog een keertje doen.

Inademen en denken aan iets of iemand waar je vrolijk van wordt.

Uitademen en je bewust worden van de ruimte om je heen.

En straal dan die warmte of glimlach,

Stel je voor dat je die uitstraalt,

In de ruimte om je heen,

Naar alle kanten.

En dan,

Als het dan zo'n gesprek is,

Zoals in dit voorbeeld,

Dan focus je weer op wat wil ik eigenlijk.

Wat kom ik eigenlijk doen,

Voordat ik de mail schrijf,

Of de telefoon pak,

Of de kamer binnenloopt.

En mijn leraar zei altijd,

Op het moment dat je gecentreerd bent,

Dan ben je dus ook in balans.

Dan komen er andere woorden uit je mond.

Je vocabulaire is zelfs anders.

Ik heb er zelfs onderzoek naar gedaan.

Ik heb onderzoek nooit kunnen achterhalen,

Moet ik eerlijk zeggen.

Dat zou wel leuk zijn.

Ja,

Dat zou zeker leuk zijn.

Maar ik doe het in coaching,

Bijvoorbeeld.

Dan zie je bijvoorbeeld iemand worstelen.

En dan hangt hij zo in zijn stoel,

Of zij.

En dan een hele breid van taal,

En vaak ook heel veel vultaal.

En dan zeg je,

Ga eerst eens even rechtop zitten.

En eigenlijk onbewust,

Centreer je je in je mond.

Een adem eens even naaien,

Wat ik net zei.

Naaien waar je je midden de stoel raakt.

Iets andere vormen,

Zoals jij hem aanbiedt.

En dan zie je hem in rust geworden.

Wat was je punt ook weer?

Vaak rij je er dan in twee zinnen uit.

Ja,

En dat is dus ook een voorbeeld van dat het langzamer voelt,

Maar tijdwinst is.

Ja.

Ja.

Ja.

Ik noem dat dan ook slow down to speed up.

En hoe noemde jij dat nou net?

Ja,

Eerst vertragen en dan kun je versnellen.

O ja,

Precies.

Ja.

Ja,

Hetzelfde.

Maar het verraderlijke vind ik daarin,

Want ik weet het zelf,

Maar ik trap zelf ook nog vaak genoeg in die valkuil.

En ook in het mensen helpen om dit te gaan doen.

Is dat het andere van druk doen,

Voelt zoveel productiever.

Ook al,

Als je terugkijkt op de dag,

Was je druk?

Ja,

Met de goede dingen,

Weet niet.

Ik kan het me niet zo goed herinneren.

Is dat gewoon een kwestie van blijven oefenen en erachter komen dat het werkt?

Of kan je daar met nog iets over aanrijken,

Dat verraderlijke gevoel van druk zijn?

Ja,

Dat is van de goede.

Op een gegeven moment,

Op het moment dat je lang met dit soort kunsten bezig bent,

Dan gaat het een soort overtuiging worden.

Ook omdat ik train gewoon,

Nu even niet met corona,

Maar ik train gewoon dus elke week.

Dan sta ik met best wel hoog gegradueerde aikido uit op de mat.

En ik doe het al twintig jaar.

Elke training ga ik uit balans.

En dat luistert heel nauw.

Dat heeft te maken met je houding,

Dat heeft te maken met je aandacht.

Op het moment dat ik bijvoorbeeld ook een aikido ontmoet,

Dan moet je wel even op de mat stressvol ingaan.

Kansloos,

Dan wordt het een krachtmeting.

En dan denk je,

Waarom doe je dat dan?

Zoveel jaar trainen en dan nog steeds uit balans gaan.

Maar het is zo bijzonder als het op een gegeven moment wel lukt.

En dat je de sensatie ervaart van eigenlijk niks doen.

Super effectief iemand,

Die valt gewoon in een soort gat.

En die kan je naar de grond brengen zonder daar kracht voor te gebruiken.

En dan neutraliseer je de aanval.

En ik heb daar wat voorbeelden van in mijn boek beschreven van hoe je dat in een vergadering bijvoorbeeld doet.

Dus ja,

Ik denk dat,

Voor mij is het een overtuiging.

Als je mij vraagt,

Wat is dan je tip voor bijvoorbeeld leiders?

Dan zou ik zeggen,

Op het moment dat je het voelt.

Ik neig naar wat we weleens een beetje praktisch maken in het vecht- of vluchtgedrag.

Dus ik heb de neiging om meteen in te gaan.

Of juist een beetje weg te bewegen uit de situatie.

Of ik voel me gestrest.

Ben ongeduldig zitten duwen.

Ja,

En ik ben zelf ook wel,

Ik ben niet trots op hem.

Ik ben wel een beetje een ongeduldig type.

En meestal als ik dat laat gaan,

Dan denk ik achteraf,

Dat was niet een goed besluit gezellig.

Dus dat helpt op een gegeven moment ook wel om bij de overtuiging te komen.

Als je nou iets wil,

En zeker juist als het spannend wordt.

Je merkt dat ik klaar ga zitten,

Dan stap ik terug.

Even rust,

En vanuit die rust weer vooruit.

En toen ik in het bedrijfsleven start,

Ik ben vroeger bij de overheid begonnen.

En deeltijd mijn studies gedaan.

En op een gegeven moment mijn eerste baan in het bedrijfsleven.

Dat voelde best wel een beetje spannend.

Ik wist niet zo goed hoe je daar dan afgerekend werd of zo.

Ik vertelde het verhaal ook wel eens in de training.

Hoe pak je dan je moment?

Ik deed toen net Aikido.

En als het dan heel spannend was voor mij.

Of ik ging in vergaderingen,

Of ik moest een gesprek doen.

Dan ging ik gewoon even naar het toilet,

Voor een paar minuutjes.

En daar zit niemand.

Gewoon relax even zitten.

Of gewoon rustig naar je onderbuik ademen.

Centreren dus.

En op het moment dat ik dan rustig in mijn hoofd voelde worden.

Punt,

En dan stap ik de situatie in.

En dat werkte als een trein.

En dat werkt nog steeds als een trein.

Ik kan het nu misschien wat sneller.

Waarbij opgemeten dat ik ook in mijn dagelijkse werk regelmatig uit balans raak.

Dan herken ik het wel.

Dat is volgens mij de winst.

En dan herstel ik ook sneller.

En dat is wat ik denk dat managers heel goed kunnen gebruiken.

Dat is een mooie quote van de grondlegger van Aikido.

Tenminste,

Die heb ik altijd zo gehoord.

Het is niet dat ik nooit uit balans raak.

Ik herstel zo snel dat niemand het in de gaten heeft.

Ja,

Precies.

Dat vind ik een mooie iets waar we allemaal naar kunnen streven.

Dat is bevrijdend.

Niet hoeven te proberen om niet uit balans te raken.

Dat dat normaal is,

Menselijk is.

Ja,

Ik vind het een bevrijdende opmerking.

Dat betekent eigenlijk dat het helemaal oké is.

Maar alsjeblieft,

Herken het wel.

Dat is zelfbewustzijn.

Dit is natuurlijk een levensweg.

En dan hoef je helemaal geen Aikido op de mat voor te beoefenen.

Nee.

En daar heb je dus mensen in het boek ook mee.

Want je boek heet Business Aikido.

Je bent zelfs vorig jaar in de top vijf beland van de verkiezing voor managementboek van het jaar.

Ja,

2019 was dat.

Hoe heb je dat allemaal beleefd?

Ja,

Dat was natuurlijk heel bijzonder.

Want ik deed al een tijd de trainingen en de workshops.

Dus ik wist wel dat het verhaal klopte wel.

Dat wist ik omdat ik gewoon zie wat het met mensen doet.

En als mensen mij dan vroegen,

Ik kan het altijd overlezen.

Dan moest ik altijd naar Amerikaanse literatuur verwijzen.

Dus ik kende niet een praktisch boek in het Nederlands.

Dus ik heb op een gegeven moment ook een soort verhaal,

Het moest eruit.

En daar heb ik dan behoorlijke tijd in gestoken.

En als je dan klaar bent met je boek,

Dan.

.

.

Ik moest nog een uitgever zoeken.

Maar ik had geluk.

Het is de eerste uitgever die ik benaderde via iemand in mijn netwerk.

Die wilde naar mijn werk.

Ze heeft echt prachtig opgemaakt,

Dit boek.

Ja,

En als je dan een berichtje krijgt,

Wie staat op de longlist?

Dan denk je,

Oké,

Er zijn er nog vijftig.

Dan kan je je afvragen,

Hoe bijzonder is dat?

Leuk marketingmomentje.

Maar als je dan in de top vijf bent,

Dan denk je,

Wacht eens even.

Dat is wel bijzonder.

En ik heb het natuurlijk niet gewonnen.

Maar zo voelde het wel.

Dus hoe heb ik dat beleefd?

Ik ben samen met mijn uitgever,

Mijn redacteur en mijn vrouw.

.

.

Hebben wij gewoon een ontzettend leuke avond in Kralingen gehad.

Rotterdam.

Op het boekengala van Managing Book.

En trouwens hebben we elkaar ontmoet.

Dus ja.

Welkom.

Ja,

Dat is zo.

Nee,

Maar het lijkt me toch mooi om dan die erkenning te krijgen.

Ik bedoel,

Er zijn ook veel goede boeken die dan niet in die lijst terechtkomen.

Maar in de top vijf staat dat mensen het waarderen.

.

.

Dat je het blijkbaar ook zo duidelijk en aantrekkelijk hebt opgeschreven.

.

.

Dat het op dat lijstje is beland.

Nou,

Dat is echt heel mooi.

Ja,

Het is absoluut een eervol vermelding.

Heb je nog een principe of een tip die je met ons kan lenen?

Nou ja,

Die vloeit een beetje voort uit,

Zeg maar,

Die eerste.

Dus mijn eerste principe is,

Doe alles vanuit je stem.

Dus ga eerst naar je centrum.

Stress,

Dan ben je eigenlijk uit je centrum,

Terug naar je centrum.

En vandaaruit blijf je in verbinding.

En dat is misschien wel mooi om ook het principe van Aikido even kort toe te lichten.

Kijk,

Stel dat ik heel goed zou kunnen centreren.

En wij zouden een beetje strijd met elkaar hebben.

Zo zou je kunnen bedenken misschien.

Dan kan ik mijn eigen.

.

.

Het feit dat ik dan misschien in staat ben om mijn kracht aan te spreken.

.

.

Zou ik kunnen benutten om het gesprek in mijn voordeel te keren.

Zou kunnen,

Hè?

En ook dat speel ik weleens uit.

En dan zie je ook echt dingen veranderen.

Dus iemand die dan gecentreerd is,

Dan gaat het gesprek anders.

.

.

Dan iemand die het,

Zeg maar,

Laat gebeuren.

Dan is het nog steeds geen Aikido.

Het wordt Aikido op het moment,

Dus in mijn optiek,

Hè.

.

.

Dat ik én gecentreerd ben,

Daarmee eigenlijk beter in staat ben.

.

.

Om het verloop van het gesprek te sturen.

Maar ook nog eens een keertje mij in jou verplaats.

Zodat we beide beter uit de situatie komen.

Dat is ook een principe van Aikido.

Dat je beide beter uit de situatie komt.

Samen winnen.

Oké,

Want net zei je,

Iemand valt in een gat en komt op de grond terecht.

Ja,

Te mat is dat zo.

Ja,

Heel goed.

Oké,

Scherp.

Ja,

Dat is waar.

Die leg je dan graag even toe.

Op de mat is dat zo.

En ik denk zelfs dat dat in het bedrijfsleven ook gerechtvaardig is.

.

.

Als iemand jou aanvalt.

Een Aikido is het idee eigenlijk van.

.

.

Dat je niet reageert,

Maar je eigen actie kiest.

En daarvoor helpt het om te centreren.

En als die ander blijft aanvallen,

Mag je hem best even uit balans brengen.

Dat kan een vraag zijn.

En op de mat doe je een techniek of iets.

Maar uiteindelijk.

.

.

En dat is ook wat de grondlegger van Aikido deed.

Dat is een andere hele mooie quote.

Op de mat leg je iemand vervolgens in een klem.

En dan zou je bij wijze van spreken iemand schouder kunnen ontwrichten.

Maar dat doe je niet.

Dus op het moment dat je iemand dan eigenlijk controleert.

.

.

Zei mooi Heihei Uesuba,

De grondlegger van Aikido.

.

.

Dan ontspan ik en dan ontspant de ander ook.

En dan loopt eigenlijk de agressieve energie uit de aanval.

En in een vergadering zou je dat kunnen doen.

.

.

Door bijvoorbeeld iemand een wedervraag te stellen.

Je anders op te stellen.

Gewoon je eigen actie te kiezen.

En dan ook weer te zorgen dat die ander geen gezicht verliest lijkt.

Dat is niet altijd makkelijk.

Maar ik vind het wel de moeite waard om daarnaar te zoeken.

En dat vind ik ook een mooi idee.

Ben je je bewust van hoe de ander een ontmoeting met jou ervaart?

Ik denk dat veel mensen daarmee op antwoorden.

Of kiep je het over de schutting?

Als het maar geregeld is.

Kan ook.

Maar hoe laat je de ander achter?

Wie is een Aikido like?

En ik denk op het moment dat je daar oog voor hebt.

.

.

Zo bouw je aan vertrouwen in organisaties.

Zo bouw je aan psychologische veiligheid in teams.

Zo bouw je aan oprechte samenwerking.

Waarin mensen gewoon elkaar helpen.

En ik denk dat we daar wat meer van kunnen gebruiken.

Ik vind het wel mooi wat je zegt.

Want ik heb een paar jaar ook Aikido gedaan.

Nu niet meer.

Maar dan lijkt het te eindigen bij die klem.

Dan is het klaar,

Zeg maar.

Maar je zegt eigenlijk nee.

Dat is juist ook een interessant moment.

Dan ontspannen.

En van daaruit kun je samen verder.

Of ontstaan er weer nieuwe kansen.

Omdat die agressieve of die pusherige energie.

.

.

Dan weg is opgelost.

Ik vind het heel mooi dat je dat zo.

.

.

En die kun je niet invullen.

Je kan het alleen maar als intentie geven.

En dan kijken hoe die ander reageert.

Of die hem pakt of niet.

Wat er opkomt als vergelijking met hoe dat in een gesprek zou kunnen.

Is bijvoorbeeld.

.

.

Stel iemand komt heel heftig met een bepaalde mening.

Of zelfs met een verwijt.

En dat je dan op dat moment even kunt ademhalen.

En kan zeggen.

.

.

Wauw,

Ik merk dat dit je nogal veel doet.

Ja,

Prachtig.

Veel te laat vallen.

Niet meteen iets willen.

En dan te kijken hoe verder.

En dan pak je eigenlijk de ingang van nieuwsgierigheid.

Waarbij je ook weer die ander de gelegenheid geeft om te vertellen wat er aan de hand is.

Prachtig.

En dan gebeurt het vaak,

Als het me lukt.

.

.

Dan gaat iemand ineens zelf zeggen.

.

.

Ja,

Sorry,

Ik ben ook wel heel gestresst eigenlijk weer over.

.

.

Dat kan jij ook niks aan doen.

Daar komt iemand dan zelf al met die.

.

.

Dat bewustzijn of die zelfreflectie.

Dus hoef ik daar helemaal geen probleem van te maken.

Nee.

Ja.

Nee.

Mooi.

Maar dan zit je steeds opnieuw terug naar die rust.

Naar dat centrum.

Ja,

En overigens dat is.

.

.

Ik hoorde je vraag net.

En terug naar rust betekent niet slap.

Het betekent ook niet.

.

.

Soft of mediteren of zo.

Voor mij zei je net ook al zoiets.

Je hoeft niet op een matje te zitten.

Aikido is eigenlijk mindfulness,

Maar dan in beweging.

Ja,

In actie.

Sorry?

Dat het mindfulness in actie onder druk is.

Ja,

Precies.

Er komt van alles op je af met Aikido.

En ook op je werk.

Ja.

En dat is bijzonder.

En je hebt eigenlijk maar een fractie van.

.

.

Een paar seconden nodig,

Laat ik het zo zeggen.

En als je heel goed getraind bent,

Dan kan je het heel snel.

Dat geldt niet voor de meesten.

Maar laat zo'n paar tellen daarvoor gebruikt.

Misschien ook fysiek.

Want lichaam en geest zijn met elkaar verbonden.

Dus op het moment dat het even spannend wordt,

Dan kan je blijven zitten.

Maar je kan ook een stapje achteruit doen.

Even de positie van een ander iets veranderen.

En dan gebeurt er namelijk ook iets.

En dan herstel je in die paar seconden.

En dan kan je je eigen actie kiezen.

Bijvoorbeeld wat jij mooi zegt van een vraag.

Als je merkt dat je opgewonden bent,

Wat is er aan de hand?

Opgewonden in het bedrijfsleven is misschien niet het goede woord.

Dat denk ik nu.

Ja.

Nee,

Precies.

Maar een soort metacommunicatie even over.

.

.

Ja,

Zeker.

Ja,

Ik snap wat je zegt.

En inderdaad,

Het lijkt dan van.

.

.

Daar heb ik geen tijd voor.

Want het is nu een heel intense situatie.

Terwijl iemand anders praat of iets vraagt,

Kun je het al doen.

Zo'n één ademhaling of zo.

Van houding veranderen.

Is heel snel geregeld.

Ja,

En je vroeg mij naar een tweede principe.

En wat we nu een beetje aan het bespreken zijn,

Is dan de verbinding.

En die begint bij jezelf.

Maar de intentie is dan om die ander ook goed uit de ontmoeting te laten komen.

En dat is het keuze vooraf.

Niet meer dan dat.

Zo ga je.

.

.

Zo probeer je al je ontmoetingen in te gaan.

Ja,

Dat lukt niet altijd hoor.

Dat lukt niet altijd.

Maar ik heb wel bijvoorbeeld.

.

.

Om het heel praktisch te maken.

Ik begin elk telefoongesprek.

.

.

Ik zeg van,

Ben ik je gelegen?

En als het antwoord is nee.

.

.

Stel,

Ik heb haast.

Dan kan ik nog steeds mijn punt proberen door te duwen.

Maar laat ik zeggen,

Dat wordt steeds minder aantrekkelijk.

En ik zal dan ook denken van ja,

Als ik echt iemand zijn aandacht wil.

.

.

Ik ga het beter later mooi terugbrengen dat het er ook uit komt.

En als ik daarvoor kies.

.

.

En ik spreek iemand dan op een later moment.

.

.

Dan heb ik vaak ook echt zijn aandacht.

Zo voelt het ook echt.

En dat is gewoon echt wel een ander startpunt dan.

En dan kom je op het punt,

Ga je sneller of langzamer?

In mijn beleving hoef je dan zeg maar.

.

.

Je eindigt dan minder snel in gedoe of zo.

Je zit dan meer naast elkaar.

En daar zit de versnelling.

Ja,

Want dan kun je dus samen schakken zetten.

Dat is logisch.

Dat doet me denken aan het gevoel met Aikido.

Als het lukt.

.

.

Dus je hebt een aanval.

Het lukt om er echt een samen van te maken.

En dan word je op de grond gegooid.

Maar zo voelt dat niet.

Het voelt als iets fijns.

Het is heel gek.

Dan kom je op de grond terecht en dan moet je lachen.

Omdat het klopte.

Omdat er verbinding was.

Omdat er flow was.

Omdat de timing goed was.

Het gebeurde gewoon.

Dat beschrijf je mooi.

Dat vind ik altijd zo'n bijzonder moment.

Want van een afstandje zou je denken.

.

.

Oeh,

Op de grond gegooid worden.

Niet goed,

Niet fijn.

Maar het wordt een soort dans.

En het is wel fijn.

Dat vind ik echt zoiets wonderlijks.

Ik vind dat je dat heel mooi beschrijft.

Dat leer ik dan ook van je.

Ik zeg altijd van Aikido.

Als je gegooid wordt.

Vanuit een martiale gedachte.

Dan ook in de val kun je je centreren.

Waardoor je dus geen slachtoffer bent in zo'n situatie.

Maar je geeft daar nog een extra dimensie aan.

Dan voelt het fijn.

En het is ook zo.

Omdat als je die intentie van die ander meekrijgt.

Je hoeft dan niet.

.

.

Het klopt dan inderdaad.

Wat die ontmoeting aan de voorkant al is.

En in de strooming waar ik nu train.

Is dat wel wat minder aan de orde moet ik eerlijk zeggen.

Altijd ligt daar wat minder op.

In Aikido weet ik dat dat groter is.

Ja,

Dus dan eigenlijk dat contact al voor het uitwerkelijke.

Ja.

In centreren is het het verschil.

Je kan centreren om je te wapenen tegen een moeilijk gesprek.

En dat is al beter dan niet centreren.

Maar je kan het nog een laagje dieper pakken.

Als je echt daar helemaal aanwezig bent.

En je hebt een open ruimte.

En die ander is helemaal welkom in die ruimte.

Dan ineens kan er magie gebeuren.

Dan hoort het meer die dans.

Ik zie dat als een soort level.

Ja,

Mooi.

En de beweging samen.

In die dans voelt dat ook heel soepel en als vanzelfsprekend.

Ja.

Het lukt dan gewoon.

Ja,

Grappig hè.

En dat is trouwens wel grappig.

We zitten veel in ons hoofd hè.

En ik zit me nu ineens te bedenken dat als je dan traint.

En soms heb je een nieuwe techniek.

Of een andere invalshoek om een techniek te oefenen.

Dan ga je in het begin altijd even naar je hoofd.

En dat lukt natuurlijk niet hè.

En ik geef ook les regelmatig in een dojo in Huizen.

Bij een vriend van mij.

En die heeft daar een dojo.

Dat zeg ik ook weleens.

Dat is wel beoefend hè.

Ja,

Dat is een oefenruimte.

Ze noemt het ook wel place of healing hè.

En mijn maatje daar.

Die is heel goed in technische uitleggende stapjes.

En soms zeg ik dan.

Even alle stapjes overboord.

Niet nadenken.

Gewoon in een vlode beweging doen.

En als je dat denken loslaat.

Vaak komen mensen dan in een soort staat van.

En dan vooral een paar kleine dingen aangeven.

Bijvoorbeeld.

Zorg dat je start vanuit die verbinding.

Of je bent al in beweging voordat de ander bij jou is.

En dat soort principes.

En dan zie je het aan alle kanten flowen.

Dat is echt leuk om te zien.

Mooi hè.

Ja.

En dat kunnen wij dus ook in bedrijven geloof ik.

Doen we te weinig.

Als we ons hoofd uithalen.

En contact hebben met onszelf.

En met de ander.

Dan gebeurt het gewoon.

Er gebeuren bijzondere dingen.

Het is de moeite om te proberen.

Ja,

Dat is een leuke experiment.

We moeten het al bijna gaan afronden Peter.

Oh echt?

Ja.

Heb je nog iets wat je graag wilt vertellen?

Een tip die je graag wilt meegeven?

Ik denk dat misschien.

We hebben het gehad over centring.

We hebben het gehad over verbinding.

Ik koppel er altijd nog aan.

Zorg er niet voor dat je het grotere doel voor ogen houdt.

En als dat scherp is met elkaar in een organisatie.

Dan verlies je elkaar af en toe.

Dan kun je vanuit dat grotere doel.

Kun je elkaar definiëren.

En wat ik heel veel zie.

En ik ga je wat laten zien.

Ik ga vertellen wat ik laat zien.

Mensen zijn vaak.

.

.

Het gaat over.

.

.

Daar was ik aan het vallen.

Daar was ik.

En als we elkaar een keer ontmoeten.

Dan moet je me even helpen herinneren.

Als je het leuk vindt.

Dan ga ik de oefening met je doen.

Wat ik mensen ook in mijn online workshops meegeef.

Dat is.

.

.

Aikido is een zachte aanpak.

En zacht is allesbehalve slap.

Het is juist heel sterk.

Daarmee kun je dus versnellen.

Om je te helpen herinneren.

We gaan vaak onbewust hard met elkaar om.

Dat heb ik beschreven in het gesprek.

Ook dat ik het zelf verkeerd doe soms.

Maar wat helpt is als je.

.

.

Bijvoorbeeld hier heb ik een pluisje.

Dat is een pluisje.

En ik doe soms dit soort oefeningen.

Wat er op een muts zit.

Zo'n bolletje.

Zo'n buppie.

Zo'n buppie.

En die geef ik soms aan grote directeuren mee.

Ik heb geen oordeel over als je vindt dat je het hard moet aanpakken.

Omdat je denkt dat dat de beste manier is om je organisatie te versterken.

Maar als je het hard moet aanpakken.

Omdat je denkt dat dat de beste manier is om je organisatie te versterken.

Ik heb geen oordeel over als je vindt dat je het hard moet aanpakken.

Omdat je denkt dat dat de beste manier is om je organisatie te bestrijden.

Dus doe vooral je ding.

Maar als het niet werkt.

Probeer het dan eens op deze manier.

En dan geef ik ze dat mee.

En dan krijg ik super leuke reacties.

Bijvoorbeeld van mensen die zeggen.

Ik heb dat ding al een hele maand in mijn zak.

Gaaf toch?

Dus als je een grote directeur ziet met een buppieachtig ding in zijn zak.

Dan is de kans aanwezig dat ik hem ontmoet heb.

Dan zijn ze bij jou geweest.

Dus het herinnert ze dan aan.

Ik kan effectiever zijn als ik niet loop te pushen.

Ja.

Mooi samengevat.

Een bolletje.

Nou Peter,

Heel erg bedankt.

Je hebt mij weer opnieuw geïnspireerd.

Om nog beter op te letten.

En nog iets minder te pushen.

En te kijken of het dan stiekem nog makkelijker gaat.

Ik heb ook wat van jou geleerd.

Dus dank je wel.

Dank je wel.