Ruimte Geven Aan Gevoelens

Ruimte geven aan gevoelens is een mindfulnesspraktijk waarbij je:

Bewustwording: Identificeer en erken je gevoelens zonder oordeel.

Observatie: Observeer de sensaties in je lichaam die met deze gevoelens samenhangen.

Acceptatie: Sta jezelf toe de gevoelens te ervaren zonder ze te onderdrukken.

Loslaten: Laat de gevoelens voorbijgaan, wetende dat ze tijdelijk zijn.

Deze praktijk helpt bij emotionele regulatie, het verminderen van angst en het cultiveren van emotioneel welzijn. Het geeft je ruimte om op een gezonde manier met je gevoelens om te gaan.

Transcript

Ruimte geven aan gevoelens.

Ga rustig zitten,

Met je rug ontspannen rechtop,

Stevig en waardig,

Je armen en schouders ontspannen,

Je handen losjes in je schoot of op je bovenbenen.

En als het oké voor je voelt,

Dan kun je voor deze oefening je ogen sluiten.

Richt dan de aandacht op je adem,

Bij de buik of op een andere plek waar je de adem goed voelt.

Richt dan je aandacht op iets dat een beetje moeilijk voor je is.

Iets dat op dit moment speelt of je dwars zit,

Misschien een pijnlijk gevoel ergens in je lichaam,

Een onprettige herinnering of voorval,

Een klus die niet af is.

Focus je dan op dat moeilijke dat je hebt uitgekozen en ga naar de kern,

Het meest moeilijke moment.

En stel je open voor wat dit bij je oproept,

Zo open als je op dit moment kunt zijn.

En merk ook op hoe deze moeilijkheid doorwerkt in je lichaam.

Wat neem je waar in je lichaam?

Wat merk je op?

Misschien voel je iets in je buik,

In je borst,

In je keel,

Je kaken of op een andere plek.

Wat je ook voelt en waar je het ook voelt,

Je zou je ervoor open kunnen stellen.

Je zou je kunnen voorstellen dat je naar die plek toe ademt,

Er met de adem doorheen spoelt of er omheen ademt en er dan weer vanaf ademt.

En er met je adem zachte aandacht naartoe brengt.

En terwijl je zo aandacht schenkt aan je ademhaling en aan de gevoelens in je lichaam die met die moeilijkheid samenhangen,

Zou je ook iets tegen jezelf kunnen zeggen in gedachten,

Zoals het is oké.

Het is oké om dit nu te voelen.

Dit hoort nu bij mij en bij deze situatie.

Ik stel me ervoor open.

Het mag er zijn.

Het is er nu toch al.

Ik laat het toe.

En het kan zijn dat je hierbij ook iets opmerkt van een innerlijke reactie op datgene wat je voelt.

Misschien iets van erbij weg willen,

Je best doen,

Je schrap zetten,

Het niet oké vinden.

En ook dat is prima.

Kijk of je deze innerlijke reactie kunt zien als iets dat nu bij jou en bij deze situatie hoort.

Maar je zou ook kunnen nagaan waar in je lichaam deze innerlijke reactie voelbaar is.

En ook die toelaten in je aandacht.

Ook dit mag er zijn.

Zachtjes ademend rondom de plekken.

De plekken waar je de reactie waarneemt.

En de plekken waar de moeilijkheid doorwerkt.

Het is oké.

Dit alles hoort nu bij mij in deze situatie.

Ik laat het toe.

En na verloop van tijd breng je de aandacht weer terug naar de moeilijkheid waarmee je begon.

En je richt je aandacht opnieuw op de kern of het pijnlijkste aspecten van.

En opnieuw neem je waar wat bij je opkomt.

Je stelt je opnieuw open.

Ademend rondom de plekken in je lichaam waar die moeilijkheid doorwerkt.

Tegen jezelf zeggend het is oké,

Zo voelt dat nu.

Ik kan het aan om dit nu te voelen.

Ik laat het er zijn.

Je openstellend voor de gevoelens in je lichaam.

Voor je adem.

En wanneer er iets bij je opkomt.

Een gedachte,

Een emotie of een beeld.

Telkens weer het toelaten,

Het erkennen en je aandacht verschuiven naar je lichaam.

Je openstellend voor hoe het voelt in je lijf.

Wat er ook bij je opkomt.

Telkens weer met aandacht naar je lichaam.

Naar je adem.

En als er weer iets bij je opkomt van een gedachte,

Een beeld,

Een emotie,

Een herinnering.

Stel je er voor open.

Herinner jezelf eraan om het toe te laten.

En je aandacht te verschuiven naar je lichaam.

En te voelen hoe het aanvoelt.

Het is oké om hier een paar minuten mijn aandacht op te richten.

Ik laat het toe.

En als je wilt,

Kun je nog een keer teruggaan met je aandacht naar het moeilijke waar je deze meditatie mee begon.

Focussen op het moeilijkste beeld ervan.

Het moeilijkste aspect ervan.

En je opnieuw openstellen voor wat het met je doet.

En voor hoe dat in je lichaam voelbaar is.

Of je kunt ervoor kiezen om je aandacht sterker te focussen op de adem.

Breng dan je aandacht terug naar de adem.

Naar de buik of een andere plek waar je de adem goed voelt.

En volg een paar ademhalingen.

En breid dan de aandacht uit naar de ruimte waar je bent.

En je omgeving.

De geluiden.

Om dan straks als je de belletjes hoort,

De oefening af te ronden.

En dan rustig de overgang te maken van deze oefening naar de bezigheden van hierna.