Oog van de Storm

In deze meditatie oefenen we om te kunnen gaan met de stormen in ons leven - dat wil zeggen: hoe we om kunnen gaan met stress en stressvolle situaties.
We zijn daarbij geen bergen, maar mensen: kwetsbaar, raakbaar en verbonden met ons lichaam. Maar wanneer de storm er komt - en die komt er - kunnen we ruimte en stilte vinden in het oog van de orkaan.
Kunnen we zien, hoe we enkel slechts de lucht zijn, waar het weer in al zijn vormen aankomt, ronddwaalt en dan weer verder drijft?

Transcript

Recovery Dharma Oog van de orkaan Meditatie Ga op een manier zitten die voor jou prettig voelt,

Maar die ook een houding van waardigheid weerspiegelt.

Dat wil zeggen,

Neem een houding aan die respect uitstraalt en opmerkzaamheid,

Voor jezelf en voor de wereld om je heen.

Voel je hoofd gebalanceerd op je schouders en sta je gezicht en kaken toe om te ontspannen.

Probeer je rug recht te houden en je kin iets terug te trekken.

Ontspan je wangen en sta je lippen toe een hele lichte glimlach te vormen.

Rust je armen en je handen op een comfortabele plek in je schoot of op je benen.

Wees opmerkzaam op wat er gebeurt binnen jouw bewustzijn,

Hier en nu,

Zonder oordeel.

Terwijl je hier zit,

Begin je met het opmerken van de sensaties van de ademhaling.

Volg de ademhaling zoals die op natuurlijke wijze stroomt.

Breng je aandacht naar de plek die je voet beweegt,

Bij elke in- en uitademing.

Wees opmerkzaam op wat er gebeurt binnen jouw bewustzijn,

Hier en nu,

Zonder oordeel.

Je zult merken dat je aandacht van tijd tot tijd wegdrijft van de ademhaling.

Het is volkomen normaal dat gedachten leiden tot fantasieën,

Herinneringen,

Zorgen of dingen die je nog moet doen.

Als je opmerkt dat je geest afdwaalt,

Probeer dat dan tegemoet te komen met mildheid.

Je hoeft er niets aan te doen.

Er is niets om op te lossen.

Keer gewoon weer terug naar de ademhaling als anker en thuis.

Jij bent niet de gedachte,

Niet de emotie,

Niet het verhaal.

Jij bent het lichaam,

Hier en nu,

Dat ademt.

Dat is alles.

Als je inademt,

Wees je bewust van de inademing.

Als je uitademt,

Wees je bewust van de uitademing.

In deze meditatie gaan we oefenen hoe we om kunnen gaan met de stormen in ons leven.

Dat wil zeggen,

Met de situaties in ons leven die stress oproepen.

Stress is er in allerlei gradaties.

Het wordt door allerlei omstandigheden opgeroepen.

Soms is onze stress verbonden aan hele grote dingen.

Een nieuwe carrière,

Een scheiding,

Een verhuizing,

Therapie.

Soms is onze stress verbonden aan hele kleine,

Voor de hand liggende dingen.

Ons eten,

Onze portemonnee,

Slaap of het gebrek daaraan,

De immer aanwezige mensen om ons heen.

Stress is niet iets om ons voor te schamen.

Eerder is de erkenning dat er sprake is van stress een eerste stap naar goede zelfzorg en compassie voor jezelf en voor anderen.

We zijn mensen.

We zijn geen bergen.

We zijn niet van steen.

We zijn niet onaanraakbaar.

De tijd laat zijn sporen op ons achter.

Onze lichamen zijn zacht en ze zullen met de jaren vergaan,

Onherroepelijk en zonder weerstand.

Binnen ons stroomt van alles,

Met daarin allerlei stoffen,

Hormonen en bestanddelen die invloed hebben op alles in ons,

Waaronder onze ademhaling,

Ons hart,

Ontdenken en ons voelen.

Alles is met alles verbonden,

Ook in ons lichaam.

Onze perceptie van wat we denken dat werkelijkheid is,

Heeft invloed op hoe ons limbische brein zou reageren en ons lichaam beïnvloed.

Angst en stress zijn een optoosom van onder meer onze hartkloppingen,

Onze zweetreacties,

Trillingen,

Aanspanningen van spieren en versnellende ademhaling.

En zo heeft de vertraagde,

Diepe inademing en uitademing,

Het bewust ontspannen van de spieren,

Aandacht hebben voor onze spanningen,

Trillingen en vibraties en het zachte troosten van ons hart,

Invloed op ons limbisch brein en zal zo de perceptie beïnvloeden van wat we zien als werkelijkheid.

Als je inademt,

Wees je bewust van je inademen.

Als je uitademt,

Wees je bewust van de uitademen.

Diep inademen en diep uitademen is een uitdrukking van zelfcompassie en zelfzorg.

Stel jezelf nu voor dat je in een groot veld staat met niemand om je heen.

Alles is kalm daar op dat veld.

Het veld is groen,

Dan vredig.

Je bent ombringt door de natuur.

In de verte ruisen bomen en struiken en is de lucht helder en blauw.

Het gras is zacht en je voelt je uitgenodigd om te gaan liggen.

In de verte komt er een storm aan.

De lucht betrekt.

De wind trekt aan.

De lucht wordt donker,

Grijzer en je voelt de eerste druppels vallen.

Terwijl de storm steeds groter wordt en de wind steeds harder gaat blazen,

Ga je zitten,

Nog steeds in dat veld,

Onaangenaam.

Voor jouw ogen zie je hoe de wolken zich samentrekken en hoe de storm zich in de verte begint om te vormen tot een orkaan.

In dat veld heb je nu de keuze hoe te reageren.

De orkaan zal hoe dan ook overtrekken.

De storm komt er hoe dan ook aan.

Je kan opstaan en schreeuwen tegen de wolken.

Je kan je vuisten ballen en vechten tegen het onweer.

Je kan proberen weg te rennen,

Maar de bossen bieden geen beschutting tegen deze rukwind.

Geen huis kan je beschermen.

En het regent al.

De wind is er al.

Je bent al nat.

Dit is de orkaan en jij staat er middenin.

Diep inademen en diep uitademen is een uitdrukking van zelfcompassie en zelfzorg.

Je ademt in,

Wees je bewust van de inademen.

Je ademt uit,

En ben je bewust van de uitademen.

Je hebt de keuze om om de orkaan te reageren met angst en boosheid,

Met vechten of vluchten,

Of met liefde en compassie.

Inademend en uitademend en zorgend voor jezelf.

Storm is onze stress.

Het is onze reactie op angst,

Op zorgen,

Op de hoge eisen die we aan onszelf stellen,

Op de eenzaamheid,

Op onoplosbaar verdriet,

Op onmacht.

Soms zou de stress het binnen enkele momenten overnemen.

En of deze gevoelens nu reëel zijn of niet,

We kunnen onze reactie erop bepalen.

De storm zal groter worden,

De wolken worden donkerder,

De regen dikker.

De orkaan trekt over.

Dat is onvermijdelijk.

Plotseling is er,

Te midden van al dat lawaai en alle chaos,

Plotseling het oog van de orkaan.

Alles is hier kalm en vredig.

Vanuit het oog van de orkaan kun je alle chaosen rondom je zien.

Maar binnen is het kalm en is de rust van jouw adem.

Dit is jouw ruimte.

Hier is de plek van je ademhalen.

Wanneer de stress het overneemt,

Kun je je laten meevoeren met de storm.

Je wordt dan zelf de storm.

Maar je kunt de orkaan ook laten overtrekken en er midden in gaan zitten.

Je kunt dan zien dat je lichaam het centrum is van alles en dat alle stress enkel de orkaan is die je omringt en die komt en gaat.

Maar jij bent niet de orkaan.

Jij bent het oog van de orkaan.

Dit is jouw ademhalen.

Dit is jouw lichaam.

En alle rest is slechts het weer rondom je.

De storm verliest zijn kracht.

Komt het stilstand en langzaam gaat deze weer voorbij.

De regen vermindert en het druppelt enkel.

Je ziet de wolken wegdrijven terwijl de lucht weer lichter wordt.

Het zonlicht schijnt door de wolken terwijl ze verder drijven.

En de zon breekt door.

Stormen komen en gaan.

Gevoelens,

Emoties,

Behoeften en verhalen komen en gaan.

Ze hebben geen huis.

Stress is onze reactie.

In beweging gebracht door omstandigheden die in zichzelf ook weer uit elkaar vallen.

Wij bieden ze een huis.

Wij denken dat ze de werkelijkheid vormen.

Maar we doen zelf de deur op slot en houden de storm vast in onze eigen verhalen.

Wij zijn het oog van de orkaan.

We zijn slechts de ruimte waaromheen alle chaos plaatsvindt.

Wij zijn de lucht.

Alle rest is slechts het weer.

Deze meditatie komt zo tot een einde.

Erken jouw intentie om je aandacht te richten op de stormen in jouw hart en het oog van de orkaan in dit moment.

Hiermee ontwikkel je de kwaliteit om je zintuigen te openen voor de levendigheid,

De vitaliteit en de verandering van het huidige moment,

Terwijl je nieuwsgierig blijft en open staat voor alles wat er in jou aandient,

Zonder oordeel.

Dan,

Wanneer je er klaar voor bent,

Kun je je ogen openen en je aandacht richten op de ruimte waar je je bevindt.