Jezelf omarmen met zelfcompassie

In deze meditatie gaan we oefenen in het concreet maken van zelfcompassie. Zelfcompassie is soms voor mensen een lastige oefening, zeker als we niet gewend zijn om onze compassie met aandacht en opmerkzaamheid op onszelf te richten. Daarom maken we onze zelfcompassie in deze meditate concreet in de zin: "Dit is een moment van lijden. Lijden is een normaal onderdeel van het leven en van de menselijke conditie. Er is niks mis met mij en ik ben niet alleen. Moge ik mezelf accepteren zoals ik ben. En moge ik mezelf de zorg bieden waar mijn hart behoefte aan heeft in dit moment van lijden."

Transcript

Recovery Dharma Meditatie op zelfcompassie Jezelf omarmen met zachtheid Voor deze meditatie,

Die gaat over het beoefenen van zelfcompassie,

Wil ik jullie graag uitnodigen om een comfortabele zitpositie te zoeken,

Als dat mogelijk is.

Of anders kun je ook gaan liggen,

Wat maar voor jou het prettigst is.

Neem hoe dan ook een houding aan die zowel ontspannen is,

Als ook opmerkzaam en aanwezig.

Een houding die het evenwicht representeert tussen inspanning en ontspanning,

Tussen aandacht en rust.

Haal een paar keer diep adem om nog wat verder tot rust te komen in je lichaam en om met aandacht in het huidige moment te arriveren.

Als je dat nog niet hebt gedaan,

Kun je je ogen zachtjes sluiten,

Geheel of geloken,

Lichtgeopend en gericht op een vast punt voor je.

En als je je,

Om welke reden dan ook,

Ongemakkelijk voelt om met gesloten ogen aanwezig te zijn in de meditatie,

Is dat geen probleem.

Je kunt ook prima mediteren met je ogen open.

Haal een aantal keer diep adem,

Zonder te forceren of iets af te dwingen.

Gewoon een aantal diepe inademingen en uitademingen in je eigen tempo.

Merk op waar er nog spanning in je lichaam zit en kijk of je de mogelijkheid ervaart om bij iedere uitademing nog wat verder te ontspannen.

Ontspan het voorhoofd en de wenkbrauwen.

Ontspan de oogleden.

Ontspan de jukbeneren.

Ontspan de kaken.

Ontspan de nek.

Ontspan de schouders.

Ontspan de armen.

Adem in en merk bij het inademen eventuele verdere spanningen in het lichaam op.

En adem uit en probeer bij het uitademen te ontspannen door los te laten.

Los te laten.

Nu we ons zo hebben gezetteld in de ademhaling met een meer kaum en aanwezig lichaam gaan we in deze meditatie proberen om compassie voor onszelf te ontwikkelen.

Hiervoor wil ik je uitnodigen om in je geestesoog een klein moment van stress of emotioneel ongemak op te roepen dat je hebt ervaren.

Misschien vandaag,

Of misschien deze week,

Of misschien gewoon op dit moment.

Ook het werken aan zelfcompassie kan soms weerstand of pijnlijke emoties oproepen.

Voor de oefening is dat geen probleem.

Het kan elk moment van emotionele pijn of ongemak zijn.

Maar vooral van belang is om te proberen de ervaring van het ongemak niet direct te groot te maken.

Kies een klein moment van ongemak,

Dat is genoeg.

Een klein moment van schaamte of een lichte steek van afwijzing in een gesprek of een moment van ontwoereikendheid of verdriet of angst om niet opgemerkt te worden.

En terwijl je dat moment in de geest voorbij laat drijven,

Kun je tegelijk als dat goed voor je voelt één hand of beide handen op je hart leggen en de rustgevende warmte en aandacht van je handen naar je hart laten stromen.

Breng niet alleen bewustzijn en aandacht,

Maar vooral ook een soort liefdevol bewustzijn en een zachte,

Warme vorm van vriendelijkheid naar jezelf in deze herinnering aan de ervaring.

Kijk of je de mogelijkheid ziet om je te herinneren hoe het moment voelde en probeer daarbij enkel waar te nemen en niet verstrikt te raken in het verhaal of in enig oordeel.

Het kan daarbij helpend zijn om vooral bij de lichamelijke ervaring van het gevoel van dat moment te blijven.

Waar voel je op dit moment het ongemak of de pijnlijke emotie het meest in jouw lichaam?

En probeer zacht en warm contact te maken met deze sensaties die in je lichaam opkomen.

Probeer nu,

Terwijl je contact maakt met dit moment van ongemak,

Langzaam en zacht tegen jezelf te zeggen,

Dit is een moment van lijden.

Of misschien gewoon een zin als,

Auw,

Dit doet pijn.

Of,

Dat is stressvol.

Zoek een zin die deze ervaring van lijden voor jou erkent.

Voel hoe je lichaam in- en uitademt,

Met je handen op je hart,

En blijf zacht en langzaam tegen jezelf zeggen,

Lijden hoort bij het leven.

Er is niets mis met mij en ik ben niet alleen in deze ervaring.

Of zeg gewoon voor jezelf,

Dit moment van lijden hoort bij het leven.

Er is niets dat ik moet oplossen en ik ben er voor je.

Dit is een moment van lijden.

Lijden hoort bij het leven.

Er is niets mis met mij en ik ben niet alleen in deze ervaring van worsteling.

Gun jezelf de boodschap die voor jou geschikt is om de pijn van het moment te erkennen en tegelijk te onthouden dat je niet alleen bent in deze ervaring van lijden.

Er zijn miljoenen mensen in de wereld en we ervaren allemaal lijden.

Lijden is gewoon een onderdeel van de menselijke ervaring.

Dus herhaal langzaam en zachtjes,

Lijden hoort bij het leven en ik ben niet alleen.

Of,

Zo voelt het als iemand worstelt met het leven en we worstelen allemaal.

Lijden hoort bij het leven en ik ben niet alleen.

Kijk nu of je de ruimte in jezelf ervaart om jezelf woorden van vriendelijkheid en mededogen aan te bieden.

Woorden die je op dit moment misschien nodig hebt om te horen en die je kunnen ondersteunen om op gezonde wijze om te gaan met dit moment van pijn.

Open je hart en geest om te horen wat je nodig hebt,

Wat je steunt en wat je troost.

Je kunt bijvoorbeeld tegen jezelf zeggen,

Mogen ik vriendelijk en zacht zijn voor mezelf?

Een andere manier om dit te zeggen is,

Mogen ik mezelf geven,

Wat ik nodig heb?

Kijk of je woorden kunt vinden voor waar je hart op dit moment behoefte aan heeft.

Misschien kun je zeggen,

Mogen ik mezelf accepteren zoals ik ben?

Of,

Ik luister en ik zal me niet afwenden.

Onthoud in ieder geval deze boodschap.

Dit is een moment van lijden.

Lijden hoort bij het leven en ik ben niet alleen.

Mogen ik vriendelijk zijn voor mezelf?

En als je moeite hebt om de juiste woorden te vinden die jouw hart met zachtheid vullen,

Stel je dan voor dat een dierbare vriend of geliefde dezelfde pijn zou ervaren als jij.

Wat zou je tegen deze persoon zeggen?

Welke boodschap zou je,

Van hart tot hart,

Aan die persoon willen overbrengen?

En kijk nu of je dezelfde boodschap aan jezelf kunt geven.

Dit is een moment van lijden.

Lijden hoort bij het leven en ik ben niet alleen.

Mogen ik vriendelijk zijn voor mezelf?

En als je merkt dat je geest afgeleid raakt,

Als je aandacht verstrikt raakt in verhalen of oordelen,

Of dat er slaperigheid op komt,

Of afkeer in de oefening,

Dan kun je altijd terugkeren naar de adem en het lichaam als jouw anker in dit moment.

Er is geen probleem.

Er is niets wat je hoeft op te lossen.

Je mag altijd terugkeren naar jouw anker en de ervaring van het ongemak voorbij laten stromen.

Zelfcompassie is een actie waar je op elk moment opnieuw mee kan beginnen.

En terwijl we zo langzaam het einde van deze meditatie naderen,

Wil ik graag een gedicht met jullie delen,

Getiteld Omarm jezelf met zachtheid.

Mijn vriend,

Mijn vriend,

Ik zie een storm in je razen.

Zoveel verdriet en zoveel angst.

Maar ik ben hier bij je,

Slechts een stille ademhaling verwijderd.

Dus laat mij de lamp voor je vasthouden.

Dan kun jij jouw angsten in je armen houden.

Mijn vriend,

Mijn vriend,

Ik weet dat de wereld je pijn doet,

Zo'n rauwe plek van lijden.

Maar je bent hier niet alleen.

Dat ben je ook nooit geweest.

Dus laat mij de kaars voor je vasthouden.

Dan kun jij jouw hart in je armen houden.

Mijn vriend,

Mijn vriend,

Ik zie dat er een ruimte in je is.

Mijn hartslag naast die van jou.

Dus houd jezelf met zachtheid vast.

Ik weet het,

Ja,

Je kunt het.

Wees de liefde zelf,

Mijn vriend.

Want mijn adem is die van jou.

En jouw hartslag is die van mij.

Probeer nu langzaam weer terug te keren en thuis te komen in je eigen lichaam,

Hart en geest.

Voel en ervaar de rust en de kalmte die jouw eigen vriendelijke woorden achterlaten in je hart,

Als woorden van troost die je kunnen helpen om thuis te komen in de beoefening van compassie voor jezelf.

Neem een kort moment om jezelf te bedanken voor deze beoefening.

Wat de meditatie je ook heeft gebracht,

Je hebt je hart en je geest gevuld met een intentie tot compassie en vriendelijkheid.

En daarvoor mag je jezelf bedanken.

Dan,

Wanneer jij er klaar voor bent,

Kun je je ogen zachtjes en langzaam openen.

En je aandacht richten op de ruimte waar je je in bevindt.