De bergmeditatie: diepe rust van binnen ervaren

Oefening 7 De bergmeditatie Ga voor deze meditatie bij voorkeur op de grond zitten,

Bijvoorbeeld op een kussentje.

En als dat moeilijk is,

Kan je ook op een stoel zitten.

Je hoofd staat recht op je nek en schouders.

En je kin trekt je nu iets in,

Richting borstbeen.

En je ogen geloken ongeveer anderhalve meter naar beneden gericht.

Ontspan je ogen en maak je blik open,

Zodat je niet te veel focust.

Maar als je dat prettiger vindt,

Kan je ook je ogen dicht doen.

Je zit waardig met een rechte rug en het is alsof er aan een touwtje wordt getrokken,

Wat op je kruin is vastgemaakt,

Waardoor je rug iets rechter komt te staan.

Niet te strak,

Wel recht en ontspannen.

En dan breng je nu je aandacht naar je ademhaling.

Je bent je bewust van elke adem,

De inademing en de uitademing.

En je observeert je ademhaling zonder er iets aan te veranderen of te verbeteren.

En de adem gaat zoals die gaat.

Je lichaam is stil en je zit met een houding van waardigheid.

Stel je nu eens een mooie berg voor.

Een berg die je zelf kent of een berg in fantasie.

Een berg die speciaal is voor jou.

Hoe is de vorm van de berg?

Hoe ziet de berg eruit?

En de top?

En de zijkanten?

En hoe ziet de onderkant van de berg eruit?

Dit is jouw berg.

Jouw speciale berg.

En deze berg heeft iets wat tegelijkertijd bij alle bergen hoort.

Iets van universeel berg zijn.

Misschien heeft jouw berg veel bomen of weinig of verschillende begroeiing.

Misschien heeft jouw berg een bijzondere top of een paar toppen of vlakten bovenop de berg.

Kijk eens naar de kwaliteiten van de berg.

Zoals de stevigheid,

De stabiliteit.

Misschien ontdek je nog andere kwaliteiten.

Kan je zitten met de kwaliteiten van de berg?

Heel stevig en stil.

Daar zijn geen woorden of gedachten meer bij.

Je bent helemaal aanwezig als een stevige en rustige berg.

Kijk eens of er nog meer kwaliteiten zijn en zit met deze kwaliteiten.

De berg zit gewoon berg te zijn.

De hele dag door.

De berg is er ook als de zon er komt,

Aan de hemel staat en weer onder gaat.

Ook al verandert er veel in ons leven.

Er is de dag,

De nacht,

Dan weer de dag en zo verder.

En de berg zit daar stevig en rustig.

Dan komen de jaargetijden.

Het wordt herfst.

De kleuren en geuren veranderen.

De temperatuur gaat naar beneden.

En misschien valt er een stevige regenbui.

De berg is rustig en stevig.

De berg is er gewoon.

De berg zit gewoon zichzelf te zijn.

Dan komt de winter en het wordt kouder.

Misschien valt er sneeuw en is er ijzel.

En de kleuren en geuren veranderen.

En dan komt de lente weer.

De vogels zingen en de planten krijgen bloemen.

En op hoge hellingen is er weer kleur.

En er komen bladeren aan de bomen.

En de beekjes worden breder.

Met veel water van de sneeuw in de bergen die gesmolten is.

En door dit alles heen blijft de berg zitten.

Onbewogen door de weersomstandigheden heen.

Onverstoorbaar door wat er aan de buitenkant gebeurt.

En dan komt de zomer.

Er is misschien sneeuw op de toppen.

Misschien ook niet.

En er komen andere kleuren.

En misschien bloemen.

Andere planten.

Als we zitten met de kwaliteiten van de berg.

Dan kunnen we dezelfde stilte en stevigheid hebben als de berg.

We kunnen dezelfde rust en stabiliteit hebben als de berg.

Ook al verandert er veel in ons leven.

Van dag tot dag.

Van uur tot uur.

Van seconde tot seconde.

Net als de jaartijden waarin alles verandert.

Als we stilzitten merken we de veranderingen binnen en buiten ons.

In ons denken en ons gevoel.

Net als de berg.

We hebben in ons leven bijvoorbeeld ook tijden van licht en donker.

Van plezierige en onplezierige gebeurtenissen.

We hebben stormen in onze buitenwereld.

En stormen binnen in ons.

Soms is er pijn en verdriet in ons.

En soms plezier en kunnen we genieten.

Ook ons uiterlijk verandert steeds.

Net als de berg.

Door in onze meditatie ons te verbinden met de kwaliteiten van de berg.

Kunnen we de stevigheid en de kalpte van de berg zelf aannemen.

We kunnen de energie van de berg als het ware gebruiken om elk moment met aandacht en helderheid tegemoet te treden.

Het kan ons helpen om te zien dat onze gedachten en gevoelens en alle dingen die ons overkomen veel hebben van het weer op en om de berg.

We zijn niet onze gedachten en gevoelens.

Ze veranderen van moment tot moment.

We ontkennen de veranderende weersomstandigheden in ons leven niet.

Maar we kunnen ze wel tegemoet treden.

Ze door leven en onder ogen zien.

En zo leren we de ware aard van al deze veranderingen in ons leven te zien.

Als we deze veranderingen ervaren en onder ogen zien,

Dan leren we ook een diepere wijsheid en stilte kennen midden in al die stormen.

Dat is wat bergen ons kunnen leren.

Nu kan je nog wat tijd stilzitten in meditatie als berg van moment tot moment totdat je het belletje hoort.