Ontspannen langs de rivier: gedachten loslaten

Op zoek naar een plek waar jij comfortabel ligt.

Waar je voelt dat je warm genoeg bent.

En weet dat je een tijdje niet gestoord zal worden.

Contact maken met liggen hier op de ondergrond.

Voel jezelf liggen.

En begin dan eens met adem groot en diep in.

En zucht jezelf helemaal leeg.

Dat doen we dan nog een keer.

Adem is groot,

Vol en diep in.

En blaas hem echt even helemaal uit.

Er komt nog een derde laatste van die.

Adem is zo groot,

Zo vol,

Zo diep in als jij dat kan.

Hou dan adem even vast.

Even vasthouden.

En dan blaas je helemaal leeg.

Voelend hoe je adem weer op gang komt,

Het gaat als vanzelf,

Hoef je nu niks meer voor te doen.

Vind zo'n plek in je lijf.

Doe je nog een laatste check,

Is het comfortabel genoeg en warm genoeg om zo een tijdje hier te liggen.

Dan begin je deze keer helemaal hoog bij je kruin,

Het hoogste punt van je lijf.

En dan voel je daar vandaan op weg naar beneden dat je je lijf helemaal mag gaan ontspannen.

Dus voel eens vanaf je kruin dat je contact maakt met je achterhoofd.

En dan stel je je voor dat je je achterhoofd wat zwaarder kan neerleggen.

Je kijkt of je nog wat ontspanning kan brengen in je gezicht.

Bijvoorbeeld bij je oogleden.

Je slapen.

Je wangen.

Je ontspant hem bij je nek en je hals.

Dan ga je je schoudergebied zwaar maken.

Je voelt je schouderbladen liggend op de ondergrond.

Je voelt de spieren van je schouders ontspannen.

Je sleutelbenen.

En ook je oksels.

Vervolgens worden je beide armen zwaarder.

Ontspan je de polsen.

Een gevoel van loslaten bij je ham.

Je voelt je ribbenkast wegzinken.

Voel eens waar je ribbenkast de ondergrond raakt.

Het lijkt net alsof je ribbenkast een beetje zwaarder wordt.

Wegzinkt.

Je voelt ook de zijkant van je ribbenkast.

Je ontspant de voorkant van je ribbenkast.

Rondom je borstbeen.

Voel eens hoe er alle ruimte komt voor je natuurlijke adem.

Ontspan je ribbenkast.

Je gaat naar je onderrug en je stelt je voor dat je je onderrug nog een beetje laat zakken richting die ondergrond.

Je ontspant je flanken.

Je maakt hem zacht bij je buikspieren,

Zacht rondom je navel.

Je beelspieren ontspannen.

Voel eens of je nog wat spanning in je bekken kan loslaten.

Ontspan je bekkenbodem.

Maak dan je beide benen zwaarder.

Je beenspieren helemaal ontspannen.

Rust ook voor je enkels.

Ontspannen bij je hakken,

Je voetzolen,

Je wreven,

Je tenen.

Ontspan je voeten.

Dan zijn we helemaal van je kruin richting je voetzolen gegaan.

En dan wil ik je vragen nog eens een keer van je voetzolen omhoog naar je kruin eens te checken of je nog ergens spanning tegenkomt die je nog los kan laten.

En dan beeld je je in dat je naast een groot rivier zit.

Als je deze hoort heb je soms gelijk een beeld van een plek waar je bent geweest,

Dat mag.

En als je merkt ik ga vandaag een rivier maken,

Dat mag ook.

Dus stel je eens voor,

Je zit bij een rivier,

Een stromende rivier.

Een plekje waar jij comfortabel zit,

Dus wat heb je daarvoor nodig?

Eventueel bummel je met je blote voeten in het water,

Dat hoeft niet.

Kijk wat jij fijn vindt.

De temperatuur waar je bent voelt goed.

En je weet,

Het is een veilige plek,

Niemand gaat je hier stoelen.

Een rustig stromende rivier,

Waar je de schitteringen van de zon op die golven ziet.

Kalmaan kabbelt het water voor je langs.

Rustgevend geluid van water,

Kalmerend effect van die constante beweging.

Alles goed,

Alles veilig.

Onder zoveel tijd valt er een boomblad op het water en dit warrelt zo in beeld.

Komt in de eenhoek,

In de ooghoek voorbij.

Het warrelt zo door je beeld en verdwijnt aan de andere kant opuit je.

En die bladeren die vallen op het water,

Die gaan we gebruiken om dingen die jij los wil laten,

Los te laten.

Het kan om willekeurig gedachten gaan die nu voorbij komen waar je geen zin in hebt,

Want je denkt ik wil graag bij dit beeld blijven.

Als er een gedachte voorbij komt,

Dan leg je hem als het ware op zo'n voorbij drijvend blad.

Het drijft vanzelf uit.

Maar het kunnen ook mooie uitnodigingen zijn om los te laten wat je niet bij je wilt dragen.

Zware emoties die in je lijf vastzitten.

Bepaalde beelden die je door je hoofd gaan.

Bepaalde herinneringen die vastvoelen in je lijf.

Alsof je ze los kan laten,

Kan neerleggen op een voorbij drijvend blad.

En dan probeer je geen oordeel over het aantal bladeren dat je nodig hebt hiervoor.

Er komen er zoveel voorbij als jij nodig hebt om los te laten vandaag.

En in momenten van kalmte,

Geniet van de schitteringen van de zon op het water.

Een opschonend,

Loslatend moment.

Er komen zo vaak zoveel bladeren voorbij als jij nodig hebt.

Om gedachten,

Herinneringen,

Emoties op de neer te kunnen leggen.

En dat ze uit beeld mogen verdwijnen.

Je ze hier en nu los mag laten.

Een laatste paar bladeren komen voorbij,

Voordat wat jij hier en nu nog wil loslaten.

En dan zitten we hier nog aan het water.

Maar maken we mee hoe het van een zonnige dag naar een warme,

Mooie nacht gaat.

De kleuren om je heen veranderen.

De geluiden om je heen veranderen.

Nog steeds comfortabel qua temperatuur.

Nog steeds een heel veilig gevoel.

En in plaats van dat we nu de schitteringen van de zon op het water zien,

Zien we de schittering van een volle maan op het water.

Kijk naar dat dansende licht op het water.