8 Uur Slaapverhaal: Kruidenwerker In Het Woud

Welkom bij Echoes of Serenity.

Je gaat luisteren naar een slaapverhaal voor volwassenen.

Het is bedoeld om je te helpen ontspannen,

Zodat je gemakkelijker in slaap kunt vallen.

Zorg ervoor dat je naar dit verhaal met zachte muziek en omgevingsgeluiden luistert in een veilige en stille omgeving.

En onthoud,

Als je dit verhaal over de wereld van Emberfall leuk vindt,

Luister dan ook eens naar een van mijn andere verhalen,

Die eveneens plaatsvinden in de wereld in en om Emberfall Academy.

Zoals de magische spa en de ontdekking van de oneindige verborgen archieven.

Laten we ons nu onderdompelen in dit nieuwe verhaal.

Ik wens je rustgevende,

Magische dromen.

In dit verhaal ben jij een kruidenwerker,

Wonend in een afgelegen deel van het Emberfall bos.

Je zorgt voor je planten,

Je kruiden en alle dieren in je tuin.

Je doet een heling voor een plant en wanneer de avond valt,

Besluit je buiten te blijven,

In je knussenhangmat,

Om naar de sterrenhemel te kijken.

Kruiden,

Planten en bomen hebben maar weinig geheimen voor jou.

Je leeft diep verscholen in de bossen van Emberfall,

Vlakbij het Kaloa-meer.

Leven te midden van het groen,

In alle rust en met de ruimte om je heen,

Dat is waar je altijd naar hebt verlangd.

Je woont hier al jaren alleen,

In dit gezellige huisje in het bos.

De dieren ken je en dat geldt ook voor de mystieke en magische wezens.

Je leeft in harmonie met hen samen.

Het is een prachtige,

Zonnige zomerdag en je hebt de hele dag in je tuin gewerkt.

Het is heerlijk werk,

Snoeien,

Planten,

Zorgen voor kwetsbare zeilingen,

Hun kracht weer naar boven halen en luisteren naar wat ze je te vertellen hebben.

Je hebt altijd al een talent gehad voor het werken met de natuur.

Als kind wilde je niet naar school,

Zelfs niet naar de Emberfall Academy,

Waar je magie kon leren.

Je was liever buiten.

Soms speelde je met je grenzeloze fantasie alle verhalen na die je kende,

Maar vaak genoeg lag je gewoon op je rug onder de bomen en keek je hoe het leven om je heen groeide.

Het vertelde je alles wat je wilde weten.

Je was anders dan andere kinderen.

Sommige volwassenen waren daar niet zo blij mee,

Maar de bomen vertelden je dat je precies was wie je moest zijn,

Een kruidenwerker.

Je glimlacht in jezelf.

Je was best een bijzonder kind,

Altijd op jezelf.

Je voelde weinig connectie met de andere kinderen,

Maar je voelde des te meer verbondenheid met planten en dieren.

Je wandelt langzaam door de tuin,

Over de smalle paadjes,

Langs kruiden,

Specerijen,

Planten die anderen als onkruid zien,

Fruitbomen en struiken.

Elke plant heeft een verhaal.

Je laat je vingers langs de bladeren glijden en voelt de ruwe schors,

Zachte fluweelachtige blaadjes,

Prikkende doorns of gladde stengels,

Maar je voelt ook hun unieke energie.

De zon schijnt warm op je huid en op al het groen om je heen.

De aarde haalt diep adem en absorbeert die warmte als een heerlijke balsum.

Je blote voeten voelen de warme grond.

De krekels scherpen,

De vogels zingen en de heerlijke kalmte van de natuur voelt als een warm bad.

Langzaam dwaal je door de tuin,

Die deels geordend is,

Maar deels ook zijn eigen gang mag gaan.

Oregano weet heel goed waar hij het beste groeit.

Een paar pompoenplanten,

Die,

Nu het nog hoogzomer is,

Nog geen vruchthemmen gevormd,

Groeien langs de rand van de tuin.

Je tuin loopt naadloos over in het wilde bos.

Als kruidenwerker kun je ook in het woud allerlei nuttige planten vinden.

De natuur is een eindeloze apotheek voor wie de helende krachten van planten kent.

Je passeert pepermunt,

Goudsbloem,

Lavendel,

Sint-Janskruid en klimop.

Plotseling hoor je geritsel,

En sta je stil.

Je hebt veel kleine helpers in je tuin,

Wezens met wie je samenwerkt en die hun eigen talenten hebben met planten en kruiden.

Je heurt neer op het smalle pad en er verschijnt een kabouter met een grote glimlach op zijn gezicht.

Het is Hanno,

Een oud mannetje dat al jarenlang de tuin verzorgt.

Je groet hem vriendelijk.

Hé Hanno,

Wat ben je aan het doen?

Hij heeft een klein emmertje in zijn handen.

Ik heb wat voeding bij de lavendel gestrooid en wat extra water gegeven.

Ik weet dat je voorzichtig bent met water,

Legt het kleine mannetje uit.

Maar de lavendel staat in de volle zon en ik zag dat ze het echt nodig had.

Ik geloof je direct,

Verzeker je Hanno.

Hij heeft een sterke band met de kruiden en ook al zag de lavendel er nog goed uit,

De plant had waarschijnlijk erg dorst.

Het is zo vriendelijk van je dat je zo zorgzaam bent voor de tuin.

Je glimlacht en er verschijnt een brede grijns op Hanno's rimpelige gezicht.

En wat ga jij doen nu de dag ten einde loopt,

Vraagt hij.

Ik geniet gewoon van de rust,

Zeg je.

Ik wandel even langs alle bewoners van de tuin.

Maak een praatje.

En misschien maak ik straks nog een zalf of elixir.

En dan,

Als de avond valt,

Baat ik in het stille,

Zilveren licht van de maan en luister ik hoe de tuin tot rust komt.

Hanno knikt.

Het is bijna tijd voor mij om terug te gaan naar mijn huisje.

Hanno woont in een holte van een van de oude bomen aan de rand van de tuin.

Als je in je luie stoel in de huiskamer zit,

Kun je net de lichtjes achter de ramen van hun huisje zien.

Het geeft je altijd een warm gevoel te weten dat ze daar wonen,

Veilig en knus in de boom.

Jullie nemen afscheid van elkaar en gaan ieder je eigen weg.

Het smalle pad slingert tussen de planten door.

Je stopt bij een hibiscus.

Er staan er een paar verspreid door de tuin.

Maar bij deze valt je iets op.

De plant bloeit uitbundig met prachtige,

Dieproze bloemen.

En je herinnert je meteen dat hij veel medicinale eigenschappen bezit,

Die goed zijn voor ontstekingen,

Neerslachtigheid en slecht functionerende nieren.

De bladeren,

Bloemen en zaden kunnen gebruikt worden voor helende middeltjes.

Maar wat is er mis met deze hibiscus?

Het was alsof hij je riep.

Je stapt over wat tijmplanten heen om dichterbij te komen.

Deze plant heeft het duidelijk zwaar.

Is hij misschien ziek?

Je stemt je af en voelt een tinteling.

Een geknaag.

En je voelt ziekte en zwakte.

Snel laat je je blik over de bladeren en stengels gaan.

En daar zie je het.

Hij heeft bladluis,

Zwarte stipjes die langzaam het leven uit de prachtige plant zuigen.

Hoewel bladluissen ook hun plek hebben in het ecosysteem,

Is het belangrijk dat ze niet de overhand krijgen.

Je bent van plan iets te bedenken om deze plant te ondersteunen en hem onaantrekkelijk te maken voor de luizen.

Je plaatst je vingers op een blad.

Het is warm van de zon en voelt zacht en glad aan.

Je stuurt beelden van steun en heling door en vraagt de bladluizen om een ander plekje te zoeken.

Je werkt met energie uit de kosmos en de aarde om de hibiscus kracht en gezondheid te geven.

Je blijft een paar minuten geconcentreerd op de heling.

Even later voel je dat het genoeg is.

Voorzichtig haal je je vingers van de plant.

Bedank de aarde en de kosmos.

En vervolg daarna rustig je wandeling door de tuin.

Wanneer je de bomen nadert,

Stap je de schaduw in.

Het is hier wat koeler en de aarde ruikt vochtig.

Naar leven en groen.

Hier groeien planten die van koelte houden en met minder licht toekunnen.

Er staat ook een prachtige beuk met een zachte,

Liefdevolle energie.

Je benadert de boom met een glimlach.

Wanneer je deze beuk bezoekt,

Weet je dat je niet alleen de boom zult ontmoeten,

Maar ook haar beschermende triade,

Liara.

Al snel hoor je een hoge giechel en een vrolijke stem.

Ook begroet je enthousiast.

Wat fijn om je weer te zien.

De vriendelijke triade zweeft naar je toe.

Ze leeft eigenlijk als energie in de boom,

Maar neemt een vorm aan om met je te kunnen praten.

Zelfs in deze vorm is ze nog deels doorzichtig.

Het wezen heeft lang,

Golvend groen haar en haar energie golft achter haar aan als stralend sterrenstof.

Niet alle triaden houden van contact met mensen,

Maar Liara wel.

Je groet haar terug terwijl je verder naar de boom loopt.

Ze dwarrelt om je heen als een kleine wervelwind.

Dan ga je bij de boom zitten,

Met je rug tegen de ruwe schors.

Liara kalmeert ook en zweeft naast je.

Je hebt meestal weinig woorden nodig en ook nu genieten jullie samen van de stilte.

De zon gaat onder,

De schaduwen worden langer.

De vogels vieren dat er weer een mooie dag voorbij is.

De insecten zijn nog druk bezig,

Zolang het licht is.

Je voelt je heerlijk op je gemak hier in de tuin,

Vlak naast het bos.

Je stemt je af op al het leven om je heen en Liara voegt haar krachten onmiddellijk bij die van jou.

Op deze manier kun jij waarnemen wat zij waarneemt.

De kleuren verdiepen zich.

Het prachtige groen wordt nog levendiger,

Bruisender en stralender.

De blauwe lucht vonkelt van energie.

Je ziet vonkjes van de salie springen.

Golven van energie die uit de basilicum stromen.

En over de grond zie je netwerken van verbinding tevoorschijn komen,

Waarin alle planten,

Insecten,

Dieren en zelfs de stenen met elkaar in contact komen.

Je leunt zwaar tegen de boom en voelt hoe deze je omhelst en je deelmaakt van zijn wereld.

Je voelt hoe zijn takken zich uitstrekken naar de kosmos,

Waaruit hij energetische levenskracht absorbeert.

Zijn wortels reiken diep de aarde in,

Door het koele zand.

Tussen stenen en rotsen,

Steeds dieper de zwarte aarde in,

Waar voedingsstoffen kunnen worden opgenomen die ervoor zorgen dat deze boom zo krachtig en sterk is.

Je voelt de aardende krachten,

Die jou ook verbinden met moeder aarde.

Je neemt de tijd om deze verbondenheid met alles om je heen te ervaren.

Uiteindelijk kom je weer terug bij jezelf.

Je voelt je verfrist en opgeladen door dit moment van rust.

Je bedankt de boom,

Liara en alle natuur om je heen.

Langzaam sta je op en zeugt diep.

Het is tijd om te kijken wat er in je huisje moet gebeuren en dan de dag af te sluiten.

Je loopt door je tuin naar de voordeur.

Je huisje is klein.

Het heeft een woonkamer met een kleine keuken,

Een slaapkamer en een werkkamer die vol staat met boeken,

Potten en flessen.

Er is ook een werktafel waar je je kruidenmixen klaarmaakt.

Deze verkoop je af en toe aan de toverdrankwinkel in Amberville,

Zodat je een klein inkomen hebt.

Zodra je binnenstapt,

Wordt je begroet door je familier.

Een kat met een dikke,

Lange,

Zwarte vacht,

Genaamd Zora.

Ze neemt een aanloop en springt tegen je op.

En in één vloeiende beweging til je haar op.

Ze spint luid en wrijft haar kopje tegen je kin.

Hallo lieverd,

Ik heb jou ook gemist,

Fluister je zachtjes.

Terwijl je haar draagt,

Loop je naar de keuken om een kop thee te zetten.

Je zet Zora even op de eettafel en pookt het vuur in het fornuis op.

Het hout knettert en de vlammen laaien snel op.

Terwijl het water voor de thee warm wordt,

Knuffel je nog even met Zora.

Haar tevredige spin drilt in je borstkas.

Het water is klaar.

Je pakt wat blaadjes en bloesems van kamillen en citroenmelissen en giet het hete water eroverheen.

Met je dampende mok neem je plaats aan de tafel.

Zora springt op je schoot en krult zich op tot een zwarte,

Pluizige bal.

Ze spint zachtjes en jij strijkt zacht over haar vacht.

Even sluit je je ogen en laat je de vredige sfeer van je huisje je omhullen.

Je ademt de geur van kamillen en citroen in en voelt de warmte van Zora op je schoot.

Wanneer je je ogen weer opent merk je dat de schemering buiten is ingevallen.

Alles is gehuld in een zacht,

Mild licht.

Je steekt een kaars aan voor extra gezelligheid.

Af en toe neem je langzaam een slok van de warme,

Aromatische thee terwijl je de stilte tot je door laat ringen.

Kom dit moment maar eeuwig duren Zora,

Fluister je tegen de kat.

Ze tilt haar kleine kopje op en kijkt je aandachtig aan.

Het is altijd zo vredig in de schemering.

De dag is voorbij,

Maar nog niet helemaal.

De nacht met haar duisternis is er nog niet.

Het is alsof we hier stilhangen in dit zachte,

Serene licht dat een moment creëert waarin we even helemaal niets hoeven.

Nog niet naar bed,

Nog niet eten en al het werk is gedaan.

Je glimlacht en Zora geeft een zacht kopje tegen je hand.

Ik weet het,

Ik klets maar wat.

Geen enkel moment duurt eeuwig en misschien is dat maar goed ook.

Zora laat een zachte miauw horen.

Alsof ze het ermee eens is.

Langzaam drink je je thee op.

Buiten is het inmiddels donker geworden en het lijkt je heerlijk om nog een paar uur buiten te zitten.

Het is nog steeds heerlijk zwoel en de tuin wemelt van het leven.

Nachtvlinders fladderen tussen de bloemen,

Kleine kruipende beestjes,

Muizen en konijnen bezoeken je tuin.

Boven je hoofd flitsen de fleermuizen rond.

Naast je huisje hangt een hangmat tussen twee bomen.

Het is je favoriete plek om tot rust te komen.

Soms neem je een boek mee,

Maar nu voel je die behoefte niet.

Zora volgt je naar buiten en gaat op de veranda zitten.

Je klimt in je hangmat,

Voorzichtig,

Zodat hij niet omkiept.

De stof is zacht en geeft een beetje mee.

Er ligt een zacht kussen in en een wollen deken voor als het koud wordt.

Je wiebelt en schuift wat heen en weer tot je comfortabel in de hangmat ligt.

Je hoofd rust op het kussen,

Je trekt het deken een stukje over je benen en je zakt onderuit.

Je ziet Zora's gloeiende ogen in de buurt van je huisje.

Je weet dat zij de wacht zal houden.

Als je omhoog kijkt,

Zie je de gloeiende sterrenhemel tussen de takken door.

In de verte roept een uil,

Wat een nostalgisch gevoel oproept.

Je voelt je tevreden.

Je ademhaling vertraagt.

Je lichaam ontspant.

En je gedachten worden alsmaar stiller.

Nu hoeft er niets meer gedaan te worden.

De tuin is verzorgd,

De elixirs zijn gebrouwen en de wereld is een veilige,

Harmonieuze plek.

Je luistert naar de nachtdieren,

De wind die tussen de takken zuist en de nachtvogels die zingen.

Je laat je armen zwaar worden.

De spieren in je benen ontspannen.

Je buik wordt zacht en je adem stroomt soepel en rustig.

Alles is goed.

De nacht valt.

Je voelt het zachte wiegen van de hangmat.

Alsof je door moeder natuur in slaap wordt gewicht.

Dit is een heerlijke plek om in slaap te vallen.

Waar de rust je zal verfrissen en opladen.

De nacht vouwt zich zachtjes over je heen.

Een diepe,

Voedende omhelzing.

Die je stilletjes meevoert naar een rustgevende slaap.

Ondertitels ingediend door de Amara.

Org gemeenschap