HEAL: De Vier Stappen van Zelfvitaliserend Vermogen

Ik geef je een korte opfrisser over vitaliteit en zelfvitaliserend vermogen.

Onze definitie van vitaliteit die we hier gebruiken is optimale regulatie van energie richting gezondheid,

Groei en generativiteit.

Dat betekent dat onze energie optimaal geregeld wordt richting gezondheid,

Groei en generativiteit.

Dat betekent dat energie gebruikt wordt om gezond te zijn en te blijven,

Vanuit daar te kunnen groeien en uiteindelijk zowel onszelf als anderen te kunnen vitaliseren,

Generativiteit noemen we dat,

Het genereren,

Het voortbrengen van nieuw leven.

Om dat te bewerkstelligen gebruiken we ons zelfvitaliserend vermogen,

En dat is het vermogen van onze biologie,

Ons lichaam,

Ons brein,

Ons geest,

Om spontaan uit zichzelf hulpbronnen te herkennen,

Ervaren en absorberen,

Om hulpbronnen op te gaan bouwen van binnen die uiteindelijk gelinkt kunnen worden naar uitdagingen die we aangaan in het leven,

Zodat we die uitdagingen beter aan kunnen gaan en dus overwinnen,

En als we uitdagingen overwinnen dan wordt die ervaring ook weer een hulpbron,

Waardoor we nieuwe uitdagingen aan kunnen gaan,

Steeds weer een stapje verder,

Wat elke ronde als het ware meer momentum geeft aan de opwaartse spiraal van vitaliteit.

Vandaag gaan we eerst eens een oefening doen met die vier stappen van het zelfvitaliserend vermogen.

De vier stappen van het zelfvitaliserende vermogen zijn eigenlijk onderdeel van één geheel,

Één proces.

Maar omdat we daarmee ook het contact kunnen kwijtraken,

Helpt het om die vier stappen op te knippen,

Zodat we beter in staat zijn het natuurlijke proces terug te vinden dan te blijven volgen en versterken.

Laten we gewoon eens een eerste ronde maken langs de stappen en dan kun je vanzelf zien hoe dat voor jou gaat.

Als opfrisser,

De vier stappen zijn Heal,

Herken,

Ervaar,

Absorbeer en Link.

We beginnen met de eerste stap,

Het herkennen.

En voordat we iets kunnen herkennen in het hier en nu,

Moeten we eerst in het hier en nu zijn,

Met onze aandacht.

Daar gebruiken we onze oriëntatie-response voor.

Die gaan we in de komende dagen verder verkennen,

Voor nu is het enige wat je hoeft te weten,

Dat we als mens,

Net als alle andere dieren,

Continu onze aandacht oriënteren.

Dit ken je vast van een huisdier die je misschien wel eens hebt gehad,

Of dieren in het wild,

Dat als er iets gebeurt in de omgeving,

Als er iets verandert,

Of er een prikkel is,

Dat de aandacht georiënteerd wordt naar de bron van die prikkel.

Onze aandacht gaat vaak uit naar dingen die nog gaan komen.

Moderne mensen zitten veel met hun aandacht in hun mentale kanaal,

In hun gedachten,

Beelden,

Over de toekomst.

In de anticipatie op nog wat komen gaat.

En dat is vaak gebaseerd op wat we ervaren hebben.

Hoe je dat ook wend of verkeerd,

Onze aandacht is dan niet per se in het hier en nu aanwezig.

En het wordt dus lastiger om dan ook de hulpbronnen die in het hier en nu aanwezig zijn te herkennen.

Daarom bestaat onze eerste stap eigenlijk uit twee stappen.

Of als het ware een voorbereidende stap en dan de daadwerkelijke herkenningsstap.

De voorbereidende stap die naar het herkennen toe leidt is het oriënteren.

Laten we daar eens beginnen.

Je hoeft niet speciaal te gaan zitten voor deze oefening.

Je hoeft niet echt iets te veranderen aan je situatie.

Maar kijk eens of je bewust kan worden waar jouw aandacht nu naar uitgaat.

Nog voordat je daarin veranderingen brengt,

Waar is jouw aandacht?

Je kan het jezelf ook anders afvragen.

Waar ben jij nu?

Waar ervaar je jezelf?

Terwijl je dat zo'n paar momenten checkt,

Merk je misschien dat je dat moeilijk vindt.

Als je dat jezelf niet eerder af hebt gevraagd.

Of als je wel eens mediteert of mindfulness doet,

Merk je misschien van… ik zat in mijn hoofd,

Of ik zat in mijn gedachten te luisteren.

Misschien was je ondertussen iets anders aan het doen.

Was je aandacht op je telefoon of in de omgeving?

Of je nou precies weet waar je aandacht was of niet,

Laten we die eerste stap zetten richting het herkennen door onze aandacht te heroriënteren.

Dus waar je aandacht ook zat,

Breng je aandacht eens naar je ogen toe.

Naar de zintuigen,

In dit geval de ogen.

En laat je ogen eens iets uitkiezen in de omgeving waar ze naar willen kijken.

Dus je kan heel bewust de aandacht wat meer in de ogen stoppen als het ware,

In wat je ziet,

En vervolgens je ogen eens laten kiezen waar ze willen kijken in de omgeving.

Terwijl je ogen aan het oriënteren zijn op de omgeving,

En ze waarschijnlijk op een gegeven moment ergens landen of iets uitkiezen waar ze naar kijken,

Zie dan eens of daar iets prettigs aan is.

Dit is de herkenstap.

Terwijl je aandacht zich zo oriënteert in het hier en nu,

Op de omgeving,

Kijk eens of je ogen kunnen landen op een plek of een object,

Kleur,

Voorwerp,

Iets natuurlijks,

Wat het ook maar is,

Dat ze ergens op landen wat plezierig is om naar te kijken.

En terwijl je ogen daar op beginnen te landen,

Hebben we de herkenstap voltooid.

Je ogen hebben iets herkend wat prettiger is,

Plezieriger is in de omgeving.

En dan gaan we naar de tweede stap.

Kijk eens hoe jij nou ervaart in dit moment dat dat op de een of andere manier prettig is of plezierig is waar je naar kijkt.

Zijn het visuele kwaliteiten,

De kleuren,

De textuur,

De vorm waar je naar kijkt?

Ervaar je misschien van binnen al iets?

Dat als je van buiten iets ziet wat prettig is,

Dat je misschien ook van binnen merkt dat het iets prettiger voelt.

Het kan zijn dat iets ontspant.

Het kan zijn dat er iets prettigs voelbaar wordt.

Terwijl je dat zo verkent,

Kan een paar keer heen en weer gaan tussen datgene wat je ogen hebben uitgekozen,

Wat ze prettig vinden,

Plezierig vinden om naar te kijken.

Dan kun je van binnen checken wat je ervaart.

Merk je dat er iets verandert van binnen,

Wat ook prettiger is.

Dan kun je even teruggaan naar wat je ziet.

Hoe dat prettige,

Plezierige ding eruitziet.

Dat voorwerp,

Die plek waar je naar kijkt.

En dan opnieuw naar binnen om te ervaren wat prettiger van binnen voelt als je daarnaar kijkt.

Als je dat een paar momenten zo oefent,

Om eens te kijken of we naar de absorbeerstap kunnen gaan,

Zijn er positief gevoelens die vrijkomen,

Die je kan opvangen,

Absorberen.

Misschien,

Terwijl je zo aan het kijken was naar iets prettigs,

Plezierigs en je misschien van binnen ervaart dat het iets prettigers begint te voelen,

Zou het kunnen zijn dat er ook een breder gevoel ontstaat van binnen.

Dat de sfeer iets verandert in zijn geheel.

Iets globaler,

Als het ware.

Misschien merk je nog helemaal niks,

Dat is ook oké.

En misschien heb je al een eerste indruk daarvan dat er ook een positief gevoel bij kan komen kijken.

En als dat er is,

Om dat gewoon te ervaren.

Dat positieve gevoel de ruimte te geven die het nodig heeft.

Om gewoon te kunnen voelen en uiteindelijk het gevoel te kunnen laten voltrekken.

Soms beweegt een emotie door ons heen.

Soms blijft het een beetje hangen als een sfeer.

Soms zet een emotie of een gevoel aan tot actie.

Dan krijg je de neiging om iets te doen,

Te ondernemen.

Om dat soort gevoelens gewoon op te merken.

En als je het een paar momenten hebt gecheckt,

Hoeft het niet zo lang te zijn deze eerste keer.

Dan kun je naar de vierde en laatste stap gaan van deze eerste ronde.

Het teruglinken.

De linkstap.

Nu je de aandacht een tijdje binnen hebt gehad bij wat er wellicht plezierig is geweest,

Een positief gevoel,

Om dan geleidelijk weer je aandacht terug te brengen naar de omgeving via de zintuigen,

Bijvoorbeeld de ogen opnieuw.

Het innerlijke proces los te laten en dan je ogen weer heel bewust naar buiten te laten kijken.

En jezelf eigenlijk af te vragen,

Merk ik een klein verschil.

Nu ik vanbinnen misschien een positief gevoel heb ervaren,

Opnieuw misschien ook niet,

Maar als er vanbinnen iets veranderd is,

Kijk je dan ook toevallig weer net iets anders de omgeving in.

Dus neem daar een laatste moment voor,

Om gewoon eens te checken als je met je aandacht weer terug contact maakt met de omgeving via de ogen,

Is het misschien zo dat je net iets anders de omgeving in kijkt.

Dat de wereld er vanbuiten net iets anders uitziet,

Zodra er ook vanbinnen in jouw innerlijke wereld iets kleins veranderd is.