Ademfocus

Dit is een geleide ademfocus.

Wanneer je deze meditatie al zittend beoefent,

Kan het helpen om bij de zithouding een gevoel van waardigheid te brengen.

Met je rug en nek recht,

Zonder te verstijven.

Met de schouders ontspannen.

Je handen gemakkelijk op je schoot of op je knieën.

Je kan je ogen open houden en je blik laten rusten op de grond,

Of je kan je ogen sluiten.

Volg zo goed je kan mijn instructies en gebruik de stilte om op jezelf te oefenen.

Even de tijd nemen om je ten volge waard te worden van je zithouding.

Je voeten,

Contact van je voeten met de grond,

Je benen,

Contact van je zitvlak met de stoel of met het kussen,

Je rug rechtop,

Je schouders en armen ontspannen naast je lichaam,

Contact van je handen op de deien of in de schoot,

De buik ontspannen,

Je hals en je hoofd beide rechtop,

De kinlichtjes ingetrokken,

Zo goed als mogelijk je hele zithouding ervaren.

Terwijl je zo aandacht geeft aan je lichaam,

Merk je wellicht ook op dat het in je aan het ademen is.

Je stemt je af op het gevoel van de adem die je lichaam binnenstroomt en die je lichaam weer verlaat,

Gedurende de hele duur van de inademing en de hele duur van de uitademing,

Van moment tot moment,

Adem na adem,

Terwijl je de adem volgt als hij naar binnen stroomt en terwijl je weer naar buiten stroomt.

Je zit niet te wachten op iets dat gaat gebeuren of op een speciale toestand of een bijzondere ervaring,

Je cultiveert enkel je bereidheid om het huidige ogenblik aan te raken met je aandacht,

Telkens opnieuw.

In je ademhaling gebruik je hierbij als lijdraad in het hier en nu en je opent je voor elk nieuw ogenblik,

Zonder verwachtingen,

Elke keer het nieuwe ogenblik in het nu.

Elke keer opnieuw vernieuw je je interesse voor je ademhaling.

Waar voel jij jouw ademhaling nu,

Nu,

Nu?

Kijk maar eens alsof je nog nooit naar je eigen ademhaling gekeken hebt,

Elk ogenblik opnieuw alsof het de eerste keer is,

Nieuwsgierig.

Misschien word je je gewaar van sensaties van de lucht die je lichaam binnen stroomt,

Misschien is dat ter hoogte van de neus,

De binnenkant van de neusvleugels of het topje van de neus.

Misschien voel je sensaties in de keel waar de lucht voorbij komt,

Misschien het reizen en dalen van de borstkas of van de buik.

Misschien is er een verschil als je inademt of als je uitademt in de warmte van de lucht,

Misschien is de adem onregelmatig op dit moment,

Misschien is hij regelmatig,

Misschien is het een diepe adem,

Misschien is hij oppervlakkig en dat is allemaal oké.

Gewoon de natuurlijke stroom van je adem volgen precies zoals hij nu is en zo drijf je mee op de golven van je adem van ogenblik tot ogenblik,

Van adem tot adem.

Je mag jezelf eraan herinneren dat bij dit soort cultiveren van opmerkzaamheid alles wat ook opduikt in ons veld van gewaarwording prima is.

We zitten er gewoon mee.

Het is heel normaal om nu pijn of ongemak te ervaren,

Of gevoelens van slaperigheid,

Verveling,

Ergernis,

Ongeduld,

Rusteloosheid,

Of dat je merkt dat je je gaat verliezen in fantasieën of herinneringen,

Of plannen maken,

Of stemmingen zoals verdriet,

Angst of boosheid.

Dat is heel normaal.

Het is de aard van onze geest om gedachten te produceren en om aangetrokken te worden door impulsen van binnen onszelf of van buitenaf.

Dus als je opmerkt dat je wordt afgeleid,

Dan ga je dat vriendelijk en zacht observeren,

Zonder te beoordelen,

Zonder jezelf te verwijten dat je bent afgeleid.

Een moment nemen om dat met neutrale aandacht vast te stellen.

We ademen ermee.

We observeren het en blijven wakker en aanwezig in dat huidige moment,

Op deze plek,

Op dit ogenblik,

Met deze afleiding.

En dan pas,

Als je je er klaar voor voelt,

Ga je gewoon je aandacht terugvoeren naar het volgen van je ademhaling.

Een voortdurend proces van zien van de afleiding en het loslaten,

Het laten zijn.

Zien en weer laten gaan,

Zonder iets te verwerpen of iets na te jagen.

Je eraan vastklampen.

Elke keer dat je opmerkt dat je geest zich heeft laten meevoeren,

Weg van de ademhaling,

Dan breng je op deze manier de aandacht terug bij de adem.

En als die geest wel duizend keer gaat dwalen,

Dan breng je die gewoon duizend keer terug.

Om je meditatie te ondersteunen,

Kan je gebruik maken van het benoemen.

Bijvoorbeeld om het gewaarzijn van de adem te ondersteunen,

Kan het helpen om,

Terwijl je inademt,

Zachtjes bij jezelf te benoemen,

In.

Of bij de uitademing,

Uit.

In,

Uit.

Op het ritme van je eigen adem.

Dit kan je ook doen als je merkt dat je geest afgeleid werd,

En je merkt dat er denken is,

Dan kan je stilletjes op de achtergrond bij jezelf benoemen,

Denken,

Denken,

Denken.

Of,

Er zijn gedachten,

Er zijn gedachten,

Er zijn gedachten.

En dan eenvoudig de aandacht terugbrengen naar het volgen van onze adem.

Je bent aan het zitten,

Helemaal bij deze inademing,

Bij deze uitademing.

Ga eventjes na waar je aandacht nu is.

Geef al je zorg en aandacht aan elk moment,

Hier en nu.

Laat de hele kwestie van tijd los.

En geef van ogenblik tot ogenblik dezelfde kwaliteit van aandacht.

Een open,

Aanwezige,

Wakkere,

Niet geforceerde aandacht.

Niet te scherp,

Ontspannen,

Niet te laks.

De adem observeren van moment tot moment,

Met vriendelijke aandacht,

Zonder te oordelen.

Je kan het besef met je meenemen dat je elk ogenblik van de dag voeling kan nemen met je adem.

Op die manier wordt je adem het ankerpunt van je gewaarzijn.

Een anker dat toelaat helemaal aanwezig te zijn in het huidige moment,

Hier en nu.

Om zo wat bewuste aandacht,

Kalmte en helderheid bij dit moment van je leven te brengen,

Waar je ook bent.

Denk ook aan het waardevolle van regelmatige praktijk,

Als het mogelijk is,

Elke dag.