
Compassievolle bodyscan
Hoe vaak staan we stil bij alles wat ons lichaam voor ons doet? Tijdens deze compassievolle bodyscan verken je je lichaam met openheid, nieuwsgierigheid en vriendelijkheid. Je oefent om ook bij spanning, pijn of ongemak met mildheid aanwezig te blijven. Een moment van aandacht, waardering en zelfcompassie, zonder iets te hoeven veranderen.
Transcript
Hoi,
Ik ben Sarah van Metaia.
Dit is de Compassieve Full Body Scan.
Een oefening in vriendelijkheid,
Erkenning en zorg voor je lichaam.
Begin eerst met een comfortabele houding te vinden.
Bij voorkeur een liegende meditatie houding.
Voor een compassievolle bodyscan.
Dus je kunt op je mat liggen,
Op de bank of op je bed.
Tijdens deze oefening reizen we met onze aandacht door het lichaam.
We verkennen de verschillende delen van het lichaam met een open.
.
.
Je nieuwsgierige en vriendelijke houding.
Maar we voegen ook daar iets aan toe.
We staan niet alleen stil bij wat we voelen.
Maar ook bij wat ons lichaam allemaal voor ons doet.
Vaak zijn we ons daar nauwelijks van bewust.
Ons lichaam is voortdurend voor ons aan het werk,
Zonder dat we daar bewust bij hoeven stil te staan.
Dus misschien kunnen we tijdens deze oefening iets van waardering.
.
.
Zachtheid.
Misschien zelfs dankbaarheid ontwikkelen voor ons lichaam.
Niet omdat alles perfect functioneert.
Maar omdat het lichaam ons iedere dag draagt en ondersteunt.
We hebben allemaal onze eigen ideeën over ons lichaam.
En misschien zijn er delen van je lichaam waar je minder tevreden over bent.
Delen die pijn doen.
Vermoeid zijn.
Of niet functioneren zoals je zou willen.
Of anders uitzien.
Zoals je zou willen.
Tijdens deze oefening zijn die delen ook welkom.
Compassie betekent niet dat we alles prettig moeten vinden of dat we dankbaar moeten zijn voor pijn of ongemak.
Tijdens deze oefening staan we er bij stil met vriendelijkheid.
Vooral aanwezig blijven.
Bij wat er is.
Dus ik nodig je uit om.
.
.
Weer in te checken of je comfortabel genoeg bent.
En als je ligt dan laat je voeten ontspannen,
Naar buiten vallen.
Als de bladzijde van een open boek.
Je armen liggen ontspannen naast je lichaam.
En je mag je ogen sluiten.
Was dat bij jouw post?
En neem even de tijd om aan te komen in deze houding.
Om te schakelen van alles wat je al gedaan hebt vandaag.
Al de gedachten.
Naar het hier en nu.
Voel de contactpunten met de ondergrond.
Voel ook dat je.
.
.
Helemaal mag ontspannen.
Dat als het ware weinig energie kost om zo ontspannen te liggen.
Dat je bij elke uitademing iets waarder wordt.
Je mag je gewicht laten rusten.
Ik wil je uitnodigen om je aandacht naar je ademhaling toe te brengen.
Aan de subtiele beweging van je bovenlichaam.
Het rijzen en dalen van uw borst aan buiten.
Merk op hoe de adem vanzelf het lichaam in- en uitstroomt.
Je lichaam ademt,
Ook wanneer je er niet bewust mee bezig bent.
En voordat we beginnen met het verkennen van het lichaam.
Nodig ik je uit om even stil te staan bij de intentie waarmee je deze oefening doet.
Misschien kan je nieuwsgierig.
.
.
Vriendelijk.
En open.
Zijn met jezelf en met je lichaam.
Hoe wil je aanwezig zijn bij deze oefening?
Misschien kun je proberen om je lichaam te benaderen zoals je een goede vriend zou benaderen.
Met geduld en zorgzaamheid.
Weet vooral dat je hoeft niets te forceren.
Misschien ontstaat er tijdens deze oefening iets van waardering of dankbaarheid.
Maar misschien ook niet.
Wanneer je ongemak.
.
.
Spanning of pijn tegenkomt,
Kijk dan of je ook daar met een vriendelijke houding bij aanwezig kunt blijven.
Je hoeft niets weg te duwen en niets vast te houden.
Sta jezelf toe om hier aanwezig te zijn,
Precies zoals je bent.
En met het lichaam zoals het vandaag is.
Ik wil je nu vragen om je aandacht langzaam naar beneden door je lichaam heen naar je linkervoet te brengen.
Voel de tenen van je linkervoet.
De grote teen.
De kleine tenen en de tenen daartussenin.
De voedsel.
De hiel.
En de bovenkant van je voet.
Wat kun je hier opmerken?
Misschien voel je warmte,
Kou,
Tintelingen of het contact met de ondergrond.
Maar misschien voel je helemaal niets en dat is ook oké.
Wat maar jouw ervaring is,
Sta dan in stil bij wat je voeten voor je betekenen.
Je voeten dragen je gewicht.
Ze helpen je om te staan.
Te lopen,
Te bewegen en je evenwicht te bewaren.
Ze brengen je van de ene plek naar de andere.
Dag naar dag.
En misschien hebben ze je al duizenden kilometers gedragen.
Kijk eens of je je linkervoet met een beetje waardering kunt benaderen.
En we gaan netjes omhoog.
Breng zorgvuldige aandacht naar je linkerenkel.
Het gewricht dat je voet met je onderbeen verbindt.
Een gewricht dat voortdurend kleine aanpassingen maakt om je te helpen bewegen en je evenwicht te bewaren.
Wat voel je hier?
En reis dan verder omhoog naar je linker onderbeen.
Je kuit,
Je scheenbeen.
De spieren die je helpen om te lopen,
Te staan en jezelf voor te bewegen.
Misschien kun je iets van de kracht van deze spieren erkennen.
Ook wanneer ze vandaag vermoeid of gespannen zijn.
En breng dan je aandacht naar je linkerknie.
De knieschijf,
Het kniegewicht.
De knieholte.
Je knieën maak het mogelijk om te buigen.
Maar ook om te lopen,
Te zitten en weer op te staan.
Te vangen bij veel bewegingen een deel van de belasting op.
En misschien zijn je knieën sterk en soepel.
Maar misschien ervaar je hier juist ongemak of enige beperkingen.
Wat je ervaring ook is,
Kijk of je er met een vriendelijke houding bij kunt blijven.
En waar ben je nu met je gedachten?
Het kan gebeuren dat je merkt dat je even afgedwaald bent.
Maar ook dat kun je met een vriendelijke houding opmerken.
En eigenlijk op het moment dat je het opmerkt ben je weer terug bij de oefening.
Dit hoort erbij.
Dus je merkt het op en je brengt je aandacht terug naar je lichaamsdeel.
Namelijk naar je linker bovenbeen.
De grote spieren van je bovenbeen.
Spieren die je hebt om te bewegen.
Op te staan en jezelf te dragen.
Het is eigenlijk een privilege.
Voel het bovenbeen zoals het hier ligt.
Misschien merk je ook dat je aandacht ondertussen is afgedwaald.
Nou,
Dat is heel normaal.
Ik wil je nu vragen om je aandacht uit te breiden naar je gegillen linkerbeen.
Van je heup tot aan je tenen.
Een been dat je ondersteunt bij zoveel dagelijkse bewegingen.
Neem even de tijd om met je aandacht door dit been,
Met zorgzaam aandacht.
Weer een en weer treintje.
Als je dat behulpzaam vindt,
Kan je ook hierbij je ademhaling gebruiken.
Dus je adem bovenin.
En je reist naar beneden met je aandacht en misschien ook met je ademhaling en je adem bij je tenen uit.
En dan kan je dit omkeren,
Je adem beneden in.
En bovenuit en dit kan je een paar keer in je eigen tempo doen Laad de aandacht voor je linkerbeen langzaam los.
En breng je aandacht naar je rechtervoet,
Helemaal naar beneden,
Naar de tenen toe.
De grote teen,
De kleine tenen.
Door hem tot tussen de tenen.
De houding En de voedsel.
Doegiejoe!
De bovenkant van je voet.
Voel hoe je rechtervoet hier ligt.
Ook deze voet heeft je al zo vaak gedragen.
Tijdens wandelingen,
Het sporten.
En ook tijdens gewone dagelijkse bezigheden.
En zelfs op momenten waarop je liever ergens anders was.
Je voet heeft je telkens weer ondersteund.
Kijk eens of je met zorgvuldige aandacht en een beetje waardering kunt voelen.
Voor alles wat deze voet mogelijk maakt.
Je hoeft de waardering niet te forceren.
Maar als je het voelt is dat ook welkom.
En nu wil ik je vragen om met je aandacht ietsjes omhoog te reizen naar je rechterenkel.
Een klein maar belangrijk gewicht dat je helpt om soepel te bewegen en je evenwicht te bewaren.
Om te draaien.
Voel wat er op dit moment aanwezig is.
En reis verder naar je rechter onderbeen.
De kuitspieren,
Het scheenbeen.
Ook de zijkanten van het onderbeen.
Deze spieren werken vaak samen zonder dat je er bij stilstaat.
Ze helpen je om te lopen,
Te springen,
Te fietsen.
En ook eenvoudig weer rechtop te blijven staan.
Misschien kun je erkennen hoeveel werk ze iedere dag verrichten.
En nu wil ik je vragen om zorgvuldige aandacht te brengen naar je rechte knie.
Een gewricht dat beweging mogelijk maakt en bij veel dagelijkse activiteiten belasting omvangt.
Misschien voel je hier iets van spanning.
Of juist de ruimte.
Of helemaal niet.
Wat je ook ervaart,
Probeer er met zachtheid bij aanwezig te blijven.
En mocht er ongemak zijn.
.
.
Kijk of je het verder kunt onderzoeken.
Is het een drukkend gevoel?
Een stekende sensatie,
Is er warmte of spanning?
Hoe zou je het voor jezelf omschrijven?
Als je ergens ongemak of spanning ziet.
Kan je altijd voor jezelf kijken.
Of je met iedere inademing als het ware naar dit deel van je lichaam toe ademt.
Zonder iets te forceren.
Met iedere uitademing wat ruimte en zachtheid rondom de sensatie laten ontstaan.
Dus je ademt in bij dat tigaamsteel.
Je ademt wat ruimte en zachtheid.
Uits.
We proberen niet per se de pijn te laten verdwijnen,
Maar om te onderzoeken wat er gebeurt wanneer je er met vriendelijk aandacht bij aanwezig blijft.
Het kan zijn dat iets verandert.
Het kan ook zijn dat alles blijft,
De sensatie blijft ook hetzelfde.
En beide zijn goed.
Als het ongemak te intens wordt,
Mag je altijd je aandacht verplaatsen naar een andere neutrale deel van je lichaam.
Of je kunt ook ervoor kiezen om je houding aan te passen.
Bewust van houding veranderen en op deze manier laat je de beweging en de nieuwe houding een onderdeelwoorde van je meditatie.
Bewust aanwezig blijven,
Ook in de beweging.
En ook dat is een vorm van zelfcompassie.
Luisteren naar wat je lichaam nodig heeft en kijken of je dat ook aan je lichaam kunt geven.
Reis dan verder naar je rechter bovenbeen.
Voel de spieren.
En het contact met de ondergrond.
De kracht die hier aanwezig kan zijn.
En misschien ook vermoeidheid.
En breid die aandacht uit naar je gehele rechterbeen.
Van de heup tot aan de tenen.
En kijk of je doorheen kunt ademen.
Er is van boven naar beneden.
En van beneden naar boven.
Om het vriendelijkheid erkennen.
Hoe je rechterbeen op dit moment voelt.
En je kunt ook de aandacht uitbreiden.
En beide je benen tegelijkertijd waarnemen.
Is er een verschil?
Tussen rechter en linkerkant,
Misschien qua temperatuur.
Houding.
Zwaarte Of iets anders.
Verken de sensaties in beide je benen.
Met vriendelijke aandacht.
En breng je aandacht nu langzaam naar je bekkengebied.
Joehoe,
Papa.
Je billen en je bekkenboord.
Misschien voel je het contact met de ondergrond.
Het bekken vormt een belangrijke verbinding tussen je bovenlichaam en je benen.
Het helpt je om te zieten.
Te staan en te bewegen.
Het biedt ook bescherming en ondersteuning aan organen in je onderbuik.
Breng nu zorgvuldige aandacht naar je onderbuik.
Een gebied waar zoveel processen plaatsvinden zonder dat je je daarvan bewust bent.
Je darmen zijn voortdurend bezig met het verwerken van voedsel.
En ook van het opnemen van voedingsstoffen.
Je lichaam haalt uit wat je eet,
De bouwstoffen en energie die het nodig heeft.
En misschien verloopt dat niet altijd zonder problemen.
Misschien is dit juist een gebied waar je regelmatig ongemak ervaart.
Kijk eens of je ook dan met vriendelijkheid aanwezig kunt blijven.
Bij je buik,
Bij je bekken.
En breng vervolgens je aandacht naar je maag en de rest van je buik rondom je navel.
Misschien voel je de subtiele beweging van je ademhaling.
Voor je geluiden vanuit je buik.
Je spijsvertering gaat door,
Ook wanneer je slaapt.
En je lever vervuult ondertussen honderden verschillende functies,
Waaronder het verwerken van voedingsstoffen en het afbreken van bepaalde afvalstoffen.
Je nieren filteren je bloed en helpen de vocht- en zoutbalans te reguleren.
En al deze processen vinden plaats zonder dat je er bewust opdracht toe geeft.
Ons lichaam is voortdurend bezig om ons in leven te houden.
Misschien kun je hier even bij stilstaan.
Misschien merk je dat je aandacht alweer ergens anders zit.
Dat je even helemaal weg was,
Maar ook dat hoort erbij.
Onze geest is ook voortdurend in beweging,
Zoals onze ademhaling.
Iedere keer dat je opmerkt dat je bent afgedwaald.
Ontstaat er opnieuw een mogelijkheid om bewust aanwezig te zijn.
Je kunt altijd je adem als anker gebruiken om terug te keren.
Of iets anders wat je helpt.
Of terugkeren naar de instructies waar we gebleven waren.
Namelijk.
.
.
Je aandacht naar je onderrug te brengen,
Naar de spieren,
De wervels,
Het contact met de ondergrond.
Je rug ondersteunt je houding en maakt talloze bewegingen mogelijk.
Misschien heeft je rug in de loop van je leven veel gedragen.
Letterlijk en figuurlijk.
We zeggen soms dat we veel op onze schouders of rug dragen.
En nu mag je even rusten.
Je hoeft niets te dragen,
Dus laat de ondergrond het werk doen.
U mag nu even zijn.
Zoals je nu hier ligt.
Je bent al goed zoals je nu bent.
En ik wil je nu vragen om je aandacht verder omhoog te brengen naar je boorstkas.
Voel de ribben,
De borstbeen.
Misschien kun je gewaar worden hoe de borstkast zich bij iedere inademing een beetje uitbreidt.
En bij de uitademing weer terug beweegt.
Je ribben helpen om je hart en longen te beschermen.
Je ademhalingspieren maken het mogelijk dat lucht je longen in- en uitstroomt.
Breng je aandacht eens naar je longen.
Twee organen die dag en nacht voor je werken.
Bij iedere inademing komt er lucht binnen.
In de longblaasjes wordt zuurstof opgenomen in je bloed en koolstofdioxide afgegeven aan de lucht die je uitademt.
En je lichaam regelt dit voor jezelf.
Het gaat vanzelf.
Maar op dit moment kun je misschien.
.
.
Je longen met een beetje waardering benaderen.
Voor al die ademhalingen die je al hebt genomen.
En voor al die momenten waarop je ademhaling zich heeft aangepast aan wat je nodig had.
Tijdens bewegingen,
Rust.
Of tijdens je slaap.
Breng nu zorgvuldige aandacht naar het gebied van je hart.
Misschien kun je je hartslag voelen.
Misschien ook niet.
En je hart klopt.
Ook wanneer je er geen aandacht aan besteedt.
Vanaf het begin van je leven is het voortdurend bezig om bloed door je lichaam te pompen.
Tijdens inspanning klopt het sneller en tijdens rust kan het vertragen.
Het past zich steeds aan de behoefte van je lichaam aan.
Misschien is het mogelijk voor je om even stil te staan bij dit bijzondere orgaan,
Dat al zoveel jaren voor je werkt.
Ook op moeilijke dagen en ook wanneer je moe bent.
Je hart is eigenlijk ietsjes ouder dan hoe oud jij bent.
Je hart was al kloppend in de buik van je moeder.
Voordat je geboren werd.
En breng nu je aandacht naar je schouders.
Een gebied waar veel mensen regelmatig spanning ervaren.
En voel beide kanten,
Je linkerschader en je rechterschader.
Je schouders maken het mogelijk om je armen in allerlei richtingen te bewegen.
Om te rijken,
Om te tielen en ook om iemand te omhelzen.
Om iets naar je toe te halen of juist los te laten.
Reis nu met je aandacht door je linkerarm naar je linkerhand en voel de vingers,
De handpalm.
De bovenkant van je hand.
Je handen zijn bijzonder verfijnde instrumenten.
Ze kunnen grote kracht uitoefenen,
Maar ook heel kleine en nauwkeurige bewegingen maken.
Je kunt schrijven,
Iets maken,
Iets vasthouden,
Iets aanraken.
Je handen helpen je om contact te maken met de wereld om je heen.
En misschien hebben deze handen al veel voor anderen gedaan.
De uitnodiging is om vandaag even stil te staan bij wat ze voor jou hebben gedaan.
En we reizen verder omhoog.
Ik wil je vragen om je aandacht naar je linker pols te brengen.
Je onderarm,
Je elleboog.
Je bovenarm.
Voel hoe al deze delen samenwerken om beweging mogelijk te maken.
Verken je gehele linkerarm met zorgvuldige aandacht.
En vanuit links reizen we naar de andere kant toe,
Helemaal naar beneden naar je rechterhand.
De vingers,
De handbal,
En de bovenkant van je hand.
Ook deze hand heeft zoveel gedaan.
Misschien heeft ze je geholpen om iets nieuws te leren,
Om te werken.
Om te creëren.
Om zorg te geven.
En misschien kun je nu een moment van waardering toelaten.
En nu gaan we verder omhoog naar de rechterbols.
Je onderarm,
Je elleboog,
Je bovenarm.
En als dat voor jou mogelijk is,
Kan je beide armen tegelijkertijd waarnemen.
En verkennen over enige verschillen.
Tussen de twee kanten.
Of zijn ze gelijk?
Core Houding.
Temperatuur of gewicht.
Of iets anders.
En breng je aandacht nu naar je nek.
De nekwervels en de spieren aan de achterkant en zijkanten.
Je nek ondersteunt je hoofd en maakt het mogelijk om om je heen te kijken.
Om je blik te richten op de wereld.
En mocht je enige spanning of stijfheid hier ervaren,
Kan je altijd proberen om een paar keer.
Bewust gericht op dit lichaamsdeel in en uit ademen.
En breng vervolgens je aandacht naar je keel.
Je keel die een grote rol speelt bij het slieken,
Ademen en spreken.
Met je stem kun je jezelf uitdrukken,
Je behoeften aangeven,
Maar ook je grenzen.
Kun zingen,
Lachen en woorden van liefde of troost uitspreken.
Misschien kun je even stilstaan bij wat je stem je allemaal mogelijk maakt.
En breng je aandacht naar je kaak,
Je kin,
Je mond,
Je lippen,
Je tong,
Je tanden.
Je mond helpt je om te eten,
Te proeven en te spreken.
Misschien merk je dat je kaken gespannen zijn.
Of dat je tanden op elkaar rusten.
Je hoeft niets te veranderen,
Maar als je wilt kun je de kaak iets zachter laten worden.
En dan als je merkt dat je met je gedachten ergens anders bent,
Dan merk je dat vriendelijk op en keer je terug naar je lichaam.
En breng je aandacht naar je neus.
Je neus helpt om in geademde lucht te filteren,
Te verwarmen en te bevochtigen.
En ook je reukzien brengt je in contact met geuren.
De geur van bloemen,
Van vers eten en ook van regen.
Of misschien een geur die een dierbare herinnering oproept.
En breng je aandacht naar je ogen.
Je oogleden en je wenkbrauwen.
Je ogen geven je de mogelijkheid om de wereld te zien.
Kleuren,
Vormen,
Gezichten en ook de natuur.
Je ogen hebben al zoveel mooie dingen gezien,
Maar ook moeilijke dingen.
Kijk of je je ogen met vriendelijkheid kunt benaderen.
Ze hoeven op dit moment nergens naar te kijken,
Ze mogen rusten.
En je vriendelijk aandacht ontvangen.
En breng je aandacht naar je oren.
Die help om geluiden waar te nemen.
Muziek.
Stemmen en ook het lachen van iemand die je dierbaar is.
Het geluid van vogels.
Maar ook spelen ze een belangrijke rol bij je evenwicht.
Misschien kun je even stilstaan bij alles wat je via je zintuigen kunt ervaren.
En misschien ook bij wat moeilijk is,
Wanneer een zintuig niet functioneert zoals je zou wensen.
Ook daarvoor is op dit moment ruimte.
En breng je aandacht nu naar je voorhoofd,
Je slapen,
Je hoofdhuid.
De achterkant van je hoofd.
Binnenin je schedel bevinden zich je hersenen een bijzonder complex orgaan.
Je hersenen helpen je om te denken en ook te voelen.
Te bewegen en te leren.
Dus het verwerken informatie uit je omgeving,
Continu.
Ze helpen je om herinneringen te vormen.
En ook beslissingen te nemen om gevaar te herkennen.
En ook om verbinding te maken met anderen.
Je hersenen zijn heel erg verbonden met je hart en met je buik.
Ze sturen en reguleren talloze processen in je lichaam.
Zelfs wanneer je slaapt,
Blijven je hersenen actief.
Misschien merk je dat je gedachten op dit moment alle kanten opgaan,
Dat je geest bezig is met plannen,
Herinneringen of zorgen.
Maar ook dat hoort bij het mensheid.
Misschien kun je zelfs iets van compassie voelen voor deze geest,
Die voortdurend probeert om je te helpen je weg te vinden in het leven.
Ook wanneer dat soms onrust met zich meebrengt.
Misschien kun je in gedachten zeggen.
Mogen ik geduurdig zijn met mezelf.
Mogen ik mezelf met vriendelijkheid benaderen.
En brein,
Nu langzaam je aandacht uit naar je gegele lichaam.
Van je tenen tot aan je kruin.
Zoals je nu hier leert.
Voel je lichaam als ingegeeld.
Een lichaam waarin ontelbaar veel processen tegelijkertijd plaatsvinden.
Misschien kun je je realiseren dat je lichaam al je hele leven mee met je mee reist.
En ook dat je lichaam verandert voortdurend.
Het past zich aan,
Het wordt ouder.
Soms hebben we de neiging om vooral aandacht te geven aan wat niet goed gaat.
Aan wat we willen veranderen.
Wat we anders zouden zien.
Maar misschien kunnen we vandaag ook even stilstaan bij alles wat ons lichaam wel doet.
Bij alles wat het ons mogelijk maakt.
Misschien kun je je voorstellen dat je met iedere inademing vriendelijke aandacht naar je gehele lichaam brengt.
En met iedere uitademing iets van ruimte en zachtheid laat ontstaan.
Simpelweg om jezelf te ondersteunen.
Je mag ook jezelf met geduld en compassie behandelen.
En luisteren naar wat je nodig hebt.
Je mag hier zijn zoals je bent.
Met dit lichaam op dit moment.
En we gaan langzaam deze oefeningen afronden.
Je mag ervoor kiezen om langer te blijven in je houding.
En wat je maar voelt.
Dat is helemaal oké,
Dat is jouw ervaring op dit moment en het hoeft niet anders te zijn.
Dus je mag ook iets van dankbaarheid tonen voor het feit dat je hebt geoefend.
Een vriendelijke aandacht hebt gegeven aan je lichaam.
En misschien kun je iets van deze vriendelijke houding meenemen naar de rest van je dag.
Wanneer je het belletje hoort,
Mag je deze meditatie op je eigen manier afronden.
Maak kennis met je leraar
More from Sara Horvath - Mettaya
Gerelateerde Meditaties
Verwante Leraren
Trusted by 37 million people. It's free.

Get the app
