Koningszit | 5 velden van gewaarzijn

Hallo,

Goeiedag.

Mijn naam is Sabine van der Post en ik begeleid je vandaag door een meditatie op de vijf velden van gewaarzijn.

Ga lekker voorzitten en kijk of je jezelf een houding kan geven waarin je misschien een beetje wordt ondersteund in je onderrug,

Maar je bovenrug vrij is van de leuning zodat je jezelf kan dragen.

Je kan de lotushouding zetten met je benen gekruisd,

De kleermaker zit,

Gewoon op een stoel,

De bank en zo.

Allereerst beginnen met weten dat je de oefening niet goed of fout kunt doen,

Maar dat het erom gaat dat je zo bewust in het moment ervaart wat er bij jou op de volgrond is en dat we iedere keer een ander object van aandacht nemen om zo de aandacht te trainen om in dit moment te zijn.

Om uit de verhalen,

Uit het verleden en toekomst te stappen en ons te trainen het hele spectrum van bewustzijn te gaan ervaren.

Om te beginnen,

Zo eens voelen hoe je zit.

Bewust van je lichaam en de houding waarin je lichaam zich nu begeeft.

Je voeten voelen in contact met de grond of de stoel.

En echt zo een beetje nieuwsgierig onderzoeken wat voel ik.

Zonder dat de mind daar een antwoord op hoeft te geven.

Het hele directe,

Fysieke gewaarzijn.

Je hoeft er niks van te vinden,

Je hoeft je voeten niet te bewegen of te visualiseren.

Langzaam omhoog scannen,

Je benen voelen,

De houding van je benen,

De huid in contact met kleding.

Misschien plekken waar je voelt dat het wat krap voelt of zacht.

Losjes.

De levendigheid van je benen van binnenuit.

Tintelen.

Aandacht naar je billen.

Je zit vlak voelen in contact met de ondergrond.

Hoe voelt dat?

Misschien merk je ook op dat er meteen een soort van prettig of onprettig laagje opkomt.

Dat ook even loslaten en zo invoelen.

Wat merk ik eigenlijk op zo?

Dat contact van mijn buttocks,

Je billen met de ondergrond.

Dan voel ik het niet meer.

Misschien merk je je zitpotjes op.

En dan de aandacht zo brengen naar je bovenlichaam.

Voel hoe dat oprijst uit je onderlichaam.

Zoals gezegd,

De rug mag recht zijn.

Echt zo je plek innemen in dit moment.

Zonder jezelf groter te maken of kleiner.

Hier zit ik.

Mogelijke spierspanning in de rug herkennen en voelen hoe als de aandacht erbij is dat het kan verzachten.

Inchecken hoe het voelt bij je buik die los mag zijn.

De boeddha-belly,

De borst.

Rust van je armen,

Je handen.

De houding waarin ze liggen,

Temperatuur.

Zeker je handen.

Wat voel je?

De aandacht nog naar de hals,

De keel,

De nek,

Je hoofd.

Rust van de uitdrukking van je gezicht.

Die spiertjes rond je oog en je kaken waar we zo snel spanning vasthouden.

Voel hoe dat smelt,

Zo nu.

Zoals of de zon erop schijnt.

Laat je lichaam als geheel voelen zitten.

Misschien met lichamelijk ongemak of juist ontspannen of iets daartussenin.

Zo helder waarnemen,

Oké,

Zo voelt het nu.

Oordelen loslaten en daarin een soort overgaven kunnen hebben.

Dit is het voor dit moment.

Zonder vast te hoeven houden aan iets wat fijn voelt of weg te duwen wat onprettig is.

Dit is het nu.

En dan de aandacht naar de adem.

De adembeweging voelen stromen.

In en uit.

Je mag de adem door de mond laten stromen.

Voelen hoe dat zo direct je hele lichaam voelt en voelt.

En dan een punt kiezen waar je de aandacht wil laten rusten.

Misschien bij je mond,

Misschien bij je borst of je buik.

Waar je echt zo kan waarnemen hoe de adembeweging zich toont.

In en uit.

Nieuwsgierig observeren.

Het reizen,

Dalen van je buik of borst.

Misschien is je adem snel en hoog,

Misschien diep en langzaam.

Kijk of je oordelen daarover los kunt laten en ook het sturen.

Laat je adem vrij te komen en te gaan.

Als je adem wat oppervlakkig is en hoog,

Dan is er zo wat spanning,

Wat stress in je lichaam.

Oké,

Dat is er nu.

Misschien merk je dat je adem ook gedurende de meditatie.

Simpelweg omdat je toelaat,

Iets verdiept.

Maar soms ook niet.

Daarin alle streven loslaten.

En nu zo een minuutje bij de adem zijn.

In en uit.

Je kunt de adem ook tellen.

De uitadem,

Inadem,

Voelen,

Stromen.

Uitadem,

Voelen,

Stromen.

Eén.

Inadem,

Voelen,

Binnen,

Stromen.

Volgende uitadem.

Twee.

Doe dat alleen als je hoofd heel druk is,

Als er veel afleidingen zijn.

De grootste deel van je aandacht is bij het fysieke waarnemen van de beweging van je adem in je lichaam.

En dan de aandacht loslaten van de adem en de aandacht richten op klanken en geluiden om je heen.

Zonder te hoeven zoeken naar geluiden.

In die stilte van jezelf blijven.

Opmerken wat er zo binnenkomt aan tonen,

Klanken.

Bewust van de stilte.

Waaruit alle klanken,

Geluiden ontstaan en weer terug naar keren.

En opmerken wanneer je meegenomen wordt door gedachten.

Laat ze gaan.

Laat ze los.

Even benoemen.

Gedachten,

Gedachten.

En weer terug met de focus.

Vanuit die gecentreerd zijn.

Die houding van aanwezig zijn.

Focus op geluid.

En ook opmerken hoe de mind het verhaal maakt van geluiden en vervolgens ook weer aan prettig of onprettig daarop plakt.

Interessant.

En dan weer terug naar het directe waarnemen.

Als een muzikus die klanken hoort of een lied,

Een ritme.

Heel dichtbij klanken van jezelf.

Verder weg,

Buiten je huis.

Mijn stem klanken in de kamer.

En dan de aandacht van geluiden loslaten.

Die verdwijnen naar de achtergrond.

En de aandacht is richten op gedachten.

Je voorstellen dat je aan de oever van een rivier zit en voor je kabbelt zo een beekje.

En als er een gedachte komt,

Dan zet je die op een blad op de rivier en laat je die gedachte zo wegdrijven.

Zo labelen.

Werk,

Werk.

Of to do,

To do.

Toekomst,

Toekomst.

Innerlijk commentaar.

Fantasie.

Soms heel weinig.

Ik zeg alleen zo één blaadje met daarop.

Nee,

Ik heb helemaal geen gedachte.

Wat ook een gedachte is.

En soms heel veel gedachten.

Een rollercoaster.

Birwar.

Dan gewoon al die blaadjes zien als onrust.

En ze zo weg laten drijven.

En af en toe midden in de rivier zitten.

Lost in thoughts.

Even opgaand in het verhaal.

Wat zo makkelijk en snel gebeurt en ook niet erg is.

Want dat is zo'n mooi moment om weer opnieuw te beginnen.

Oh ja,

Ik ben aan het mediteren.

Terug naar de oever,

Aan de rivier.

Comfortabel zitten.

Opmerken wanneer de eerstvolgende gedachte zich aandient.

En die met een glimlach zo op een blad zetten.

Loslaten.

En dan de aandacht van gedachten loslaten.

En de aandacht richten op gevoelens,

Emoties.

Hoe voel je je nu?

Wat merk je op?

Vanuit diezelfde presence nieuwsgierig onderzoeken.

Hoe voel ik me nu?

Prettig,

Neutraal,

Onprettig.

Misschien is er nog wel iets meer te duiden.

Oh ja,

Ik voel irritatie of ongeduld.

Verlangen naar iets anders.

Ik voel me blij.

Ik voel ontspanning.

Ik voel dankbaarheid.

Misschien neutraal.

Rust.

Onrust.

En dat zo kunnen observeren vanuit die plek van stilte in jezelf.

Bewustzijn.

Voelen waar je dat zo waarneemt in je lichaam eigenlijk,

Een gevoel.

Merk je dat in je buik of je borst?

Op verschillende plekken.

Beetje speels onderzoeken.

Ademen met je gevoel zoals dat is.

En dan weer naar je lichaam als geheel.

Jezelf helemaal voelen zitten.

Met alles waarop in de ramen.

En gedachten en emoties.

De stilte en geluiden om je heen.

En dan je oefening afronden.

Op een manier die bij je past.

Toch even een bedankje,

Een knipoog,

Een schouderklopje.

Voor dit moment van zelfzorg,

Training van aandacht en verbinding met dat diepere laagje in jezelf.

Ik wens je een heel mooi vervolg van de dag.

En een hartelijke groet.