Zelfcompassie meditatie

Deze meditatie nodigt je uit om zachtheid op te brengen voor jezelf. Het gaat om het bewust toelaten van pijn die onvermijdelijk in ons leven aanwezig is. Erkenning, acceptatie en vergiffenis zijn de sleutel tot loslaten en rust vinden.
Velen van ons zijn beter in het geven van raad aan een beste vriend dan aan zichzelf. Liefdevolle raad aan jezelf geven kan helpen om een vicieuze cirkel van afkeer en zelfpijniging te vermijden. Compassie is met andere woorden jezelf begrip tonen.

Transcript

Yoga met Julie Meditatie Zelfcompassie Welkom bij de Zelfcompassie Meditatie.

Hier gaan we zelfcompassie beoefenen.

Ga ergens heen waar je niet gestoord zal worden en zorg ervoor dat je in een gemakkelijke positie zit.

Met een rechte rug en ontspannen op een stoel of een meditatiekussen.

Je mag gerust de muur of een kast gebruiken om tegen te leunen of als je het nog moeilijk vindt om een lange tijd in loodhuishouding of een kleermakersit te zitten.

Ergens waar je dus kan rechtzitten en waar je gerelaxed bent.

Dan zullen we starten met eerst drie keer diep ademen.

Adem in en adem uit.

Adem nog eens in en adem uit.

Laatste keer.

Adem in en adem uit.

Word je dan heel even bewust van hoe je je lichaam voelt.

De sensatie van je voeten die de vloer raken.

Je bibs die je kussen indrukt.

Voel het gewicht van je armen en je hoofd.

En laat alles maar gaan dat je op dit moment niet meer dient.

En zeg dan heel even tegen jezelf.

Ik mag hier zijn.

En hier en nu.

De rest is heel even niet belangrijk.

Ik laat mezelf toe om in dit moment te komen en te focussen op wat nu zal komen.

Om mij te focussen op wat nu zal gebeuren.

En dan ga je heel even luisteren naar de omgeving rondom jou.

Welke geluiden hoor je allemaal?

Zijn er geluiden buiten je muren of ramen?

Is er een auto die langskomt?

Misschien hoor je mensen praten op de achtergrond?

Hoor je bladeren dansen in de verte?

Welke geluiden hoor je allemaal?

Doe maar.

Luister maar even.

En probeer niet om naar de geluiden toe te gaan.

Maar laat de geluiden gewoon naar bij jou komen.

Laat ze bij jou aankomen.

Laat de geluidsholven binnenkomen in je gedachten en in je lichaam.

Laat ze maar gewoon naar jou toe komen.

En focus nu even op je ademhaling.

Word je bewust van het moment dat je inademt en van het moment dat je gaat uitademen.

Misschien voel je de ademhaling wel meer in je neus of in je neusvleugels.

Of misschien voel je het meer in je borst.

Voel je die meer op en neer gaan.

En neem een paar momenten om in rust te gaan met je ademhaling.

Gewoon simpel en rustig.

Niet forceren.

Gewoon je lichaam zichzelf laten ademen.

Je lichaam weet hoe het zichzelf van zuurstof moet voorzien.

Ga gewoon observeren hoe je borst op en neer gaat of hoe je buik op en neer gaat.

Waar jij het meeste voelt.

Ga daar observeren.

Doe maar.

Wees je even bewust van de rust die je kan ervaren.

Door even die stilte toe te laten.

Door even gewoon stil te zijn.

En rust terwijl je zacht ademt.

En dan wil ik je nu heel even uitnodigen om in gedachten een deel van jouw persoonlijkheid of misschien een fout dat je maakte of iets dat je hebt ervaren als een mislukking om dat te gaan ophalen in gedachten.

Iets waar je al een tijdje mee zit.

Iets dat jou al een tijdje stoort,

Dwars zit.

Iets waar je niet tevreden over bent.

Iets waar je misschien kritisch over bent over jezelf.

Of iets waarbij je misschien voelde van ik ben hier niet goed genoeg.

Ik ben niet voldoende.

Ga dat even ophalen in je hoofd.

En wat de gebeurtenis of dit deeltje ook van jou is,

Probeer even toenadering te zoeken naar je gevoelens rond.

Hoe laat jou dat voelen?

Verdrietig,

Angstig,

Geïsoleerd?

Misschien als niet goed genoeg?

Ga even na hoe je je in het verleden misschien al gevoeld hebt als je daarover nadacht,

Of dit geheel van ik ben niet goed genoeg,

Het falen dat je ervaart.

Hoe voelde dat als je daar vroeger over nadacht?

En ga dan even na of je de sensaties van die emoties kan lokaliseren in jouw lichaam.

Ga even na waar je die precies kan voelen in jouw lijfje.

Misschien voel je wat benauwdheid in jouw borst?

Beklemming in jouw keel?

Misschien voel je een last op je schouders of spanning tussen je schouderbladen?

Misschien heb je een zwaar hart?

Welke emoties voel je als je denkt over deze fout?

En waar zitten die in jouw lijfje?

Waar zitten die in jouw lichaam?

Doe maar,

Ga er maar even naartoe.

Voel maar waar jij het meeste die emoties voelt.

Waar voel jij die emoties in jouw lichaam?

Laat ze maar even toe om gewoon daar te zijn.

In plaats van je te verzetten en ertegen,

Of die gevoelens te vrezen die natuurlijk ontstaan wanneer we een oordeel vellen over onszelf,

Laat die maar gewoon daar zijn heel even.

Laat die maar gewoon bestaan.

En ga even na,

Word je bewust van wat voel ik hier precies?

Waar zitten die emoties in mijn lichaam?

En word je even bewust van het lijden dat veroorzaakt wordt door een hard oordeel te vellen over onszelf.

De angst om niet goed genoeg te zijn.

Soms wordt ons grootste lijden veroorzaakt door onze eigen hand,

Door de overtuiging dat we op een of andere manier perfect zouden moeten zijn.

Dus ik wil je vragen om nu heel even je beide handen te nemen en leg die zachtjes op je hart.

En op een zachte,

Kalme,

Liefdevolle manier ga je een beetje verzachtend en geruststellend wrijven in een cirkel over jouw hart.

En kijk eens of je je hart kan voelen op dit moment.

Kijk eens of je je hart deze moeilijke ervaring kan laten voelen.

Wanneer je denkt aan dit ding dat jou een slecht gevoel geeft over jouzelf.

Laat het even binnenkomen,

Laat je hart dat even voelen.

En ga terwijl verzachtend en geruststellend een beetje over je hart wrijven.

We zullen nu wat zinnen herhalen.

Liefdevolle en vriendelijke zinnen die gemaakt zijn om je compassievolle kant en je medeleven te laten voelen voor het feit dat je niet perfect kan zijn.

Je bent een imperfect wezen,

Je doet je best,

Maar niemand op deze wereld is perfect.

We zijn allemaal onvoldoende op een bepaalde manier.

We maken allemaal fouten,

We falen allemaal.

En dat is een deel van de menselijke ervaring en dat is oké.

Het is helemaal goed zo.

Het mag zo.

Het is oké.

Dus herhaal naar mij,

Luid op of luid op in je hoofd.

Ik zal ze eerst zeggen en dan kan jij ze herhalen.

Ik mag veilig zijn.

Ik mag vredig zijn.

Ik mag lief zijn voor mezelf.

Ik mag mezelf aanvaarden zoals ik ben.

En voel die warmte van je hand op je hart.

En zeg dan nog eens.

Ik mag veilig zijn.

Ik mag vredig zijn.

Ik mag lief zijn voor mezelf.

Ik mag mezelf aanvaarden zoals ik ben.

En herhaal ze nog eens en probeer de betekenis van de woorden echt te voelen en echt toe te laten.

Zeg maar.

Ik mag veilig zijn.

Ik mag vredig zijn.

Ik mag lief zijn voor mezelf.

Ik mag mezelf aanvaarden zoals ik ben.

En als je voelt dat je gedachten afdwalen wat onvoormijdelijk zal gebeuren,

Probeer dan rustig terug te komen naar de zinnen die je zegt tegen jezelf.

Ik mag veilig zijn.

Ik mag vredig zijn.

Ik mag lief zijn voor mezelf.

Ik mag mezelf aanvaarden zoals ik ben.

Herhaal nog eens voor jezelf.

Ik mag vredig zijn.

Ik mag veilig zijn.

Ik mag lief zijn voor mezelf.

Ik mag mezelf aanvaarden zoals ik ben.

Geef jezelf dezelfde liefde en ondersteuning en acceptatie die je ook zou geven aan een goede vriend.

Een goede vriend die zich misschien ook slecht voelt over zichzelf.

Dus geef jezelf diezelfde liefde en ondersteuning,

Maar dan voor jezelf in de plaats van voor jouw vriend.

En zeg dan.

Ik mag veilig zijn.

Ik mag vredig zijn.

Ik mag lief zijn voor mezelf.

Ik mag mezelf aanvaarden zoals ik ben.

En vind die rust tussen je zinnen door,

Terwijl je het zegt.

Neem je tijd om de zinnen tegen jezelf te zeggen.

Rammel het niet af.

Meen het.

Ik mag veilig zijn.

Ik mag vredig zijn.

Ik mag lief zijn voor mezelf.

Ik mag mezelf aanvaarden zoals ik ben.

Ik mag veilig zijn.

Ik mag vredig zijn.

Ik mag lief zijn voor mezelf.

Ik mag mezelf aanvaarden zoals ik ben.

Ik mag veilig zijn.

Ik mag vredig zijn.

Ik mag lief zijn voor mezelf.

Ik mag mezelf aanvaarden zoals ik ben.

Iedereen zit in hetzelfde schuitje.

Iedereen voelt zich niet goed op een bepaalde manier.

Iedereen maakt fouten.

Iedereen faalt.

Dat is nu eenmaal de menselijke natuur.

Dit is normaal.

Dit is iets wat we allemaal delen.

En dat is helemaal oké.

Dus zeg nog eens.

Ik mag veilig zijn.

Ik mag vredig zijn.

Ik mag lief zijn voor mezelf.

Ik mag mezelf aanvaarden zoals ik ben.

Ik mag veilig zijn.

Ik mag vredig zijn.

Ik mag lief zijn voor mezelf.

Ik mag mezelf aanvaarden zoals ik ben.

En vergeet die medemens ook niet.

Die worstelt met die gevoelens net zoals jij.

We zitten allemaal in hetzelfde schuitje.

We gaan daarom de zinnen een klein beetje aanpassen,

Zodat we iedereen betrekken in onze intentie tot zelfcompassie.

En we gaan nu heel even zeggen.

Mogen we allen veilig zijn.

Mogen we allen vredig zijn.

Mogen we allen aardig zijn tegen onszelf.

En mogen we onszelf aanvaarden zoals we zijn.

Mogen we allen veilig zijn.

Mogen we allen vredig zijn.

Mogen we allen aardig zijn voor onszelf.

Mogen we onszelf aanvaarden zoals we zijn.

Mogen we allen veilig zijn.

Mogen we allen vredig zijn.

Mogen we allen aardig zijn tegen onszelf.

Mogen we onszelf aanvaarden zoals we zijn.

Mogen we allen veilig zijn.

Mogen we allen vredig zijn.

Mogen we allen aardig zijn tegen onszelf.

Mogen we onszelf aanvaarden zoals we zijn.

En we gaan nu heel even denken aan iets dat jou ook lijden veroorzaakt,

Maar waarvan je jezelf niet per se de schuld geeft.

Misschien is dat een dierbare die ziek is,

Of misschien heb je iets fout.

Je hebt iets dat fout loopt in je leven door externe factoren waar je helemaal niets aan kan doen.

Iets dat misschien moeilijk is om te verwerken en moeilijk is om te dragen.

Geef jezelf wat compassie of medeleven dat dit ook een bron van lijden kan zijn.

Jouw lijden,

Jouw pijn,

Komt eigenlijk van twee grote bronnen.

Van onszelf,

Die niet is zoals we willen zijn.

Of van ons leven,

Dat niet is hoe we het willen hebben.

Dus als je nadenkt over dit aspect van je leven dat jouw pijn bezorgt,

Wil ik jou heel even vragen om nog eens te herhalen.

Mag ik veilig zijn?

Mag ik vredig zijn?

Mag ik mijn leven aanvaarden zoals het is?

Dit is hoe de dingen zijn.

Herhaal de zinnen voor jezelf en stel jezelf gerust.

Mag ik veilig zijn?

Mag ik vredig zijn?

Mag ik mijn leven aanvaarden zoals het is?

Dit is hoe de dingen zijn.

Mag ik veilig zijn?

Mag ik vredig zijn?

Mag ik mijn leven aanvaarden zoals het is?

Dit is hoe de dingen zijn.

En voel je zorg en bezorgdheid en tederheid voor jezelf.

Jij worstelt net zoals zoveel anderen.

Dus geef jezelf die zorg.

Geef jezelf die tederheid.

En zeg nog eens,

Ik mag veilig zijn.

Ik mag vredig zijn.

Ik mag lief zijn voor mezelf.

Ik mag mezelf aanvaarden zoals ik ben.

Ik mag veilig zijn.

Ik mag vredig zijn.

Ik mag lief zijn voor mezelf.

Ik mag mezelf aanvaarden zoals ik ben.

En dan ga je opnieuw je hand op je hart leggen.

En als het daar al de hele tijd ligt,

Voel het dan even heel echt.

Voel het dan heel even.

Voor het ervaren van pijnlijke gevoelens en lijden,

Voel even je hand op je hart.

En kijk nu even of je kan voelen hoe je compassievolle zelf voelt.

Misschien is je hart aan het tintelen of misschien voelt het warm.

Misschien voelt het levendig aan op een bepaalde manier.

Merk even de goede kwaliteiten dat een open hart brengt.

Gevuld met compassie.

De mooie gevoelens van tederheid,

Zorgzaamheid,

Bezorgdheid,

Vriendelijkheid.

Voel de vreugde van de compassie en medeleven.

Van connectie en openhartigheid.

Dit is ook een deel van de menselijke beleving.

En bedank jezelf dan even om een goede en ondersteunende vriend te zijn voor jezelf.

Zeg even tegen jezelf,

Blijf gezond en veilig.

Gelukkig en vrij.

En vooral wees lief voor jezelf.

Neem nog eens diep adem.

En laat het los.

Adem nog eens diep in.

En laat het maar gaan.

Laat je hoofd dan maar zakken naar je schoot.

En laat het licht zachtjes binnenkomen.

Door je ogen dan een klein beetje open gaan.

Het licht komt langs je wimpers naar binnen.

En op je eigen tempo laat je je ogen wennen aan het licht.

Dank je om erbij te zijn.

Dank je voor deze meditatie.

Yoga met Julie Meditatie Zelfcompassie