
Zijn met wat er is | Meditatie
In deze meditatie wordt je begeleid om stil te staan bij jouw emoties. We hebben zo de neiging om onze negatieve gevoelens weg te stoppen, om ervan weg te lopen en ze niet onder ogen te willen komen. Wanneer je ervoor kiest deze meditatie te doen heb je de eerste stap al genomen: je hebt ervoor gekozen je gevoelens onder ogen te komen. Dit is het meest liefdevolle dat je nu voor jezelf kunt doen.
Transcript
Zijn met wat er is.
Deze meditatie is speciaal bedoeld voor als je ergens mee zit en het lastig vindt om ermee te zijn.
Gefeliciteerd,
Je hebt ervoor gekozen om te zijn met een lastige situatie.
Dat is al de eerste stap dat je die keuze gemaakt hebt,
Dat je hier nu zit of ligt.
Want je kan deze meditatie liggend of zittend doen,
Wat jij kiest.
Dus voel eerst maar eens eventjes hoe je ligt of hoe je zit.
Voel het contact met de matras als je ligt,
Al je lichaamsdelen die contact maken met die zachte matras onder je.
Of als je ervoor gekozen hebt om op een harde ondergrond te liggen,
Dan voel je die harde ondergrond,
Dan voel je al die contactpunten.
En als je zit,
Dan voel je je billen op de stoel of op je kussentje,
Je voeten op de grond.
En zorg ervoor dat je rechtop zit,
Dat je borstkas geopend is,
Je schouders wat naar elkaar toegetrokken,
Maar wel ontspannen,
Zodat je borstgebied open is,
Je hart geopend.
Voel even hoe jouw gezicht nu aanvoelt,
Is je gezicht zacht of voel je dat je een verbeterd gezicht hebt,
Dat je kaken gespannen zijn,
En als dat zo is,
Dan kan je je kaken wat loslaten hangen en zachtheid in je gezicht aanbrengen.
Voel dan ook je adem in je lichaam.
Meestal voelen we die in onze buik.
Maar het kan ook zijn dat je die wat meer naar boven voelt in je borstgebied.
En kies er dan even voor om met je aandacht bij die ademhaling te zijn,
Om die te volgen,
Zonder dat die anders hoeft te zijn.
Misschien gaat die wel heel snel,
Is die oppervlakkig,
En dat is ook oké.
Observeer het maar.
Observeer je inademing,
Van het begin van de inademing tot het einde van de inademing,
En de uitademing,
Van het begin van de uitademing tot het einde van de uitademing.
En dan voel je zo hoe je lichaam meebeweegt op die beweging van de ademhaling,
Die helemaal vanzelf gaat.
Misschien merk je al op dat je lichaam wat gespannen is,
Doordat je met die lastige situatie bezig bent.
En voel dan maar even waar dat is nu in je lichaam.
En kijk of je bij elke uitademing die spanning wat weg kunt laten vloeien.
Of je die weg kunt laten vloeien in je kussen onder je,
In de grond onder je.
Bij elke uitademing wat meer loslaten.
En hoe is het nu in je hoofd?
Is je hoofd nog erg bezig?
Is hij aan het denken over die lastige situatie of over iets anders?
Merk dat op,
Zonder dat je het nu weg hoeft te halen.
Merk op dat dat er is,
En kies er dan voor,
Om dat zo ook op dit moment weg te laten vloeien.
Op dit moment hoef je er even nog niet mee bezig te zijn.
Alleen maar even die aandacht besteden aan je ademhaling,
En daar met je aandacht bij zijn.
Adem maar even in in je hoofd,
En op de uitademing ontspan.
Adem in in je schouders,
En op de uitademing ontspan.
Adem in in je borstgebied,
En op de uitademing ontspan je.
Adem in in je buik,
En op de uitademing ontspan je.
Adem in in je armen,
En op de uitademing ontspan je.
Adem in in je bekkengebied,
En op de uitademing ontspan.
Adem in in je benen,
En op de uitademing ontspan.
Laat de adem dan weer helemaal gaan zoals hij gaat,
Zonder op een speciale manier of naar een bepaald deeltoe te ademen.
Voel even hoe de adem nu is.
En je hebt ervoor gekozen om nu bij die lastige situatie te zijn.
Dus je kunt nu die lastige situatie bij jezelf oproepen.
Merk wat er dan gebeurt bij je,
Als je daar met je aandacht naartoe gaat.
Gaat je denken gelijk aan de slag?
Voel je gelijk iets in je lijf?
Zijn er lichamelijke sensaties?
Iets in je lichaam dat zich samentrekt?
Merk het op,
Zonder dat het weg hoeft.
Je mag er gewoon mee zijn.
Ik wil je zelfs uitnodigen om daar,
Waar het misschien pijn doet in je lichaam,
Waar het zich verkrampt,
Om daar juist met je aandacht naartoe te gaan.
Als je bij die situatie bent,
Datgene waar jij het moeilijk vindt om mee te zijn,
Voelen wat dat in je lichaam teweeg brengt.
Wat gebeurt er in je lijf?
En waar voel je het?
Is het een verkramping,
Voel je allemaal spiertjes samentrekken?
Of is het meer een vlinderachtig gevoel,
Kribbels?
Is het in één gebied of is het een heel uitgebreid gebied?
Of zijn het meerdere gebieden in je lichaam?
Dan ga maar even daar met je aandacht naartoe,
Waar je het het meeste voelt en onderzoek dat gebied.
Is het gevoel de hele tijd hetzelfde of verandert het?
Heeft het een middelpunt waar het het sterkste voelt,
Met wat zachter eromheen?
Of is het overal even sterk voelbaar,
Overal even krachtig?
Misschien heeft het wel een kleur,
Of een bepaalde vorm,
Dan kan je erbij blijven.
En als het teveel voor je wordt,
Kun je altijd ervoor kiezen om bijvoorbeeld weer terug te gaan met je aandacht naar je ademhaling en je ademhaling te volgen.
Maar kijk of je er gewoon even bij kan blijven en daarmee kan ademen.
Het hoeft niet weg,
Je hoeft er niet weg te ademen,
Dat is niet het doel ervan.
Het doel ervan is om er gewoon mee te zijn en om het aandacht te geven,
Een bestaansrecht.
Dat deze gevoelens er mogen zijn,
Dat ze nu toch deel van jou zijn.
En je kunt ze wel heel erg weg willen hebben,
Dat ze er niet zijn,
Maar ze zijn er toch.
Dus wees er maar mee.
Geef het even de aandacht die het vraagt.
Het kan zijn ook dat er wat ruimte komt en dat je voelt dat het wat weg hebt,
Maar dat hoeft niet.
En dan laat je dat gebied ook weer los en dan ga je weer even met je aandacht naar je ademhaling,
Naar je lichaam.
Misschien is er nog een ander gebied in je lijf dat de aandacht vraagt en dan ben je daar nog eventjes mee.
En naast dat je dit voelt in je lichaam,
Zijn er vast ook emoties die komen kijken.
Verdriet,
Pijn,
Wanhoop,
Boosheid,
Angst,
Of wat dan ook.
Wat voel jij nu?
En deze emotie die jij nu voelt,
Ook die mag er helemaal zijn,
Hij hoeft niet weg.
Voel het maar.
Het kan zijn dat er tranen opkomen,
Dat je gaat huilen,
Of dat je je adem inhoudt,
Dat je helemaal stokt.
Merk op wat er gebeurt bij je,
Als jij met je aandacht bij die emotie bent.
En deze emotie is nu bij jou.
En ook deze emotie mag er helemaal zijn.
Door zijn aanwezigheid te erkennen,
Voelt hij zich gezien,
Voel jij je gezien,
Want het is natuurlijk een deel van jou,
Dan kan er soms ook ruimte ontstaan,
Gewoon door er te mogen zijn.
De emotie mag er zijn,
Jij mag er zijn.
Alles wat er in jou leeft mag er zijn.
Voel het maar.
Kijk of je daarbij kan zijn.
Met jouw liefdevolle,
Vriendelijke aandacht.
En die liefdevolle,
Vriendelijke aandacht voor jou.
En merk maar op wat er bij je gebeurt,
En kijk of je het ook kan laten stromen,
Wat er gebeurt,
Wat er wil stromen.
Als er tranen willen stromen,
Dan mogen ze stromen.
En ook hier hoef je niet naar op zoek te gaan.
Het hoeft niet zo te zijn dat je gaat huilen.
Maar als het er is,
Dan is het er.
En als er angst is,
Is er angst.
Als er verdriet is,
Is er verdriet.
Als er tranen zijn,
Zijn er tranen.
Als er boosheid of woede is,
Dan is er boosheid of woede.
En voel maar waar jij dat voelt in je lijf.
Waar kan je al deze gevoelens die langskomen,
Waar kan je ze voelen?
Misschien merk je dat je adem stokt,
Dat je niet meer vol ademt,
Dat je adem veranderd is met hoe die net was.
En al die dingen in je lichaam voel dat dat gebeurt,
Zonder dat je iets hoeft te veranderen.
Geef er gewoon aandacht aan.
Misschien verandert er dan vanzelf al iets,
Maar het hoeft niet.
Het gaat erom dat je ermee bent met wat jij nu voelt in je lijf en in je emotionele gesteldheid.
En dat je daar even mee mag zijn.
Want dit is het meest liefdevolle wat jij voor jezelf kunt doen.
En daarmee te zijn,
Om er niet van weg te lopen,
Maar gewoon even heel liefdevol met jezelf bij dit wat er in jou leeft stil te staan.
En altijd als het genoeg voor je is.
Dan kun je altijd op elk moment weer terugkeren naar je ademhaling en daar met je aandacht zijn.
Of gewoon weer voelen hoe je ligt op je matras,
Of het contact voelen van je voeten op de grond of je billen op de stoel.
En dan laat je ook de situatie weer los en voel maar weer hoe het nu is in je lijf,
Met je ademhaling.
Ga met je aandacht naar je buik en voel die adem in je buik.
De hele inademing en de hele uitademing.
Je buik die oppolt op de inademing en die weer plat wordt op de uitademing.
En dan word je weer meer bewust van hoe je zit of hoe je ligt,
Van de aanwezigheid in je lichaam,
Van de ruimte om je heen.
Voel nog even hoe je gezicht nu aanvoelt.
Is je gezicht zacht of gespannen?
En dan kan je je gezicht misschien wat zachter maken,
Als je voelt dat het vol spanning is.
Misschien door er een lichte glimlach op aan te brengen en die glimlach laten zakken in je hart.
Dan word je je weer meer bewust van de omgeving om je heen,
De ruimte om je heen.
En wanneer je er klaar voor bent,
Dan open je je ogen.
Maak kennis met je leraar
4.6 (169)
Recente Beoordelingen
Gerelateerde Meditaties
Trusted by 35 million people. It's free.

Get the app
